Psyche
alle pijlers
Traject levenseindekliniek
woensdag 3 oktober 2018 om 18:18
Om herkenning te voorkomen heb ik even een nieuw account aangemaakt maar ik blijf gewoon strontvlieg hoor 
.
Ik ben in maart een traject gestart bij de levenseindekliniek. Er is ondertussen contact geweest met mijn behandelend psychiater en ik mag op gesprek komen. Blij dat ik mag komen maar ook veel spanning, wat als ze me afwijzen?
Ik heb een overzicht gemaakt van welke behandelingen ik de afgelopen 10 jaar heb gehad en dat zijn er best veel maar er zijn ook behandeling waar ik niet aan kon beginnen omdat ik weer in crisis raakte. De behandelingen die ik wel heb gedaan hebben niet of weinig geholpen omdat ik de vertaalslag naar het thuis doen niet kon maken of doordat het zoveel opriep dat ik mezelf op slot moest gooien tijdens de sessies waardoor het niet geholpen heeft.
Het gesprek is volgende week. Ik kijk ernaar uit en ik zie er tegenop.
Mijn omgeving weet het niet, op 1 vriendin na maar die wil ik er niet steeds mee belasten dus ik hoop dat ik mijn verhaal hier anoniem kwijt kan zonder mensen ermee te belasten.
Ik weet dat er al een topic over is maar ik wilde het topic van Fayana niet vervuilen met mijn verhaal.
. Ik ben in maart een traject gestart bij de levenseindekliniek. Er is ondertussen contact geweest met mijn behandelend psychiater en ik mag op gesprek komen. Blij dat ik mag komen maar ook veel spanning, wat als ze me afwijzen?
Ik heb een overzicht gemaakt van welke behandelingen ik de afgelopen 10 jaar heb gehad en dat zijn er best veel maar er zijn ook behandeling waar ik niet aan kon beginnen omdat ik weer in crisis raakte. De behandelingen die ik wel heb gedaan hebben niet of weinig geholpen omdat ik de vertaalslag naar het thuis doen niet kon maken of doordat het zoveel opriep dat ik mezelf op slot moest gooien tijdens de sessies waardoor het niet geholpen heeft.
Het gesprek is volgende week. Ik kijk ernaar uit en ik zie er tegenop.
Mijn omgeving weet het niet, op 1 vriendin na maar die wil ik er niet steeds mee belasten dus ik hoop dat ik mijn verhaal hier anoniem kwijt kan zonder mensen ermee te belasten.
Ik weet dat er al een topic over is maar ik wilde het topic van Fayana niet vervuilen met mijn verhaal.
zondag 21 oktober 2018 om 16:41
Dat God alleen het recht heeft om te beslissen over leven en dood, niet wij als mensen. Ook ik dus niet, dat zijn geen gedachten/ plannen die passen bij iemand die voor Jezus leeft maar God zij dank is Jezus voor mijn zonden aan het kruis gestorven en zijn mijn fouten allang weg! Als ik het wel doorzet weet ik dat ik God daarmee verdriet doe, dat wil ik niet ook al weet ik dat God hoe dan ook toch van mij houdt.
zondag 21 oktober 2018 om 16:43
Ik ben nog lang niet op de helftmartje55 schreef: ↑20-10-2018 22:20Vliegje, ik ben ontzettend geraakt door de rollercoaster van jouw leven de afgelopen week. En dat op maar 15 minuten afstand van waar mijn bed staat.... Dat komt echt hard binnen.
Ik wil je meegeven wat mij helpt om bij de dag te leven. Een mens leeft gemiddeld 650.000 uur. (ik denk ik wat minder). En ik ben al over de helft. Als de paniek te groot wordt, ga ik leven bij de dag, vervolgens het uur en als het moet bij de minuut.
Ik ben in gedachten bij je.
. Maar je hebt gelijk, dat is een goede manier om bij de dag, het uur of de minuut te leven.
vrijdag 26 oktober 2018 om 15:48
Bericht gehad van de levenseindekliniek, eigenlijk ging ik uit van een nee na wat mijn behandelaar vertelde maar ik mag toch op de wachtlijst. Dat is goed nieuws want dat was wat ik wilde maar het is toch even schakelen nadat ik een nee verwachtte. Maar goed, het duurt nog ongeveer ee halfjaar voordat ik wat hoor.
Gaat weer niet zo goed op het moment, veel zwarte gedachten en veel strijd.
Gaat weer niet zo goed op het moment, veel zwarte gedachten en veel strijd.
vrijdag 26 oktober 2018 om 20:16
Ja klopt, dat is goed nieuws maar heel stiekem had ik gehoopt dat er nog overduidelijk behandelopties waren geweest. Nu zijn er wel behandelingen die ze nog aanraden( Mao-remmers, ECT) maar die zijn niet overtuigend. Voor mezelf vind ik dat niet erg, ik ben er wel klaar mee maar voor mijn kinderen had ik zo gehoopt dat er andere opties zijn.
zaterdag 27 oktober 2018 om 01:18
Half jaar is lang, zeker als iemand zich voelt zoals jij je voelt.strontvliegje schreef: ↑26-10-2018 15:48Bericht gehad van de levenseindekliniek, eigenlijk ging ik uit van een nee na wat mijn behandelaar vertelde maar ik mag toch op de wachtlijst. Dat is goed nieuws want dat was wat ik wilde maar het is toch even schakelen nadat ik een nee verwachtte. Maar goed, het duurt nog ongeveer ee halfjaar voordat ik wat hoor.
Gaat weer niet zo goed op het moment, veel zwarte gedachten en veel strijd.
Heb je enig idee hoe je dat half jaar zo goed mogelijk/leefbaar door kunt komen (en met zo goed mogelijk bedoel ik natuurlijk niet dat je opeens fluitend door het leven gaat).
Misschien heb je het ergens gezegd maar ik vind het zo snel niet terug, hoe oud zijn jouw kinderen ongeveer?Hebben ze een leeftijd dat ze jouw situatie kunnen begrijpen?
zaterdag 27 oktober 2018 om 11:35
Mijn kinderen zijn jong, basisschool leeftijd. De oudste kan het wel een klein beetje begrijpen.ava75 schreef: ↑27-10-2018 01:18Half jaar is lang, zeker als iemand zich voelt zoals jij je voelt.
Heb je enig idee hoe je dat half jaar zo goed mogelijk/leefbaar door kunt komen (en met zo goed mogelijk bedoel ik natuurlijk niet dat je opeens fluitend door het leven gaat).
Misschien heb je het ergens gezegd maar ik vind het zo snel niet terug, hoe oud zijn jouw kinderen ongeveer?Hebben ze een leeftijd dat ze jouw situatie kunnen begrijpen?
Ik heb echt geen idee hoe ik die periode goed kan doorkomen. Keihard vechten maar ik ben het vechten zo moe en eigenlijk kan het me allemaal niet zo veel schelen, wat maakt het nog uit of ik vecht of mijn best doe, waar doe ik dat eigenlijk voor? Tuurlijk als de kinderen er zijn doe ik mijn best maar waarom zou ik het de rest van de tijd nog doen? Blijvende verbetering komt toch niet.
zondag 28 oktober 2018 om 16:41
Ahhh lieverd toch,
kon ik het maar wat verlichten voor je
Wat mij heel erg geholpen in mn downtijden is pokemon go geweest. Misschien die app installeren, en gewoon isvanaf de bank ontdekken (en het pokemon go topic) lezen op viva. Heb je tenminste weer even wat te doen.
Dikke knuffel voor jou, ik denk aan je.
kon ik het maar wat verlichten voor je
Wat mij heel erg geholpen in mn downtijden is pokemon go geweest. Misschien die app installeren, en gewoon isvanaf de bank ontdekken (en het pokemon go topic) lezen op viva. Heb je tenminste weer even wat te doen.
Dikke knuffel voor jou, ik denk aan je.
zondag 28 oktober 2018 om 16:56
Ik begrijp je heel goed en ik zou willen dat ik iets voor je kon doen.strontvliegje schreef: ↑27-10-2018 11:35Ik heb echt geen idee hoe ik die periode goed kan doorkomen. Keihard vechten maar ik ben het vechten zo moe en eigenlijk kan het me allemaal niet zo veel schelen, wat maakt het nog uit of ik vecht of mijn best doe, waar doe ik dat eigenlijk voor? Tuurlijk als de kinderen er zijn doe ik mijn best maar waarom zou ik het de rest van de tijd nog doen? Blijvende verbetering komt toch niet.
