Psyche
alle pijlers
Zijn dit overdrachtsgevoelens
woensdag 14 september 2016 om 19:20
Ik ga nu al een tijdje naar een psychologe en ik merk dat ik echt van haar begin te houden. Niet verliefd, maar wel houden van.
Ik wil ook alles van haar weten en ik denk best wel vaak aan haar. Eigenlijk wil ik me niet te veel hechten maar het gaat vanzelf. Ze is zo aardig en ze is de enige die mij helpt.
Ik kan echt niet meer zonder haar en ik zou nooit een andere psychologe willen. Ik vind het altijd leuk om haar weer te zien.
Wordt nog wat als ik ooit afscheid moet nemen.. Gelukkig heb ik haar mailadres.
Zijn deze gevoelens normaal?
Ik wil ook alles van haar weten en ik denk best wel vaak aan haar. Eigenlijk wil ik me niet te veel hechten maar het gaat vanzelf. Ze is zo aardig en ze is de enige die mij helpt.
Ik kan echt niet meer zonder haar en ik zou nooit een andere psychologe willen. Ik vind het altijd leuk om haar weer te zien.
Wordt nog wat als ik ooit afscheid moet nemen.. Gelukkig heb ik haar mailadres.
Zijn deze gevoelens normaal?
woensdag 14 september 2016 om 19:35
quote:Elena94 schreef op 14 september 2016 @ 19:33:
[...]
Nee ik wil niet dat ze het weet beetje genant :pIk denk dat het juist heel belangrijk is dat je dit met haar deelt. Als je nu al met de gedachte rondloopt van; ik heb haar mailadres en oh jee, ik zie op tegen afscheid... dan kan dit een belangrijk punt zijn in je therapie.
[...]
Nee ik wil niet dat ze het weet beetje genant :pIk denk dat het juist heel belangrijk is dat je dit met haar deelt. Als je nu al met de gedachte rondloopt van; ik heb haar mailadres en oh jee, ik zie op tegen afscheid... dan kan dit een belangrijk punt zijn in je therapie.
woensdag 14 september 2016 om 19:36
quote:Elena94 schreef op 14 september 2016 @ 19:33:
[...]
Nee ik wil niet dat ze het weet beetje genant :p
Nou, het grappige is dat als je overdrachtsgevoelens bespreekt je eigenlijk meer zou kunnen hebben aan je therapie. Deze komen namelijk ergens vandaan. Je zegt dat zij de enige is die je helpt, die zich om je bekommert (zo klinkt het), dit is natuurlijk een perfect onderwerp om te bespreken en gaat snel naar de kern, lijkt me. Als je het zo bekijkt, kun je het dan makkelijker bespreken?
En overdrachtsgevoelens worden uitgebreid besproken in de opleiding, en ook hoe daarmee om te gaan. Genant en ongemakkelijk is dat in ieder geval voor je psychologe niet, zij weet waarschijnlijk precies hoe daarmee te dealen.
Sterkte, en wat fijn dat je zo'n fijne psych hebt.
[...]
Nee ik wil niet dat ze het weet beetje genant :p
Nou, het grappige is dat als je overdrachtsgevoelens bespreekt je eigenlijk meer zou kunnen hebben aan je therapie. Deze komen namelijk ergens vandaan. Je zegt dat zij de enige is die je helpt, die zich om je bekommert (zo klinkt het), dit is natuurlijk een perfect onderwerp om te bespreken en gaat snel naar de kern, lijkt me. Als je het zo bekijkt, kun je het dan makkelijker bespreken?
En overdrachtsgevoelens worden uitgebreid besproken in de opleiding, en ook hoe daarmee om te gaan. Genant en ongemakkelijk is dat in ieder geval voor je psychologe niet, zij weet waarschijnlijk precies hoe daarmee te dealen.
Sterkte, en wat fijn dat je zo'n fijne psych hebt.
woensdag 14 september 2016 om 19:43
woensdag 14 september 2016 om 19:45
quote:juliaaana schreef op 14 september 2016 @ 19:43:
[...]
Is niet perse onwenselijk hoor. Soms is het een goed effect juist van de therapie. Soms proberen therapeuten dat juist teweeg te brengen.Uit interesse: waarom is dat goed? En waarom zouden therapeuten dat juist teweeg willen brengen? Hoe weet je dat? Het lijkt mij dat je als therapeut dan juist een stap te ver gaat.
[...]
Is niet perse onwenselijk hoor. Soms is het een goed effect juist van de therapie. Soms proberen therapeuten dat juist teweeg te brengen.Uit interesse: waarom is dat goed? En waarom zouden therapeuten dat juist teweeg willen brengen? Hoe weet je dat? Het lijkt mij dat je als therapeut dan juist een stap te ver gaat.
woensdag 14 september 2016 om 19:51
quote:lionlily schreef op 14 september 2016 @ 19:36:
[...]
Nou, het grappige is dat als je overdrachtsgevoelens bespreekt je eigenlijk meer zou kunnen hebben aan je therapie. Deze komen namelijk ergens vandaan. Je zegt dat zij de enige is die je helpt, die zich om je bekommert (zo klinkt het), dit is natuurlijk een perfect onderwerp om te bespreken en gaat snel naar de kern, lijkt me. Als je het zo bekijkt, kun je het dan makkelijker bespreken?
En overdrachtsgevoelens worden uitgebreid besproken in de opleiding, en ook hoe daarmee om te gaan. Genant en ongemakkelijk is dat in ieder geval voor je psychologe niet, zij weet waarschijnlijk precies hoe daarmee te dealen.
Sterkte, en wat fijn dat je zo'n fijne psych hebt.
Tsja dat is ook zo. Misschien ga ik het wel een keer zeggen.
Dankje
[...]
Nou, het grappige is dat als je overdrachtsgevoelens bespreekt je eigenlijk meer zou kunnen hebben aan je therapie. Deze komen namelijk ergens vandaan. Je zegt dat zij de enige is die je helpt, die zich om je bekommert (zo klinkt het), dit is natuurlijk een perfect onderwerp om te bespreken en gaat snel naar de kern, lijkt me. Als je het zo bekijkt, kun je het dan makkelijker bespreken?
En overdrachtsgevoelens worden uitgebreid besproken in de opleiding, en ook hoe daarmee om te gaan. Genant en ongemakkelijk is dat in ieder geval voor je psychologe niet, zij weet waarschijnlijk precies hoe daarmee te dealen.
Sterkte, en wat fijn dat je zo'n fijne psych hebt.
Tsja dat is ook zo. Misschien ga ik het wel een keer zeggen.
Dankje
woensdag 14 september 2016 om 19:54
quote:_Wollstonecraft_ schreef op 14 september 2016 @ 19:45:
[...]
Uit interesse: waarom is dat goed? En waarom zouden therapeuten dat juist teweeg willen brengen? Hoe weet je dat? Het lijkt mij dat je als therapeut dan juist een stap te ver gaat.
Soms moeten mensen leren wat hechten is, of wat een 'moeder' is, een bepaalde liefde voor een ander voelen. Soms hebben mensen dat simpelweg nooit geleerd. Als het geleerd is kan de persoon het mogelijk in de praktijk toepassen. Soms moet een therapeut een beetje vader of moeder zijn.
Het zou te ver gaan als dit niet functioneel wordt ingezet, maar er een diepe emotionele relatie zou ontstaan. Maar functioneel is het vooral helpend voor de persoon
[...]
Uit interesse: waarom is dat goed? En waarom zouden therapeuten dat juist teweeg willen brengen? Hoe weet je dat? Het lijkt mij dat je als therapeut dan juist een stap te ver gaat.
Soms moeten mensen leren wat hechten is, of wat een 'moeder' is, een bepaalde liefde voor een ander voelen. Soms hebben mensen dat simpelweg nooit geleerd. Als het geleerd is kan de persoon het mogelijk in de praktijk toepassen. Soms moet een therapeut een beetje vader of moeder zijn.
Het zou te ver gaan als dit niet functioneel wordt ingezet, maar er een diepe emotionele relatie zou ontstaan. Maar functioneel is het vooral helpend voor de persoon
woensdag 14 september 2016 om 19:55
quote:juliaaana schreef op 14 september 2016 @ 19:54:
[...]
Soms moeten mensen leren wat hechten is, of wat een 'moeder' is, een bepaalde liefde voor een ander voelen. Soms hebben mensen dat simpelweg nooit geleerd. Als het geleerd is kan de persoon het mogelijk in de praktijk toepassen. Soms moet een therapeut een beetje vader of moeder zijn.
Het zou te ver gaan als dit niet functioneel wordt ingezet, maar er een diepe emotionele relatie zou ontstaan. Maar functioneel is het vooral helpend voor de persoonDank je voor de uitleg.
[...]
Soms moeten mensen leren wat hechten is, of wat een 'moeder' is, een bepaalde liefde voor een ander voelen. Soms hebben mensen dat simpelweg nooit geleerd. Als het geleerd is kan de persoon het mogelijk in de praktijk toepassen. Soms moet een therapeut een beetje vader of moeder zijn.
Het zou te ver gaan als dit niet functioneel wordt ingezet, maar er een diepe emotionele relatie zou ontstaan. Maar functioneel is het vooral helpend voor de persoonDank je voor de uitleg.
woensdag 14 september 2016 om 20:11
quote:juliaaana schreef op 14 september 2016 @ 19:54:
[...]
Soms moeten mensen leren wat hechten is, of wat een 'moeder' is, een bepaalde liefde voor een ander voelen. Soms hebben mensen dat simpelweg nooit geleerd. Als het geleerd is kan de persoon het mogelijk in de praktijk toepassen. Soms moet een therapeut een beetje vader of moeder zijn.
Het zou te ver gaan als dit niet functioneel wordt ingezet, maar er een diepe emotionele relatie zou ontstaan. Maar functioneel is het vooral helpend voor de persoonIn aanvulling heirop. Overdrachtsgevoelens zijn ook niet altijd gevoelens van liefde, warmte of genegenheid. Het kunnen alle gevoelens zijn en dat kan zeker zinvol zijn voor de therapie, want het zegt iets over hoe jij (de cliënt) bepaalde dingen ervaart of hebt ervaren in het verleden of, zoals in het voorbeeld hierboven, dingen die je juist gemist hebt en wel veel behoefte aan had. Het biedt dus inderdaad een heel mooie ingang voor therapie.
[...]
Soms moeten mensen leren wat hechten is, of wat een 'moeder' is, een bepaalde liefde voor een ander voelen. Soms hebben mensen dat simpelweg nooit geleerd. Als het geleerd is kan de persoon het mogelijk in de praktijk toepassen. Soms moet een therapeut een beetje vader of moeder zijn.
Het zou te ver gaan als dit niet functioneel wordt ingezet, maar er een diepe emotionele relatie zou ontstaan. Maar functioneel is het vooral helpend voor de persoonIn aanvulling heirop. Overdrachtsgevoelens zijn ook niet altijd gevoelens van liefde, warmte of genegenheid. Het kunnen alle gevoelens zijn en dat kan zeker zinvol zijn voor de therapie, want het zegt iets over hoe jij (de cliënt) bepaalde dingen ervaart of hebt ervaren in het verleden of, zoals in het voorbeeld hierboven, dingen die je juist gemist hebt en wel veel behoefte aan had. Het biedt dus inderdaad een heel mooie ingang voor therapie.
woensdag 14 september 2016 om 21:33
Wat goed dat je van jezelf herkent dat het mogelijk overdrachtsgevoelens zijn. Dat zegt al iets over dat je bezig bent er met een beetje afstand naar te kijken. Zo van, hé, wat gebeurt me nou? En hoe komt dat? Dat is namelijk erg moeilijk in het begin om bij jezelf te herkennen.
En dan ook nog eens durven bespreken met je psycholoog zou helemaal mooi zijn, om de redenen die al zijn genoemd.
Elk mens heeft overdrachtsgevoelens, dus je psycholoog heeft het in haar opleiding ook gehad over haar eigen overdrachtsgevoelens bij clienten. En hoe ze jouw overdracht juist kan gaan gebruiken in de therapie om jou verder te helpen.
Als je het bespreekbaar zou durven maken, kan zij ook gaan nadenken over wat zij doet dat die overdracht van jou misschien versterkt. En of dat wenselijk is, of juist niet. Bijvoorbeeld, misschien roep jij bij haar beschermingsgevoelens op, en gaat ze voor je zorgen, wat jouw 'crush' alleen maar zou kunnen versterken. Dit is maar een voorbeeld, hè, hoeft niet zo te zijn natuurlijk.
Maar samen uitzoeken wat maakt dat dit gebeurt kan voor jou heel leerzaam zijn. En je zit bij haar om te leren, neem ik aan!
En dan ook nog eens durven bespreken met je psycholoog zou helemaal mooi zijn, om de redenen die al zijn genoemd.
Elk mens heeft overdrachtsgevoelens, dus je psycholoog heeft het in haar opleiding ook gehad over haar eigen overdrachtsgevoelens bij clienten. En hoe ze jouw overdracht juist kan gaan gebruiken in de therapie om jou verder te helpen.
Als je het bespreekbaar zou durven maken, kan zij ook gaan nadenken over wat zij doet dat die overdracht van jou misschien versterkt. En of dat wenselijk is, of juist niet. Bijvoorbeeld, misschien roep jij bij haar beschermingsgevoelens op, en gaat ze voor je zorgen, wat jouw 'crush' alleen maar zou kunnen versterken. Dit is maar een voorbeeld, hè, hoeft niet zo te zijn natuurlijk.
Maar samen uitzoeken wat maakt dat dit gebeurt kan voor jou heel leerzaam zijn. En je zit bij haar om te leren, neem ik aan!
vrijdag 16 september 2016 om 14:56
Ik heb ook last gehad van overdrachtsgevoelens, vooral negatieve. Ik had dat destijds helemaal niet door, maar ik heb ze wel uitgesproken. Ik had een psycholoog bij wie ik me veilig voelde, dus al mijn angsten die ik op hem projecteerde, sprak ik uit. Al had ik toen nog niet door dat het projectie was. Hierdoor was voor hem heel duidelijk waar ik last van had; ik denk dat het vaak zelfs meer zei dan wat er in de gesprekken besproken werd. Het werd een heel belangrijk onderdeel van mijn therapie en ik ben er echt anders (beter) door in het leven komen te staan.
Positieve overdrachtsgevoelens had ik ook en ik was ook heel erg gehecht aan mijn psycholoog. Wat ik overigens pas doorkreeg toen we naar een afscheid gingen toewerken. Gelukkig durfde ik het toen ook te bespreken. Ik was al lange tijd in therapie en het voelde veilig genoeg hiervoor. Ook hier heeft het bespreken weer geholpen om ergens doorheen te werken en ben ik er dankbaar voor dat we bewust hebben stilgestaan bij het afscheid.
Ik heb trouwens ook heel veel via mail gezegd en niet face to face, zeker in het begin. Dat was voor mij veiliger. Is dat voor jou ook een optie, mag je je psycholoog mailen?
Positieve overdrachtsgevoelens had ik ook en ik was ook heel erg gehecht aan mijn psycholoog. Wat ik overigens pas doorkreeg toen we naar een afscheid gingen toewerken. Gelukkig durfde ik het toen ook te bespreken. Ik was al lange tijd in therapie en het voelde veilig genoeg hiervoor. Ook hier heeft het bespreken weer geholpen om ergens doorheen te werken en ben ik er dankbaar voor dat we bewust hebben stilgestaan bij het afscheid.
Ik heb trouwens ook heel veel via mail gezegd en niet face to face, zeker in het begin. Dat was voor mij veiliger. Is dat voor jou ook een optie, mag je je psycholoog mailen?