Psyche
alle pijlers
Vraag over therapie
maandag 18 juli 2011 om 15:06
Hoi allemaal,
Ik heb tot nu toe 6 gesprekken gehad met een psycholoog, maar dit heeft tot nu toe weinig resultaat. Daar heb ik een vraagje over.
Eerst even in het kort waarom ik naar psycholoog ben gegaan: Afgelopen jaar ben ik me steeds minder goed gaan voelen. Dat uitte zich vooral in steeds meer teruggetrokken leven, veel en voor steeds minder dingen interese hebben/kunnen opbrengen (leeg voelen). Paar maanden terug was de koek helemaal op. Toen ik echt diep in de put zat ben ik er alles aan gaan doen om me beter te voelen: 3 keer per week sporten, elke dag minstens uur wandelen, regelmaat, blijven werken, goed proberen te eten, en zelfs weer geprobeerd wat onder de mensen te komen.
Inmiddels kan ik het allemaal wat beter aan, maar zodra ik niks doe (en geloof me ik kijk net zo lief een dag alleen maar voor me uit dan nuttige dingen doen) word ik heel ongelukkig en denk aan de dood.
Daarom ben ik naar een psycholoog gegaan, in de hoop hier vanaf te komen. Zelf heb ik geen idee waar het vandaan komt, maar het vervelende is zij kan ook geen oorzaak vinden en dus ook geen behandeling(?). Nou is mijn vraag komt dat vaker voor dat er een oorzaak onbreekt of voor jezelf/psycholoog niet te ontdekken is? En kan je er dan wel vanaf komen?
Alvast bedankt voor jullie antwoorden!
Ik heb tot nu toe 6 gesprekken gehad met een psycholoog, maar dit heeft tot nu toe weinig resultaat. Daar heb ik een vraagje over.
Eerst even in het kort waarom ik naar psycholoog ben gegaan: Afgelopen jaar ben ik me steeds minder goed gaan voelen. Dat uitte zich vooral in steeds meer teruggetrokken leven, veel en voor steeds minder dingen interese hebben/kunnen opbrengen (leeg voelen). Paar maanden terug was de koek helemaal op. Toen ik echt diep in de put zat ben ik er alles aan gaan doen om me beter te voelen: 3 keer per week sporten, elke dag minstens uur wandelen, regelmaat, blijven werken, goed proberen te eten, en zelfs weer geprobeerd wat onder de mensen te komen.
Inmiddels kan ik het allemaal wat beter aan, maar zodra ik niks doe (en geloof me ik kijk net zo lief een dag alleen maar voor me uit dan nuttige dingen doen) word ik heel ongelukkig en denk aan de dood.
Daarom ben ik naar een psycholoog gegaan, in de hoop hier vanaf te komen. Zelf heb ik geen idee waar het vandaan komt, maar het vervelende is zij kan ook geen oorzaak vinden en dus ook geen behandeling(?). Nou is mijn vraag komt dat vaker voor dat er een oorzaak onbreekt of voor jezelf/psycholoog niet te ontdekken is? En kan je er dan wel vanaf komen?
Alvast bedankt voor jullie antwoorden!
maandag 18 juli 2011 om 15:39
Wat goed dat je zo actief blijft! Volgens mij weet je zelf al heel goed wat de goede richting nu voor jou is en heb je die psycholoog misschien niet zo nodig. Dat ze niet een precies antwoord voor je heeft waarom je die gedachten hebt snap ik. Maar je moet wel het gevoel hebben dat je vooruit gaat. Dat kan prima met hulp van een psycholoog, maar misschien een ander die je iets meer uitdaagt of juist de rem erop zet (want misschien ben je wel zo actief of weg te lopen voor dat rot gevoel). Het lijk me in ieder geval goed om dit met haar te bespreken of naar iemand anders toe te gaan.
maandag 18 juli 2011 om 16:29
Bedankt voor jullie reacties! Volgens mij zijn jullie het over een ding eens: andere psycholoog
Ik ben juist naar psycholoog gegaan om mijn gevoel te leren begrijpen, maar heb het idee dat als ik het zelf niet weet zij het me ook niet kan leren. Dus ben wel beetje bang dat dat bij andere psycholoog ook zo is (ze kunnen immers niet in je hoofd kijken), maar wat jullie terecht zeggen geen psycholoog is hetzelfde.
@Idalee: Ik kom helemaal niet vooruit en ben inderdaad zo actief om er maar niet aan te hoeven denken. Schiet er niks mee op, maar heb toch het idee dat het beter is dan hele dag op bank hangen.
Ik ben juist naar psycholoog gegaan om mijn gevoel te leren begrijpen, maar heb het idee dat als ik het zelf niet weet zij het me ook niet kan leren. Dus ben wel beetje bang dat dat bij andere psycholoog ook zo is (ze kunnen immers niet in je hoofd kijken), maar wat jullie terecht zeggen geen psycholoog is hetzelfde.
@Idalee: Ik kom helemaal niet vooruit en ben inderdaad zo actief om er maar niet aan te hoeven denken. Schiet er niks mee op, maar heb toch het idee dat het beter is dan hele dag op bank hangen.
maandag 18 juli 2011 om 18:13
Het kan natuurlijk een tactiek van haar zijn: Ze zegt dit om je te provoceren om opener te zijn over je gevoelens.
Maar het klinkt niet goed: Zoek een psycholoog die de juiste vragen aan jou stelt zodat je jezelf wel beter leert begrijpen. Ik ben helaas te lang bij een psycholoog blijven hangen bij wie ik het gevoel had dat ik niet vooruit ging. Maar ik vertrouwde op haar expertise en niet op mijn eigen gevoel. (Ik zat er dan ook voor issues met zelfvertrouwen Toen ik eindelijk bij een andere psycholoog terecht kwam, ging er een wereld voor mij open aan mogelijkheden. Dus nee, niet alle psychologen zijn hetzelfde! Zoek naar een therapie die voor jou het beste werkt.
En natuurlijk een enorm compliment aan jou dat je jezelf zo goed kent en in de gaten houdt.
Maar het klinkt niet goed: Zoek een psycholoog die de juiste vragen aan jou stelt zodat je jezelf wel beter leert begrijpen. Ik ben helaas te lang bij een psycholoog blijven hangen bij wie ik het gevoel had dat ik niet vooruit ging. Maar ik vertrouwde op haar expertise en niet op mijn eigen gevoel. (Ik zat er dan ook voor issues met zelfvertrouwen Toen ik eindelijk bij een andere psycholoog terecht kwam, ging er een wereld voor mij open aan mogelijkheden. Dus nee, niet alle psychologen zijn hetzelfde! Zoek naar een therapie die voor jou het beste werkt.
En natuurlijk een enorm compliment aan jou dat je jezelf zo goed kent en in de gaten houdt.
maandag 18 juli 2011 om 18:30
dinsdag 19 juli 2011 om 17:14
quote:lila01 schreef op 18 juli 2011 @ 18:57:
Lepeltje, heb je het weleens gehad over antidepressiva? Die kunnen je misschien net dat zetje geven om je iets beter te gaan voelen.
De oorzaak kan namelijk ook een serotoninetekort zijn.Bedankt voor de tip, heb er wel over nagedacht ja. Psycholoog stelde het ook voor. Zie er enorm tegenop, enerzijds omdat ik vind dat ik het zonder moet kunnen oplossen. Maar ook omdat ik bang ben om er dan levenslang, zoals een paar familieleden, aan vast te zitten.
Lepeltje, heb je het weleens gehad over antidepressiva? Die kunnen je misschien net dat zetje geven om je iets beter te gaan voelen.
De oorzaak kan namelijk ook een serotoninetekort zijn.Bedankt voor de tip, heb er wel over nagedacht ja. Psycholoog stelde het ook voor. Zie er enorm tegenop, enerzijds omdat ik vind dat ik het zonder moet kunnen oplossen. Maar ook omdat ik bang ben om er dan levenslang, zoals een paar familieleden, aan vast te zitten.
dinsdag 19 juli 2011 om 22:56
Ik snap dat het niet fijn is om medicijnen te moeten nemen. Maar zou je weerstand ook zo groot zijn als je suikerziekte had? Dan moet je insuline nemen omdat je lichaam dat niet meer maakt.
Zo moet je ook tegen AD aankijken: je lichaam maakt een stofje niet aan. Dat moet je chemisch aanvullen.
Ik heb het nu niet over bijwerkingen van de medicijnen. Maar het idee dat je het zelf moet kunnen oplossen, is zo streng voor jezelf. En naar mijn mening niet correct.
Zo moet je ook tegen AD aankijken: je lichaam maakt een stofje niet aan. Dat moet je chemisch aanvullen.
Ik heb het nu niet over bijwerkingen van de medicijnen. Maar het idee dat je het zelf moet kunnen oplossen, is zo streng voor jezelf. En naar mijn mening niet correct.
