Psyche
alle pijlers
wel/geen medicatie
dinsdag 10 mei 2011 om 15:29
Gister ben ik bij de psycholoog geweest en hij stelde voor medicijnen te gaan gebruiken. Wat precies dat gaat hij overleggen met mijn huisarts. Nu gebruik ik alleen oxazepam voor als het echt niet meer gaat. De laatste tijd ging het wat beter maar nu heb ik weer een dip. Eigenlijk verwacht ik dat het over een paar dagen weer wat beter zal zijn dan nu, want zo gaat het steeds.
Liever gebruik ik geen medicijnen, ik denk dat deze rot periode ook nodig is om oud zeer te verwerken en daar hoort bij dat je je slecht voelt. Aan de andere kant ik ben zooo uitgeput. Ik ben helemaal niet in staat om aan mezelf te werken en vraag me af of het inderdaad 'nut' heeft dat ik me zo voel of dat met een oppepper in de zin van AD o.i.d. ik het leven weer een beetje aankan.
Ik heb trouwens een post traumatische stressstoornis en burnout
Liever gebruik ik geen medicijnen, ik denk dat deze rot periode ook nodig is om oud zeer te verwerken en daar hoort bij dat je je slecht voelt. Aan de andere kant ik ben zooo uitgeput. Ik ben helemaal niet in staat om aan mezelf te werken en vraag me af of het inderdaad 'nut' heeft dat ik me zo voel of dat met een oppepper in de zin van AD o.i.d. ik het leven weer een beetje aankan.
Ik heb trouwens een post traumatische stressstoornis en burnout
dinsdag 10 mei 2011 om 15:47
Hai syl,
Een aantal jaar terug zat ik met hetzelfde dillema. Ik ben toen wel medicatie gaan slikken (prozac). Wat ik merkte was dat ik het oude zeer dat ik aan het verwerken was, veel beter aankon. Doordat de medicatie de allerergste toppen wegnam, bleef ik niet zo in de pijn 'hangen', ik weet niet zo goed hoe ik het anders moet omschrijven... het heeft mij iig goed gedaan om pillen te gaan slikken. Door de behandelaar werd ook gezegd dat dit óók goed voor mezelf zorgen was, alles werd beter behapbaar.
Succes met het komen tot een besluit en heel veel sterkte met het verwerken van oude pijn. Het is niet nix...
Een aantal jaar terug zat ik met hetzelfde dillema. Ik ben toen wel medicatie gaan slikken (prozac). Wat ik merkte was dat ik het oude zeer dat ik aan het verwerken was, veel beter aankon. Doordat de medicatie de allerergste toppen wegnam, bleef ik niet zo in de pijn 'hangen', ik weet niet zo goed hoe ik het anders moet omschrijven... het heeft mij iig goed gedaan om pillen te gaan slikken. Door de behandelaar werd ook gezegd dat dit óók goed voor mezelf zorgen was, alles werd beter behapbaar.
Succes met het komen tot een besluit en heel veel sterkte met het verwerken van oude pijn. Het is niet nix...
dinsdag 10 mei 2011 om 16:13
Helemaal mee eens met Sjur. Ook ik heb een jaar seroxat geslikt. Ik beschrijf het altijd alsof er een dekbed over mijn problemen werden gegooid. Ze waren er wel maar niet meer zo duidelijk aanwezig en ik kon zo in rust de boel prima op een rij zetten.
Na het afbouwen was dat dekbed dus weg, maar ik was toen zo uitgerust en had fijn alles op een rij kunnen zetten dat ik die problemen toen goed aankon en verwerken.
Ik zeg: doen!
(ik was trouwens ook nogal anti- anti depressiva en tegen medicijnen
Na het afbouwen was dat dekbed dus weg, maar ik was toen zo uitgerust en had fijn alles op een rij kunnen zetten dat ik die problemen toen goed aankon en verwerken.
Ik zeg: doen!
(ik was trouwens ook nogal anti- anti depressiva en tegen medicijnen
dinsdag 10 mei 2011 om 16:29
dinsdag 10 mei 2011 om 18:36
Mijn ervaring met een (overigens zeer laag gedoceerd pilletje, ik ben de merknaam vergeten maar het was een ouderwetse cyclodinges geloof ik) dat het je juist helpt niet zo te blijven hangen in piekeren. Ja, het vervlakt een beetje. Ja, daardoor overzie je de problemen beter, brengt ze in perspectief. Waardoor je rust in je hoofd krijgt om met de zaken aan de slag te gaan in plaats van in piekeren te blijven hangen.
Verder ben ik zelf van mening dat een depressie ook vaak ordinair een rotgevoel is waar je doorheen moet. Ik werd depressief na het overlijden van de tweelingzus van mijn moeder. Had zelf geen kinderen en was echt een soort tweede moeder voor ons. Het is logisch dat je na zo'n gebeurtenis van de leg raakt. Daar valt niet veel aan te verwerken- het is gewoon kut en je hebt het maar te accepteren. In zo'n situatie zorgt zo'n pilletje ervoor dat je in ieder geval slaapt 's nachts, en je bed uitkomt 's morgens...
Verder ben ik zelf van mening dat een depressie ook vaak ordinair een rotgevoel is waar je doorheen moet. Ik werd depressief na het overlijden van de tweelingzus van mijn moeder. Had zelf geen kinderen en was echt een soort tweede moeder voor ons. Het is logisch dat je na zo'n gebeurtenis van de leg raakt. Daar valt niet veel aan te verwerken- het is gewoon kut en je hebt het maar te accepteren. In zo'n situatie zorgt zo'n pilletje ervoor dat je in ieder geval slaapt 's nachts, en je bed uitkomt 's morgens...
dinsdag 10 mei 2011 om 20:25
Het gaat hier eigenlijk van kwaad tot erger. Het ging een poosje beter maar het lijkt of ik nu keihard naar beneden donder. Ik voel me zo slecht, doodsbang, ben echt de wanhoop nabij. Morgen ga ik denk ik mijn huisarts bellen want het gaat echt niet meer. Heb al oxazepam op, maar veel doet het niet.
