Verdrietig om nieuwe baan
dinsdag 13 maart 2012 om 19:06
Hallo,
Ik heb dit maar bij psyche gezet omdat ik me doodschaam voor mijn topictitel. Ik weet hoeveel mensen er zijn die zonder baan zitten en dolgraag een/mijn baan zouden willen hebben. Daarbij ligt mijn probleem misschien niet zo zeer aan mijn baan, maar aan mij
Ik heb sinds kort een nieuwe baan en ga met een berg tegenzin erheen...na werk zijn de tranen uitgebarsten en het is niet meer opgehouden
Ik hoop dat jullie misschien wat tips hebben, want ik zie het niet meer...
In weet objectief gezien dat ik de kwaliteiten in huis moet hebben om mijn werkzaamheden uit te kunnen voeren, maar ik vind het zo lastig. Ik begeleid mensen waarbij ik mezelf onderschikt voel terwijl ik de leiding zou moeten hebben. Ik merk dat de rest ook ziet dat ik het lastig vind. Ik voel me erg onzeker, trek me aan wat anderen van mij vinden en ga mezelf steeds meer afvragen of ik wel leiding kan/wil geven. Ik moet er wel bij zeggen dat ik altijd erg veel moeite heb met wennen aan nieuwe situaties en weet nu niet zo goed wat ik moet. Dit met leidinggevende bespreken? Ik ben bang dat ik dan direct in huilen uitbarst en dat ze mij niet stabiel (goh...) en geschikt vindt. Als ik diep in mijn hart kijk wil ik terug naar mijn oude (lagere, onder mijn opleidingsniveau) baan. Maar dat voelt als falen...maar ik doe nu met zoveel tegenzin mijn werkzaamheden, voel me gewoon ongelukkig
Ik hoop dat jullie wat tips hebben. Of ik weet eigenlijk wel wat er gezegd gaat worden en dat ik moet blijven, maar misschien helpt het als anderen het zeggen...
Nogmaals sorry voor de stomme titel.
Ik heb dit maar bij psyche gezet omdat ik me doodschaam voor mijn topictitel. Ik weet hoeveel mensen er zijn die zonder baan zitten en dolgraag een/mijn baan zouden willen hebben. Daarbij ligt mijn probleem misschien niet zo zeer aan mijn baan, maar aan mij
Ik heb sinds kort een nieuwe baan en ga met een berg tegenzin erheen...na werk zijn de tranen uitgebarsten en het is niet meer opgehouden
In weet objectief gezien dat ik de kwaliteiten in huis moet hebben om mijn werkzaamheden uit te kunnen voeren, maar ik vind het zo lastig. Ik begeleid mensen waarbij ik mezelf onderschikt voel terwijl ik de leiding zou moeten hebben. Ik merk dat de rest ook ziet dat ik het lastig vind. Ik voel me erg onzeker, trek me aan wat anderen van mij vinden en ga mezelf steeds meer afvragen of ik wel leiding kan/wil geven. Ik moet er wel bij zeggen dat ik altijd erg veel moeite heb met wennen aan nieuwe situaties en weet nu niet zo goed wat ik moet. Dit met leidinggevende bespreken? Ik ben bang dat ik dan direct in huilen uitbarst en dat ze mij niet stabiel (goh...) en geschikt vindt. Als ik diep in mijn hart kijk wil ik terug naar mijn oude (lagere, onder mijn opleidingsniveau) baan. Maar dat voelt als falen...maar ik doe nu met zoveel tegenzin mijn werkzaamheden, voel me gewoon ongelukkig
Ik hoop dat jullie wat tips hebben. Of ik weet eigenlijk wel wat er gezegd gaat worden en dat ik moet blijven, maar misschien helpt het als anderen het zeggen...
Nogmaals sorry voor de stomme titel.
dinsdag 13 maart 2012 om 19:17
Ik snap niet zo goed waarom terug gaan naar je oude baan falen zou zijn.. blijkbaar vind je dit werk niet leuk/past het niet bij je/voel je je nog niet zelfverzekerd genoeg om het uit te voeren, dan is het toch juist sterk als je voor je eigen geluk kiest en kiest voor een baan waar je wel op je plek zit (als je nog terug kan)? Blijkbaar is het nog niet de tijd voor een baan met de verantwoordelijkheden die je nu hebt, of misschien past dat wel helemaal niet bij je en kom je daar nu achter, waarom zou je dan met tegenzin blijven zitten?
dinsdag 13 maart 2012 om 19:19
Ik heb in dezelfde situatie gezeten als jij en heb toen een stap terug gedaan.
Het was erg moeilijk en mensen keken er ook wel wat raar tegenaan, maar het is een van de beste besluiten van mijn leven geweest.
Voor mij liever geen stress en al te veel verantwoording weet ik nu. Dan maar wat minder geld en "aanzien" maar wel ontspannen naar mijn werk.
Sterkte en succes.
Het was erg moeilijk en mensen keken er ook wel wat raar tegenaan, maar het is een van de beste besluiten van mijn leven geweest.
Voor mij liever geen stress en al te veel verantwoording weet ik nu. Dan maar wat minder geld en "aanzien" maar wel ontspannen naar mijn werk.
Sterkte en succes.
dinsdag 13 maart 2012 om 19:21
@Italy: heel stom, maar dit is al de 2e keer dat dit dan zou gebeuren... Ik heb al eens gekozen voor iets waar ik gelukkig van werd en heb dat dus met heel veel plezier gedaan. Ik merkte in die baan wel dat ik geen uitdaging had. Ik ben ook bang dat dit gedoe nu misschien niet zo zeer door mijn nieuwe baan komt, maar doordat ik zelf (te?) onzeker ben. Dat ik dus straks misschien iets opgeef om mezelf er makkelijk vanaf te laten komen. En dat ik dan later misschien alsnog denk...had ik maar doorgezet.
Whympsysinger: tegen leidinggeven sta ik eigenlijk niet negatief. Ik hou er wel van om mijn kennis over te brengen en te begeleiden.
Whympsysinger: tegen leidinggeven sta ik eigenlijk niet negatief. Ik hou er wel van om mijn kennis over te brengen en te begeleiden.
dinsdag 13 maart 2012 om 19:24
Denk je dat dit over gaat met wennen, wat ervaring opdoen, en doorzetten?
Zo niet, lekker terug naar je oude functie.
Ik herken er wel wat in.
Kan nog steeds wel zenuwachtig zijn voor ik ga werken. Maar als ik dan bezig ben geniet ik vaak wel. Dat is voor mij de bevestiging dat ik wel op mijn plek zit.
Als je geen lol hebt in je werk, en denkt dat niet te gaan krijgen ook, dan is de komende 30 jaar nog wel erg lang...
Zo niet, lekker terug naar je oude functie.
Ik herken er wel wat in.
Kan nog steeds wel zenuwachtig zijn voor ik ga werken. Maar als ik dan bezig ben geniet ik vaak wel. Dat is voor mij de bevestiging dat ik wel op mijn plek zit.
Als je geen lol hebt in je werk, en denkt dat niet te gaan krijgen ook, dan is de komende 30 jaar nog wel erg lang...
dinsdag 13 maart 2012 om 19:26
Zoals al geschreven is, is een stap terug helemaal niet verkeerd. Niet iedereen kan of wil leidinggeven en daar is helemaal niets mis mee.
Ik vraag me echter af of dit voor jou het juiste moment is om die beslissing te nemen. Als je het doet uit onzekerheid dat is de kans groot dat je er spijt van krijgt of dat het je nog onzekerder maakt. Als je het doet omdat dit niet bij je past en je het niet leuk vindt, dan is het een ander verhaal. Weet je zelf wat precies jouw motivatie zou zijn?
Mocht je om de verkeerde redenen zo'n keuze willen maken, of niet zeker weten wat je wilt, dan is het misschien een idee om eerst hulp te zoeken. Bijv bij een psycholoog om erachter te komen wat jou zo onzeker maakt, of bij een coach die jou kan helpen om er anders mee om te leren gaan in je werk.
Ik vraag me echter af of dit voor jou het juiste moment is om die beslissing te nemen. Als je het doet uit onzekerheid dat is de kans groot dat je er spijt van krijgt of dat het je nog onzekerder maakt. Als je het doet omdat dit niet bij je past en je het niet leuk vindt, dan is het een ander verhaal. Weet je zelf wat precies jouw motivatie zou zijn?
Mocht je om de verkeerde redenen zo'n keuze willen maken, of niet zeker weten wat je wilt, dan is het misschien een idee om eerst hulp te zoeken. Bijv bij een psycholoog om erachter te komen wat jou zo onzeker maakt, of bij een coach die jou kan helpen om er anders mee om te leren gaan in je werk.
dinsdag 13 maart 2012 om 19:29
Hmm ik herken het hoor, dat onzeker zijn en bang zijn dat je daardoor opgeeft om er makkelijker vanaf te komen. Maar ik zie het niet meer als opgeven maar als toegeven dat je blijkbaar (nu nog) te onzeker bent/te weinig zelfvertrouwen hebt om deze functie uit te voeren, dat geeft toch niet?! Als je daar achter kan staan dan zal je later ook niet denken 'had ik maar doorgezet', want dan weet je dat het op dat moment, voor hoe je toen in je schoenen stond, de beste keuze was.
Maar goed, ik denk dat je zelf wel kan aanvoelen of dit onzekerheid is waar je na een tijdje wennen overheen groeit of dat je gewoon nog niet zover bent om deze functie uit te voeren (en misschien wel nooit bent omdat het niet past), daar is niks ergs aan!
Maar goed, ik denk dat je zelf wel kan aanvoelen of dit onzekerheid is waar je na een tijdje wennen overheen groeit of dat je gewoon nog niet zover bent om deze functie uit te voeren (en misschien wel nooit bent omdat het niet past), daar is niks ergs aan!
dinsdag 13 maart 2012 om 19:29
quote:TomorrowMorning schreef op 13 maart 2012 @ 19:21:
Whympsysinger: tegen leidinggeven sta ik eigenlijk niet negatief. Ik hou er wel van om mijn kennis over te brengen en te begeleiden.In dat geval: ik zou iemand zoeken die me wat kan coachen, misschien iemand die al langer in dezelfde of een vergelijkbare functie werkt, of een bedrijfspycholoog of zo, iemand die je een spiegel kan voorhouden en je kan laten zien waar je je eigen attitude kunt verbeteren.
Whympsysinger: tegen leidinggeven sta ik eigenlijk niet negatief. Ik hou er wel van om mijn kennis over te brengen en te begeleiden.In dat geval: ik zou iemand zoeken die me wat kan coachen, misschien iemand die al langer in dezelfde of een vergelijkbare functie werkt, of een bedrijfspycholoog of zo, iemand die je een spiegel kan voorhouden en je kan laten zien waar je je eigen attitude kunt verbeteren.
dinsdag 13 maart 2012 om 19:30
Ik weet niet welke nick je normaal hebt, maar je bent niet toevallig onlangs bevallen? Want in dat geval zou ik mezelf nog even wat respijt gunnen om bij te komen van alle hectiek annex hormonen en mezelf zeker niet meteen ongeschikt vinden. Veranderingen zijn altijd moeilijk, maar veranderingen na veranderingen zijn soms zo pittig dat je er even jezelf niet meer van bent. Sterkte in ieder geval!
dinsdag 13 maart 2012 om 19:31
Je geeft aan dat leiding geven je wel leuk lijkt. Blijkbaar zit je onzekerheid je enorm in de weg. Heel vervelend! Ik herken het wel, kan me ook heel erg onzeker voelen in m'n werk en er daarom met tegenzin heen gaan. Maar vaak blijkt dat als ik er dan maar gewoon induik en moet doen wat ik moet doen, dat eigenlijk best goed komt. Dat blijkt dan ook uit de feedback. Het zou zonde zijn als jij dit gewoon kunt en in theorie het ook leuk vindt, maar dat je jezelf dwarsboomt met je onzekerheid. Misschien een goed moment om daar mee aan de slag te gaan! Tenzij je het werk an sich niet leuk vindt, dan is het zonde van je tijd. Succes!
dinsdag 13 maart 2012 om 19:35
@ Linna: ik ben al langer bezig hoor dan 2 dagen! Een tussenoptie voor deze functie is er helaas niet.
@ nummerzoveel: dat is inderdaad helemaal mijn probleem. Als ik het nu doe, doe ik het uit een vlucht, van de onzekerheid af willen zijn. Op dit moment is dat deel zo groot dat ik (nog?) niet helemaal kan overzien of ik het echt niet wil of bang ben dat ik het niet kan. Over een psycholoog heb ik ook al na zitten denken. Niet helemaal normaal naar mijn idee dat ik zo reageer in situaties. Is ook niet de eerste keer...
@ nummerzoveel: dat is inderdaad helemaal mijn probleem. Als ik het nu doe, doe ik het uit een vlucht, van de onzekerheid af willen zijn. Op dit moment is dat deel zo groot dat ik (nog?) niet helemaal kan overzien of ik het echt niet wil of bang ben dat ik het niet kan. Over een psycholoog heb ik ook al na zitten denken. Niet helemaal normaal naar mijn idee dat ik zo reageer in situaties. Is ook niet de eerste keer...
dinsdag 13 maart 2012 om 19:35
quote:nummerzoveel schreef op 13 maart 2012 @ 19:26:
Als je het doet uit onzekerheid dat is de kans groot dat je er spijt van krijgt of dat het je nog onzekerder maakt. Maar het kan ook zo zijn dat als je ergens blijft waar je al onzeker bent, je nog onzekerder wordt.. omdat de lat te hoog is op die plek om meer zelfvertrouwen op te doen, dan is het soms toch beter om op een andere plek meer zelfvertrouwen op te doen en te zorgen dat je wat zekerder in je schoenen staat en vanuit daar weer naar een 'moeilijkere' functie te gaan?
Als je het doet uit onzekerheid dat is de kans groot dat je er spijt van krijgt of dat het je nog onzekerder maakt. Maar het kan ook zo zijn dat als je ergens blijft waar je al onzeker bent, je nog onzekerder wordt.. omdat de lat te hoog is op die plek om meer zelfvertrouwen op te doen, dan is het soms toch beter om op een andere plek meer zelfvertrouwen op te doen en te zorgen dat je wat zekerder in je schoenen staat en vanuit daar weer naar een 'moeilijkere' functie te gaan?
dinsdag 13 maart 2012 om 19:46
Bedankt voor alle reacties en fijn dat sommige het herkennen.
Ik denk er deze week nog even over na en ga het dan denk ik met mijn leidinggevende bespreken. Dat ik merk dat ik onzeker ben over het leidinggeven. Een coach ofzo lijkt me hierbij wel een goed idee, maar denk dan direct weer: wat een gedoe voor de organisatie, net iemand nieuw voor die vacature, komt er iemand die na zo n korte tijd al loopt te janken. Opgeven wil ik het eigenlijk nog niet omdat ik echt te bang ben dat ik mezelf misschien vooral in de weg zit.
Ik denk er deze week nog even over na en ga het dan denk ik met mijn leidinggevende bespreken. Dat ik merk dat ik onzeker ben over het leidinggeven. Een coach ofzo lijkt me hierbij wel een goed idee, maar denk dan direct weer: wat een gedoe voor de organisatie, net iemand nieuw voor die vacature, komt er iemand die na zo n korte tijd al loopt te janken. Opgeven wil ik het eigenlijk nog niet omdat ik echt te bang ben dat ik mezelf misschien vooral in de weg zit.
dinsdag 13 maart 2012 om 19:52
Je zou de leiding moeten hebben. Bedoel je daarmee dat jij (volgens jouzelf) anderen moet zeggen wat ze moeten doen? Een goede leidinggevende is in staat om te luisteren naar de adviezen van het personeel, en daar het beste uit te halen.
Ik weet niet om wat voor soort werk het gaat, maar normaal gesproken zijn er meerdere taken en meerdere mensen. De meesten weten wel wat er gedaan moet worden en hoe dat gedaan moet worden. Jij moet dat aansturen, het overzicht krijgen. Weten wie waarmee bezig is. Maar dat kun je pas als je weet welke kwaliteiten iedereen heeft en dat duurt een tijdje. Geef jezelf hierin minstens twee maanden de tijd, ook afhankelijk natuurlijk van het aantal mensen.
Ik weet niet om wat voor soort werk het gaat, maar normaal gesproken zijn er meerdere taken en meerdere mensen. De meesten weten wel wat er gedaan moet worden en hoe dat gedaan moet worden. Jij moet dat aansturen, het overzicht krijgen. Weten wie waarmee bezig is. Maar dat kun je pas als je weet welke kwaliteiten iedereen heeft en dat duurt een tijdje. Geef jezelf hierin minstens twee maanden de tijd, ook afhankelijk natuurlijk van het aantal mensen.
dinsdag 13 maart 2012 om 19:56
@italy
Dat zou kunnen werken, maar niet als je dat elke keer doet.
@TM
Je kunt er ook voor kiezen om zelf hulp te zoeken en dat buiten je werkgever om te doen. Het klinkt mij als meer een persoonlijk probleem in de oren dan een werkprobleem, dus in de basis heeft jouw werkgever daar niet zoveel mee te maken.
Dat zou kunnen werken, maar niet als je dat elke keer doet.
@TM
Je kunt er ook voor kiezen om zelf hulp te zoeken en dat buiten je werkgever om te doen. Het klinkt mij als meer een persoonlijk probleem in de oren dan een werkprobleem, dus in de basis heeft jouw werkgever daar niet zoveel mee te maken.
dinsdag 13 maart 2012 om 20:01
De 6 weken zijn ondertussen al gepasseerd...
Het liefst zou ik leidinggeven op de manier die jij beschrijft Exces. Ik zie mezelf ook het liefst in een meer begeleidende rol. Nu werk ik met mensen die niet allemaal even enthousiast zijn en vaak moeten er gewoon dingen gebeuren waar zij niet om staan te springen. Ik vind het dan lastig om dit te moeten zeggen en zelf vrolijk te blijven wanneer iedereen eigenlijk niet gemotiveerd is.
Het liefst zou ik leidinggeven op de manier die jij beschrijft Exces. Ik zie mezelf ook het liefst in een meer begeleidende rol. Nu werk ik met mensen die niet allemaal even enthousiast zijn en vaak moeten er gewoon dingen gebeuren waar zij niet om staan te springen. Ik vind het dan lastig om dit te moeten zeggen en zelf vrolijk te blijven wanneer iedereen eigenlijk niet gemotiveerd is.
dinsdag 13 maart 2012 om 20:05
quote:TomorrowMorning schreef op 13 maart 2012 @ 19:35:
@ Linna: ik ben al langer bezig hoor dan 2 dagen! Een tussenoptie voor deze functie is er helaas niet.
@ nummerzoveel: dat is inderdaad helemaal mijn probleem. Als ik het nu doe, doe ik het uit een vlucht, van de onzekerheid af willen zijn. Op dit moment is dat deel zo groot dat ik (nog?) niet helemaal kan overzien of ik het echt niet wil of bang ben dat ik het niet kan. Over een psycholoog heb ik ook al na zitten denken. Niet helemaal normaal naar mijn idee dat ik zo reageer in situaties. Is ook niet de eerste keer...
Sorry, geen idee hoe ik aan die 2 dagen kom!!
Erg jammer dat dat niet mogelijk is! Ben je destijds wel goed ingewerkt dan?
@ Linna: ik ben al langer bezig hoor dan 2 dagen! Een tussenoptie voor deze functie is er helaas niet.
@ nummerzoveel: dat is inderdaad helemaal mijn probleem. Als ik het nu doe, doe ik het uit een vlucht, van de onzekerheid af willen zijn. Op dit moment is dat deel zo groot dat ik (nog?) niet helemaal kan overzien of ik het echt niet wil of bang ben dat ik het niet kan. Over een psycholoog heb ik ook al na zitten denken. Niet helemaal normaal naar mijn idee dat ik zo reageer in situaties. Is ook niet de eerste keer...
Sorry, geen idee hoe ik aan die 2 dagen kom!!
Erg jammer dat dat niet mogelijk is! Ben je destijds wel goed ingewerkt dan?
dinsdag 13 maart 2012 om 20:05
Ik zou met jezelf afspreken dat je het een maand probeert.
Als ik je zo lees is het ook de nieuwigheid, onzekerheid, wennen, etc.
Een nieuwe baan is de eerste week altijd doodeng omdat je nog totaal in de functie moet groeien.
Kijk of het over een maand beter gaat, leuker is, of nog steeds tranen met tuiten. En kijk dan wat je eraan wilt doen.
(als het onzekerheid is zou ik daar misschien eens een training in volgen, zeker als je je verveelt bij je vorige functie)
Als ik je zo lees is het ook de nieuwigheid, onzekerheid, wennen, etc.
Een nieuwe baan is de eerste week altijd doodeng omdat je nog totaal in de functie moet groeien.
Kijk of het over een maand beter gaat, leuker is, of nog steeds tranen met tuiten. En kijk dan wat je eraan wilt doen.
(als het onzekerheid is zou ik daar misschien eens een training in volgen, zeker als je je verveelt bij je vorige functie)
dinsdag 13 maart 2012 om 20:05
quote:italy1983 schreef op 13 maart 2012 @ 19:35:
[...]
Maar het kan ook zo zijn dat als je ergens blijft waar je al onzeker bent, je nog onzekerder wordt.. omdat de lat te hoog is op die plek om meer zelfvertrouwen op te doen, dan is het soms toch beter om op een andere plek meer zelfvertrouwen op te doen en te zorgen dat je wat zekerder in je schoenen staat en vanuit daar weer naar een 'moeilijkere' functie te gaan?
Hoop dat het quoten zo goed gaat...
Dit heb ik dus het afgelopen jaar gedaan. In een functie gewerkt waar ik veel zelfvertrouwen had en alles (makkelijk) aankon. Van daaruit heb ik gekozen voor deze nieuwe baan. Zonder succes dus helaas...
[...]
Maar het kan ook zo zijn dat als je ergens blijft waar je al onzeker bent, je nog onzekerder wordt.. omdat de lat te hoog is op die plek om meer zelfvertrouwen op te doen, dan is het soms toch beter om op een andere plek meer zelfvertrouwen op te doen en te zorgen dat je wat zekerder in je schoenen staat en vanuit daar weer naar een 'moeilijkere' functie te gaan?
Hoop dat het quoten zo goed gaat...
Dit heb ik dus het afgelopen jaar gedaan. In een functie gewerkt waar ik veel zelfvertrouwen had en alles (makkelijk) aankon. Van daaruit heb ik gekozen voor deze nieuwe baan. Zonder succes dus helaas...
dinsdag 13 maart 2012 om 20:08
quote:TomorrowMorning schreef op 13 maart 2012 @ 20:01:
De 6 weken zijn ondertussen al gepasseerd...
Het liefst zou ik leidinggeven op de manier die jij beschrijft Exces. Ik zie mezelf ook het liefst in een meer begeleidende rol. Nu werk ik met mensen die niet allemaal even enthousiast zijn en vaak moeten er gewoon dingen gebeuren waar zij niet om staan te springen. Ik vind het dan lastig om dit te moeten zeggen en zelf vrolijk te blijven wanneer iedereen eigenlijk niet gemotiveerd is.
Juist dan is overzicht zo belangrijk. De minder leuke klussen zullen toch gedaan moeten worden en dan moet niet steeds dezelfde de pineut zijn. Als dit soort dingen altijd terug komen kun je een rooster maken waarbij het verdeeld wordt. Als jij de taken eerlijk verdeeld en zelf ook af en toe een wat minder leuke klus voor je rekening neemt, zal daar niemand over zeuren. Houd ook in de gaten of er niet één bepaalde persoon zich altijd onderuit werkt, zogenaamd druk, ziek of toevallig vrij.
Je kunt er het beste een beetje humor ingooien; sorry maar hier is de rotklusjeslijst. Met een kleine knipoog. Of, als je geen rooster maakt; het spijt me, jouw beurt om ... te doen, jij doet vandaag dat en ik doe intussen ... . Zo deed ik dat altijd en dat werkte prima.
De 6 weken zijn ondertussen al gepasseerd...
Het liefst zou ik leidinggeven op de manier die jij beschrijft Exces. Ik zie mezelf ook het liefst in een meer begeleidende rol. Nu werk ik met mensen die niet allemaal even enthousiast zijn en vaak moeten er gewoon dingen gebeuren waar zij niet om staan te springen. Ik vind het dan lastig om dit te moeten zeggen en zelf vrolijk te blijven wanneer iedereen eigenlijk niet gemotiveerd is.
Juist dan is overzicht zo belangrijk. De minder leuke klussen zullen toch gedaan moeten worden en dan moet niet steeds dezelfde de pineut zijn. Als dit soort dingen altijd terug komen kun je een rooster maken waarbij het verdeeld wordt. Als jij de taken eerlijk verdeeld en zelf ook af en toe een wat minder leuke klus voor je rekening neemt, zal daar niemand over zeuren. Houd ook in de gaten of er niet één bepaalde persoon zich altijd onderuit werkt, zogenaamd druk, ziek of toevallig vrij.
Je kunt er het beste een beetje humor ingooien; sorry maar hier is de rotklusjeslijst. Met een kleine knipoog. Of, als je geen rooster maakt; het spijt me, jouw beurt om ... te doen, jij doet vandaag dat en ik doe intussen ... . Zo deed ik dat altijd en dat werkte prima.