Reizen
alle pijlers
Daar ga je dan... grenzeloos verliefd
dinsdag 6 december 2011 om 16:28
Nog ruim een uur en een kwartier te gaan voor vertrek. Daar zit je dan, alleen… grenzeloos verliefd noemen ze dat; verhuizen naar een ver land voor je geliefde.
Eigenlijk is her niets voor mij. Ik ben niet echt een avonturier. Terwijl mijn vriendinnen een half jaar gingen studeren in Amerika, Maleisië en Australië, vond ik een stage in Breda al uitdaging genoeg. En toch ben ik nu degene die de vastigheid van mijn fantastische vriendinnen en lieve familie gaat verlaten.
Doe ik het voor hem, voor ons, of voor mezelf? Heel cliché voelt het als een combinatie van alle drie. Maar wat ga ik iedereen missen, ik voel me al leeg als ik er aan denk. Ik dwing mezelf om te stoppen met deze gedachten. Gewoon verstand op nul en gaan!
Het vliegtuig is afgeladen vol. Dankzij een mevrouw die wilde ruilen om naast haar zus te zitten heb ik een luxe plaatsje bemachtigd met zeeën van beenruimte (wat ik met mijn 1,68m niet echt nodig heb). Nog even en dan gaan we de lucht in.
De eerste romcom is gekeken, de eerste maaltijd verorberd en ik denk me zowaar al iets beter te voelen. Helaas is dit gevoel weer snel verdwenen vanwege een onterechte snauw van een van de stewardessen. Ze zal wel niet zo in haar nopjes zijn vandaag, maar egoïstisch en onredelijk dat je wordt als je je zielig voelt (heb ik dat alleen of is dat normaal?) heb ik daar niet zo’n boodschap aan op dit moment.
Nou vooruit dan toch maar een tranentrekker proberen te kijken. Als het me te veel wordt kan ik altijd nog switchen naar Gooische vrouwen.
Middenin de ontroerende film besef ik me plotseling hoe dankbaar ik moet zijn; ‘ik kan alles, ik mag alles en ik heb alles’ (ook al is misschien niet meer alles en iedereen van wie of wat ik hou dichtbij, het is er toch maar mooi!) … pff hoezo emotionele rollercoaster dat emigreren!?
Eigenlijk is her niets voor mij. Ik ben niet echt een avonturier. Terwijl mijn vriendinnen een half jaar gingen studeren in Amerika, Maleisië en Australië, vond ik een stage in Breda al uitdaging genoeg. En toch ben ik nu degene die de vastigheid van mijn fantastische vriendinnen en lieve familie gaat verlaten.
Doe ik het voor hem, voor ons, of voor mezelf? Heel cliché voelt het als een combinatie van alle drie. Maar wat ga ik iedereen missen, ik voel me al leeg als ik er aan denk. Ik dwing mezelf om te stoppen met deze gedachten. Gewoon verstand op nul en gaan!
Het vliegtuig is afgeladen vol. Dankzij een mevrouw die wilde ruilen om naast haar zus te zitten heb ik een luxe plaatsje bemachtigd met zeeën van beenruimte (wat ik met mijn 1,68m niet echt nodig heb). Nog even en dan gaan we de lucht in.
De eerste romcom is gekeken, de eerste maaltijd verorberd en ik denk me zowaar al iets beter te voelen. Helaas is dit gevoel weer snel verdwenen vanwege een onterechte snauw van een van de stewardessen. Ze zal wel niet zo in haar nopjes zijn vandaag, maar egoïstisch en onredelijk dat je wordt als je je zielig voelt (heb ik dat alleen of is dat normaal?) heb ik daar niet zo’n boodschap aan op dit moment.
Nou vooruit dan toch maar een tranentrekker proberen te kijken. Als het me te veel wordt kan ik altijd nog switchen naar Gooische vrouwen.
Middenin de ontroerende film besef ik me plotseling hoe dankbaar ik moet zijn; ‘ik kan alles, ik mag alles en ik heb alles’ (ook al is misschien niet meer alles en iedereen van wie of wat ik hou dichtbij, het is er toch maar mooi!) … pff hoezo emotionele rollercoaster dat emigreren!?
dinsdag 6 december 2011 om 16:38
Je naam kun je niet meer veranderen. Dan moet je een nieuwe nick aanmaken en de huidige niet meer gebruiken. Je kunt ook bij blogger.com of een andere site een gratis blog beginnen. Over het algemeen gaat het op het forum meer om interactie, dus iemand heeft een vraag/stelling/probleem/spel en vraag om reactie.
dinsdag 6 december 2011 om 16:41
quote:andersnogiets schreef op 06 december 2011 @ 16:39:
Wat heerlijk voor je! Onthoud wanneer je je familie mist, of het moeilijk hebt, dat dat erbij hoort en overgaat. Heel veel geluk toegewenst!Nou..... voor mij ging het niet over, en dan zat mijn familie maar ruim 100 kilometer verderop. Ik ben dan ook weer teruggegaan (met lief, dat dan wel weer)!
Wat heerlijk voor je! Onthoud wanneer je je familie mist, of het moeilijk hebt, dat dat erbij hoort en overgaat. Heel veel geluk toegewenst!Nou..... voor mij ging het niet over, en dan zat mijn familie maar ruim 100 kilometer verderop. Ik ben dan ook weer teruggegaan (met lief, dat dan wel weer)!
dinsdag 6 december 2011 om 16:45
dinsdag 6 december 2011 om 16:50
Je hebt zie ik nu dit topic ook twee keer geopend op twee verschillende pijlers Reizen en Relaties, dat is niet gebruikelijk op het forum. Via het moderator topic dat bovenaan de lijst van de pijler staat kun je contact zoeken met de mensen die het forum beheren en het topic laten verwijderen en (evt ook dit topic ivm je privacy).
dinsdag 6 december 2011 om 16:58
(Deze reactie staat ook in je andere topic), maar past hier ook wel.
Ik stond mijn (inmiddels) man met een roos tussen de tanden op te wachten toen hij aankwam op Schiphol om NIET meer weg te gaan. Zo fijn. En hij is gelukkig hier. Ik ken dus alleen de andere kant, maar ik ben nog elke dag blij dat we samen wonen. Wij hadden overigens de afspraak gemaakt dat als hij niet gelukkig zou zijn hier, dat we samen zouden zoeken naar een andere plek. En ik zou ook naar zijn geboorteland verhuizen, ik heb daar ook enige tijd gewoond. Die afspraak was voor ons wel belangrijk, maar mijn man geniet erg van Nederland, dus voorlopig hoeft het niet.
Veel plezier en geluk met samenwonen! En sterkte met emigreren. Hoewel ik alleen ervaring heb met enkele maanden in een ander land vond ik het in het begin vermoeiend, een andere taal, alles uitvinden. Maar ook heel verrijkend en leuk. Ga je werken daar?
Ik stond mijn (inmiddels) man met een roos tussen de tanden op te wachten toen hij aankwam op Schiphol om NIET meer weg te gaan. Zo fijn. En hij is gelukkig hier. Ik ken dus alleen de andere kant, maar ik ben nog elke dag blij dat we samen wonen. Wij hadden overigens de afspraak gemaakt dat als hij niet gelukkig zou zijn hier, dat we samen zouden zoeken naar een andere plek. En ik zou ook naar zijn geboorteland verhuizen, ik heb daar ook enige tijd gewoond. Die afspraak was voor ons wel belangrijk, maar mijn man geniet erg van Nederland, dus voorlopig hoeft het niet.
Veel plezier en geluk met samenwonen! En sterkte met emigreren. Hoewel ik alleen ervaring heb met enkele maanden in een ander land vond ik het in het begin vermoeiend, een andere taal, alles uitvinden. Maar ook heel verrijkend en leuk. Ga je werken daar?
woensdag 7 december 2011 om 12:59
quote:marleenstoffelen schreef op 06 december 2011 @ 16:53:
Oke dank je, ik snap het principe nu. Ga misschien ergens een blog beginnen en dit profiel even verwijderen. Al vind ik het helemaal niet zo erg als mensen kunnen zien wie ik ben. Geen geheimen hier ;)Ben wel benieuwd naar je blog. Post je nog even hier als je er een begint? Zou leuk zijn.
Oke dank je, ik snap het principe nu. Ga misschien ergens een blog beginnen en dit profiel even verwijderen. Al vind ik het helemaal niet zo erg als mensen kunnen zien wie ik ben. Geen geheimen hier ;)Ben wel benieuwd naar je blog. Post je nog even hier als je er een begint? Zou leuk zijn.
woensdag 7 december 2011 om 17:25
Hi
wat spannend allemaal. Hoe is de eerste 24 uur vergaan???
misschien kan je beter een blog gaan bijhouden op www.shareyourstory.nl of iets in die richting.
heel veel succes maar vooral ook heeeeeeel veeeeeel plezier!
wat spannend allemaal. Hoe is de eerste 24 uur vergaan???
misschien kan je beter een blog gaan bijhouden op www.shareyourstory.nl of iets in die richting.
heel veel succes maar vooral ook heeeeeeel veeeeeel plezier!
Op een dag word je wakker en besef je dat er geen tijd meer is om te doen wat je altijd al wilde doen. Doe het nu!
