Psyche
alle pijlers
Vriendin is manisch depressief
donderdag 20 december 2012 om 08:57
Een goede vriendin van mij is manisch depressief. Was ook een half jaar opgenomen, heel naar allemaal. Heel erg rot voor haar maar ze verwijt mij ervan haar niet genoeg liefde en aandacht te geven. Heb zelf ook een gezin en heb niet altijd de tijd. Heb haar dat ook gezegd. Maar blijf t toch moeilijk vinden. Hebben jullie ervaring met dit?
donderdag 20 december 2012 om 09:17
Ja heb t gevraagd, en ze zei mocht jij t krijgen ze 2 x in de week eten zou komen brengen. Bij wijze van spreken dan. Maar ze was ook blij met n kort berichtje naarnhaar toe. Dus dat ga ik de komende tijd wel doen. Ze kampte nl ook met zelfmoord. Haar familie woont bij haar om de hoek maar die kunnen haar ook die aandacht niet dagelijks geven.
donderdag 20 december 2012 om 09:23
Laat je geen schuldgevoel aanpraten, jij bent niet verantwoordelijk voor haar. Sowieso hoef jij als vriendin niet voor haar te zorgen, het is lief als je het doet, maar het is absoluut geen verplichting. Daarnaast, zelfs al hád je haar echt op een nare manier laten vallen, dan nog kun jij dit niet veroorzaakt hebben.
Don't waste your time on jealousy,
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
donderdag 20 december 2012 om 09:26
quote:Franklin schreef op 20 december 2012 @ 09:17:
Ja heb t gevraagd, en ze zei mocht jij t krijgen ze 2 x in de week eten zou komen brengen. Bij wijze van spreken dan. Maar ze was ook blij met n kort berichtje naarnhaar toe. Dus dat ga ik de komende tijd wel doen. Ze kampte nl ook met zelfmoord. Haar familie woont bij haar om de hoek maar die kunnen haar ook die aandacht niet dagelijks geven.
Dat kan ze wel zeggen, maar dat wil niet zeggen a) dat ze dat in de praktijk ook zou doen en b) hetzelfde van jou mag verwachten.
Wat je al schreef, jehebt een eigen leven en gezin en kunt er niet op elk gewenst moment zijn voor je vriendin. Aandacht kan ook in de vorm van een belletje, een kaartje of een sms-je zo nu en dan.
Voel je niet schuldig!
Ja heb t gevraagd, en ze zei mocht jij t krijgen ze 2 x in de week eten zou komen brengen. Bij wijze van spreken dan. Maar ze was ook blij met n kort berichtje naarnhaar toe. Dus dat ga ik de komende tijd wel doen. Ze kampte nl ook met zelfmoord. Haar familie woont bij haar om de hoek maar die kunnen haar ook die aandacht niet dagelijks geven.
Dat kan ze wel zeggen, maar dat wil niet zeggen a) dat ze dat in de praktijk ook zou doen en b) hetzelfde van jou mag verwachten.
Wat je al schreef, jehebt een eigen leven en gezin en kunt er niet op elk gewenst moment zijn voor je vriendin. Aandacht kan ook in de vorm van een belletje, een kaartje of een sms-je zo nu en dan.
Voel je niet schuldig!
donderdag 20 december 2012 om 09:43
Ben zelf manisch depressief, ik vind het niet terecht dat ze jou dit verwijt.
Ik kan het niet zo goed vergelijken omdat ik mijn hulp en therapie kreeg in een nieuwe woonplaats en 'dus' niet uitging van hulp van vrienden in een zekere frequentie.
In principe is het vanuit GGZ zo geregeld dat er genoeg mogelijkheden zijn om onder de mensen te blijven. Tenminste hier wel. Ze kan niet verwachten dat anderen haar dagelijks bezoeken. (tenzij je bijv voor haar ziekte ook twee keer in de week samen at, maar dat maak ik hier niet uit op)
Ik kan het niet zo goed vergelijken omdat ik mijn hulp en therapie kreeg in een nieuwe woonplaats en 'dus' niet uitging van hulp van vrienden in een zekere frequentie.
In principe is het vanuit GGZ zo geregeld dat er genoeg mogelijkheden zijn om onder de mensen te blijven. Tenminste hier wel. Ze kan niet verwachten dat anderen haar dagelijks bezoeken. (tenzij je bijv voor haar ziekte ook twee keer in de week samen at, maar dat maak ik hier niet uit op)
donderdag 20 december 2012 om 10:10
Zeker GEEN schuld gevoel hebben meid!
Je hebt gedaan wat je kon, meer kon je niet doen. Als je je eigen gezin had laten vallen of verwaarlozen voor haar dan was je fout bezig geweest. Dit heb je niet gedaan, je bent er voor haar geweest.. Wellis waar niet super veel, maar dat is ook jou taak niet, jij hebt je werk ,je huishouden, noem maar op.
Het is typisch iets van een psycho-patient, om een ander de schuld te geven van hun problemen, niet in trappen.. En duidelijk zeggen tegen haar, dat jij vind dat je genoeg gedaan hebt en dat ze tevreden moet zijn. Zo niet, dan ben ik er liever een kwijt, dan zo éen rijk.
Je hebt gedaan wat je kon, meer kon je niet doen. Als je je eigen gezin had laten vallen of verwaarlozen voor haar dan was je fout bezig geweest. Dit heb je niet gedaan, je bent er voor haar geweest.. Wellis waar niet super veel, maar dat is ook jou taak niet, jij hebt je werk ,je huishouden, noem maar op.
Het is typisch iets van een psycho-patient, om een ander de schuld te geven van hun problemen, niet in trappen.. En duidelijk zeggen tegen haar, dat jij vind dat je genoeg gedaan hebt en dat ze tevreden moet zijn. Zo niet, dan ben ik er liever een kwijt, dan zo éen rijk.
Weet wat je zegt, maar zeg niet alles wat je weet
donderdag 20 december 2012 om 10:56
Jij en je gezin staan op de eerste plaats, daarna komt zij.
Jij bent niet verantwoordelijk voor haar geluk, en je kunt niet voor haar zorgen. Ik vind het knap dat ze aangeeft dat ze het gevoel heeft dat je er niet genoeg voor haar bent geweest, maar dat betekent niet dat ze je iets mag verwijten. Laat je dan ook echt géén schuldgevoel aanpraten.
Ze heeft inmiddels echter wel aangegeven dat ze wat meer aandacht op prijs zou stellen en ook laten weten op welke manier. Doe wat je kunt voor haar- maar dan als beweegreden dat je om haar geeft, en niet omdat je je schuldig voelt.
Jij bent niet verantwoordelijk voor haar geluk, en je kunt niet voor haar zorgen. Ik vind het knap dat ze aangeeft dat ze het gevoel heeft dat je er niet genoeg voor haar bent geweest, maar dat betekent niet dat ze je iets mag verwijten. Laat je dan ook echt géén schuldgevoel aanpraten.
Ze heeft inmiddels echter wel aangegeven dat ze wat meer aandacht op prijs zou stellen en ook laten weten op welke manier. Doe wat je kunt voor haar- maar dan als beweegreden dat je om haar geeft, en niet omdat je je schuldig voelt.
donderdag 20 december 2012 om 11:15
Hoe is eigenlijk het contact tussen haar en jouw gezin? Zou ze af en toe gewoon mee kunnen eten (als jij toch kookt?)
Zelf kon ik regelmatig bij een tante terecht en dan gewoon meedraaien in hun gezin. Samen eten, kinderen voorlezen, etc.
Nu ben ik wel iemand die niet zo snel drama maakt en ook zeker niet naar de kinderen toe zal laten merken dat er iets is. Ik bedoel, ik ben dan gewoon 'op bezoek' en niet om over mijn sores te praten.
t Moet voor je kinderen niet vervelend worden.
Zelf kon ik regelmatig bij een tante terecht en dan gewoon meedraaien in hun gezin. Samen eten, kinderen voorlezen, etc.
Nu ben ik wel iemand die niet zo snel drama maakt en ook zeker niet naar de kinderen toe zal laten merken dat er iets is. Ik bedoel, ik ben dan gewoon 'op bezoek' en niet om over mijn sores te praten.
t Moet voor je kinderen niet vervelend worden.