Wanhopig om gezin
donderdag 9 augustus 2012 om 16:29
Ok, ik had toch echt iets gepost, maar kwam ook even niet op deze site dus het lijkt op een crash. Nog een keer...
Eens kijken wat had ik ook alweer getypt. Lastig herinneren.
Te weinig aandacht, gezelligheid, normaal contact kun je helaas niet afdwingen. Als ze niet willen/kunnen is het enige wat je kan doen dat weer voor jezelf te krijgen en bij andere mensen. Het zijn dingen die mensen nodig hebben.
Je hebt je best gedaan, daar kun je wél op terugkijken. Ondanks moeilijke omstandigheden geprobeerd je kinderen het beste mee te geven en nog steeds bezorgd om hen. Je dochter heeft haar eigen leven toch goed voor elkaar, ze zegt gelukkig te zijn met haar leven. Je zoon lijkt een aardje naar zijn vaartje te hebben. Dat kan goed of slecht uitpakken maar ja die vader heeft het ook gered en lijkt weinig met dingen in het leven te zitten.
Het enige wat je kan doen is aan jezelf denken. Je kan anderen niet dwingen tot beter contact. Het zou heel vervelend zijn verder contact met je kinderen te moeten missen maar je hebt wel recht op ook eigen geluk proberen te vinden. En van je kinderen en je man lijk je niet gelukkig te worden.
Als zij niet willen houdt het op. Je hebt 3 dagen werk, gaat wandelen met een vriendin, maar je mist meer levensgeluk en dat heeft een mens ook nodig.
Kun je niet opnieuw in gesprek met iemand over hoe je een weg kan vinden in een eigen leven waarbij jouw contact met je familie ofwel behouden blijft of je een weg kan vinden waarmee je er vrede mee hebt dat zij nauwelijks contact met jou lijken te willen hebben?
Ik weet niet of die psychiater jou niet snapte op het gebied van je kinderen of dat er te weinig tijd was om het te bespreken om voor jou daar een weg en standpunt in te vinden waarbij jouw eigen geluk ook een rol gaat spelen.
Het is natuurlijk verschrikkelijk dat als jij weg gaat uit huis daar bang bent helemaal geen contact meer met je kinderen te hebben maar als zij er zelf niet zo mee lijken te zitten, je misschien wel alsnog een bepaalde vorm van contact af kan spreken misschien kun je daar voor jezelf toch een andere richting in gaan bepalen en er naar kijken op een manier waarop je het toch meer los kan laten.
Eens kijken wat had ik ook alweer getypt. Lastig herinneren.
Te weinig aandacht, gezelligheid, normaal contact kun je helaas niet afdwingen. Als ze niet willen/kunnen is het enige wat je kan doen dat weer voor jezelf te krijgen en bij andere mensen. Het zijn dingen die mensen nodig hebben.
Je hebt je best gedaan, daar kun je wél op terugkijken. Ondanks moeilijke omstandigheden geprobeerd je kinderen het beste mee te geven en nog steeds bezorgd om hen. Je dochter heeft haar eigen leven toch goed voor elkaar, ze zegt gelukkig te zijn met haar leven. Je zoon lijkt een aardje naar zijn vaartje te hebben. Dat kan goed of slecht uitpakken maar ja die vader heeft het ook gered en lijkt weinig met dingen in het leven te zitten.
Het enige wat je kan doen is aan jezelf denken. Je kan anderen niet dwingen tot beter contact. Het zou heel vervelend zijn verder contact met je kinderen te moeten missen maar je hebt wel recht op ook eigen geluk proberen te vinden. En van je kinderen en je man lijk je niet gelukkig te worden.
Als zij niet willen houdt het op. Je hebt 3 dagen werk, gaat wandelen met een vriendin, maar je mist meer levensgeluk en dat heeft een mens ook nodig.
Kun je niet opnieuw in gesprek met iemand over hoe je een weg kan vinden in een eigen leven waarbij jouw contact met je familie ofwel behouden blijft of je een weg kan vinden waarmee je er vrede mee hebt dat zij nauwelijks contact met jou lijken te willen hebben?
Ik weet niet of die psychiater jou niet snapte op het gebied van je kinderen of dat er te weinig tijd was om het te bespreken om voor jou daar een weg en standpunt in te vinden waarbij jouw eigen geluk ook een rol gaat spelen.
Het is natuurlijk verschrikkelijk dat als jij weg gaat uit huis daar bang bent helemaal geen contact meer met je kinderen te hebben maar als zij er zelf niet zo mee lijken te zitten, je misschien wel alsnog een bepaalde vorm van contact af kan spreken misschien kun je daar voor jezelf toch een andere richting in gaan bepalen en er naar kijken op een manier waarop je het toch meer los kan laten.
vrijdag 10 augustus 2012 om 10:56
woensdag 15 augustus 2012 om 23:38
@Zwanenmeer, dank je wel.
Ben geen hulpverlener overigens.
Weet niet alles op dit gebied en wilde bijvoorbeeld ook niet voorbijgaan aan een eerdere post hier over bijvoorbeeld het schizo spectrum. Dat zou misschien ook in de buurt komen. En gaat meer in op het wantrouwen e.d. Maar het is lastig overal op te reageren.
Probeer mij vooral te verplaatsen in hoe je er dan mee om zou kunnen gaan, het van alle kanten te bekijken en dan samen te vatten zodat alles een beetje met elkaar klopt en hoe je er hopelijk weer mee verder kunt.
Het schizo spectrum zoals Eclair beschreef is erg lastig om daar nog een weg in te vinden om met de ander om te kunnen gaan. Terwijl duidelijk ook hoogbegaafdheid aanwezig is. En veel zaken ook vanuit "lichtere" etiketten tot dit gedrag kunnen leiden. Want daar zitten toevoegingen in die je als je alleen op het schizo spectrum focust m.b.t. wat Eclair beschrijft je teveel voorbijgaat denk ik aan de hoogbegaafdheid/aspergerachtig gedrag en autistisch/sociaal niet goed aan de andere kant.
@Bergita, graag gedaan, ik wens je veel succes toe met een weg hierin vinden.
Weet niet alles op dit gebied en wilde bijvoorbeeld ook niet voorbijgaan aan een eerdere post hier over bijvoorbeeld het schizo spectrum. Dat zou misschien ook in de buurt komen. En gaat meer in op het wantrouwen e.d. Maar het is lastig overal op te reageren.
Probeer mij vooral te verplaatsen in hoe je er dan mee om zou kunnen gaan, het van alle kanten te bekijken en dan samen te vatten zodat alles een beetje met elkaar klopt en hoe je er hopelijk weer mee verder kunt.
Het schizo spectrum zoals Eclair beschreef is erg lastig om daar nog een weg in te vinden om met de ander om te kunnen gaan. Terwijl duidelijk ook hoogbegaafdheid aanwezig is. En veel zaken ook vanuit "lichtere" etiketten tot dit gedrag kunnen leiden. Want daar zitten toevoegingen in die je als je alleen op het schizo spectrum focust m.b.t. wat Eclair beschrijft je teveel voorbijgaat denk ik aan de hoogbegaafdheid/aspergerachtig gedrag en autistisch/sociaal niet goed aan de andere kant.
@Bergita, graag gedaan, ik wens je veel succes toe met een weg hierin vinden.