Relaties
alle pijlers
18 jaar naar de .....
dinsdag 14 april 2009 om 13:53
Mijn man heeft van het weekend beslist dat hij van mij scheiden wil. Na 18 jaar huwelijk en 4 kinderen. Hij heeft hele verhalen over ; het gevoel is weg, zijn nu nog jong (ben 41 hoezo jong) en blah die blah die blah, Maar ben erachter wat de echte reden is hij heeft al een nieuw vriendinnetje klaar leggen.
( heb zijn mail gehackt en vriendinnetje ff duidelijk gemaakt dat hij getrouwd is, wat vriendinnetje dus nog niet wist ) Maar de problemen beginnen natuurlijk nu pas , ten eerste zit ik alleen nog maar te dromen dat ie zegt dat het een vergissing is ( kom op meid dat gaat nooit gebeuren) Ten tweede we hebben geen cent te makken dus meneer blijft voorlopig nog in "ons" huis (moet ik zitten toekijken hoe hij met zijn nieuwe liefje msn't) Ten derde en eigenlijk zou dit ten eerste moeten zijn , de kinderen . Wanneer vertellen we dit? Zit waarschijnlijk nog wel een paar maanden met hem opgescheept. En wat vertellen we? heb de neiging om ze duidelijk de waarheid te vertellen, dat we worden ingeruild voor een nieuwe d..s maar weet dat ik dit tegenover de kinderen niet kan maken.
De pijn die ik nu voel is echt onvoorstelbaar heb een blok beton op mijn borst en voel me lamlendig, kan ook nix doe nix en zit alleen maar te huilen (waar de kids niet bij zijn, dus mama moet heeeeeeel veel plassen)
Zal dit ooit nog beter worden en hoe kan ie zomaar 18 jaar huwelijk weggooien vind dit onbegrijpelijk.
Hehe dit lucht op, dank voor het luisteren (lezen)
( heb zijn mail gehackt en vriendinnetje ff duidelijk gemaakt dat hij getrouwd is, wat vriendinnetje dus nog niet wist ) Maar de problemen beginnen natuurlijk nu pas , ten eerste zit ik alleen nog maar te dromen dat ie zegt dat het een vergissing is ( kom op meid dat gaat nooit gebeuren) Ten tweede we hebben geen cent te makken dus meneer blijft voorlopig nog in "ons" huis (moet ik zitten toekijken hoe hij met zijn nieuwe liefje msn't) Ten derde en eigenlijk zou dit ten eerste moeten zijn , de kinderen . Wanneer vertellen we dit? Zit waarschijnlijk nog wel een paar maanden met hem opgescheept. En wat vertellen we? heb de neiging om ze duidelijk de waarheid te vertellen, dat we worden ingeruild voor een nieuwe d..s maar weet dat ik dit tegenover de kinderen niet kan maken.
De pijn die ik nu voel is echt onvoorstelbaar heb een blok beton op mijn borst en voel me lamlendig, kan ook nix doe nix en zit alleen maar te huilen (waar de kids niet bij zijn, dus mama moet heeeeeeel veel plassen)
Zal dit ooit nog beter worden en hoe kan ie zomaar 18 jaar huwelijk weggooien vind dit onbegrijpelijk.
Hehe dit lucht op, dank voor het luisteren (lezen)
woensdag 15 april 2009 om 13:00
quote:stupide schreef op 15 april 2009 @ 12:25:
Jeetje Sannemer!
Wat heb je zo snel, zoveel actie ondernomen,....Ik heb het eerste half jaar alleen maar anorectisch op de bank liggen vegeteren!!!
Je hebt ze nu al op een rij.....echt knap meid, echt sterk,....Je man zal je nog hevig gaan missen.....Sukkel!
Vind ik ook! Sanne, jij bent daadkrachtig hoor.
Ik deed alleen maar ketting roken en janken geloof ik... eten en slapen ging niet meer... en de krant lezen?? TV kijken?? Al was er een bom op amsterdam gevallen, ik had er niets van meegekregen, zat totaal gevangen in mijn eigen cocon van ellende..
Maar ondertussen is er al zoveel geregeld waar ik achteraf heel blij mee ben. Nu zou het mij niet meer lukken om nog met dat stuk verdriet om de tafel te moeten. Vreselijk, ik kan die leugenachtige kop niet meer zien gewoon.
Dus probeer zolang het nog een beetje wil zoveel mogelijk te regelen, en op papier te zetten, het echte instorten komt toch vaak als je in wat rustiger vaarwater komt (en je omgeving denkt dat het dan wel zo'n beetje klaar is.. dan begint het pas... pfff)
Enne.. Stu, ik ben sinds gisteren weer even keihard op aarde geland, wat is ex toch een onwaarschijnlijke eikel! Natuurlijk krijgt hij nooit meer 1 kans van mij, wat dacht ik toch? Tja, je moet allemaal je eigen fouten maken, keihard je kop stoten tegen die berlijnse muur en dat weet je het weer... au! Oh ja, dat deed zeer! Niet meer doen, hij is niet meer degene die hij ooit was. Hij is nu een gevoelloze,egoistische liegende zak!
dat moet ik maar even in mijn geheugen prenten...
Jeetje Sannemer!
Wat heb je zo snel, zoveel actie ondernomen,....Ik heb het eerste half jaar alleen maar anorectisch op de bank liggen vegeteren!!!
Je hebt ze nu al op een rij.....echt knap meid, echt sterk,....Je man zal je nog hevig gaan missen.....Sukkel!
Vind ik ook! Sanne, jij bent daadkrachtig hoor.
Ik deed alleen maar ketting roken en janken geloof ik... eten en slapen ging niet meer... en de krant lezen?? TV kijken?? Al was er een bom op amsterdam gevallen, ik had er niets van meegekregen, zat totaal gevangen in mijn eigen cocon van ellende..
Maar ondertussen is er al zoveel geregeld waar ik achteraf heel blij mee ben. Nu zou het mij niet meer lukken om nog met dat stuk verdriet om de tafel te moeten. Vreselijk, ik kan die leugenachtige kop niet meer zien gewoon.
Dus probeer zolang het nog een beetje wil zoveel mogelijk te regelen, en op papier te zetten, het echte instorten komt toch vaak als je in wat rustiger vaarwater komt (en je omgeving denkt dat het dan wel zo'n beetje klaar is.. dan begint het pas... pfff)
Enne.. Stu, ik ben sinds gisteren weer even keihard op aarde geland, wat is ex toch een onwaarschijnlijke eikel! Natuurlijk krijgt hij nooit meer 1 kans van mij, wat dacht ik toch? Tja, je moet allemaal je eigen fouten maken, keihard je kop stoten tegen die berlijnse muur en dat weet je het weer... au! Oh ja, dat deed zeer! Niet meer doen, hij is niet meer degene die hij ooit was. Hij is nu een gevoelloze,egoistische liegende zak!
dat moet ik maar even in mijn geheugen prenten...
woensdag 15 april 2009 om 14:21
Lieve sannemer
ik leef met je mee en jou pijn heb ik ook gehad
begin augustus vertelde mijn man ook te willen scheiden en van de een op andere dag was hij weg hij had een ander
we waren bijna 30 jaar samen net als newwoman enhaar ex van jeugd af aan
de grond word onder je voeten weggeslagen de eertse 3 maanden voelde ikme een wrak
maar ik had net als jij een topic geopend dat in middels is vewijderd wegens herkenning
En wat er toen gebeurde daar ben ik nog elek dag dankbaar voor
zoveel steun tips adviezen goede l lieve woorden van iedereen
en af en toe een schop onder mn kont
daarom blijf schrijven het heeft mij zo geholpen
neem de tijd om te rouwen huil en laat je tranen komen want je verliest iets wat je heel dierbaar is
maar wees ook zakelijk en zorg heel goed voor jezelf en je kids
het is bij mij nu 8mnd geleden en ikheb sinds een maand of 3 een lieve vriend die me op handen draagt me knuffelt waardeert liefheeft en waar ik intens van geniet
ik moest daar niet aan denken een andere man maar hij kwam op mn pad
het komt goed sannemer ook voor jou gaat de zon weer schijnen
het verdriet komt bij mij nu ook af en toe nog naar boven
zag ons samen oud worden ...helaas
ik wens je de komende tijd heel heel veel sterkte
knuf lambada
ik leef met je mee en jou pijn heb ik ook gehad
begin augustus vertelde mijn man ook te willen scheiden en van de een op andere dag was hij weg hij had een ander
we waren bijna 30 jaar samen net als newwoman enhaar ex van jeugd af aan
de grond word onder je voeten weggeslagen de eertse 3 maanden voelde ikme een wrak
maar ik had net als jij een topic geopend dat in middels is vewijderd wegens herkenning
En wat er toen gebeurde daar ben ik nog elek dag dankbaar voor
zoveel steun tips adviezen goede l lieve woorden van iedereen
en af en toe een schop onder mn kont
daarom blijf schrijven het heeft mij zo geholpen
neem de tijd om te rouwen huil en laat je tranen komen want je verliest iets wat je heel dierbaar is
maar wees ook zakelijk en zorg heel goed voor jezelf en je kids
het is bij mij nu 8mnd geleden en ikheb sinds een maand of 3 een lieve vriend die me op handen draagt me knuffelt waardeert liefheeft en waar ik intens van geniet
ik moest daar niet aan denken een andere man maar hij kwam op mn pad
het komt goed sannemer ook voor jou gaat de zon weer schijnen
het verdriet komt bij mij nu ook af en toe nog naar boven
zag ons samen oud worden ...helaas
ik wens je de komende tijd heel heel veel sterkte
knuf lambada
woensdag 15 april 2009 om 17:38
morgen opzoek naar advocaat vriendin was dat betrefd niet zo'n grote hulp daar zij er gewoon een uit het telefoonboek heeft geplukt. juridisch kantoor leek mij wel wat maar zit veel te ver weg. knoop in buik is er weer want het komt bijna thuis. Daadkracht is er wel, een beetje, maar de eetlust wil niet zo lukken. Moet mezelf dwingen anders gaat het niet goedkomen. en jullie hebben gelijk hoor het hier het vanjezelf kunnen afschrijven en voelt geweldig ook de steun en wijze raad.
woensdag 15 april 2009 om 18:01
woensdag 15 april 2009 om 18:07
quote:sannemer schreef op 15 april 2009 @ 18:01:
tja en wat zeg ik dan tegen de kinderen?? ook zij maken gebruik van die computer. Zal vast lekker voelen maar geeft ook hok vol problemen en eigenlijk vind ik de problemen die er nu al bestaan groot genoeg. Ik weet het: ben een watje en veel te lief :s
Ik snap wel dar spijker dat zegt, het zou wel lekker voelen maar inderdaad dan breekt vast helemaaal de pleuris uit.
Doen hoe jij het wil Sanne. De tijd dat je dat soort dingen wel gaat doen komt vanzelf. Hou je eigen tempo aan.
Dat watje wordt vanzelf weerbaarder, dat kan je niet forceren bij jezelf.
En je bent lief en flexibel. Dat is goed, maar niet altijd en bij iedereen.
Je moet even weten bij wie je lief bent en bij wie niet, voor wie je buigt en voor wie niet, dat weet je wel en dat gaat steeds makkelijker. Hij 'helpt' je daarmee door zijn gedrag.... komt wel...
tja en wat zeg ik dan tegen de kinderen?? ook zij maken gebruik van die computer. Zal vast lekker voelen maar geeft ook hok vol problemen en eigenlijk vind ik de problemen die er nu al bestaan groot genoeg. Ik weet het: ben een watje en veel te lief :s
Ik snap wel dar spijker dat zegt, het zou wel lekker voelen maar inderdaad dan breekt vast helemaaal de pleuris uit.
Doen hoe jij het wil Sanne. De tijd dat je dat soort dingen wel gaat doen komt vanzelf. Hou je eigen tempo aan.
Dat watje wordt vanzelf weerbaarder, dat kan je niet forceren bij jezelf.
En je bent lief en flexibel. Dat is goed, maar niet altijd en bij iedereen.
Je moet even weten bij wie je lief bent en bij wie niet, voor wie je buigt en voor wie niet, dat weet je wel en dat gaat steeds makkelijker. Hij 'helpt' je daarmee door zijn gedrag.... komt wel...
woensdag 15 april 2009 om 19:54
dank je wel new om te zeggen dat ik lief ben moet er meteen van huilen, en ik weet dat ik weerbaarder moet worden maar ik heb altijd de kinderen in mijn hoofd en ben daardoor waarschijnelijk te toegevend, ik weet dat ik ze de pijn niet kan besparen maar wil wel proberen het zo makkelijk mogenlijk voor ze te maken. (als je over makkelijk kan praten maar jullie snappen me wel).
woensdag 15 april 2009 om 20:03
lieve sannemer, helaas ook hier hetzelfde verhaal.
na 29 jaar een einde gekomen aan mijn relatie.
Man midlifecrisis, internetk.tje in verweggiestan, verlieft en einde huwelijk. Nu leeft hij zijn Zuid Africaanse droom.Ook geeft hij toe al 6 jaar verliefd te zijn geweest op haar maar de afstand en het feit dat zij lesbisch was maakte zijn liefde onmogelijk. Gelukkig is ze nu toe aan een man in haar leven.............. boft hij even!!!
Ik en zoals we hier lezen vele vrouwen herkennen de woede, de pijn, het intense verdriet, de wanhoop, de ontkenning, en de hoop dat hij op een dag beseft wat er allemaal gebeurd, en het allemaal niet waar blijkt te zijn.
Iedereen verwerkt het op zijn eigen manier. Kies je eigen tempo, je eigen weg en doe het op jouw manier. Maar probeer niet het zakelijke deel uit het oog te verliezen. Je moet door met je kids en hem sparen gaat altijd ten koste van jezelf.
Ik wens je heel veel sterkte met deze nachtmerrie, schrijf maar lekker van je af en weet dat je niet alleen staat.
na 29 jaar een einde gekomen aan mijn relatie.
Man midlifecrisis, internetk.tje in verweggiestan, verlieft en einde huwelijk. Nu leeft hij zijn Zuid Africaanse droom.Ook geeft hij toe al 6 jaar verliefd te zijn geweest op haar maar de afstand en het feit dat zij lesbisch was maakte zijn liefde onmogelijk. Gelukkig is ze nu toe aan een man in haar leven.............. boft hij even!!!
Ik en zoals we hier lezen vele vrouwen herkennen de woede, de pijn, het intense verdriet, de wanhoop, de ontkenning, en de hoop dat hij op een dag beseft wat er allemaal gebeurd, en het allemaal niet waar blijkt te zijn.
Iedereen verwerkt het op zijn eigen manier. Kies je eigen tempo, je eigen weg en doe het op jouw manier. Maar probeer niet het zakelijke deel uit het oog te verliezen. Je moet door met je kids en hem sparen gaat altijd ten koste van jezelf.
Ik wens je heel veel sterkte met deze nachtmerrie, schrijf maar lekker van je af en weet dat je niet alleen staat.
woensdag 15 april 2009 om 20:34
Lieve sannemer,
Ik vind je zo ongelooflijk dapper!
Je bent zo goed bezig, met advocaten en werk etc, etc,....en probeert ook nog goed te eten....!!!!Hoe krijg je het allemaal voor elkaar....???? Ik ben al 26 kg afgevallen (, in anderhalf jaar,...kon het ook best missen ook hoor, no worries, ben nog steeds 69 kg bij 175 cm.....niks te weinig,...wel vreemd zo`n dun lijf,....ben liever dik en gelukkig eigenlijk!!!!), rook weer als een stoomboot en heb elke dag minstens twee rooie wijnen nodig! Maar heb ook eindelijk , na anderhalf jaar een baan,..te beginnen in juni!!!! Zelfs nog een goeie ook! Hahahah, dat dan weer wel!
Maar merk je nu ook hoe het werkelijk is,....jij maakt je steeds maar zorgen over je kinderen, over wanneer en hoe het te vertellen,....dat had ik ook zo erg....terwijl dat bij mijn eikel helemaal niet zo was.....Hij ging er al van te voren van uit, dat ik dat wel ff zo regelen....Hij verdiende per slot van rekening het geld en ik regelde de dingen thuis,,....Dus het was ook aan mij dit maar effe te vertellen......Ik was toch ook degene die wilde scheiden.......
Lieve schat, hou je taai, maar een ding weet ik zeker,...jij komt er wel,...en je vent is een enorme lul en gaat rap spijt krijgen, met z`n internet lifje....wat een idioot....zeker ook rond de veertig????
Dikke hug Stu
Ik vind je zo ongelooflijk dapper!
Je bent zo goed bezig, met advocaten en werk etc, etc,....en probeert ook nog goed te eten....!!!!Hoe krijg je het allemaal voor elkaar....???? Ik ben al 26 kg afgevallen (, in anderhalf jaar,...kon het ook best missen ook hoor, no worries, ben nog steeds 69 kg bij 175 cm.....niks te weinig,...wel vreemd zo`n dun lijf,....ben liever dik en gelukkig eigenlijk!!!!), rook weer als een stoomboot en heb elke dag minstens twee rooie wijnen nodig! Maar heb ook eindelijk , na anderhalf jaar een baan,..te beginnen in juni!!!! Zelfs nog een goeie ook! Hahahah, dat dan weer wel!
Maar merk je nu ook hoe het werkelijk is,....jij maakt je steeds maar zorgen over je kinderen, over wanneer en hoe het te vertellen,....dat had ik ook zo erg....terwijl dat bij mijn eikel helemaal niet zo was.....Hij ging er al van te voren van uit, dat ik dat wel ff zo regelen....Hij verdiende per slot van rekening het geld en ik regelde de dingen thuis,,....Dus het was ook aan mij dit maar effe te vertellen......Ik was toch ook degene die wilde scheiden.......
Lieve schat, hou je taai, maar een ding weet ik zeker,...jij komt er wel,...en je vent is een enorme lul en gaat rap spijt krijgen, met z`n internet lifje....wat een idioot....zeker ook rond de veertig????
Dikke hug Stu
woensdag 15 april 2009 om 20:55
Ach, allemaal herkenbaar.
Ik ben na 15 jaar huwelijk aan de kant gezet. Ex heeft er 2 jaar over gedaan om te beslissen wat hij wilde. Hij hield dan weer weer niet en dan weer wel van me.... 2x is hij het huis uit gegaan. De eerste keer stond hij na 1 maand met hangende pootjes op de stoep, hij miste me zo vreselijk. En ik zat in een cocon van ellende, wist niet meer voor of achteruit.
Wij hadden aan het begin van ons huwelijk besloten, dat ik thuis zou blijven en voor de kinderen zou zorgen. In die 2 jaar heb ik mijn best gedaan, een baan gezocht, een nieuwe opleiding begonnen. En na 2 jaar kon ik zeggen, stop, dit is het. Nu is het mooi geweest, als jij niet kunt kiezen tussen mij en je vrijheid (waar achteraf ook een vriendin bij bleek te horen) dan doe ik het. De scheiding ingezet, en nu al weer 5 jaar gescheiden.
De kinderen waren uiteindelijk blij, dat de stap genomen was. Voor hun bracht dat ook rust in hun leven. En voor mij betekende het eindelijk verder kunnen met mijn eigen leven. Mijn ex heeft me uitgekocht en met dat geld kon ik een hypotheek betalen voor mijn eigen huisje. Sinds bijna een jaar ben ik nu hertrouwd en helemaal gelukkig.
Ik ben na 15 jaar huwelijk aan de kant gezet. Ex heeft er 2 jaar over gedaan om te beslissen wat hij wilde. Hij hield dan weer weer niet en dan weer wel van me.... 2x is hij het huis uit gegaan. De eerste keer stond hij na 1 maand met hangende pootjes op de stoep, hij miste me zo vreselijk. En ik zat in een cocon van ellende, wist niet meer voor of achteruit.
Wij hadden aan het begin van ons huwelijk besloten, dat ik thuis zou blijven en voor de kinderen zou zorgen. In die 2 jaar heb ik mijn best gedaan, een baan gezocht, een nieuwe opleiding begonnen. En na 2 jaar kon ik zeggen, stop, dit is het. Nu is het mooi geweest, als jij niet kunt kiezen tussen mij en je vrijheid (waar achteraf ook een vriendin bij bleek te horen) dan doe ik het. De scheiding ingezet, en nu al weer 5 jaar gescheiden.
De kinderen waren uiteindelijk blij, dat de stap genomen was. Voor hun bracht dat ook rust in hun leven. En voor mij betekende het eindelijk verder kunnen met mijn eigen leven. Mijn ex heeft me uitgekocht en met dat geld kon ik een hypotheek betalen voor mijn eigen huisje. Sinds bijna een jaar ben ik nu hertrouwd en helemaal gelukkig.
woensdag 15 april 2009 om 21:26
Jeetje, juf-deetje!
Wat een heerlijk positief verhaal!!!
Zoi lekker om te horen dat het goed is gekomen met iemand....ik kan me er zelf nog niet echt veel van voorstellen,.....maar zo heelijk om te horen dat er ook weer een leven mogelijk is, een gelukkiger leven zelfs, na zo`n vreselijk lange tijd van ellende!
En dat jij net als ik, de stap heb moeten nemen om te zeggen na 2 jaar,.....tot hier en niet verder......als het aan mijn vent zou liggen, zouden we nog 20 jaar door gaan met , heen en weer van mij naar zn dinnetje en weer wrom!
Hoe is het je ex eigenlijk vergaan?
Groetjes Stu.
Wat een heerlijk positief verhaal!!!
Zoi lekker om te horen dat het goed is gekomen met iemand....ik kan me er zelf nog niet echt veel van voorstellen,.....maar zo heelijk om te horen dat er ook weer een leven mogelijk is, een gelukkiger leven zelfs, na zo`n vreselijk lange tijd van ellende!
En dat jij net als ik, de stap heb moeten nemen om te zeggen na 2 jaar,.....tot hier en niet verder......als het aan mijn vent zou liggen, zouden we nog 20 jaar door gaan met , heen en weer van mij naar zn dinnetje en weer wrom!
Hoe is het je ex eigenlijk vergaan?
Groetjes Stu.
woensdag 15 april 2009 om 22:34
@ stu: nou dat goed eten wil niet zo lukken hoor leef op water en vruchtenmoes, maar moet natuurlijk wel gewoon koken en probeer dan ook wat te eten, tegen kids gezegt dat ik wat last van me buik heb, en daar is niets van gelogen he lol
@ juf: heerlijk deze verhalen hoor ik graag uitzicht ooit op licht aan het eind van de tunnel
@ juf: heerlijk deze verhalen hoor ik graag uitzicht ooit op licht aan het eind van de tunnel
woensdag 15 april 2009 om 22:53
Sanne, wat ongelooflijk naar voor je. Ik heb met je te doen en neem mijn petje diep af voor de manier waarop jij gelijk aan de slag gaat om alles voor jou en je kinderen zo goed mogelijk te regelen. Goed ook om te lezen dat je lieve mensen om je heen hebt zodat je in kunt storten bij hen als dat nodig is.
Over een advocaat: in welke regio woon je? Misschien kan ik je er 1 aanbevelen.
Sterkte meid!
Over een advocaat: in welke regio woon je? Misschien kan ik je er 1 aanbevelen.
Sterkte meid!
.
woensdag 15 april 2009 om 23:42
wat nu weer??
heb in eerste stukje gemeld dat ''het' een ander heeft, wat ik niet heb verteld is dat hij nog een andere internetvriendin had/heeft die zelfs nog kadootjes voor de kinderen heeft opgestuurd met de kerst, daar zaten ook kadootjes voor mij in, en is een keurig getrouwde dame dus hier dacht ik niks van. Haar had ik ook een mailtje gestuurd, eigenlijk gewoon ter info. Heb mail van haar terug gehad dat ze met me wilde praten op msn, dus zo gezegd zo gedaan. Wat blijkt!!!!! zit ze al op msn met hem sinds vorig jaar april en had hij tegen haar gezegd dat hij al 2 jaar gescheiden was. Ook zij was zwaar verliefd op hem en afgelopen 2 april heeft hij aan haar gevraagd alles aan de kant te zetten en naar hem over te komen. Ik zat echt met mijn mond open dat te lezen, 2 april dat aan iemand vragen, zij heeft overgens nee gezegd, en dan 2 weken later zeggen van die amerikaanse muts te houden???????? Ben ik nou gek of.......??
maar wat me nu wel bezighoud is, ben ik zo slecht voor hem geweest, was ik zo'n slechte vrouw? dacht dat we altijd lol met elkaar hadden en ook bedleven was niets mis mee, maar toch, had ik te veel aandacht voor de kids?
Ik hoor het jullie al roepen, 'zeg het tegen hem' , 'ben je nou gek!' , maar tegen hem zeggen??? wil ik dat antwoord wel horen, krijg ik dan niet nog meer op mijn bord en dan ga ik mezelf de schuld geven, ik ken mezelf , doe dat nu al. pfffffffffffffffffff
ow en kadootjes voor mij blijken dus niet voor mij te zijn geweest maar voor zijn moeder :s
heb in eerste stukje gemeld dat ''het' een ander heeft, wat ik niet heb verteld is dat hij nog een andere internetvriendin had/heeft die zelfs nog kadootjes voor de kinderen heeft opgestuurd met de kerst, daar zaten ook kadootjes voor mij in, en is een keurig getrouwde dame dus hier dacht ik niks van. Haar had ik ook een mailtje gestuurd, eigenlijk gewoon ter info. Heb mail van haar terug gehad dat ze met me wilde praten op msn, dus zo gezegd zo gedaan. Wat blijkt!!!!! zit ze al op msn met hem sinds vorig jaar april en had hij tegen haar gezegd dat hij al 2 jaar gescheiden was. Ook zij was zwaar verliefd op hem en afgelopen 2 april heeft hij aan haar gevraagd alles aan de kant te zetten en naar hem over te komen. Ik zat echt met mijn mond open dat te lezen, 2 april dat aan iemand vragen, zij heeft overgens nee gezegd, en dan 2 weken later zeggen van die amerikaanse muts te houden???????? Ben ik nou gek of.......??
maar wat me nu wel bezighoud is, ben ik zo slecht voor hem geweest, was ik zo'n slechte vrouw? dacht dat we altijd lol met elkaar hadden en ook bedleven was niets mis mee, maar toch, had ik te veel aandacht voor de kids?
Ik hoor het jullie al roepen, 'zeg het tegen hem' , 'ben je nou gek!' , maar tegen hem zeggen??? wil ik dat antwoord wel horen, krijg ik dan niet nog meer op mijn bord en dan ga ik mezelf de schuld geven, ik ken mezelf , doe dat nu al. pfffffffffffffffffff
ow en kadootjes voor mij blijken dus niet voor mij te zijn geweest maar voor zijn moeder :s
donderdag 16 april 2009 om 07:30
donderdag 16 april 2009 om 08:11
wat klopt er niet, ja hij zit/zat veel achter de computer, maar mijn vertrouwen was volledig. In mijn optiek was de computer zijn ontspanning en met een 40 uurige werkweek ook wel verdient. Ja wij waren wel degelijk met elkaar aan het praten, computer staat op zo'n manier dat hij volledig contact kan hebben met mij en de kinderen, Ruzies? ja tuurlijk wel maar in mijn optiek waren dat gewone alledaagse ruzies over alledaagse dingen. En nee dus we hebben het er niet met elkaar erover gehad omdat ik ECHT niets wist, en dan valt er ook niet over te praten. Hij heeft gezegd, vanmorgen, dat zijn gevoel voor mij al heel lang weg is, misschien naief of blond maar heb daar nooit wat van gemerkt, hij gedroeg zich als altijd, we hadden lol als altijd, we vrijden met elkaar zoals altijd, en ik voelde de liefde. hij is gewoon een grotere huichelaar en leugenaar dan ik ooit gezien heb.
donderdag 16 april 2009 om 08:20
Lieve Sannemer,
Het is altijd goed in dit soort situaties naar je eigen rol te kijken,.....Wat heb ik fout gedaan, wat heb ik anders moeten doen...Heb ik ook gedaan, maanden achter elkaar, tot ik er gek van werd. Maar weet je , uiteindelijk kun je daarmee alleen iets doen, als er aan beide kanten de bereidwilligheid bestaat om er samen de schouders onder te zetten, en voor de relatie te gaan.
Dat gaat in jouw geval echt niet gebeuren. Zeker niet nu ik bovenstaand verhaal lees.
Je man is allang bezig gewest met zich losmaken.....En op een hele foute manier....Hij is op z`n oude bank blijven zitten, terwijl hij al een nieuwe had gekocht......
Dat zegt alles over jouw man, en niks over jou hoor!
meisje hij is jouw tranen en verdriet echt niet waard.
Hij houdt teveel van z`n fantasy-island die hij heeft gemaakt in z`n hoofd met al z`n internetvriendinnetjes.
Hij zal grof op z`n plaat gaan, niet perse meteen, maar later.
Als jij de boel op de rails hebt, en weer sterker in je schoenen staat. Het is echt een hele slappe zak!
Confronteer hem met je bevindingen, hij mag best wel wat uitleg verschaffen....Maar wees voorbereid op leugens.....open kaart spelen is voor heel veel bedriegers namelijk te moeilijk.
En daarbij, kun je ook nog rekenen op het feit, dat hij jou de schuld gaat geven van al het gebeurde.....Zo werkt het vaak in de praktijk....
Blijf je plan trekken, en vooral, blijf jezelf trouw!
Dag meis, dikke hug van Stu.
Het is altijd goed in dit soort situaties naar je eigen rol te kijken,.....Wat heb ik fout gedaan, wat heb ik anders moeten doen...Heb ik ook gedaan, maanden achter elkaar, tot ik er gek van werd. Maar weet je , uiteindelijk kun je daarmee alleen iets doen, als er aan beide kanten de bereidwilligheid bestaat om er samen de schouders onder te zetten, en voor de relatie te gaan.
Dat gaat in jouw geval echt niet gebeuren. Zeker niet nu ik bovenstaand verhaal lees.
Je man is allang bezig gewest met zich losmaken.....En op een hele foute manier....Hij is op z`n oude bank blijven zitten, terwijl hij al een nieuwe had gekocht......
Dat zegt alles over jouw man, en niks over jou hoor!
meisje hij is jouw tranen en verdriet echt niet waard.
Hij houdt teveel van z`n fantasy-island die hij heeft gemaakt in z`n hoofd met al z`n internetvriendinnetjes.
Hij zal grof op z`n plaat gaan, niet perse meteen, maar later.
Als jij de boel op de rails hebt, en weer sterker in je schoenen staat. Het is echt een hele slappe zak!
Confronteer hem met je bevindingen, hij mag best wel wat uitleg verschaffen....Maar wees voorbereid op leugens.....open kaart spelen is voor heel veel bedriegers namelijk te moeilijk.
En daarbij, kun je ook nog rekenen op het feit, dat hij jou de schuld gaat geven van al het gebeurde.....Zo werkt het vaak in de praktijk....
Blijf je plan trekken, en vooral, blijf jezelf trouw!
Dag meis, dikke hug van Stu.
donderdag 16 april 2009 om 08:30
dank je wel stu pffff dit voelt goed, commentaar van spijker deed/doet pijn, ben misschien niet altijd even duidelijk en er zijn dus ook dingen die ik nu pas te weten kom, het verhaal is dan misschien wat verwarrend, is het zeker voor mij.
En ja, hij is blijkbaar al heel lang bezig om weg te gaan en dat doet zo'n ontzettend zeer en ik snap er ook niets van. Het blijft maar malen waarom dan? Ik snap het niet echt niet
En ja, hij is blijkbaar al heel lang bezig om weg te gaan en dat doet zo'n ontzettend zeer en ik snap er ook niets van. Het blijft maar malen waarom dan? Ik snap het niet echt niet
donderdag 16 april 2009 om 08:43
lieve Sannemer,
Weet je, ik heb mezelf ook maanden achtereen afgevraagd, waarom, in godesnaam waarom gebeurt dit.
Maar weet je, het maakt eigenlijk niet uit waarom. In mijn geval werd bij het @waarom@ steeds met een dikke vinger naar mij gewezen, het zou mijn eigen schuld zijn, juist omdat ik hem te vrij liet, ik 100% arbeids ongeschikt was, ik te positief ben ingesteld, allemaal van die non/antwoorden....echt te gek voor woorden,....en ik trok het me ook aan!
Het gaat ook niet om het waarom, het gaat erom hoe je erzelf mee om gaat, dat je beseft dat het zo is
Probeer het als een feit te zien, mijn man wil scheiden, voor jou out of the blue, voor hem iets waar hij a langer over nadenkt waarschijnlijk.
Het ligt niet aan jou, het ligt aan hem.
Je hoeft jezelf niks te verwijten.
Meid, hou je taai hoor, en laat je niks door hem wijsmaken.
Ik heb het allemaal toegelaten, zodat ik na anderhalf jaar nog een zelfrespect van 0,0 had.) Nu zit ik toch wel weer aan de 80 % hoor!'
Sterkte vandaag, je hebt recht op antwoorden!
Dikke zoen Stu.
Weet je, ik heb mezelf ook maanden achtereen afgevraagd, waarom, in godesnaam waarom gebeurt dit.
Maar weet je, het maakt eigenlijk niet uit waarom. In mijn geval werd bij het @waarom@ steeds met een dikke vinger naar mij gewezen, het zou mijn eigen schuld zijn, juist omdat ik hem te vrij liet, ik 100% arbeids ongeschikt was, ik te positief ben ingesteld, allemaal van die non/antwoorden....echt te gek voor woorden,....en ik trok het me ook aan!
Het gaat ook niet om het waarom, het gaat erom hoe je erzelf mee om gaat, dat je beseft dat het zo is
Probeer het als een feit te zien, mijn man wil scheiden, voor jou out of the blue, voor hem iets waar hij a langer over nadenkt waarschijnlijk.
Het ligt niet aan jou, het ligt aan hem.
Je hoeft jezelf niks te verwijten.
Meid, hou je taai hoor, en laat je niks door hem wijsmaken.
Ik heb het allemaal toegelaten, zodat ik na anderhalf jaar nog een zelfrespect van 0,0 had.) Nu zit ik toch wel weer aan de 80 % hoor!'
Sterkte vandaag, je hebt recht op antwoorden!
Dikke zoen Stu.
donderdag 16 april 2009 om 08:57
Lieve Sannemer,
Waarom waarom? Die vraag maalt bij mij ook nog hoor. Ik weet het wel, waarom mijn ex dit deed/doet. Hij is op de vlucht voor zichzelf en ik ken hem zo goed. Ik kom hem te dichtbij. Liever vluchten in een luchtkasteel, een utopie. En hij gaat nog op zijn bek hoor! Big time! Ik heb het hem al vele malen gezegd waarom ik denk dat hij dit doet. De laatste keer dat ik het hem zei werd hij woedend en hij snauwde :"Jij altijd met je gepraat". Oke, ik zal het nooit meer zeggen. Ik weet genoeg.
Dat geldt natuurlijk ook voor die van jou. Oh hij gaat het nog heel erg moeilijk krijgen. Jij kan jezelf recht aankijken meis, jij wil knokken. Alleen, om een relatie te redden moet je dat met zijn tweeen doen, hij gooit de handdoek in de ring, eigenlijk nog voor de eerste ronde. En daar sta jij dan, met lege handen, alles uit je handen geslagen. Met je verdriet, onbegrip, woede. Je zorgen over de kinderen, de toekomst. En hij wentelt zich in gebakken lucht, in een toefje slagroom dat weg zal smelten...
Ik heb zo lang geprobeert hem tot rede te brengen maar het is zinloos, hij heeft een dikke streep onder mij gezet. Zegt ook dat zijn gevoel voor mij al zo lang weg was. Vreemd want we hadden het toch ook heel vaak goed. Gewoon gesprekken, samen vrijen... Heb ik dat dat niet goed gezien?
Lieverd, je zit in de donkerste tijd die er maar is. Hou je hoofd boven water, wij zullen je aanmoedigen om beweging vooruit te maken maar als het er op aan komt moet je de echte voortgang helemaal alleen doen. Wij staan aan de kant hoor meis, we steunen je waar we maar kunnen.
Ga door waar je mee bezig was, kijk of het je lukt om dingen op papier te krijgen, en regel indien nodig zelf je scheiding, de verdeling, hij is als een soort puber allleen maar bezig met 'leuke' dingetjes... Zorg voor jezelf en je kids.
Liefie ik denk aan je!
Waarom waarom? Die vraag maalt bij mij ook nog hoor. Ik weet het wel, waarom mijn ex dit deed/doet. Hij is op de vlucht voor zichzelf en ik ken hem zo goed. Ik kom hem te dichtbij. Liever vluchten in een luchtkasteel, een utopie. En hij gaat nog op zijn bek hoor! Big time! Ik heb het hem al vele malen gezegd waarom ik denk dat hij dit doet. De laatste keer dat ik het hem zei werd hij woedend en hij snauwde :"Jij altijd met je gepraat". Oke, ik zal het nooit meer zeggen. Ik weet genoeg.
Dat geldt natuurlijk ook voor die van jou. Oh hij gaat het nog heel erg moeilijk krijgen. Jij kan jezelf recht aankijken meis, jij wil knokken. Alleen, om een relatie te redden moet je dat met zijn tweeen doen, hij gooit de handdoek in de ring, eigenlijk nog voor de eerste ronde. En daar sta jij dan, met lege handen, alles uit je handen geslagen. Met je verdriet, onbegrip, woede. Je zorgen over de kinderen, de toekomst. En hij wentelt zich in gebakken lucht, in een toefje slagroom dat weg zal smelten...
Ik heb zo lang geprobeert hem tot rede te brengen maar het is zinloos, hij heeft een dikke streep onder mij gezet. Zegt ook dat zijn gevoel voor mij al zo lang weg was. Vreemd want we hadden het toch ook heel vaak goed. Gewoon gesprekken, samen vrijen... Heb ik dat dat niet goed gezien?
Lieverd, je zit in de donkerste tijd die er maar is. Hou je hoofd boven water, wij zullen je aanmoedigen om beweging vooruit te maken maar als het er op aan komt moet je de echte voortgang helemaal alleen doen. Wij staan aan de kant hoor meis, we steunen je waar we maar kunnen.
Ga door waar je mee bezig was, kijk of het je lukt om dingen op papier te krijgen, en regel indien nodig zelf je scheiding, de verdeling, hij is als een soort puber allleen maar bezig met 'leuke' dingetjes... Zorg voor jezelf en je kids.
Liefie ik denk aan je!
donderdag 16 april 2009 om 09:02
Inderdaad, NewWoman,..jij hebt helemaal gelijk.
Het is een vlucht....en de ene vent vlucht voor dit, en de ander voor dat.Vluchten lijkt altijd het makkelijkst, maar wat deze mannen niet realiseren dat ze zichzelf meenemen op de vlucht.....En ze kunnen nog zo hard rennen,.....ze moeten de rest van hun leven, hun eigen onbetrouwbare ik meezeulen.....
Het is een vlucht....en de ene vent vlucht voor dit, en de ander voor dat.Vluchten lijkt altijd het makkelijkst, maar wat deze mannen niet realiseren dat ze zichzelf meenemen op de vlucht.....En ze kunnen nog zo hard rennen,.....ze moeten de rest van hun leven, hun eigen onbetrouwbare ik meezeulen.....
