Psyche
alle pijlers
Vervelend eenzaam gevoel
vrijdag 7 oktober 2011 om 14:43
Hallo,
Mijn verhaal is een beetje lastig, omdat ik het zelf ook niet zo goed weet, maar zal mijn gevoel proberen uit te leggen. Mijn vriend is vanwege zijn werk regelmatig een aantal weken van huis. Ik vind dit erg lastig, maar gelukkig gaat hij met 2 jaar stoppen en dat heb ik er dus graag voor over. In de tijd dat hij weg is, moet ik me van mijzelf steeds bezighouden, omdat ik anders te veel aan hem denk en een beetje down wordt. Mijn vriendinnen, op 1 na, zijn vanwege hun studie door heel Nederland gaan wonen, waardoor ik nu als [bijna] enige nog in onze oude woonplaats woon. Zij komen wel thuis, maar dat is slechts om de paar weken, waardoor ik ze niet veel zie, helaas. Wel heb ik leuke collega's bij mijn bijbaantje en op school. Door de weeks ben ik nog bezig met mijn studie, moet veel reizen, en In de weekenden moet ik vaak 's avonds werken en verder doe ik veel met mijn zus of moeder in de tijden dat mijn vriend er niet is. Ik heb nu last van een vervelend eenzaam gevoel, ik heb genoeg te doen en elk weekend heb ik wel iets te doen, maar ik heb het gevoel dat ik mijzelf steeds bezig moet houden en steeds iets móet doen om maar niet dat nare gevoel te krijgen of dat ik faal omdat ik niet met vriendinnen afspreek. Ik kan het gevoel ook niet helemaal omschrijven. Herkent iemand dit en weet iemand hoe je hier van af kan komen?
Mijn verhaal is een beetje lastig, omdat ik het zelf ook niet zo goed weet, maar zal mijn gevoel proberen uit te leggen. Mijn vriend is vanwege zijn werk regelmatig een aantal weken van huis. Ik vind dit erg lastig, maar gelukkig gaat hij met 2 jaar stoppen en dat heb ik er dus graag voor over. In de tijd dat hij weg is, moet ik me van mijzelf steeds bezighouden, omdat ik anders te veel aan hem denk en een beetje down wordt. Mijn vriendinnen, op 1 na, zijn vanwege hun studie door heel Nederland gaan wonen, waardoor ik nu als [bijna] enige nog in onze oude woonplaats woon. Zij komen wel thuis, maar dat is slechts om de paar weken, waardoor ik ze niet veel zie, helaas. Wel heb ik leuke collega's bij mijn bijbaantje en op school. Door de weeks ben ik nog bezig met mijn studie, moet veel reizen, en In de weekenden moet ik vaak 's avonds werken en verder doe ik veel met mijn zus of moeder in de tijden dat mijn vriend er niet is. Ik heb nu last van een vervelend eenzaam gevoel, ik heb genoeg te doen en elk weekend heb ik wel iets te doen, maar ik heb het gevoel dat ik mijzelf steeds bezig moet houden en steeds iets móet doen om maar niet dat nare gevoel te krijgen of dat ik faal omdat ik niet met vriendinnen afspreek. Ik kan het gevoel ook niet helemaal omschrijven. Herkent iemand dit en weet iemand hoe je hier van af kan komen?
vrijdag 7 oktober 2011 om 14:48
Ik herken het wel. Toen ik weer terug kwam in de plaats waar ik opgegroeid ben, was de helft van de oude vrienden ook verhuisd. De andere helft had nieuwe vrienden gemaakt en zat - logisch - na vier jaar niet heel hard meer te springen om met mij af te spreken.
Via internet heb ik een nieuw vriendengroepje gevonden. Allemaal vrouwen (toen) tussen de 20 en 30 die om diverse redenen niet zo veel vrienden in de buurt hadden. (Veelal verhuizingen maar soms ook omdat vrienden kinderen kregen en niet meer uit gingen)
In het begin botste het weleens en waren er wel eens ruzietjes, het groepje is meerdere keren uit elkaar gevallen waarna er kleinere groepjes verder gingen. Maar nu zijn er nog 5 dames die ik nog regelmatig zie en ik hoef niet altijd overal zelf initiatief voor te nemen.
Sterker nog, ik laat het bijna altijd door anderen doen
(Misschien haal ik zo weer iets weg dus svp niet quoten)
Via internet heb ik een nieuw vriendengroepje gevonden. Allemaal vrouwen (toen) tussen de 20 en 30 die om diverse redenen niet zo veel vrienden in de buurt hadden. (Veelal verhuizingen maar soms ook omdat vrienden kinderen kregen en niet meer uit gingen)
In het begin botste het weleens en waren er wel eens ruzietjes, het groepje is meerdere keren uit elkaar gevallen waarna er kleinere groepjes verder gingen. Maar nu zijn er nog 5 dames die ik nog regelmatig zie en ik hoef niet altijd overal zelf initiatief voor te nemen.
Sterker nog, ik laat het bijna altijd door anderen doen
(Misschien haal ik zo weer iets weg dus svp niet quoten)
vrijdag 7 oktober 2011 om 14:57
quote:kitty.elastic schreef op 07 oktober 2011 @ 14:47:
in het reine komen met jezelf dat het heus niet erg of raar is om eens alleen te zijn of niets te doen te hebben.
Dit. Ik ken een hoop mensen die hier last van hebben, die altijd het gevoel hebben dat ze hun weekend volgepland moeten hebben staan, maar waarom? Ben je dan een beter leuker mens? Welnee.
Het is ook belangrijk dat je je in je eentje kan vermaken. Je bent immers vooral voor en met jezelf op de wereld.
Lees boeken als je alleen bent, kijk films, ontdek nieuwe muziek, ga nieuwe recepten opzoeken, wat dan ook, zie het als persoonlijke ontwikkeling. Je zou in principe niemand nodig moeten hebben om je te kunnen vermaken.
Ik begrijp het ergens wel hoor, in deze tijden van Facebook en dergelijke lijkt (!) het alsof iedereen een bruisend sociaal leven heeft, maar iedereen zit in principe met hetzelfde gevoel. Daarom post iedereen foto's en doen ze alsof ze weer een geweldig weekend hebben gehad, alleen om zelf het gevoel te hebben dat ze niet alleen zijn en dit ook aan anderen te laten zien (is mijn theorietje).
Ik doe daar zelf niet aan mee, ik weiger om me daardoor gek te laten maken. En dat zouden meer mensen moeten doen.
Succes!
in het reine komen met jezelf dat het heus niet erg of raar is om eens alleen te zijn of niets te doen te hebben.
Dit. Ik ken een hoop mensen die hier last van hebben, die altijd het gevoel hebben dat ze hun weekend volgepland moeten hebben staan, maar waarom? Ben je dan een beter leuker mens? Welnee.
Het is ook belangrijk dat je je in je eentje kan vermaken. Je bent immers vooral voor en met jezelf op de wereld.
Lees boeken als je alleen bent, kijk films, ontdek nieuwe muziek, ga nieuwe recepten opzoeken, wat dan ook, zie het als persoonlijke ontwikkeling. Je zou in principe niemand nodig moeten hebben om je te kunnen vermaken.
Ik begrijp het ergens wel hoor, in deze tijden van Facebook en dergelijke lijkt (!) het alsof iedereen een bruisend sociaal leven heeft, maar iedereen zit in principe met hetzelfde gevoel. Daarom post iedereen foto's en doen ze alsof ze weer een geweldig weekend hebben gehad, alleen om zelf het gevoel te hebben dat ze niet alleen zijn en dit ook aan anderen te laten zien (is mijn theorietje).
Ik doe daar zelf niet aan mee, ik weiger om me daardoor gek te laten maken. En dat zouden meer mensen moeten doen.
Succes!
vrijdag 7 oktober 2011 om 15:04
Ja daar heb je inderdaad gelijk in, nu ik er over nadenk. Ik heb zelf wel Hyves, maar gebruik het gewoon meer om mensen zo af en toe eens een berichtje te sturen. Ik zet zelden iets neer over wat ik in mijn weekend heb gedaan, maar lees bij anderen wel over hun fantastische weekend vol allerlei bezigheden. Toch laat ik mij daardoor gek maken, want dan vraag ik mij inderdaad af wat er mis is met mij dat ik gewoon ook eens lekker thuis zit en niet continue met mensen afspreek. Wij hebben thuis [ik woon nog thuis] een super hecht gezin, dus vinden het ook gezellig om lekker op de bank tv of een film te kijken in het weekend. Maar goed misschien komt het doordat mijn vriend weg is, straks weer voor 6 week, dat ik mijn weekend vól gepland moet hebben, maar anders zie ik hem ook niet continue dus weet niet waarom het gevoel er is. Misschien om de tijd sneller te laten gaan?
vrijdag 7 oktober 2011 om 15:04
Er is een heel verschil tussen een keer jezelf moeten vermaken terwijl je weet dat je een netwerk van vrienden en familie hebt, of geen vrienden in de buurt hebben en alleen je moeder en zus hebben in de weekenden.
In het laatste geval zou ik me ook eenzaam voelen.
Dat het tussen de oren zit, is soms zo. Maar als je geen vrienden in de buurt hebt vind ik het gevoel van eenzaamheid heel reëel.
In het laatste geval zou ik me ook eenzaam voelen.
Dat het tussen de oren zit, is soms zo. Maar als je geen vrienden in de buurt hebt vind ik het gevoel van eenzaamheid heel reëel.
vrijdag 7 oktober 2011 om 15:07
Toen ik mijn man leerde kennen woonde hij in het buitenland en hebben we 2 jaar een opafstandrelatie gehad.
Ik leerder daardoor dat het belangrijk was een eigen leven te hebben naaast hem (ik was zo'n type die zich helemaal in een relatie stortte)
Maar ik leerde ook dat het leuke van elkaar niet zien is elkaar weer zien!
Ik heb niet echt veel tips, sterkte...
Ik leerder daardoor dat het belangrijk was een eigen leven te hebben naaast hem (ik was zo'n type die zich helemaal in een relatie stortte)
Maar ik leerde ook dat het leuke van elkaar niet zien is elkaar weer zien!
Ik heb niet echt veel tips, sterkte...
vrijdag 7 oktober 2011 om 15:10
quote:cherry20 schreef op 07 oktober 2011 @ 15:04:
Ja daar heb je inderdaad gelijk in, nu ik er over nadenk. Ik heb zelf wel Hyves, maar gebruik het gewoon meer om mensen zo af en toe eens een berichtje te sturen. Ik zet zelden iets neer over wat ik in mijn weekend heb gedaan, maar lees bij anderen wel over hun fantastische weekend vol allerlei bezigheden. Toch laat ik mij daardoor gek maken, want dan vraag ik mij inderdaad af wat er mis is met mij dat ik gewoon ook eens lekker thuis zit en niet continue met mensen afspreek. Wij hebben thuis [ik woon nog thuis] een super hecht gezin, dus vinden het ook gezellig om lekker op de bank tv of een film te kijken in het weekend. Maar goed misschien komt het doordat mijn vriend weg is, straks weer voor 6 week, dat ik mijn weekend vól gepland moet hebben, maar anders zie ik hem ook niet continue dus weet niet waarom het gevoel er is. Misschien om de tijd sneller te laten gaan?
Wat ik al zei, je moet écht het idee loslaten dat er iets mis is met je omdat je niet met mensen afspreekt.
Naast mijn vriend ken ik vrijwel niemand in mijn woonplaats, en ik ben heel vaak alleen (ook niet ideaal, dat geef ik toe), maar ik vind het nauwelijks erg. Nu ligt het er ook wel aan of je behoefte hebt aan mensen om je heen of niet, ik heb dat niet zo erg. Maar je moet je gewoon echt niet gek laten maken door wat anderen doen. Het is ook niet zaligmakend om altijd met anderen te zijn.
Wat ik al zei, als je het idee hebt dat je alleen bent, ga lezen/leren over een nieuw onderwerp, ga een beetje nieuwe muziek of films downloaden, leer nieuwe dingen kennen, ontwikkel je smaak. Je persoonlijke ontwikkeling en met jezelf kunnen zijn is minstens zo belangrijk als contact met anderen.
Ja daar heb je inderdaad gelijk in, nu ik er over nadenk. Ik heb zelf wel Hyves, maar gebruik het gewoon meer om mensen zo af en toe eens een berichtje te sturen. Ik zet zelden iets neer over wat ik in mijn weekend heb gedaan, maar lees bij anderen wel over hun fantastische weekend vol allerlei bezigheden. Toch laat ik mij daardoor gek maken, want dan vraag ik mij inderdaad af wat er mis is met mij dat ik gewoon ook eens lekker thuis zit en niet continue met mensen afspreek. Wij hebben thuis [ik woon nog thuis] een super hecht gezin, dus vinden het ook gezellig om lekker op de bank tv of een film te kijken in het weekend. Maar goed misschien komt het doordat mijn vriend weg is, straks weer voor 6 week, dat ik mijn weekend vól gepland moet hebben, maar anders zie ik hem ook niet continue dus weet niet waarom het gevoel er is. Misschien om de tijd sneller te laten gaan?
Wat ik al zei, je moet écht het idee loslaten dat er iets mis is met je omdat je niet met mensen afspreekt.
Naast mijn vriend ken ik vrijwel niemand in mijn woonplaats, en ik ben heel vaak alleen (ook niet ideaal, dat geef ik toe), maar ik vind het nauwelijks erg. Nu ligt het er ook wel aan of je behoefte hebt aan mensen om je heen of niet, ik heb dat niet zo erg. Maar je moet je gewoon echt niet gek laten maken door wat anderen doen. Het is ook niet zaligmakend om altijd met anderen te zijn.
Wat ik al zei, als je het idee hebt dat je alleen bent, ga lezen/leren over een nieuw onderwerp, ga een beetje nieuwe muziek of films downloaden, leer nieuwe dingen kennen, ontwikkel je smaak. Je persoonlijke ontwikkeling en met jezelf kunnen zijn is minstens zo belangrijk als contact met anderen.
vrijdag 7 oktober 2011 om 15:12
Ja misschien zijn mijn vriend en ik ook wel teveel op elkaar gericht, maar we zien elkaar alleen in het weekend, dus dan willen we die momenten ook zoveel mogelijk bij elkaar zijn omdat hij dus steeds weg is. Verder komen mijn vriendinnen om de paar weekenden naar huis, dan spreken we af, ga ook wel naar familie, ga 3 x in de week sporten waar ik mensen tref en werk dus in het weekend ook nog.
vrijdag 7 oktober 2011 om 15:14
quote:cherry20 schreef op 07 oktober 2011 @ 15:12:
Ja misschien zijn mijn vriend en ik ook wel teveel op elkaar gericht, maar we zien elkaar alleen in het weekend, dus dan willen we die momenten ook zoveel mogelijk bij elkaar zijn omdat hij dus steeds weg is. Verder komen mijn vriendinnen om de paar weekenden naar huis, dan spreken we af, ga ook wel naar familie, ga 3 x in de week sporten waar ik mensen tref en werk dus in het weekend ook nog.
Dan heb je dus een uitbreid sociaal leven, als ik het zo lees. In ieder geval stukken meer dan ik en sommige andere mensen.
Dan is het al helemaal belangrijk dat je leert alleen te zijn, en dat gevoel (en je gedachten daarover) te veranderen.
Ja misschien zijn mijn vriend en ik ook wel teveel op elkaar gericht, maar we zien elkaar alleen in het weekend, dus dan willen we die momenten ook zoveel mogelijk bij elkaar zijn omdat hij dus steeds weg is. Verder komen mijn vriendinnen om de paar weekenden naar huis, dan spreken we af, ga ook wel naar familie, ga 3 x in de week sporten waar ik mensen tref en werk dus in het weekend ook nog.
Dan heb je dus een uitbreid sociaal leven, als ik het zo lees. In ieder geval stukken meer dan ik en sommige andere mensen.
Dan is het al helemaal belangrijk dat je leert alleen te zijn, en dat gevoel (en je gedachten daarover) te veranderen.
vrijdag 7 oktober 2011 om 15:14
@Ste_ ik herken je verhaal, alleen ik ken wel mensen uit mijn woonplaats, maar spreek niet met ze af. Als ik ze ergens tegenkom maak ik wel een praatje of bij de sportschool, maar zie ze niet daarnaast. Hoe doe jij het dan als je vriend weg is? Vind je het dan helemaal niet erg om alleen te zijn? Ik mag wel graag mensen om mij heen hebben, maar vind het ook lekker om alleen op bed een boek te lezen.
vrijdag 7 oktober 2011 om 15:20
quote:cherry20 schreef op 07 oktober 2011 @ 15:14:
@Ste_ ik herken je verhaal, alleen ik ken wel mensen uit mijn woonplaats, maar spreek niet met ze af. Als ik ze ergens tegenkom maak ik wel een praatje of bij de sportschool, maar zie ze niet daarnaast. Hoe doe jij het dan als je vriend weg is? Vind je het dan helemaal niet erg om alleen te zijn? Ik mag wel graag mensen om mij heen hebben, maar vind het ook lekker om alleen op bed een boek te lezen.
Ik ben liever alleen dan onder de mensen ja. Dat scheelt al een stuk natuurlijk.
Tuurlijk, af en toe baal ik wel een beetje, vooral in de zomer, als ik het idee heb dat iedereen iets gezelligs aan het doen is buiten, en ik simpelweg niemand heb om te bellen.
Maar eens de zoveel tijd heb ik een afspraak, of iets leuks te doen, of zie ik mijn oude vriendinnen in de woonplaats van mijn ouders, en dat is genoeg voor mij.
Maar ik begrijp dat als je meer behoefte hebt aan contact, het lastiger voor je is.
Maar toch, wat ik al zei, ik vind dat je echt een vrij groot sociaal leven hebt met veel bezigheden, dus hoe moeilijk het is ook, je moet echt je gedachten veranderen dat het erg is om alleen te zijn. Want dat is het echt niet, en je bent er ook lang niet de enige in.
@Ste_ ik herken je verhaal, alleen ik ken wel mensen uit mijn woonplaats, maar spreek niet met ze af. Als ik ze ergens tegenkom maak ik wel een praatje of bij de sportschool, maar zie ze niet daarnaast. Hoe doe jij het dan als je vriend weg is? Vind je het dan helemaal niet erg om alleen te zijn? Ik mag wel graag mensen om mij heen hebben, maar vind het ook lekker om alleen op bed een boek te lezen.
Ik ben liever alleen dan onder de mensen ja. Dat scheelt al een stuk natuurlijk.
Tuurlijk, af en toe baal ik wel een beetje, vooral in de zomer, als ik het idee heb dat iedereen iets gezelligs aan het doen is buiten, en ik simpelweg niemand heb om te bellen.
Maar eens de zoveel tijd heb ik een afspraak, of iets leuks te doen, of zie ik mijn oude vriendinnen in de woonplaats van mijn ouders, en dat is genoeg voor mij.
Maar ik begrijp dat als je meer behoefte hebt aan contact, het lastiger voor je is.
Maar toch, wat ik al zei, ik vind dat je echt een vrij groot sociaal leven hebt met veel bezigheden, dus hoe moeilijk het is ook, je moet echt je gedachten veranderen dat het erg is om alleen te zijn. Want dat is het echt niet, en je bent er ook lang niet de enige in.
vrijdag 7 oktober 2011 om 15:21
quote:Ste_ schreef op 07 oktober 2011 @ 14:57:
[...]
Dit. Ik ken een hoop mensen die hier last van hebben, die altijd het gevoel hebben dat ze hun weekend volgepland moeten hebben staan, maar waarom? Ben je dan een beter leuker mens? Welnee.
Het is ook belangrijk dat je je in je eentje kan vermaken. Je bent immers vooral voor en met jezelf op de wereld.
Lees boeken als je alleen bent, kijk films, ontdek nieuwe muziek, ga nieuwe recepten opzoeken, wat dan ook, zie het als persoonlijke ontwikkeling. Je zou in principe niemand nodig moeten hebben om je te kunnen vermaken.
Ik begrijp het ergens wel hoor, in deze tijden van Facebook en dergelijke lijkt (!) het alsof iedereen een bruisend sociaal leven heeft, maar iedereen zit in principe met hetzelfde gevoel. Daarom post iedereen foto's en doen ze alsof ze weer een geweldig weekend hebben gehad, alleen om zelf het gevoel te hebben dat ze niet alleen zijn en dit ook aan anderen te laten zien (is mijn theorietje).
Ik doe daar zelf niet aan mee, ik weiger om me daardoor gek te laten maken. En dat zouden meer mensen moeten doen.
Succes!Mooie theorie. Helemaal mee eens.
[...]
Dit. Ik ken een hoop mensen die hier last van hebben, die altijd het gevoel hebben dat ze hun weekend volgepland moeten hebben staan, maar waarom? Ben je dan een beter leuker mens? Welnee.
Het is ook belangrijk dat je je in je eentje kan vermaken. Je bent immers vooral voor en met jezelf op de wereld.
Lees boeken als je alleen bent, kijk films, ontdek nieuwe muziek, ga nieuwe recepten opzoeken, wat dan ook, zie het als persoonlijke ontwikkeling. Je zou in principe niemand nodig moeten hebben om je te kunnen vermaken.
Ik begrijp het ergens wel hoor, in deze tijden van Facebook en dergelijke lijkt (!) het alsof iedereen een bruisend sociaal leven heeft, maar iedereen zit in principe met hetzelfde gevoel. Daarom post iedereen foto's en doen ze alsof ze weer een geweldig weekend hebben gehad, alleen om zelf het gevoel te hebben dat ze niet alleen zijn en dit ook aan anderen te laten zien (is mijn theorietje).
Ik doe daar zelf niet aan mee, ik weiger om me daardoor gek te laten maken. En dat zouden meer mensen moeten doen.
Succes!Mooie theorie. Helemaal mee eens.
vrijdag 7 oktober 2011 om 15:59
Het klinkt alsof je erg afhankelijk bent van je vriend, maar ook van je familie.
Je studeert. Je kunt ook op kamers gaan wonen en zo een sociaal netwerk opbouwen.
Je hoeft geen duizend vrienden te hebben, maar iets meer een eigen leven (zonder vriend en familie) zou misschien wel leuker voor je zijn.
Je zegt ook dat je vriendinnen om de zoveel weken naar huis komen. Daar wacht jij dus op. Waarom zoek je je vriendinnen niet op? Dan ga je bij hun langs.
Je studeert. Je kunt ook op kamers gaan wonen en zo een sociaal netwerk opbouwen.
Je hoeft geen duizend vrienden te hebben, maar iets meer een eigen leven (zonder vriend en familie) zou misschien wel leuker voor je zijn.
Je zegt ook dat je vriendinnen om de zoveel weken naar huis komen. Daar wacht jij dus op. Waarom zoek je je vriendinnen niet op? Dan ga je bij hun langs.
zaterdag 8 oktober 2011 om 17:21
Heeeeeel herkenbaar! Ik kon het zelf wel geschreven hebben maar dan net ietsje anders
Vriend woont in buitenland, zien elkaar wel om de drie a vier weken. Mijn familie woont niet in de buurt, aantal goede vriendinnen van vroeger wonen ook ver weg. Ben zelf verhuisd, hele drukke baan zonder collega's (buitendienst). Ik sport door de weeks veel en in weekenden voel ik vaak druk om mensen te moeten opzoeken. Wil petekindje ook zien, wil mijn best doen om mensen te blijven zien maar altijd onderweg dus... Ik ken in mijn nieuwe woonplaats wel steeds meer mensen maar veel zijn ook erg druk waardoor altijd moeten plannen. Op zich heb ik helemaal geen slecht sociaal leven alleen het op de bonne-fooi afspreken zit er gewoon bijna niet in! Ik voel me soms ook eenzaam, hij daar en ik hier... Soms zie ik van die vriendengroepen die elkaar al van jaren terug kunnen, geboren en getogen en dus meer mensen kennen. Die altijd cafe's of borrels hebben waar iedereen komt die ze kennen. ALtijd wel iemand om iets te doen en de mensen die je lief hebt dichtbij wonen... Tja dan voel ik me wel eens eenzaam. MAAR het is de buitenkant die je ziet... Wat ik nu probeer te doen is met maar een paar mensen op afstand contact te houden, in toekomst iets plannen zodat ik weet dat we elkaar zien. Maar niet meer iedereen tevreden houden en mezelf voorbij rennen... Als je dan alleen bent ben je zo moe op dat je niet meer kunt genieten en je dus eenzaam gaat voelen. Ik probeer nu vaker hier in mijn woonplaats te blijven in de weekenden i.p.v. iedereen na te lopen en stad en land afstruinen. Degene die echt belangrijk zijn blijven en komen jou ook opzoeken en zo heb je meer tijd om thuis te genieten, en soms alleen...dat kan ook lekker zijn! Maar omdat ik nu meer hier ben spreek ik ook makkelijker wat af met mensen hier en krijgen die contacten ook meer kans.
Vriend woont in buitenland, zien elkaar wel om de drie a vier weken. Mijn familie woont niet in de buurt, aantal goede vriendinnen van vroeger wonen ook ver weg. Ben zelf verhuisd, hele drukke baan zonder collega's (buitendienst). Ik sport door de weeks veel en in weekenden voel ik vaak druk om mensen te moeten opzoeken. Wil petekindje ook zien, wil mijn best doen om mensen te blijven zien maar altijd onderweg dus... Ik ken in mijn nieuwe woonplaats wel steeds meer mensen maar veel zijn ook erg druk waardoor altijd moeten plannen. Op zich heb ik helemaal geen slecht sociaal leven alleen het op de bonne-fooi afspreken zit er gewoon bijna niet in! Ik voel me soms ook eenzaam, hij daar en ik hier... Soms zie ik van die vriendengroepen die elkaar al van jaren terug kunnen, geboren en getogen en dus meer mensen kennen. Die altijd cafe's of borrels hebben waar iedereen komt die ze kennen. ALtijd wel iemand om iets te doen en de mensen die je lief hebt dichtbij wonen... Tja dan voel ik me wel eens eenzaam. MAAR het is de buitenkant die je ziet... Wat ik nu probeer te doen is met maar een paar mensen op afstand contact te houden, in toekomst iets plannen zodat ik weet dat we elkaar zien. Maar niet meer iedereen tevreden houden en mezelf voorbij rennen... Als je dan alleen bent ben je zo moe op dat je niet meer kunt genieten en je dus eenzaam gaat voelen. Ik probeer nu vaker hier in mijn woonplaats te blijven in de weekenden i.p.v. iedereen na te lopen en stad en land afstruinen. Degene die echt belangrijk zijn blijven en komen jou ook opzoeken en zo heb je meer tijd om thuis te genieten, en soms alleen...dat kan ook lekker zijn! Maar omdat ik nu meer hier ben spreek ik ook makkelijker wat af met mensen hier en krijgen die contacten ook meer kans.
zondag 9 oktober 2011 om 09:09
@hipslala, het is voor mij niet echt mogelijk om op kamers te wonen, omdat ik mijn stage in mijn eigen woonplaats loop. Dan blij f ik heen en weer reizen. Ik ga zeker ook wel eens naar mijn vriendin toe, maar ook weer lastig, omdat ik geen weekend ov heb, als ik erheen ga, moet ik meteen het hele weekend bij mijn vriendin blijven, dat vind ik ook weer teveel van het goede.. gisteravond was mijn vriendin gezellig thuis dus weer lekker bijgekletst. Ik merk ook heel erg dat iedereen op dit moment erg op zijn vriend gericht is, elke dag samen en bij elkaar slapen, voor mij is dat op dit moment niet mogelijk en kunnen elkaar zoiezo alleen in het weekend zien.
@juudje80, heel herkenbaar inderdaad, al heb ik niet het gevoel dat ik anderen tevreden moet houden, vind het zelf gewoon leuk om iets te doen ook zodat de tijd sneller gaat en mijn vriend weer thuis is..
zo meteen 6 weken weg, dus ben mn weekenden alweer aan het volplannnen.
@juudje80, heel herkenbaar inderdaad, al heb ik niet het gevoel dat ik anderen tevreden moet houden, vind het zelf gewoon leuk om iets te doen ook zodat de tijd sneller gaat en mijn vriend weer thuis is..
zo meteen 6 weken weg, dus ben mn weekenden alweer aan het volplannnen.
zaterdag 15 oktober 2011 om 22:09
Herkenbaar dit. Heb geen relatie, maar vol plannen van je leventje zodat je niet 'alleen' hoeft te zijn komt wel overeen. Zit nu sinds tijden een zaterdagavond alleen thuis. Hier lijk ik echt niet voor weggelegd. Ik heb wel soort van scharrel en daar verwacht ik ook alweer veel te veel van terwijl er waarschijnlijk niet eens meer in zit. En ik kan dan niet zeggen voor jou 10 anderen, nee ik blijf af en toe bij hem komen en hij bij mij want ja dan heb ik tenminste iets.
Als er afspraken worden afgezegd of iets dergelijks raak ik ook helemaal van de rel. O jee en nu ben ik dan alleen, en dan voel ik me klote enzovoorts. Hoe kun je in godsnaam blij worden met jezelf, met het alleen zijn? Ik wil zo graag me beter voelen.
Als er afspraken worden afgezegd of iets dergelijks raak ik ook helemaal van de rel. O jee en nu ben ik dan alleen, en dan voel ik me klote enzovoorts. Hoe kun je in godsnaam blij worden met jezelf, met het alleen zijn? Ik wil zo graag me beter voelen.