Psyche
alle pijlers
Waarom doe ik het dan niet??!!!
dinsdag 6 november 2012 om 11:55
Hallo,
Even van me afschrijven en misschien dat een ander toevallig inzichten heeft?
Om lekker in mijn vel te zitten weet ik wat ik nodig heb en ik moet handelen.
Momenteel zit ik niet lekker in m'n vel en toch handel ik niet naar wat ik weet.
Ik steek m'n kop in het zand. Bij een kleine aanreiking, wat een kleine stap kan zijn naar 'verbetering' lijkt het of ik het niet 'wil' zien.
Het gaat er vooral om hoe ik mijn tijd thuis besteed. Kiezen voor lekker actief bezig zijn, de boel lekker aan kant of alleen voor het oog opruimen en verder wat internetten en tv kijken. Het eerst maakt dat ik mij happy voel maar ik doe het tweede.
Goed voor mezelf zorgen; gezond eten enz of verkeerd eten, tussendoor veel snoepen, makkelijk koken enz..... ik voel me goed bij het eerste maar doe het tweede...
kan ik mezelf dan simpel weg lui noemen? ik kies voor de gemakkelijkste weg.....
waarom?
ik voel mij beter als ik voor optie één ga.....véél beter....waarom doe ik het dan niet?
Omdat ik lui wil zijn? NEE!!! dat wil ik niet....
maar misschien BEN ik het? zit dat in een mens?
Als ik mensen om me heen heb gaat het wel beter, dan functioneer ik beter maar zodra ik alleen ben komt me niet zoveel uit handen....
herkenbaar? tips? enz enz....?
(stap één is gezet; het onder ogen zien en er niet meer voor weglopen....)
ik ben benieuwd, bvd!!!
Even van me afschrijven en misschien dat een ander toevallig inzichten heeft?
Om lekker in mijn vel te zitten weet ik wat ik nodig heb en ik moet handelen.
Momenteel zit ik niet lekker in m'n vel en toch handel ik niet naar wat ik weet.
Ik steek m'n kop in het zand. Bij een kleine aanreiking, wat een kleine stap kan zijn naar 'verbetering' lijkt het of ik het niet 'wil' zien.
Het gaat er vooral om hoe ik mijn tijd thuis besteed. Kiezen voor lekker actief bezig zijn, de boel lekker aan kant of alleen voor het oog opruimen en verder wat internetten en tv kijken. Het eerst maakt dat ik mij happy voel maar ik doe het tweede.
Goed voor mezelf zorgen; gezond eten enz of verkeerd eten, tussendoor veel snoepen, makkelijk koken enz..... ik voel me goed bij het eerste maar doe het tweede...
kan ik mezelf dan simpel weg lui noemen? ik kies voor de gemakkelijkste weg.....
waarom?
ik voel mij beter als ik voor optie één ga.....véél beter....waarom doe ik het dan niet?
Omdat ik lui wil zijn? NEE!!! dat wil ik niet....
maar misschien BEN ik het? zit dat in een mens?
Als ik mensen om me heen heb gaat het wel beter, dan functioneer ik beter maar zodra ik alleen ben komt me niet zoveel uit handen....
herkenbaar? tips? enz enz....?
(stap één is gezet; het onder ogen zien en er niet meer voor weglopen....)
ik ben benieuwd, bvd!!!
dinsdag 6 november 2012 om 12:07
Ik herken het wel een beetje, maar ik ben dan ook gewoon lui. Als ik goed in mijn vel zit, dan gun ik het mijzelf om eens lekker lui te zijn, de boel de boel te laten, pizza te laten bezorgen en de hele dag op de bank te nietsnutten.
Als ik slechter in mijn vel zit, dan lukt het me vaak wel om een schop onder mijn kont te geven en lekker aan de slag te gaan in huis, mijn bed te verschonen en boodschappen te doen en uitgebreid te koken. Daarna voel ik me dan ook weer een stuk beter.
Ik denk dat er een bepaald evenwicht moet zijn. Soms ´gun´ ik mezelf gewoon een luie dag. En voel me er dan ook totaal niet schuldig of slecht over.
Wat bij mij helpt om toch actief te zijn: zonder nadenken doen. Dus niet overwegen om je huis aan kant te maken, gewoon doen.
Klinkt mssn makkelijker gezegd dan gedaan, maar voor mij werkt het. Als ik het eenmaal gedaan heb voel ik me nuttig en veel beter.
Als ik slechter in mijn vel zit, dan lukt het me vaak wel om een schop onder mijn kont te geven en lekker aan de slag te gaan in huis, mijn bed te verschonen en boodschappen te doen en uitgebreid te koken. Daarna voel ik me dan ook weer een stuk beter.
Ik denk dat er een bepaald evenwicht moet zijn. Soms ´gun´ ik mezelf gewoon een luie dag. En voel me er dan ook totaal niet schuldig of slecht over.
Wat bij mij helpt om toch actief te zijn: zonder nadenken doen. Dus niet overwegen om je huis aan kant te maken, gewoon doen.
Klinkt mssn makkelijker gezegd dan gedaan, maar voor mij werkt het. Als ik het eenmaal gedaan heb voel ik me nuttig en veel beter.
dinsdag 6 november 2012 om 12:11
Heel herkenbaar. Bij mij heeft het ook erg met energie niveau te maken, merk dat ik nu alweer een winterdipje heb, en dan is het makkelijker om voor de optie 2 te gaan. liever lui dan moe, maar daarna wel een soort zelfhaat....heel frustrerend.
soms "beloon"ik mijzelf als ik vervelende klusjes afmaak. Dat helpt wel.
soms "beloon"ik mijzelf als ik vervelende klusjes afmaak. Dat helpt wel.
dinsdag 6 november 2012 om 12:15
Is het misschien dat het "gewoon" de aanzet is, die je heel moeilijk vindt?
Want dat is bij mij heel vaak het probleem (geweest). In het verleden met het gaan schrijven van de scriptie, nu met het schrijven van sollicitatiebrieven en het huishouden doen. Als ik eenmaal begonnen ben, kan ik makkelijk iets afmaken en heb ik daar ook plezier in. Ik kan ook lang doorgaan zonder afgeleid te raken of iets anders te willen doen, maar die aanzet! Die is het lastigst.
Wat mij geholpen heeft is:
1. Heel vroeg opstaan. In de tijd van de scriptie soms om 5.00. Dan 6 uur achter elkaar doorgaan en om 11.00 denken: Hee, het is pás 11 uur, maar ik heb wel al 6 uur gewerkt! Nu mag ik even ontspannen. En als het dan niet meer lukt om de studie te hervatten, tja, die zes uur heb je tenminste wél al besteed.
2. Werken met To-Do lijstjes. Daarop schrijf je voor jezelf in volgorde wat je die dag moet/wil doen. Is het af, dan is het af en mag je de rest van je tijd voor jezelf besteden, ook met "lanterfanten"/Tv kijken/forummen etc..
Succes!
Want dat is bij mij heel vaak het probleem (geweest). In het verleden met het gaan schrijven van de scriptie, nu met het schrijven van sollicitatiebrieven en het huishouden doen. Als ik eenmaal begonnen ben, kan ik makkelijk iets afmaken en heb ik daar ook plezier in. Ik kan ook lang doorgaan zonder afgeleid te raken of iets anders te willen doen, maar die aanzet! Die is het lastigst.
Wat mij geholpen heeft is:
1. Heel vroeg opstaan. In de tijd van de scriptie soms om 5.00. Dan 6 uur achter elkaar doorgaan en om 11.00 denken: Hee, het is pás 11 uur, maar ik heb wel al 6 uur gewerkt! Nu mag ik even ontspannen. En als het dan niet meer lukt om de studie te hervatten, tja, die zes uur heb je tenminste wél al besteed.
2. Werken met To-Do lijstjes. Daarop schrijf je voor jezelf in volgorde wat je die dag moet/wil doen. Is het af, dan is het af en mag je de rest van je tijd voor jezelf besteden, ook met "lanterfanten"/Tv kijken/forummen etc..
Succes!
dinsdag 6 november 2012 om 12:33
Ik herken ook wel wat je schrijft. Ik kan heel erg productief zijn en iedereen ziet mij wel als harde werker denk ik.. Totdat ik alleen thuis ben, wél veel tijd heb en geen stok achter de deur heb, zo vreemd..
Zo had ik het de afgelopen jaren erg druk met studeren en werken. Ging om 7:00 uur de deur uit en was om 23:00 uur pas voor het eerst thuis, altijd haasten en alleen onderweg dus snel eten. Hoewel de wekker de volgende dag dus ook weer om 5:45 ging, maakte ik toch mijn huiswerk en was mijn huis netjes aan kant.
Nu heb ik een veel relaxter rooster (zo'n 35 uur in de week excl. reistijd) en zit ik relatief veel thuis. Ik had verwacht dat ik met die zeeën van tijd, zóveel zou doen thuis! Niets blijkt dus minder waar
Zelfs al ben ik een hele middag vrij, kan ik gewoon de hele dag opzien tegen een afwasje of een verslag maken dat in 2 uur af is.
En soms zit ik gewoon uren op internet een beetje te lezen en is de dag voorbij en voel ik me lui en schuldig. Heel herkenbaar dus, en erg frustrerend!
Dit is best wel nieuw voor mij, dus ik lees graag mee met dit topic!
Zo had ik het de afgelopen jaren erg druk met studeren en werken. Ging om 7:00 uur de deur uit en was om 23:00 uur pas voor het eerst thuis, altijd haasten en alleen onderweg dus snel eten. Hoewel de wekker de volgende dag dus ook weer om 5:45 ging, maakte ik toch mijn huiswerk en was mijn huis netjes aan kant.
Nu heb ik een veel relaxter rooster (zo'n 35 uur in de week excl. reistijd) en zit ik relatief veel thuis. Ik had verwacht dat ik met die zeeën van tijd, zóveel zou doen thuis! Niets blijkt dus minder waar
Zelfs al ben ik een hele middag vrij, kan ik gewoon de hele dag opzien tegen een afwasje of een verslag maken dat in 2 uur af is.
En soms zit ik gewoon uren op internet een beetje te lezen en is de dag voorbij en voel ik me lui en schuldig. Heel herkenbaar dus, en erg frustrerend!
Dit is best wel nieuw voor mij, dus ik lees graag mee met dit topic!
dinsdag 6 november 2012 om 12:55
Haha, herkenbaar hè! Stelt me iets gerust dat ik niet de enige lanterfanter ben soms..
Het irritante is ook, dat ik stress en druk zo haat, maar ik het mezelf toch aandoe. Ik hou van rust, voel me beter als ik niet zo hoef te jagen en de tijd kan nemen voor dingen. En dan toch moeten constateren dat ik blijkbaar beter onder druk kan presteren.
Zo kan ik heel de week opzien tegen bepaalde huishoud-taken en het steeds voor me uitschuiven, totdat er vrienden komen eten en ik de avond van tevoren alsnog als een Razende Roeland door het huis heenga en alles aan kant heb! Of schoolwerk net zo lang uitstellen, totdat de deadline is en ik als een idioot alles op tijd moet af zien te krijgen. En gek genoeg lukt dat ook altijd nog eens; uiteindelijk pakt het wel altijd goed uit.. Maar ja, wel met een hoop stress en gehaast!
Vraag me ook af waarom ik dat toch steeds blijf doen, want ik wéét dat ik me zo goed zou voelen als ik alles netjes op tijd doe en dan mijn vrije tijd echt heb ‘verdiend’. Dat is zo’n verademing dan. Nu ben ik én de tijd kwijt aan de ‘taak’ die ik moet doen (maar die ben je toch al kwijt, want je gaat het sowieso moeten doen), én alle tijd aan eraan denken (die ik niet had gehad als ik het wel gelijk had gedaan). Zo zonde om altijd achter de feiten aan te moeten lopen!
Ik ga ook eens op Willpower zoeken! (lees ik daar weer een excuus...?)
Misschien elkaar af en toe tot een taak aansporen? (“Vanavond is bij iedereen in ieder geval de woonkamer opgeruimd! Deal?”
Het irritante is ook, dat ik stress en druk zo haat, maar ik het mezelf toch aandoe. Ik hou van rust, voel me beter als ik niet zo hoef te jagen en de tijd kan nemen voor dingen. En dan toch moeten constateren dat ik blijkbaar beter onder druk kan presteren.
Zo kan ik heel de week opzien tegen bepaalde huishoud-taken en het steeds voor me uitschuiven, totdat er vrienden komen eten en ik de avond van tevoren alsnog als een Razende Roeland door het huis heenga en alles aan kant heb! Of schoolwerk net zo lang uitstellen, totdat de deadline is en ik als een idioot alles op tijd moet af zien te krijgen. En gek genoeg lukt dat ook altijd nog eens; uiteindelijk pakt het wel altijd goed uit.. Maar ja, wel met een hoop stress en gehaast!
Vraag me ook af waarom ik dat toch steeds blijf doen, want ik wéét dat ik me zo goed zou voelen als ik alles netjes op tijd doe en dan mijn vrije tijd echt heb ‘verdiend’. Dat is zo’n verademing dan. Nu ben ik én de tijd kwijt aan de ‘taak’ die ik moet doen (maar die ben je toch al kwijt, want je gaat het sowieso moeten doen), én alle tijd aan eraan denken (die ik niet had gehad als ik het wel gelijk had gedaan). Zo zonde om altijd achter de feiten aan te moeten lopen!
Ik ga ook eens op Willpower zoeken! (lees ik daar weer een excuus...?)
Misschien elkaar af en toe tot een taak aansporen? (“Vanavond is bij iedereen in ieder geval de woonkamer opgeruimd! Deal?”
dinsdag 6 november 2012 om 13:06
Ha ha, deal! Ik doe echt aan uitstel geddrag, precies zoals jij beschrijft Jen16. En uiteindelijk heb ik mezelf ermee want ik ben idd tijd kwijt aan "er tegen op zien" die ik niet had hoeven verdoen als ik gewoon was begónnen.
Soms ook: dan moet ik iets belangrijks af hebben, maar ook nog wat huishoudelijks èn dat ene verslag. Eindresultaat is een zooi in huis, uitstel van het verslag en het belangrijkste uiteindelijk om 1:00 's nachts af hebben, terwijl het niet hoeft zo, had de hele dag de tijd.
Will power, schop onder den kont, doel voor vanavond: verslag af. Wie jaagt me hier weg?
Soms ook: dan moet ik iets belangrijks af hebben, maar ook nog wat huishoudelijks èn dat ene verslag. Eindresultaat is een zooi in huis, uitstel van het verslag en het belangrijkste uiteindelijk om 1:00 's nachts af hebben, terwijl het niet hoeft zo, had de hele dag de tijd.
Will power, schop onder den kont, doel voor vanavond: verslag af. Wie jaagt me hier weg?
dinsdag 6 november 2012 om 13:11
Oke, fairy! De eerste stap is er. Ik heb dus ook nog een verslag waar ik nog maar 1 kopje onder hoef af te typen (max. een uurtje)... wilde het 2 weken geleden al af hebben want het slaat nergens op en nu zit ik er ook maar tegenaan te hikken.
Wij gaan allebei níet naar bed voordat onze verslagen af zijn. Moet je nog veel doen? Wegwezen dus!!!
(Ik ga zo echt beginnen, als ik even wat heb gegeten, gedronken, eerst nog een sigaretje en nog even mijn mails beantwoorden, enz.... ) Zo gaat dat dus bij mij, zucht...
Wij gaan allebei níet naar bed voordat onze verslagen af zijn. Moet je nog veel doen? Wegwezen dus!!!
(Ik ga zo echt beginnen, als ik even wat heb gegeten, gedronken, eerst nog een sigaretje en nog even mijn mails beantwoorden, enz.... ) Zo gaat dat dus bij mij, zucht...
dinsdag 6 november 2012 om 13:16
Ik moet nog wat meer, maar dat is geen excuus. Doel moet wel reeel zijn, dus ik wil in ieder geval twee hoofdstukken hebben aangepast. Begin trouwens never nooit aan wat voor game dan ook op internet. Gevolgen niet te overzien. Vanavond, 18:00: 2 hoofdstukken verslag af. GO!
Eerst nog ff plassen..en wat eten... en een kopje thee erbij.
Ik meld me om 18:00, succes.
Ik laat me zomaar wegjagen, thanx!
Eerst nog ff plassen..en wat eten... en een kopje thee erbij.
Ik meld me om 18:00, succes.
Ik laat me zomaar wegjagen, thanx!
dinsdag 6 november 2012 om 15:14
Story of my life, dit.
Wat jij zegt, Molly, heb ik ook lang gedacht. Maar bij mij is het dat toch niet. Het zit ergens anders. Het is geen eenvoudige kwestie van 'niet genoeg last ervan'. Het doet zich voor bij veel aspecten van mijn leven. Ik heb heel sterke prikkels nodig om tot dingen te komen die ik me voorneem, en ook de dreiging van negatieve consequenties. Ergens zit iets 'kroms', want lui... zo voelt het wel eens, maar ik geloof uiteindelijk toch niet dat ik dat ben. Ik werk namelijk wel heel veel en hard en ben nooit te beroerd iets voor een ander te doen. Ik herken me ook in veel symptomen van ADD/ADHD. Mijn oudste zoon heeft de diagnose Asperger, meer mensen in mijn familie ook, en er zijn ook ADHD/ADD'ers bij. Er is overlap in de symptomen ook. Ik kan mijn eigen sabotage van de dingen die ik zou willen doen niet anders verklaren dan een mengeling van iets in mijn hoofd dat 'anders' werkt dan ik zou willen, hormonen (eerste helft cyclus ben ik veel daadkrachtiger dan tweede helft) en nog een paar aspecten. Nu de hamvraag: wat is eraan te doen? Daar ben ik nog niet helemaal achter. Dus ik lees graag mee hier.
xYella.
Wat jij zegt, Molly, heb ik ook lang gedacht. Maar bij mij is het dat toch niet. Het zit ergens anders. Het is geen eenvoudige kwestie van 'niet genoeg last ervan'. Het doet zich voor bij veel aspecten van mijn leven. Ik heb heel sterke prikkels nodig om tot dingen te komen die ik me voorneem, en ook de dreiging van negatieve consequenties. Ergens zit iets 'kroms', want lui... zo voelt het wel eens, maar ik geloof uiteindelijk toch niet dat ik dat ben. Ik werk namelijk wel heel veel en hard en ben nooit te beroerd iets voor een ander te doen. Ik herken me ook in veel symptomen van ADD/ADHD. Mijn oudste zoon heeft de diagnose Asperger, meer mensen in mijn familie ook, en er zijn ook ADHD/ADD'ers bij. Er is overlap in de symptomen ook. Ik kan mijn eigen sabotage van de dingen die ik zou willen doen niet anders verklaren dan een mengeling van iets in mijn hoofd dat 'anders' werkt dan ik zou willen, hormonen (eerste helft cyclus ben ik veel daadkrachtiger dan tweede helft) en nog een paar aspecten. Nu de hamvraag: wat is eraan te doen? Daar ben ik nog niet helemaal achter. Dus ik lees graag mee hier.
xYella.
dinsdag 6 november 2012 om 15:15
Heayy,
Het is net of ik mezelf hoor, heel gek. Ik zou het zo geschreven kunnen hebben! Wat ik móet doen stel ik uit, ga iets anders (leukers) doen en kom dan in tijdnood en dan wordt ik weer kwaad op mezelf en vind ik mezelf slap, maar doe het daarna precies het zelfde. Soms ga ik dan door in de nacht waardoor ik de dag erna heel moe ben. Ik weet ook niet wat er mis met me is, gelukkig ben ik niet de enige. Ik weet precies wat ik ertegen kan doen, maar toch doe ik het niet. Zoals bijvoorbeeld nu. Ik moet voor morgen iets heel belangrijks af hebben en toch zit ik hier, op viva.nl. Ik denk dat het ligt aan gewoontes. Ik heb de gewoonte om dingen die moeten gebeuren uit te stellen, en dat is moeilijk af te leren. Het is gewoon verslavend...
Murphy
Het is net of ik mezelf hoor, heel gek. Ik zou het zo geschreven kunnen hebben! Wat ik móet doen stel ik uit, ga iets anders (leukers) doen en kom dan in tijdnood en dan wordt ik weer kwaad op mezelf en vind ik mezelf slap, maar doe het daarna precies het zelfde. Soms ga ik dan door in de nacht waardoor ik de dag erna heel moe ben. Ik weet ook niet wat er mis met me is, gelukkig ben ik niet de enige. Ik weet precies wat ik ertegen kan doen, maar toch doe ik het niet. Zoals bijvoorbeeld nu. Ik moet voor morgen iets heel belangrijks af hebben en toch zit ik hier, op viva.nl. Ik denk dat het ligt aan gewoontes. Ik heb de gewoonte om dingen die moeten gebeuren uit te stellen, en dat is moeilijk af te leren. Het is gewoon verslavend...
Murphy
dinsdag 6 november 2012 om 15:44
Wat veel herkenning zeg!!
en ook veel mensen die dus met hetzelfde kampen. vreemd hé, het wel weten maar het niet doen.
De todo lijstjes werken hier ook altijd erg goed, heerlijk om dingen door te strepen. Maar zoals nu dan kom ik er niet eens toe om die te maken.
Maar het goed voor mezelf zorgen is toch ook wel een groot issue. doordat ik niet goed eet, voel ik mij ook niet goed, daarbij weinig beweging en bleehhhhh echte walging van mezelf. Zodra de knop om is, ik de suikers weer wat meer weglaat enz voel ik mij al stukken beter maar doe ik het? NEE.....
Daarnaast lees ik ook iets bij jou, Yella41. Ik zit hier zelf ook wel eens over na te denken. eigenlijk wil ik het niet zijn. ik zou willen dat ik het wel zou veranderen als ik er maar genoeg last van zou hebben. dan zou er al lang iets veranderd zijn!!
het hormonale verhaal herken ik en daarnaast heb ik ook weleens addlijstjes bekeken waarin ik herkenning vind maar niet dusdaning veel dat ik stappen onderneem....
lastig
en ook veel mensen die dus met hetzelfde kampen. vreemd hé, het wel weten maar het niet doen.
De todo lijstjes werken hier ook altijd erg goed, heerlijk om dingen door te strepen. Maar zoals nu dan kom ik er niet eens toe om die te maken.
Maar het goed voor mezelf zorgen is toch ook wel een groot issue. doordat ik niet goed eet, voel ik mij ook niet goed, daarbij weinig beweging en bleehhhhh echte walging van mezelf. Zodra de knop om is, ik de suikers weer wat meer weglaat enz voel ik mij al stukken beter maar doe ik het? NEE.....
Daarnaast lees ik ook iets bij jou, Yella41. Ik zit hier zelf ook wel eens over na te denken. eigenlijk wil ik het niet zijn. ik zou willen dat ik het wel zou veranderen als ik er maar genoeg last van zou hebben. dan zou er al lang iets veranderd zijn!!
het hormonale verhaal herken ik en daarnaast heb ik ook weleens addlijstjes bekeken waarin ik herkenning vind maar niet dusdaning veel dat ik stappen onderneem....
lastig
dinsdag 6 november 2012 om 15:51
quote:gerbera76 schreef op 06 november 2012 @ 15:44:
Wat veel herkenning zeg!!
en ook veel mensen die dus met hetzelfde kampen. vreemd hé, het wel weten maar het niet doen.
De todo lijstjes werken hier ook altijd erg goed, heerlijk om dingen door te strepen. Maar zoals nu dan kom ik er niet eens toe om die te maken.
Ben je alleen of woon je samen? Ik laat de 'to do' lijstjes namelijk voor me maken. Anders zou ik ons huis ook veel meer laten verslonzen en wel zo fair dat ik -indien ik niet wordt opgeroepen om te werken en gewoon een dag thuis ben- dan het huishouden te doen.
Ik kan me voorstellen dat als je alleen woont het nog een stuk moeilijker is!
Wat veel herkenning zeg!!
en ook veel mensen die dus met hetzelfde kampen. vreemd hé, het wel weten maar het niet doen.
De todo lijstjes werken hier ook altijd erg goed, heerlijk om dingen door te strepen. Maar zoals nu dan kom ik er niet eens toe om die te maken.
Ben je alleen of woon je samen? Ik laat de 'to do' lijstjes namelijk voor me maken. Anders zou ik ons huis ook veel meer laten verslonzen en wel zo fair dat ik -indien ik niet wordt opgeroepen om te werken en gewoon een dag thuis ben- dan het huishouden te doen.
Ik kan me voorstellen dat als je alleen woont het nog een stuk moeilijker is!
dinsdag 6 november 2012 om 16:02
Heel erg herkenbaar, ik ben als vele hier volgens mij niet echt lui, maar vind het heel erg moeilijk om dingen daadwerkelijk te gaan doen. Nu ik mijn scriptie aan het schrijven ben, flexibele werktijden heb en ook moet zorgen dat het huis aan kant is (ik woon alleen), heb ik wel wat methoden bedacht waar ik zelf veel baat aan heb. Misschien heeft iemand er nog wat aan:
- Wat studie betreft werk ik op tijd. Ik moet van mezelf elke dag zoveel uur aan het studeren zijn, en ik heb dus letterlijk een (online) stopwatch aan. Als ik wat anders ga doen pauzeer ik 'm, en ik moet van mezelf gewoon zorgen dat ik die uren haal. Het geeft veel voldoening als het lukt!
- Toen ik leerde voor m'n examens jaren terug deed ik het andersom: ik zette de wekker over een uur, moest van mezelf een uur knallen en daarna ging ik iets leuks doen. Dat deed ik dan een aantal keer op een dag. Veel productiever dan van 09.00 tot 17.00 over je boeken heen hangen en helemaal niks uitvreten.
- Ik besteed elke dag 30 minuten aan opruimen/schoonmaken. Ik gebruik daar ook een timer voor. Ik vind dit echt super werken, omdat het dan niet zo'n uitzichtloos project wordt. Als je dit gewoon elke dag bijhoudt, dan blijft het ook opgeruimd. Na die 30 minuten stop ik gewoon, en de volgende dag ga ik verder waar ik gebleven was. Ik woon overigens niet zo heel groot, dus je kan er natuurlijk ook bv. een uur van maken als dat beter werkt.
Deze dingen maken 't voor mij behapbaarder, al blijft het toch wel vaak een gevecht hoor.
- Wat studie betreft werk ik op tijd. Ik moet van mezelf elke dag zoveel uur aan het studeren zijn, en ik heb dus letterlijk een (online) stopwatch aan. Als ik wat anders ga doen pauzeer ik 'm, en ik moet van mezelf gewoon zorgen dat ik die uren haal. Het geeft veel voldoening als het lukt!
- Toen ik leerde voor m'n examens jaren terug deed ik het andersom: ik zette de wekker over een uur, moest van mezelf een uur knallen en daarna ging ik iets leuks doen. Dat deed ik dan een aantal keer op een dag. Veel productiever dan van 09.00 tot 17.00 over je boeken heen hangen en helemaal niks uitvreten.
- Ik besteed elke dag 30 minuten aan opruimen/schoonmaken. Ik gebruik daar ook een timer voor. Ik vind dit echt super werken, omdat het dan niet zo'n uitzichtloos project wordt. Als je dit gewoon elke dag bijhoudt, dan blijft het ook opgeruimd. Na die 30 minuten stop ik gewoon, en de volgende dag ga ik verder waar ik gebleven was. Ik woon overigens niet zo heel groot, dus je kan er natuurlijk ook bv. een uur van maken als dat beter werkt.
Deze dingen maken 't voor mij behapbaarder, al blijft het toch wel vaak een gevecht hoor.
dinsdag 6 november 2012 om 16:02
Vervelend is het toch! Het lijkt soms ook wel of ik mezelf expres (?) tegenwerk; alsof ik geen echte rust verdien. Als ik tv kijk terwijl ik weet dat ik nog aan iets moet werken, zit ik bijv. totaal niet op mijn gemak en heeft het ‘ontspannen’ dus ook totaal geen zin, tóch doe ik het, lekker vluchten. Net als dat gebakje dat ineens veel lekkerder lijkt als je juist aan de lijn ben (en je geniet er toch niet van, want je voelt je alleen maar schuldig).
Vanmiddag heb ik wel mijn huis is opgeruimd, gestoft, gestofzuigd, mijn verslag is af en ingeleverd, de afwas is weggewerkt -alleen nog afdrogen en inruimen- en ik ga iets lekkers en gezonds te eten maken, heb voor heel de week gezonde boodschappen in huis. Yes! Vanavond nog even rustig leren, want morgen tentamens. En morgen heb ik een lange dag op school, dus als ik ’s avonds thuis kom, kan ik in alle rust en reinheid zitten!
En nu volhouden natuurlijk, want binnen een paar dagen is het weer een zooi, staat er weer een (af)was opgestapeld, komen er meer verslagen en tentamens bij en loop ik zó weer achter, haha! Dit gebeurt stiekem altijd na zo’n goede ingeving helaas.. En meestal als ik dus eindelijk alles af heb, heb ik ondertussen nog 100 andere dingen bedacht die ik ‘moet’, dus de kans is groot dat ik vanavond alsnog op hete kolen zit. Hebben jullie dat ook? Ik lijk namelijk ook moeilijk een grens te kunnen stellen wanneer het dan wel goed is, want eigenlijk is er altijd wel iets niet af. (Ik kan bijvoorbeeld vooruit werken op school, heb genoeg huiswerk en boeken te lezen, tentamens, de voorraadkast moet al heel lang uitgemest, de slaapkamer is nog steeds een rommel, wil vaker bij mijn oma langs, had eigenlijk ook al een hoop administratie gelijk willen doen, moet ergens nog tijd vinden om een cadeautje te kopen voor vrijdag..) Loopt iedereen altijd zo achter de feiten aan?
Fairy1: bij jou ook alle doelen geslaagd? Geeft toch wel een opgelucht gevoel he?
Vanmiddag heb ik wel mijn huis is opgeruimd, gestoft, gestofzuigd, mijn verslag is af en ingeleverd, de afwas is weggewerkt -alleen nog afdrogen en inruimen- en ik ga iets lekkers en gezonds te eten maken, heb voor heel de week gezonde boodschappen in huis. Yes! Vanavond nog even rustig leren, want morgen tentamens. En morgen heb ik een lange dag op school, dus als ik ’s avonds thuis kom, kan ik in alle rust en reinheid zitten!
En nu volhouden natuurlijk, want binnen een paar dagen is het weer een zooi, staat er weer een (af)was opgestapeld, komen er meer verslagen en tentamens bij en loop ik zó weer achter, haha! Dit gebeurt stiekem altijd na zo’n goede ingeving helaas.. En meestal als ik dus eindelijk alles af heb, heb ik ondertussen nog 100 andere dingen bedacht die ik ‘moet’, dus de kans is groot dat ik vanavond alsnog op hete kolen zit. Hebben jullie dat ook? Ik lijk namelijk ook moeilijk een grens te kunnen stellen wanneer het dan wel goed is, want eigenlijk is er altijd wel iets niet af. (Ik kan bijvoorbeeld vooruit werken op school, heb genoeg huiswerk en boeken te lezen, tentamens, de voorraadkast moet al heel lang uitgemest, de slaapkamer is nog steeds een rommel, wil vaker bij mijn oma langs, had eigenlijk ook al een hoop administratie gelijk willen doen, moet ergens nog tijd vinden om een cadeautje te kopen voor vrijdag..) Loopt iedereen altijd zo achter de feiten aan?
Fairy1: bij jou ook alle doelen geslaagd? Geeft toch wel een opgelucht gevoel he?
dinsdag 6 november 2012 om 16:05
dinsdag 6 november 2012 om 16:10
Dat zijn wel goede tips, Intomyweb! Ik neem me wel eens voor om bijvoorbeeld bij het volgende hele uur iets te beginnen, maar dan denk ik vaak: mwah.. nog een halfuurtje. Ik denk als je echt een timer hebt die alleen loopt als je productief ben, het veel beter werkt. Ik ga 'm in ieder geval toepassen!
Ik denk dat daar ook de kern zit; als ik teveel tijd heb, wil ik ook teveel. Zo kon ik na een 16-urige werkdag nog wel even heel snel de afwas doen en dan was het klaar. Meer tijd was er dan ook niet. Terwijl ik nu met een hele vrije middag verwacht dat ik zóveel dingen kan doen, dat ik een soort van perfectionistisch word en gelijk alles of niets wil ofzo..?
Haha Fame: en dan álle kasten opentrekken en alles op de grond uitstallen om 'uit te zoeken'. Vervolgens beseffen dat je het ook nergens anders kwijt kan en dan weer uren bezig zijn om alles er terug in te krijgen
Ik denk dat daar ook de kern zit; als ik teveel tijd heb, wil ik ook teveel. Zo kon ik na een 16-urige werkdag nog wel even heel snel de afwas doen en dan was het klaar. Meer tijd was er dan ook niet. Terwijl ik nu met een hele vrije middag verwacht dat ik zóveel dingen kan doen, dat ik een soort van perfectionistisch word en gelijk alles of niets wil ofzo..?
Haha Fame: en dan álle kasten opentrekken en alles op de grond uitstallen om 'uit te zoeken'. Vervolgens beseffen dat je het ook nergens anders kwijt kan en dan weer uren bezig zijn om alles er terug in te krijgen
dinsdag 6 november 2012 om 19:05
Herken veel van jullie verhalen. Weet sinds kort dat ik ADHD heb. Maakt voor de uitvoering geen reet uit. Maar ben nu wel iets minder hard voor mijzelf. Onder druk presteer ik beter, al heb ik er een hekel aan. Als ik een hele dag niets te doen heb, doe ik dus ook niets )0: Soms krijg ik dan zo een bui als Fame beschrijft en denk ik aan einde van de dag: wauw wat heb ik veel gedaan, maar wat een bende....