Relaties
alle pijlers
18 jaar naar de .....
dinsdag 14 april 2009 om 13:53
Mijn man heeft van het weekend beslist dat hij van mij scheiden wil. Na 18 jaar huwelijk en 4 kinderen. Hij heeft hele verhalen over ; het gevoel is weg, zijn nu nog jong (ben 41 hoezo jong) en blah die blah die blah, Maar ben erachter wat de echte reden is hij heeft al een nieuw vriendinnetje klaar leggen.
( heb zijn mail gehackt en vriendinnetje ff duidelijk gemaakt dat hij getrouwd is, wat vriendinnetje dus nog niet wist ) Maar de problemen beginnen natuurlijk nu pas , ten eerste zit ik alleen nog maar te dromen dat ie zegt dat het een vergissing is ( kom op meid dat gaat nooit gebeuren) Ten tweede we hebben geen cent te makken dus meneer blijft voorlopig nog in "ons" huis (moet ik zitten toekijken hoe hij met zijn nieuwe liefje msn't) Ten derde en eigenlijk zou dit ten eerste moeten zijn , de kinderen . Wanneer vertellen we dit? Zit waarschijnlijk nog wel een paar maanden met hem opgescheept. En wat vertellen we? heb de neiging om ze duidelijk de waarheid te vertellen, dat we worden ingeruild voor een nieuwe d..s maar weet dat ik dit tegenover de kinderen niet kan maken.
De pijn die ik nu voel is echt onvoorstelbaar heb een blok beton op mijn borst en voel me lamlendig, kan ook nix doe nix en zit alleen maar te huilen (waar de kids niet bij zijn, dus mama moet heeeeeeel veel plassen)
Zal dit ooit nog beter worden en hoe kan ie zomaar 18 jaar huwelijk weggooien vind dit onbegrijpelijk.
Hehe dit lucht op, dank voor het luisteren (lezen)
( heb zijn mail gehackt en vriendinnetje ff duidelijk gemaakt dat hij getrouwd is, wat vriendinnetje dus nog niet wist ) Maar de problemen beginnen natuurlijk nu pas , ten eerste zit ik alleen nog maar te dromen dat ie zegt dat het een vergissing is ( kom op meid dat gaat nooit gebeuren) Ten tweede we hebben geen cent te makken dus meneer blijft voorlopig nog in "ons" huis (moet ik zitten toekijken hoe hij met zijn nieuwe liefje msn't) Ten derde en eigenlijk zou dit ten eerste moeten zijn , de kinderen . Wanneer vertellen we dit? Zit waarschijnlijk nog wel een paar maanden met hem opgescheept. En wat vertellen we? heb de neiging om ze duidelijk de waarheid te vertellen, dat we worden ingeruild voor een nieuwe d..s maar weet dat ik dit tegenover de kinderen niet kan maken.
De pijn die ik nu voel is echt onvoorstelbaar heb een blok beton op mijn borst en voel me lamlendig, kan ook nix doe nix en zit alleen maar te huilen (waar de kids niet bij zijn, dus mama moet heeeeeeel veel plassen)
Zal dit ooit nog beter worden en hoe kan ie zomaar 18 jaar huwelijk weggooien vind dit onbegrijpelijk.
Hehe dit lucht op, dank voor het luisteren (lezen)
vrijdag 4 september 2009 om 20:05
Jeetje wat een enorme hufter zeg, dat doet hij zeker alleen maar om je pijn te doen. Meis ik heb er geen woorden voor. Ik heb ook geen idee of en wat je er aan zou kunnen doen. Hij is de vader en kan zijn recht opeisen, net zoals bij zijn andere kinderen.
Hoe dan ook, weer een zorg erbij. Krijg er een nare smaak van in mn mond hoor, zoveel hufterigheid
Hoe dan ook, weer een zorg erbij. Krijg er een nare smaak van in mn mond hoor, zoveel hufterigheid
vrijdag 4 september 2009 om 20:12
vrijdag 4 september 2009 om 21:04
quote:sannemer schreef op 04 september 2009 @ 19:45:
Ex heeft net de kinderen gehaald, vlak voor hij de deur uit ging heeft hij gezegd dat als truus blijft, hij gedeelde voogdij wil over de baby, want ja truus kan ook heel goed voor een baby'tje zorgen. Nou over mijn lijk, wat een vieze vuile hufter, ben nu zwaar van streek. Hij wil dit kindje helemaal niet. Dit is gewoon expres mij pijn doen, omdat ik gister die email heb gestuurd. Ben nu zo verschrikkelijk van streek. En vraag het me af, kan hij dat eisen ? Moet ik daar toestemming voor geven ? Kan ik dit tegenhouden ?
meiden
Lieverd, wat een zakkenwasser om hiermee te komen. Dit doet hij om je te kwetsen, om je pijn te doen, om je te raken. Even tussendoor als hij de kinderen ophaalt, wat een grote kerel hoor, heel stoer. LAMLUL! En nee, het kan zomaar niet. Tuurlijk heeft hij rechten, maar jij meer. Jij zet dit kindje op de wereld als jullie reeds gescheiden zijn, jij zal zeker in het begin de hele tijd het kindje bij je hebben. Trouwens, jullie hebben voor de andere kinderen toch ook geen co-ouderschap? Alleen de weekenden (om en om?) en de vakanties gedeeld. Dat is geen co-ouderschap, dat is een omgangsregeling. En dochter die nu nog aangeeft ook bij papa te willen zijn, komt daar ook wel snel van terug. Misschien dat als het kindje ouder wordt dat er een omgangsregeling getroffen kan worden, maar zo'n klein babietje ga je niet mee lopen slepen. Als hij dat wil, sleept hij je toch voor de rechter? Dan trekt hij echt wel aan het kortste eind, ze zullen een klein babietje vooral bij de moeder willen houden. Hij kan op bezoek komen en pas veel later kan krummel ook mee met de andere kinderen. Daarbij komt dat ZIJ niets van krummel is, dus zij MAG niet eens voor het kindje zorgen.
Dit is gewoon weer gejen van zijn kant, klopt juridisch geen bal van en daarbij komt dat het in de praktijk niet zo werkt. Je trekt een baby niet bij mama weg, omdat papa zo nodig de vervelende zak moet uithangen.
Mocht hij nou echt vervelend gaan doen, dan zal hij een regeling moeten treffen waar jij het mee eens bent en waar de rechter akkoord voor geeft. En dat gaat zo maar niet, jij kan aangeven wat jij wilt en vooral wat jij NIET wilt. Geloof me, als moeder sta je vele malen sterker dan als vader, die er vandoor is gegaan, niet eens co-ouder is van zijn andere kinderen, dit kind niet eens wilde 'erkennen', een abortus wilde etc. etc. Dit houdt geen stand in de rechtszaal, niet eens als hij zijn best doet. Lieverd, laat die ex van je je niet zo opjutten met dit soort gemene uitspraken!
Sterkte!
Ex heeft net de kinderen gehaald, vlak voor hij de deur uit ging heeft hij gezegd dat als truus blijft, hij gedeelde voogdij wil over de baby, want ja truus kan ook heel goed voor een baby'tje zorgen. Nou over mijn lijk, wat een vieze vuile hufter, ben nu zwaar van streek. Hij wil dit kindje helemaal niet. Dit is gewoon expres mij pijn doen, omdat ik gister die email heb gestuurd. Ben nu zo verschrikkelijk van streek. En vraag het me af, kan hij dat eisen ? Moet ik daar toestemming voor geven ? Kan ik dit tegenhouden ?
meiden
Lieverd, wat een zakkenwasser om hiermee te komen. Dit doet hij om je te kwetsen, om je pijn te doen, om je te raken. Even tussendoor als hij de kinderen ophaalt, wat een grote kerel hoor, heel stoer. LAMLUL! En nee, het kan zomaar niet. Tuurlijk heeft hij rechten, maar jij meer. Jij zet dit kindje op de wereld als jullie reeds gescheiden zijn, jij zal zeker in het begin de hele tijd het kindje bij je hebben. Trouwens, jullie hebben voor de andere kinderen toch ook geen co-ouderschap? Alleen de weekenden (om en om?) en de vakanties gedeeld. Dat is geen co-ouderschap, dat is een omgangsregeling. En dochter die nu nog aangeeft ook bij papa te willen zijn, komt daar ook wel snel van terug. Misschien dat als het kindje ouder wordt dat er een omgangsregeling getroffen kan worden, maar zo'n klein babietje ga je niet mee lopen slepen. Als hij dat wil, sleept hij je toch voor de rechter? Dan trekt hij echt wel aan het kortste eind, ze zullen een klein babietje vooral bij de moeder willen houden. Hij kan op bezoek komen en pas veel later kan krummel ook mee met de andere kinderen. Daarbij komt dat ZIJ niets van krummel is, dus zij MAG niet eens voor het kindje zorgen.
Dit is gewoon weer gejen van zijn kant, klopt juridisch geen bal van en daarbij komt dat het in de praktijk niet zo werkt. Je trekt een baby niet bij mama weg, omdat papa zo nodig de vervelende zak moet uithangen.
Mocht hij nou echt vervelend gaan doen, dan zal hij een regeling moeten treffen waar jij het mee eens bent en waar de rechter akkoord voor geeft. En dat gaat zo maar niet, jij kan aangeven wat jij wilt en vooral wat jij NIET wilt. Geloof me, als moeder sta je vele malen sterker dan als vader, die er vandoor is gegaan, niet eens co-ouder is van zijn andere kinderen, dit kind niet eens wilde 'erkennen', een abortus wilde etc. etc. Dit houdt geen stand in de rechtszaal, niet eens als hij zijn best doet. Lieverd, laat die ex van je je niet zo opjutten met dit soort gemene uitspraken!
Sterkte!
vrijdag 4 september 2009 om 21:17
Dank Dushi, wat knuffels in deze tijd kan ik zeker wel gebruiken. Ik was vandaag bij de kapper en die vertelde dat mijn haar in slechte conditie was (had zelf al gemerkt dat ik last heb van haaruitval). Dit zou o.a. komen door veel stress... Tsja, kan niet ontkennen dat ik weer behoorlijk wat stress heb de laatste tijd. En de echte strijd moet nog beginnen...
Sanne, ik raak onderhand door mijn scala aan scheldwoorden voor je ex heen. Niet Te Geloven wat hij allemaal presteert! Wat ontzettend laag om je zó doelbewust pijn te doen met zo'n kinderachtige opmerking. Hij weet waarschijnlijk amper wat het in praktijk daadwerkelijk inhoudt. Hij roept maar wat, puur om jou maar te raken.
Hopelijk put je troost uit de woorden van Rollergirl dat dit allemaal echt niet zo 1-2-3 te realiseren is. Maar ik moet nog zien dat hij dit daadwerkelijk doorzet. Ik moet uberhaupt nog zien of hij en truus nog wel samen zijn, tegen de tijd dat Krummel komt. Tsjonge jonge, wat maakt HIJ een puinzooi van vele levens...
Sanne, ik raak onderhand door mijn scala aan scheldwoorden voor je ex heen. Niet Te Geloven wat hij allemaal presteert! Wat ontzettend laag om je zó doelbewust pijn te doen met zo'n kinderachtige opmerking. Hij weet waarschijnlijk amper wat het in praktijk daadwerkelijk inhoudt. Hij roept maar wat, puur om jou maar te raken.
Hopelijk put je troost uit de woorden van Rollergirl dat dit allemaal echt niet zo 1-2-3 te realiseren is. Maar ik moet nog zien dat hij dit daadwerkelijk doorzet. Ik moet uberhaupt nog zien of hij en truus nog wel samen zijn, tegen de tijd dat Krummel komt. Tsjonge jonge, wat maakt HIJ een puinzooi van vele levens...
vrijdag 4 september 2009 om 21:40
Gelukkig heb ik een redelijke haardos Dush, dus ik kan wel wat lijen, ghe ghe..
(maar ik schrok er toch wel een beetje van, toen het zo benoemd werd).
Ik kan er maar niet over uit dat ex nog altijd geen enkele poging onderneemt om zoon te zien. Wat kan hij daar in godsnaam voor reden voor hebben?? Hij moet toch weten dat zoon hem mist? Waarom wil hij hem ineens niet meer in zijn leven en toont hij geen enkele interesse?
Het doet me zoveel pijn
(maar ik schrok er toch wel een beetje van, toen het zo benoemd werd).
Ik kan er maar niet over uit dat ex nog altijd geen enkele poging onderneemt om zoon te zien. Wat kan hij daar in godsnaam voor reden voor hebben?? Hij moet toch weten dat zoon hem mist? Waarom wil hij hem ineens niet meer in zijn leven en toont hij geen enkele interesse?
Het doet me zoveel pijn
vrijdag 4 september 2009 om 21:48
Meiden dank dank, ben net even bij mijn vriendin geweest om mijn hart te luchten. En nu jullie steun, het doet me goed. Had zelf al besloten om het voorlopig allemaal even te negeren, niet nu een boze mail naar hem gaan sturen, ga op geen enkele manier reageren voorlopig.
Roller ik hoop zo dat je gelijk hebt. Hij heeft het alleen gezegd om te kwetsen maar als hij zo boos blijft wil hij het door zetten zo goed kan ik hem wel.
En toch zit ik er nu mee, was al een k*t weekend dit maar nu is het nog vele malen erger. Lekker nog meer stress. Hoop dat het weer wat opknapt zodat ik eruit kan morgen. Voel me waardeloos.
meiden
Roller ik hoop zo dat je gelijk hebt. Hij heeft het alleen gezegd om te kwetsen maar als hij zo boos blijft wil hij het door zetten zo goed kan ik hem wel.
En toch zit ik er nu mee, was al een k*t weekend dit maar nu is het nog vele malen erger. Lekker nog meer stress. Hoop dat het weer wat opknapt zodat ik eruit kan morgen. Voel me waardeloos.
meiden
vrijdag 4 september 2009 om 21:51
Oh yaya als we het dan toch over zakken hooi hebben, pfffff wat een lamzak die ex van jou. Ik begrijp dat ook niet hoor, dat hij boos is op jou, tja so be it, maar om het dan af te reageren op jullie zoon, onbegrijpelijk. Dat arme kind begrijpt er waarschijnlijk niets van en wat kan je zeggen? Hoe kun je dit in vredesnaam uitleggen aan zo'n jochie ? Echt begrijp niets van die ex van jou.
meissie
meissie
vrijdag 4 september 2009 om 21:54
Sanne lieverd, maak je niet te sappel. Gun het hem niet dat hij je weekend (nog meer) verpest.
Wat het doorzetten van zijn plannen betreft: meis, denk je nou wérkelijk dat hij dit door gaat zetten? Echt, ik geef je op een briefje dat dit een hoop gezwets in de ruimte is. Denk maar niet dat hij een baby, waar je 's nachts je bed voor uit moet, die op de meest ongewenste ogenblikken begint te huilen en/of te spugen, dat hij die in huis neemt. Met Truus erbij zeker? Yeah right...
Echt meid, probeer je er niet druk om te maken. Hij is er enkel en alleen op uit om jou pijn te doen. Gun hem die lol niet. Als hij een volgende keer weer iets soortgelijks zegt, zeg je gewoon: 'Dat is prima joh, ik zal je tegen die tijd Krummel's huiluurtjes wel laten weten en dan neem ik ook gelijk een stapel spuugdoekjes voor je mee!'
Súkkel...
Wat het doorzetten van zijn plannen betreft: meis, denk je nou wérkelijk dat hij dit door gaat zetten? Echt, ik geef je op een briefje dat dit een hoop gezwets in de ruimte is. Denk maar niet dat hij een baby, waar je 's nachts je bed voor uit moet, die op de meest ongewenste ogenblikken begint te huilen en/of te spugen, dat hij die in huis neemt. Met Truus erbij zeker? Yeah right...
Echt meid, probeer je er niet druk om te maken. Hij is er enkel en alleen op uit om jou pijn te doen. Gun hem die lol niet. Als hij een volgende keer weer iets soortgelijks zegt, zeg je gewoon: 'Dat is prima joh, ik zal je tegen die tijd Krummel's huiluurtjes wel laten weten en dan neem ik ook gelijk een stapel spuugdoekjes voor je mee!'
Súkkel...
vrijdag 4 september 2009 om 21:59
Het feit dat zoonlief vanaf volgende week begint bij de kinderpsycholoog, omdat HIJ zich dusdanig gedraagt dat ik nu nog, bijna 5 weken na dato, 's nachts een angstig huilend kind heb wat bang is dat papa mama doodrijdt, wat niet snapt waarom papa hem niet belt en dat hij zich daar dan vervolgens geen seconde druk om maakt... Echt, het gaat er bij mij NIET in!
Door ZIJN toedoen belandt zoon van nog maar 4,5 jaar oud al bij een kinderpsycholoog (hij weet dat zoon hier naar toe gaat; dit heb ik hem gemaild) en dat hij er niets mee doet..onvoorstelbaar! En hij maar roepen dat zoon het meest belangrijke in zijn leven is..
Door ZIJN toedoen belandt zoon van nog maar 4,5 jaar oud al bij een kinderpsycholoog (hij weet dat zoon hier naar toe gaat; dit heb ik hem gemaild) en dat hij er niets mee doet..onvoorstelbaar! En hij maar roepen dat zoon het meest belangrijke in zijn leven is..
vrijdag 4 september 2009 om 22:06
Als ik jou zo hoor he, dan ben ik ergens blij dat mijn ex alleen mij kwetst, alleen uithaalt om mij pijn te doen, en dat hij, tot nog toe, de kinderen er buiten laat. Ik kan me niet voorstellen door wat voor een hel jij en jullie zoontje nu door moeten gaan, ik vind het zo afschuwelijk ik heb er echt geen woorden voor. Alleen een welgemeende knuffel
Had uitgebreid mailtje gestuurd naar zijn zusje, waar ik nog steeds goed contact mee heb, en eerlijk uitgelegd wat ik heb gedaan. (nog niet verteld over krummel dat moet hij doen) Zij zei ook al dat het niet verstandig van me was maar dat ze het wel kon begrijpen. Ook die steun maakt me blij.
Had uitgebreid mailtje gestuurd naar zijn zusje, waar ik nog steeds goed contact mee heb, en eerlijk uitgelegd wat ik heb gedaan. (nog niet verteld over krummel dat moet hij doen) Zij zei ook al dat het niet verstandig van me was maar dat ze het wel kon begrijpen. Ook die steun maakt me blij.
vrijdag 4 september 2009 om 22:06
Vreselijk Yaya! Maar je doet er goed aan je kindje naar een kinderpsycholoog te brengen. Dit zit zo diep daar moet wat mee gebeuren. En jij laat maar weer eens zien de betere ouder te zijn (al vind ik de "strijd" om de betere ouder altijd ten koste gaan van het kind. Of je nu beter bent of niet.) Maar daar gaat het even niet om. Echt vreselijk dat je zoon dit ervaart en daar hulp voor nodig heeft.
vrijdag 4 september 2009 om 22:27
Vanmiddag haalde ik hem uit school en was hij, zoals wel vaker de laatste tijd, boos en nukkig. Toen we later 's avonds aan tafel zaten vroeg ik, na weer wat akkefietjes, waarom hij zo bozig deed. 'Weet ik niet... ik probeer wel lief te doen, maar het lukt me niet', zei hij, en begon te huilen.
Toen ik hem later op de avond naar bed bracht vertelde ik hem dat hij over een paar dagen naar D. gaat: 'een hulpje - net als op school - die kindjes helpt van wie de papa en de mama niet meer samen zijn'. Dat zij een hele lieve mevrouw is aan wie hij mag vertellen dat hij soms wel eens boos en verdrietig is en dat zij hem gaat proberen te helpen.
Hij zei toen: 'Ik wil nú al naar D. toe. Misschien kan zij er wel voor zorgen dat papa terug komt!'
Echt.. mijn hart breekt compleet doormidden als ik zulke uitspraken hoor. Ik heb zó met hem te doen. En ondertussen kan ik niets. Niets anders dan proberen er voor hem te zijn, hem op te vangen, leuke dingen met hem te doen. En al doe ik het met alle liefde die ik in me heb, toch merk ik dat het mij ook moeite kost. Ik zit zelf ook zó vol met allerlei emoties en ben zó moe. En gefrustreerd. Ik merk dat ik zelf ook minder kan hebben dan normaal, ondanks dat ik me zó goed in het mannetje kan verplaatsen!
En Sanne, waar ik jou adviseer: 'Gun hem die lol/macht niet', gaat dit net zo hard voor mezelf op. Ik merk dat ik bijna 24/7 met dit alles bezig ben, terwijl ik ondertussen steeds tegen mezelf zeg: 'Hij is het niet waard, hij is het zó niet waard!' En toch kan ik het niet loslaten.
Het vervelende is ook dat ik het moeilijk vind om zoon's gedrag op een juiste manier in te schatten. Natuurlijk speelt de huidige situatie een enorme rol bij hem, maar anderzijds is het wel een zoon van zijn vader en heeft ook hij een pittig temperamentje bij tijd en wijle. Plus dat hij net weer naar school gaat, dingen uitprobeert om te zien hoever hij kan gaan.
Ik probeer ervoor te waken dat ik niet al zijn gedrag toeschrijf aan de privé situatie, maar ik vind het moeilijk om hierin onderscheid te maken.
Toen ik hem later op de avond naar bed bracht vertelde ik hem dat hij over een paar dagen naar D. gaat: 'een hulpje - net als op school - die kindjes helpt van wie de papa en de mama niet meer samen zijn'. Dat zij een hele lieve mevrouw is aan wie hij mag vertellen dat hij soms wel eens boos en verdrietig is en dat zij hem gaat proberen te helpen.
Hij zei toen: 'Ik wil nú al naar D. toe. Misschien kan zij er wel voor zorgen dat papa terug komt!'
Echt.. mijn hart breekt compleet doormidden als ik zulke uitspraken hoor. Ik heb zó met hem te doen. En ondertussen kan ik niets. Niets anders dan proberen er voor hem te zijn, hem op te vangen, leuke dingen met hem te doen. En al doe ik het met alle liefde die ik in me heb, toch merk ik dat het mij ook moeite kost. Ik zit zelf ook zó vol met allerlei emoties en ben zó moe. En gefrustreerd. Ik merk dat ik zelf ook minder kan hebben dan normaal, ondanks dat ik me zó goed in het mannetje kan verplaatsen!
En Sanne, waar ik jou adviseer: 'Gun hem die lol/macht niet', gaat dit net zo hard voor mezelf op. Ik merk dat ik bijna 24/7 met dit alles bezig ben, terwijl ik ondertussen steeds tegen mezelf zeg: 'Hij is het niet waard, hij is het zó niet waard!' En toch kan ik het niet loslaten.
Het vervelende is ook dat ik het moeilijk vind om zoon's gedrag op een juiste manier in te schatten. Natuurlijk speelt de huidige situatie een enorme rol bij hem, maar anderzijds is het wel een zoon van zijn vader en heeft ook hij een pittig temperamentje bij tijd en wijle. Plus dat hij net weer naar school gaat, dingen uitprobeert om te zien hoever hij kan gaan.
Ik probeer ervoor te waken dat ik niet al zijn gedrag toeschrijf aan de privé situatie, maar ik vind het moeilijk om hierin onderscheid te maken.
vrijdag 4 september 2009 om 22:31
vrijdag 4 september 2009 om 22:34
Dushi, helemaal geen raar idee. Ik ben eerder dit jaar bij een psych geweest, maar had na afloop ( 8 sessies) niet echt het idee dat ik er veel mee opgeschoten was.
Daar komt nog bij dat ik het praktisch gezien bijna niet ingevuld krijg om naar zo iemand toe te gaan. Ik werk vrijwel fulltime (m.u.v. de woe.middag, maar die middag is zoon vrij en als hij geen speelafspraak heeft, wil ik er graag voor hem zijn die middag) en heb helaas onvoldoende vrije dagen om hier ruimte voor te maken.
Op zich is het idee niet slecht. Er zou bij mij ook behoorlijk wat gespreksstof zijn...
Daar komt nog bij dat ik het praktisch gezien bijna niet ingevuld krijg om naar zo iemand toe te gaan. Ik werk vrijwel fulltime (m.u.v. de woe.middag, maar die middag is zoon vrij en als hij geen speelafspraak heeft, wil ik er graag voor hem zijn die middag) en heb helaas onvoldoende vrije dagen om hier ruimte voor te maken.
Op zich is het idee niet slecht. Er zou bij mij ook behoorlijk wat gespreksstof zijn...
vrijdag 4 september 2009 om 22:45
Makkelijker gezegd dan gedaan yaya, al heeft hij me niet zien huilen of zo, gelukkig kon ik dat inhouden tot hij weg was. En weet je, ben domme doos, maar voel me nu gewoon schuldig om dat mailtje. Heb er nu zo verschrikkelijk spijt van terwijl ik er niets in heb gezet wat niet waar was, nou ja bijna, was in de laatste 2 zinnen erg gemeen tegen haar, maar daar heb ik me al voor verontschuldigt. Ik vind nog steeds (hoe een hekel ik ook aan haar heb) dat hij verschrikkelijk fout is geweest om het haar niet te vertellen voor ze hier heen kwam. Zo ga je niet met mensen om zelfs niet met haar.
En yaya, ik hoop zo dat de kinderpsych. goed gaat helpen. Vind het zo verschrikkelijk zielig voor dat jochie, hoe kun je als vader je zo gedragen.....echt ....bah. En misschien heeft dushi ook wel gelijk en moet jij ook eens met iemand gaan praten.
meiden
En yaya, ik hoop zo dat de kinderpsych. goed gaat helpen. Vind het zo verschrikkelijk zielig voor dat jochie, hoe kun je als vader je zo gedragen.....echt ....bah. En misschien heeft dushi ook wel gelijk en moet jij ook eens met iemand gaan praten.
meiden
vrijdag 4 september 2009 om 22:47
Volgens mij mag je dit onder doktersbezoek scharen Yaya. En dan hoef je werkgever niet direct op de hoogte te zijn van waar je naar toe gaat. Is het een wekelijks bezoek dan is het wel handig om het even te overleggen met je bedrijfsarts. Die heeft zwijgplicht maar kan je wel adviseren over hoe je de afspraak kunt inkleden naar je werkgever toe. Is het iets maandelijks dan kun je aangeven dat dit op een vaste dag is. En dan zeg je dat je naar de dokter moet. En hopelijk kun je het dan gunstig plannen (einde werkdag ofzo) zodat je weinig "verzuim" hebt van je werk.
Het is trouwens echt triest te lezen dat zoontje nu al naar de psych wil. En dan met name de reden waarom. Helaas denken kinderen zo: als ik dit of dat doe dan komen papa en mama weer samen. Hij ziet zichzelf kennelijk als oorzaak van jullie breuk, en denkt dat hiermee op te lossen. Echt goed dat je hulp voor hem hebt ingeschakeld.
Het is trouwens echt triest te lezen dat zoontje nu al naar de psych wil. En dan met name de reden waarom. Helaas denken kinderen zo: als ik dit of dat doe dan komen papa en mama weer samen. Hij ziet zichzelf kennelijk als oorzaak van jullie breuk, en denkt dat hiermee op te lossen. Echt goed dat je hulp voor hem hebt ingeschakeld.
vrijdag 4 september 2009 om 22:48
Sanne, hou jij je nu maar bezig met Krummel, de rest van de kids en niet geheel onbelangrijk jezelf. Praten met ex over doos en dat hij niet eerlijk naar haar toe is is praten tegen een muur. Het heeft geen zin, (het zijn zijn problemen, zijn leven lekker zelf laten oplossen hoef jij niet te doen meer lieverd) En het komt toch niet aan!
vrijdag 4 september 2009 om 22:53
Nee heb het er ook niet met ex over gehad, vind dat persoonlijk gewoon zo en eigenlijk daarom geen spijt van mail. Pfff moet toch eens leren begrijpelijk te gaan schrijven......lol
En aan de andere kant natuurlijk wel spijt want tja nu heb ik dit gelazer.
meiden
En aan de andere kant natuurlijk wel spijt want tja nu heb ik dit gelazer.
meiden
anoniem_84324 wijzigde dit bericht op 04-09-2009 22:55
Reden: stukje tekst vergeten.........zucht blame the hormones
Reden: stukje tekst vergeten.........zucht blame the hormones
% gewijzigd
vrijdag 4 september 2009 om 22:56
Gelazer krijg je toch wel Sanne, is het niet om de mail dan wel weer omdat de scheiding hem niet snel genoeg gaat of ergens anders om. Met hem kun je nu eenmaal niet normaal redeneren. Dus er komt hoe dan ook altijd ergens wel mot van. Helaas, want anders was het allemaal anders gelopen tussen jullie.
vrijdag 4 september 2009 om 23:03
quote:Dushi74 schreef op 04 september 2009 @ 22:47:
Het is trouwens echt triest te lezen dat zoontje nu al naar de psych wil. En dan met name de reden waarom. Helaas denken kinderen zo: als ik dit of dat doe dan komen papa en mama weer samen. Hij ziet zichzelf kennelijk als oorzaak van jullie breuk, en denkt dat hiermee op te lossen. Echt goed dat je hulp voor hem hebt ingeschakeld.
Het feit dat hij zich als oorzaak van onze breuk ziet zou heel goed kunnen, gezien ex dit letterlijk tegen hem gezegd heeft. Ik zie hem nóg zitten, geknield tegenover zoon in de gang (terwijl hij dacht dat ik het niet hoorde/zag): 'Omdat jij niet lief bent, daardoor krijgen papa en mama ruzie en daarom gaat papa nu ergens anders wonen!'
Het was dat zoon er op dat moment bij was, maar ik was hem bijna áángevlogen toen ik dit hoorde!
Ik heb inmiddels ontelbare keren met zoon over de reden van onze breuk gepraat. Hem uitgelegd dat dit niets, maar dan ook helemaal niets, met hem te maken heeft. Dat hij het allerliefste mannetje op de hele wereld is en dat papa en mama allebei stapelgek met hem zijn en heel veel van hem houden, maar dat wij elkaar niet meer lief vinden. En omdat we het niet leuk vinden wanneer er ruzie in huis is, dat we daarom niet meer samen in een huis wonen. Want als je samen in een huis woont, dan hoor je lief voor elkaar te zijn en dat lukt papa en mama niet meer. Dat het dus echt iets is tussen papa en mama, en dat het NIETS met hem te maken heeft.
Maar ja.. in hoeverre de uitspraak van ex is blijven hangen.. ik weet het niet.. Hij heeft het er weliswaar niet meer over, maar zeker weten doe je het nooit natuurlijk...
Het is trouwens echt triest te lezen dat zoontje nu al naar de psych wil. En dan met name de reden waarom. Helaas denken kinderen zo: als ik dit of dat doe dan komen papa en mama weer samen. Hij ziet zichzelf kennelijk als oorzaak van jullie breuk, en denkt dat hiermee op te lossen. Echt goed dat je hulp voor hem hebt ingeschakeld.
Het feit dat hij zich als oorzaak van onze breuk ziet zou heel goed kunnen, gezien ex dit letterlijk tegen hem gezegd heeft. Ik zie hem nóg zitten, geknield tegenover zoon in de gang (terwijl hij dacht dat ik het niet hoorde/zag): 'Omdat jij niet lief bent, daardoor krijgen papa en mama ruzie en daarom gaat papa nu ergens anders wonen!'
Het was dat zoon er op dat moment bij was, maar ik was hem bijna áángevlogen toen ik dit hoorde!
Ik heb inmiddels ontelbare keren met zoon over de reden van onze breuk gepraat. Hem uitgelegd dat dit niets, maar dan ook helemaal niets, met hem te maken heeft. Dat hij het allerliefste mannetje op de hele wereld is en dat papa en mama allebei stapelgek met hem zijn en heel veel van hem houden, maar dat wij elkaar niet meer lief vinden. En omdat we het niet leuk vinden wanneer er ruzie in huis is, dat we daarom niet meer samen in een huis wonen. Want als je samen in een huis woont, dan hoor je lief voor elkaar te zijn en dat lukt papa en mama niet meer. Dat het dus echt iets is tussen papa en mama, en dat het NIETS met hem te maken heeft.
Maar ja.. in hoeverre de uitspraak van ex is blijven hangen.. ik weet het niet.. Hij heeft het er weliswaar niet meer over, maar zeker weten doe je het nooit natuurlijk...
