Psyche
alle pijlers
Wat is er mis met me???
donderdag 18 april 2013 om 15:48
Hallo Allemaal,
Uit angst voor herkenning heb ik een nieuwe pseudo aangemaakt. Ik ben al jaren “zoekende”. Heb geen idee wat ik met mijn leven wil. Ik ben inmiddels 30 en altijd van job naar job gehopt, nergens naar m’n zin, RSI opgelopen in mijn schouders en een bore out omdat ik zwaar onder mijn niveau werkte. Ik heb geen opleiding afgerond en dat maakt het op de arbeidsmarkt extra lastig. Ik denk dat ik door de jaren heen wel 60 verschillende uitzendbanen heb gehad….Ik ben snel afgeleid en ga me erg snel vervelen in een baan en ga dan op zoek naar de volgende. Hetzelfde geldt voor woningen, ik kan niet zo lang op dezelfde plek blijven wonen, ben het snel zat.
Na jaren dus in het toerisme en de administratieve banen te hebben gezeten heb ik de knoop door gehakt en ben ik voor mezelf begonnen. Dit ging in het begin redelijk maar als snel was het “nieuwe” er van af en ging ik me vervelen. Als hobby was ik al jaren met succes creatief en de verkoop daarvan ging redelijk goed maar nu heb ik al zeker twee jaar een “writers Block”…om het zo maar te zeggen.
Ik kan me nergens toe zetten, ik verveel me, ga uit wanhoop maar series kijken als uitvlucht om niet aan de realiteit te hoeven denken. Iedere ochtend word ik wakker met het idee “Ja dit is mijn dag! Vandaag ga ik echt iets DOEN!”. Dan zit ik goed en wel voor de computer en raak ik helemaal gestrest omdat ik door de bomen het bos niet zie en niet weet waar ik dan moet beginnen met doen. Ondanks alle lijstjes die ik al gemaakt heb, de spreekwoordelijke schoppen onder m’n kont etc. etc. Ik denk dat ik op dat vlak alles wel geprobeerd heb. Aan mijn uiterlijk zou je helemaal niet zeggen dat er zo’n onzeker iemand van binnen zit die niet gelooft in haar eigen kunnen ondanks alle complimenten over haar werk. Ik kom zelfverzekerd over en geloof in het “fake it till you make it”. Ik fake het al jaren tegenover de buitenwereld alleen make ik het helaas niet.
De afgelopen 9 maanden ben ik bij een psy geweest. Dat heeft qua spanningen wel iets geholpen maar ik ben nog geen stap vooruit gekomen. Volgens hem had ik dus last van een bore out, geen depressie. Nou zie ik mezelf ook niet als een depressief iemand maar veel symptomen komen wel overeen. Voor geen goud dat ik een einde aan mijn leven zou maken trouwens…..
Bloedonderzoeken zijn ook niets uitgekomen. Niet dat ik per sé iets lichamelijk wil hebben maar ik vind het niet normaal dat een gezond iemand van 30 de hele dag thuis zit en zich zelf niet toe dingen kan zetten. Het is zo makkelijk om te zeggen dat ik iets moet gaan doen maar het lukt me niet. Ik denk teveel door, ga nadenken over wat er allemaal mis zou kunnen gaan. Ben helaas iemand die zeker wil weten dat iets perfect gaat anders doe ik het liever niet. Heel tegenstrijdig want ik WIL zo graag. M’n lichaam en geest snakken naar iets.
Ik kan maar geen besluit nemen waar ik moet beginnen, wat ik moet gaan doen. Nu ben ik ook nog een stier met als acendant weegschaal…..helpt ook niet echt!
De tranen springen in m’n ogen als ik dit schrijf want verdorie zo wil ik niet zijn.
Ik weet eigenlijk niet wat ik verwacht hier op het forum, ik wilde gewoon even mijn verhaal kwijt en misschien heeft iemand de gouden tip die ik zelf nog niet kende….
Uit angst voor herkenning heb ik een nieuwe pseudo aangemaakt. Ik ben al jaren “zoekende”. Heb geen idee wat ik met mijn leven wil. Ik ben inmiddels 30 en altijd van job naar job gehopt, nergens naar m’n zin, RSI opgelopen in mijn schouders en een bore out omdat ik zwaar onder mijn niveau werkte. Ik heb geen opleiding afgerond en dat maakt het op de arbeidsmarkt extra lastig. Ik denk dat ik door de jaren heen wel 60 verschillende uitzendbanen heb gehad….Ik ben snel afgeleid en ga me erg snel vervelen in een baan en ga dan op zoek naar de volgende. Hetzelfde geldt voor woningen, ik kan niet zo lang op dezelfde plek blijven wonen, ben het snel zat.
Na jaren dus in het toerisme en de administratieve banen te hebben gezeten heb ik de knoop door gehakt en ben ik voor mezelf begonnen. Dit ging in het begin redelijk maar als snel was het “nieuwe” er van af en ging ik me vervelen. Als hobby was ik al jaren met succes creatief en de verkoop daarvan ging redelijk goed maar nu heb ik al zeker twee jaar een “writers Block”…om het zo maar te zeggen.
Ik kan me nergens toe zetten, ik verveel me, ga uit wanhoop maar series kijken als uitvlucht om niet aan de realiteit te hoeven denken. Iedere ochtend word ik wakker met het idee “Ja dit is mijn dag! Vandaag ga ik echt iets DOEN!”. Dan zit ik goed en wel voor de computer en raak ik helemaal gestrest omdat ik door de bomen het bos niet zie en niet weet waar ik dan moet beginnen met doen. Ondanks alle lijstjes die ik al gemaakt heb, de spreekwoordelijke schoppen onder m’n kont etc. etc. Ik denk dat ik op dat vlak alles wel geprobeerd heb. Aan mijn uiterlijk zou je helemaal niet zeggen dat er zo’n onzeker iemand van binnen zit die niet gelooft in haar eigen kunnen ondanks alle complimenten over haar werk. Ik kom zelfverzekerd over en geloof in het “fake it till you make it”. Ik fake het al jaren tegenover de buitenwereld alleen make ik het helaas niet.
De afgelopen 9 maanden ben ik bij een psy geweest. Dat heeft qua spanningen wel iets geholpen maar ik ben nog geen stap vooruit gekomen. Volgens hem had ik dus last van een bore out, geen depressie. Nou zie ik mezelf ook niet als een depressief iemand maar veel symptomen komen wel overeen. Voor geen goud dat ik een einde aan mijn leven zou maken trouwens…..
Bloedonderzoeken zijn ook niets uitgekomen. Niet dat ik per sé iets lichamelijk wil hebben maar ik vind het niet normaal dat een gezond iemand van 30 de hele dag thuis zit en zich zelf niet toe dingen kan zetten. Het is zo makkelijk om te zeggen dat ik iets moet gaan doen maar het lukt me niet. Ik denk teveel door, ga nadenken over wat er allemaal mis zou kunnen gaan. Ben helaas iemand die zeker wil weten dat iets perfect gaat anders doe ik het liever niet. Heel tegenstrijdig want ik WIL zo graag. M’n lichaam en geest snakken naar iets.
Ik kan maar geen besluit nemen waar ik moet beginnen, wat ik moet gaan doen. Nu ben ik ook nog een stier met als acendant weegschaal…..helpt ook niet echt!
De tranen springen in m’n ogen als ik dit schrijf want verdorie zo wil ik niet zijn.
Ik weet eigenlijk niet wat ik verwacht hier op het forum, ik wilde gewoon even mijn verhaal kwijt en misschien heeft iemand de gouden tip die ik zelf nog niet kende….
maandag 22 april 2013 om 10:05
quote:doowahdiddy schreef op 21 april 2013 @ 14:44:
Jongens, jongens, wat maken al die labels nou uit? Daar heb je toch niets aan? quote:doowahdiddy schreef op 21 april 2013 @ 14:44: ADHD? ADD? Hoogbegaafd? Overgevoelig voor kleurstof?
Moet je van de gekleurde M&M's afblijven? Aan de ritalin? Of kun je beter een wiskunde boek erbij pakken? Wat helpt voor jou?
Juist die labels helpen je bij het vinden van oplossingen die werken, omdat je een deel van het probleem beter begrijpt.
Jongens, jongens, wat maken al die labels nou uit? Daar heb je toch niets aan? quote:doowahdiddy schreef op 21 april 2013 @ 14:44: ADHD? ADD? Hoogbegaafd? Overgevoelig voor kleurstof?
Moet je van de gekleurde M&M's afblijven? Aan de ritalin? Of kun je beter een wiskunde boek erbij pakken? Wat helpt voor jou?
Juist die labels helpen je bij het vinden van oplossingen die werken, omdat je een deel van het probleem beter begrijpt.
maandag 22 april 2013 om 13:10
quote:doowahdiddy schreef op 21 april 2013 @ 19:52:
[...]
Tip 1: misschien moet je posts eerst helemaal lezen voordat je reageert.
Ik kijk in dit geval op niemand neer (snap ook bij god niet waar je dat uit haalt), ik geef alleen aan dat labels je geen stap verder helpen. Het lijkt op dit forum soms wel alsof ieder probleem is opgelost zodra je een label hebt gevonden dat je er aan kan hangen.
Je zegt 'als je weet wat er scheelt'. Met een label weet je dat nog helemaal niet. Een label is alleen een samenvatting van een aantal eigenschappen die je hebt. De oplossing is voor ieder mens anders, net als alle andere eigenschappen er omheen overigens (creativiteit is zo'n 'positieve' eigenschap die men graag aan iedere afwijking wil hangen).
Ik kijk op niemand neer, en ben ook niet denIgrerend, ik denk alleen in oplossingen en niet in problemen.Ik ben het hartgrondig met je eens. Jammer dat alles altijd zo verzandt in labeltjes hangen; er is niets mee opgelost. Hulde voor je posts!
[...]
Tip 1: misschien moet je posts eerst helemaal lezen voordat je reageert.
Ik kijk in dit geval op niemand neer (snap ook bij god niet waar je dat uit haalt), ik geef alleen aan dat labels je geen stap verder helpen. Het lijkt op dit forum soms wel alsof ieder probleem is opgelost zodra je een label hebt gevonden dat je er aan kan hangen.
Je zegt 'als je weet wat er scheelt'. Met een label weet je dat nog helemaal niet. Een label is alleen een samenvatting van een aantal eigenschappen die je hebt. De oplossing is voor ieder mens anders, net als alle andere eigenschappen er omheen overigens (creativiteit is zo'n 'positieve' eigenschap die men graag aan iedere afwijking wil hangen).
Ik kijk op niemand neer, en ben ook niet denIgrerend, ik denk alleen in oplossingen en niet in problemen.Ik ben het hartgrondig met je eens. Jammer dat alles altijd zo verzandt in labeltjes hangen; er is niets mee opgelost. Hulde voor je posts!
maandag 22 april 2013 om 13:12
quote:saartjuhzes schreef op 22 april 2013 @ 10:05:
[...]
[...]
Moet je van de gekleurde M&M's afblijven? Aan de ritalin? Of kun je beter een wiskunde boek erbij pakken? Wat helpt voor jou?
Juist die labels helpen je bij het vinden van oplossingen die werken, omdat je een deel van het probleem beter begrijpt.Als dat zo was zou het zinvol zijn, maar de werkelijkheid zit een tikje gecompliceerder in elkaar dat de simpele voorstelling van zaken die jij nu geeft.
[...]
[...]
Moet je van de gekleurde M&M's afblijven? Aan de ritalin? Of kun je beter een wiskunde boek erbij pakken? Wat helpt voor jou?
Juist die labels helpen je bij het vinden van oplossingen die werken, omdat je een deel van het probleem beter begrijpt.Als dat zo was zou het zinvol zijn, maar de werkelijkheid zit een tikje gecompliceerder in elkaar dat de simpele voorstelling van zaken die jij nu geeft.
maandag 22 april 2013 om 15:58
quote:Aureel schreef op 22 april 2013 @ 13:12:
[...]
Als dat zo was zou het zinvol zijn, maar de werkelijkheid zit een tikje gecompliceerder in elkaar dat de simpele voorstelling van zaken die jij nu geeft.De oplossingen zijn niet zo simpel, helaas, maar ik noemde ze gewoon als voorbeeld. Begrip kan wel degelijk helpen dingen beter in te passen in je leven, ook al is niet overal een quick fix voor.
[...]
Als dat zo was zou het zinvol zijn, maar de werkelijkheid zit een tikje gecompliceerder in elkaar dat de simpele voorstelling van zaken die jij nu geeft.De oplossingen zijn niet zo simpel, helaas, maar ik noemde ze gewoon als voorbeeld. Begrip kan wel degelijk helpen dingen beter in te passen in je leven, ook al is niet overal een quick fix voor.
dinsdag 23 april 2013 om 12:15
Ik ben blij met jullie antwoorden. Ik ben niet de enige!!!!
Hier in mijn huidige omgeving word ik bestempeld als "lui, onvolwassen, onverantwoordelijk...bla bla".
Ik probeer me ertoe te zetten om een wat strakker schema voor mezelf te maken. Goed ik geef toe er komt steeds wat tussen....Ik ga jullie tips nog wat aandachtiger doorlezen straks. En echt alle tips zijn welkom en ik ga zeker proberen er wat mee te doen.
De psychiater heeft trouwens terug gemailed dat het handiger is als ik in het land waar ik verzekerd ben hulp zoek omdat psychiatrische hulp bijna niet te betalen is. Rond de 150 euro per uur....Nee...dat gaat mijn bankrekening inderdaad niet toelaten.....
Hier in mijn huidige omgeving word ik bestempeld als "lui, onvolwassen, onverantwoordelijk...bla bla".
Ik probeer me ertoe te zetten om een wat strakker schema voor mezelf te maken. Goed ik geef toe er komt steeds wat tussen....Ik ga jullie tips nog wat aandachtiger doorlezen straks. En echt alle tips zijn welkom en ik ga zeker proberen er wat mee te doen.
De psychiater heeft trouwens terug gemailed dat het handiger is als ik in het land waar ik verzekerd ben hulp zoek omdat psychiatrische hulp bijna niet te betalen is. Rond de 150 euro per uur....Nee...dat gaat mijn bankrekening inderdaad niet toelaten.....
zondag 28 juli 2013 om 11:14
Een update...
Een aantal tests verder en heel wat centjes (van mijn vriend) lichter hadden een aantal van jullie toch gelijk en ik heb ADHD. Ben blij dat ik het nu zeker weet. Nu kan ik tenminste gerichte hulp zoeken.
Nu twijfel ik...medicatie...of coaching? Ik heb gekeken naar het ADHD centrum van Cathalijne wildervanck en heb in augustus een kennismakings gesprek.
Zelf kom ik er gewoon niet meer uit. Ik ben mezelf kwijt geraakt. Ik weet niet meer of ik dingen doe omdat ik ze zelf graag wil of omdat het zo `hoort`.
Een aantal tests verder en heel wat centjes (van mijn vriend) lichter hadden een aantal van jullie toch gelijk en ik heb ADHD. Ben blij dat ik het nu zeker weet. Nu kan ik tenminste gerichte hulp zoeken.
Nu twijfel ik...medicatie...of coaching? Ik heb gekeken naar het ADHD centrum van Cathalijne wildervanck en heb in augustus een kennismakings gesprek.
Zelf kom ik er gewoon niet meer uit. Ik ben mezelf kwijt geraakt. Ik weet niet meer of ik dingen doe omdat ik ze zelf graag wil of omdat het zo `hoort`.
zondag 28 juli 2013 om 12:07
Fijn dat je nu een diagnose hebt. Ik vond het in ieder geval heel fijn om mezelf wat beter te begrijpen.
Ik ben begonnen met coaching bij PSYQ, medicijnen konden niet omdat ik sinds de diagnose zwanger was. Ik vond de coaching zelf niet erg boeiend, ik had heel erg het idee dat het gericht was op medicijnen slikken. En ze wilde me vooral helpen met een ritme krijgen, en gaf me dan taken waar ik me toch niet aan hield haha. Wel ben ik naar een paar bijeenkomsten geweest, en cursussen en dat was op zich wel interessant. Ik zou graag medicijnen willen proberen omdat ik steeds weer tegen dingen aan blijf lopen, maar op het moment vinden ze het niet verstandig om mij ritalin te geven. Als ik jou was zou ik het gewoon een kansje geven, tenzij je er natuurlijk niet echt achter staat.
Ik ben begonnen met coaching bij PSYQ, medicijnen konden niet omdat ik sinds de diagnose zwanger was. Ik vond de coaching zelf niet erg boeiend, ik had heel erg het idee dat het gericht was op medicijnen slikken. En ze wilde me vooral helpen met een ritme krijgen, en gaf me dan taken waar ik me toch niet aan hield haha. Wel ben ik naar een paar bijeenkomsten geweest, en cursussen en dat was op zich wel interessant. Ik zou graag medicijnen willen proberen omdat ik steeds weer tegen dingen aan blijf lopen, maar op het moment vinden ze het niet verstandig om mij ritalin te geven. Als ik jou was zou ik het gewoon een kansje geven, tenzij je er natuurlijk niet echt achter staat.