Relaties
alle pijlers
30 en 'klaar'
donderdag 16 juni 2011 om 10:45
Oke... en nu.
Ik ben inmiddels 30 jaar, 7 jaar getrouwd, heb drie kinderen. De afgelopen jaren hebben in het teken gestaan van een gezin stichten. Continu zwanger, net bevallen of aan het ontzwangeren. Nu is de jongste een paar maanden oud en is het 'klaar'. Mijn gezin is af, mijn huwelijk is goed. En nu? Heb het gevoel dat ik nu zelf weer kan gaan leven, dingen doen die ik leuk vind. Maar ben een beetje vergeten wat dat ook alweer was. Gaan we verhuizen naar de stad, of blijven we in dit dorp waar ik ben opgegroeid (saai, maar wel heerlijk voor de kinderen)? Of toch maar verbouwen? Op zich wonen we in een mooi huis met dito tuin, maar buurt is nieuwbouwwijk en niet erg aantrekkelijk. Mijn baan is geen uitdaging meer, ben op zoek naar wat anders maar weet niet precies wat ik wil. Blijf ik doormodderen omdat het vertrouwd is, laat ik me omscholen of neem ik ontslag?
Weet niet goed wat ik met dit topic wil. Zijn er misschien anderen die dit gevoel herkennen, dat je ineens je leven weer terughebt en dat je niet weet wat je er precies mee aan moet? Dat er ineens zoveel keuzes en mogelijkheden lijken te zijn?
Ik ben inmiddels 30 jaar, 7 jaar getrouwd, heb drie kinderen. De afgelopen jaren hebben in het teken gestaan van een gezin stichten. Continu zwanger, net bevallen of aan het ontzwangeren. Nu is de jongste een paar maanden oud en is het 'klaar'. Mijn gezin is af, mijn huwelijk is goed. En nu? Heb het gevoel dat ik nu zelf weer kan gaan leven, dingen doen die ik leuk vind. Maar ben een beetje vergeten wat dat ook alweer was. Gaan we verhuizen naar de stad, of blijven we in dit dorp waar ik ben opgegroeid (saai, maar wel heerlijk voor de kinderen)? Of toch maar verbouwen? Op zich wonen we in een mooi huis met dito tuin, maar buurt is nieuwbouwwijk en niet erg aantrekkelijk. Mijn baan is geen uitdaging meer, ben op zoek naar wat anders maar weet niet precies wat ik wil. Blijf ik doormodderen omdat het vertrouwd is, laat ik me omscholen of neem ik ontslag?
Weet niet goed wat ik met dit topic wil. Zijn er misschien anderen die dit gevoel herkennen, dat je ineens je leven weer terughebt en dat je niet weet wat je er precies mee aan moet? Dat er ineens zoveel keuzes en mogelijkheden lijken te zijn?
donderdag 16 juni 2011 om 10:54
Misschien is het een idee om eens een lijstje op te stellen met doelen die je nog wilt halen in dit leven. Al is het maar iets als 'goed kunnen koken' of '20 kilo afvallen' bijvoorbeeld. Dan stuur je je leven weer in een richting. Als ik het zelf doe, krijg ik spontaan zin in nog veel dingen.
Qua werk heb ik eens gelezen dat je je goede punten op een rijtje zet en daarin een beroep kunt zoeken. Want dingen waar je goed in bent zijn leuk natuurlijk!
Qua werk heb ik eens gelezen dat je je goede punten op een rijtje zet en daarin een beroep kunt zoeken. Want dingen waar je goed in bent zijn leuk natuurlijk!
donderdag 16 juni 2011 om 10:59
BarbaraAnn, dat is het dus he, die lijst wordt maar langer en langer, maar hoe langer hij wordt hoe meer er te kiezen valt!
Man heeft trouwens hetzelfde, we hebben een actielijst gemaakt (verbouwingsgericht) om daarna te verzuchten 'of zullen we toch maar verhuizen?' Schiet niet op.
Een jaar van bezinning, en dus ontslag nemen, zou wel lekker zijn. maar het lijkt me heel erg moeilijk om er daarna weer tussen te komen op de arbeidsmarkt. Ik werk ten eerste parttime, daarnaast werk ik in een heel andere sector dan waarvoor ik gestudeerd heb.
Man heeft trouwens hetzelfde, we hebben een actielijst gemaakt (verbouwingsgericht) om daarna te verzuchten 'of zullen we toch maar verhuizen?' Schiet niet op.
Een jaar van bezinning, en dus ontslag nemen, zou wel lekker zijn. maar het lijkt me heel erg moeilijk om er daarna weer tussen te komen op de arbeidsmarkt. Ik werk ten eerste parttime, daarnaast werk ik in een heel andere sector dan waarvoor ik gestudeerd heb.
donderdag 16 juni 2011 om 11:00
ik herken het wel, al ben ik paar jaar ouder
Ik denk dat de beste investering in jezelf ligt: je brein/intellect/vaardigheden. Dus omscholen of nieuwe studie of nieuwe baan met andere kansen zou volgens mij de beste eerste stap zijn (als je echt persé iets wil veranderen).
Daar hebben jijzelf, maar ook je man en je kinderen heel wat aan. Nu en later.
Ik denk dat de beste investering in jezelf ligt: je brein/intellect/vaardigheden. Dus omscholen of nieuwe studie of nieuwe baan met andere kansen zou volgens mij de beste eerste stap zijn (als je echt persé iets wil veranderen).
Daar hebben jijzelf, maar ook je man en je kinderen heel wat aan. Nu en later.
donderdag 16 juni 2011 om 11:01
Je hebt wel haast om door te gaan. Je jongste is nog maar een paar maanden. Wat is er mis met eerst een poosje lekker klaar te zijn en te genieten van het vooruitzicht dat de wereld redelijk voor je openligt?
Als je daar de tijd voor neemt komen de ideeën neem ik aan vanzelf. En dan moet je ze natuurlijk ook nog even doorspreken met je geliefde.
Plannen mbt je woning zijn iets wat alleen jij en je lief gezamenlijk met elkaar kunnen overwegen. Hou er wel rekening mee dat je steeds meer gebonden raakt aan waar je nu bent naarmate je kinderen ouder worden.
Plannen mbt werk: als je ze nu nog niet hebt lijkt me geen man overboord. Droom even over je ideale werk en zoek daarna uit of het praktisch haalbaar is. De kleintjes zijn op een nog behoorlijk handenbindende leeftijd en het minste wat je dan nodig hebt is een idee over je toekomst waar je honderd procent achter staat. Jezelf dwingen om nu al zulke grote keuzes te maken doet de kwaliteit van die keuzes geen goed.
Als je daar de tijd voor neemt komen de ideeën neem ik aan vanzelf. En dan moet je ze natuurlijk ook nog even doorspreken met je geliefde.
Plannen mbt je woning zijn iets wat alleen jij en je lief gezamenlijk met elkaar kunnen overwegen. Hou er wel rekening mee dat je steeds meer gebonden raakt aan waar je nu bent naarmate je kinderen ouder worden.
Plannen mbt werk: als je ze nu nog niet hebt lijkt me geen man overboord. Droom even over je ideale werk en zoek daarna uit of het praktisch haalbaar is. De kleintjes zijn op een nog behoorlijk handenbindende leeftijd en het minste wat je dan nodig hebt is een idee over je toekomst waar je honderd procent achter staat. Jezelf dwingen om nu al zulke grote keuzes te maken doet de kwaliteit van die keuzes geen goed.
donderdag 16 juni 2011 om 11:02
Wat zou je eerst anders willen... nog ongeacht of je weet wat je eraan wilt veranderen. Zoek een focus en concentreer je eerst op een ding dat anders zou moeten. Dan komt de rest vanzelf maar haal niet eerst alles overhoop om daarna te constateren dat dit het ook niet helemaal is. succes
En ja, ik herken het was alleen geen 30 maar begin 20 en dacht.. is dit echt wat ik wil doen tot aan mijn pensioen?
En ja, ik herken het was alleen geen 30 maar begin 20 en dacht.. is dit echt wat ik wil doen tot aan mijn pensioen?
donderdag 16 juni 2011 om 11:03
hey Uma, qua het verhuizen heb ik inmiddels ervaring. Ik woonde in een prachtig dorp. Heel rustig en voor de kinderen ideaal. Tenminste zp praat iedereen erover. Ik vond het daar niet fijn wonen. Veel te rustig, saai. Weinig aanspraak. Ik heb lang getwijfeld of we moesten verhuizen. was zo bang dat ik na een verhuizing pas zou zien hoe mooi we woonden. Vier mnd geleden zijn we verhuisd en ik ben zo blij dat we die stap hebben genomen. We wonen nu in de stad, dichtbij voorzieningen (loopafstand), heb al meer aanspraak dan al die jaren in ons oude dorp en de kinderen spelen gewoon buiten.
donderdag 16 juni 2011 om 11:04
DrFeel, idd, maar dan wil ik nu wel de goede keuze maken! Daarom twijfel ik ook zo. Ik heb gestudeerd, maar met dat diploma doe ik niks meer. Ik wil wel wat anders gaan doen, maar niet investeren in weer een verkeerde keuze.
En dan nog de vraag: waar ga je dat doen? gaan we het dorp uit richting de stad, (veel) verder weg van familie en vrienden om wat nieuws op te bouwen? Lekker aan het water wonen? Of de 'saaiheid' hier accepteren en hier blijven voor de komende tig jaren?
En dan nog de vraag: waar ga je dat doen? gaan we het dorp uit richting de stad, (veel) verder weg van familie en vrienden om wat nieuws op te bouwen? Lekker aan het water wonen? Of de 'saaiheid' hier accepteren en hier blijven voor de komende tig jaren?
donderdag 16 juni 2011 om 11:04
donderdag 16 juni 2011 om 11:05
donderdag 16 juni 2011 om 11:07
donderdag 16 juni 2011 om 11:08
quote:valentinamaria schreef op 16 juni 2011 @ 11:05:
als je een droom of doel hebt kun je daar via allerlei wegen naartoe werken.
ontstaan er ook weer zijwegen die weer een heel andere kijk op iets geven.
hoeft ook allemaal niet ineens.Als je een droom of doel hebt, ja. Een doel / droom kiezen vind ik een van de moeilijkste dingen die er zijn.
als je een droom of doel hebt kun je daar via allerlei wegen naartoe werken.
ontstaan er ook weer zijwegen die weer een heel andere kijk op iets geven.
hoeft ook allemaal niet ineens.Als je een droom of doel hebt, ja. Een doel / droom kiezen vind ik een van de moeilijkste dingen die er zijn.
donderdag 16 juni 2011 om 11:11
mamzelle, dat wat jij zegt is helemaal waar en ook de reden waarom ik 'haast' heb met al dan niet verhuizen. We kunnen nu nog weg, over een aantal jaren wil ik dat de kinderen niet meer aandoen als het niet perse noodzakelijk is.
Thekla wat heb jij daar vervolgens mee gedaan?
Ka32, is idd ook het overwegen waard. Mits baas dat ook ziet zitten uiteraard.
Kesa, jij bent dus volledig een nieuwe omgeving ingestapt? Wat stoer! Heb je familie en vrienden achter moeten laten in je oude woonplaats?
Frankie, nou nee, boerin niet echt Ik snap wat je bedoelt hoor, maar als kind zijnde denk je daar niet echt over na. je woont in een dorp, klaar. Zo is het nu eenmaal. Nadeel van een dorp is wel dat je er erg lang over doet voor je ergens bent, staat tegenover dat je wanneer je in een buitenwijk van een stad woont net zo goed even onderweg bent.
Fame, gelukkig hier nog geen leeg nest Maar er is wel een heel stuk weggevallen na een aantal jaren alleen maar met zwangerschappen ed bezig te zijn geweest.
Thekla wat heb jij daar vervolgens mee gedaan?
Ka32, is idd ook het overwegen waard. Mits baas dat ook ziet zitten uiteraard.
Kesa, jij bent dus volledig een nieuwe omgeving ingestapt? Wat stoer! Heb je familie en vrienden achter moeten laten in je oude woonplaats?
Frankie, nou nee, boerin niet echt Ik snap wat je bedoelt hoor, maar als kind zijnde denk je daar niet echt over na. je woont in een dorp, klaar. Zo is het nu eenmaal. Nadeel van een dorp is wel dat je er erg lang over doet voor je ergens bent, staat tegenover dat je wanneer je in een buitenwijk van een stad woont net zo goed even onderweg bent.
Fame, gelukkig hier nog geen leeg nest Maar er is wel een heel stuk weggevallen na een aantal jaren alleen maar met zwangerschappen ed bezig te zijn geweest.