4 kinderen

Hallo lezers, mijn vrouw heeft afgelopen zomer besloten niet met mij verder te willen gaan .
Dat was bliksem op klaarlichte dag voor mij, alles was voor elkaar en ja.. wel te weinig tijd voor elkaar maarja 4 kinderen is ook niet ietwat je er even bijdoet.
Ik durf te beweren dat ik altijd liegen en respectvol geweest ben en haar in de 12 jaar nooit heb bedrogen, dat is ook de reden dat er zoveel vraagtekens zijn ontstaan. Ze wilde niet eens in therapie of iets, ik heb haar toen een vacantie gegeven van een dag of 12 in de hoop dat even afstand haar goed zou doen ze was namelijk ook net gestopt met borstvoeding van de vierde en ik dacht dat de hormonen ook mogelijk invloed zouden kunnen hebben ze is ook nog maar 30 en ik kan mij ook goed voorstellen dat je op een gegeven moment denkt ; is dit nu wat ik wil? We zijn nu acht maanden verder en alles gaat als voorheen liefdevol respect en we kunnen ook lachen samen behalve intimiteit ontbreekt ik mag niet meer bij haar slapen omdat ze opeens gek wordt van het geadem vreselijk maar het kan.
Nu ben ik door een “kennis” van haar vakantieadres via messenger getipt dat zij niet te vertrouwen is en alles bij elkaar liegt en dat zij twee weken geleden chlamydia heeft opgelopen. Hij wilde mij waarschuwen omdat ik dit niet verdiende. Ik weet nu dat zij middels tinder ergens in de hoofdstad zich regelmatig uit elkaar laat trekken door ene persoon en dat de interesse voornamijlk uitgast naar anale seks terwijl ik altijd dacht dat ze naar een vriendin ging. Ook dat anaal wist ik niet tot dat ik ontdekte dat ze ook regelmatig met een butplug loopt.
Gewoon nieuwe interesse biechte ze vrijelijk op toen ik haar confronteerde en over de tinderdate schaamde zich niet eens ze wilde alleen weten hoe ik aan die informatie kwam. Nu ben ik bij een vriend gaan slapen omdat ik niet tegen zoveel onrecht kwam, ik hoopte zo erg dat ze weer zou landen maar ik vrees dat ik mij hier echt niet meer overheen kan zetten zo erg vind ik dit en vooral voor mijn kinderen.
Ikheb maar even afstand genomen omdat ik Anders alleen maar boos zou worden en ik wil niet dat de kinderen ons zien ruziën maar dit kan ook niet langer zo.
Lieve lezers hoe los ik dit respectvol op dit gun je tochniemand?

Ik heb gemerkt dat ik hier weinig nuttige respons kan krijgen.
Jammer en verdrietig ook, ik probeer alleen het goede te doen.
Dat het bizar is realiseer ik mij ook daarom stel ik hier ook mijn vraag. En als antwoord op een paar vragen hierboven; we zijn niet getrouwd maar of je je partner dan vrouw of vriendin noemt doet toch niet terzake? En ik heb een eigen huis zonder hypotheek en mijn vriendin werkt parttime maar dit is toch allemaal niet belangrijk?
Ik probeer mij enkel door deze bizarre situatie te worstelen en zo min mogelijk brokken te maken. Mijn vriendin slaapt sinds vanavond bij haar ouders en ik ga lekker leuke dingen doen met de kids morgen. Evengoed bedankt voor de reacties maar ik denk dat ik het zelf wel red.