Relaties
alle pijlers
Aandacht van een ander
maandag 12 november 2018 om 11:42
Hoi!
Ik heb een vriend maar we wonen best wel ver van elkaar vandaan. De laatste tijd verneem ik dat hij minder moeite doet in het zoeken van contact en dat ik elke keer een gesprek moet beginnen. Ik doe veel moeite (ook om hem te zien) maar ik heb het gevoel dat dit steeds van mijn kant moet komen. Toppunt: Gisteren vertelde ik hem dat ik niet lekker in mn vel zit en er best wel even doorheen zit. Zijn reactie: ''Ohh, heftig.'' Ik houd van hem, maar als ik steeds als enige interesse in hem toon, en hij niet in mij, weet ik niet of ik dit nog wel wil. Maar er een punt achter zetten is best moeilijk aangezien ik echt nog verliefd op hem ben.
Maar nu het volgende probleem, vorig jaar (toen ik mijn vriend nog niet kende) kwam er een leuke gast bij mij in de buurt wonen. Toen (vriendschappelijk) met hem omgegaan maar van mijn kant waren er wel lichte gevoelens. Heb toen niet de indruk gekregen dat dat wederzijds was dus heb het lekker gelaten. Contact is wel gebleven.
Nu na een jaar zijn we nog steeds vrienden. Mijn gevoel is weg, maar nu is hij geïnteresseerd in mij. Maar, ik heb een vriend dus doe hier niks mee. Hij weet dit ook dus hij toont zijn gevoelens ook niet overdreven. Gisteren toen ik aan het werk was kwam hij langs met wat vrienden. Op dat moment maakte hij wel wat lieve opmerkingen en zei hij zelfs dat hij ''het niet op zou geven''. Vond ik oprecht heel lief maar ik kan daar niets mee. Maar toch ergens diep van binnen geniet ik wel een beetje van zijn aandacht, helemaal nu mijn vriend zo afstandelijk doet.
Is het erg dat ik geniet van een andere jongen zijn aandacht en lieve woorden? Ik voel me schuldig tegenover mijn vriend maar aan de andere kant is hij juist degene die mij ''verwaarloosd''. Ik heb het al een aantal keer tegen mijn vriend gezegd en hij beloofd steeds er iets aan te doen, maar vervolgens gaat hij 3 avonden achter elkaar op stap met zijn vrienden zonder dat ik het weet en hoor ik niets meer van hem...
Ik heb een vriend maar we wonen best wel ver van elkaar vandaan. De laatste tijd verneem ik dat hij minder moeite doet in het zoeken van contact en dat ik elke keer een gesprek moet beginnen. Ik doe veel moeite (ook om hem te zien) maar ik heb het gevoel dat dit steeds van mijn kant moet komen. Toppunt: Gisteren vertelde ik hem dat ik niet lekker in mn vel zit en er best wel even doorheen zit. Zijn reactie: ''Ohh, heftig.'' Ik houd van hem, maar als ik steeds als enige interesse in hem toon, en hij niet in mij, weet ik niet of ik dit nog wel wil. Maar er een punt achter zetten is best moeilijk aangezien ik echt nog verliefd op hem ben.
Maar nu het volgende probleem, vorig jaar (toen ik mijn vriend nog niet kende) kwam er een leuke gast bij mij in de buurt wonen. Toen (vriendschappelijk) met hem omgegaan maar van mijn kant waren er wel lichte gevoelens. Heb toen niet de indruk gekregen dat dat wederzijds was dus heb het lekker gelaten. Contact is wel gebleven.
Nu na een jaar zijn we nog steeds vrienden. Mijn gevoel is weg, maar nu is hij geïnteresseerd in mij. Maar, ik heb een vriend dus doe hier niks mee. Hij weet dit ook dus hij toont zijn gevoelens ook niet overdreven. Gisteren toen ik aan het werk was kwam hij langs met wat vrienden. Op dat moment maakte hij wel wat lieve opmerkingen en zei hij zelfs dat hij ''het niet op zou geven''. Vond ik oprecht heel lief maar ik kan daar niets mee. Maar toch ergens diep van binnen geniet ik wel een beetje van zijn aandacht, helemaal nu mijn vriend zo afstandelijk doet.
Is het erg dat ik geniet van een andere jongen zijn aandacht en lieve woorden? Ik voel me schuldig tegenover mijn vriend maar aan de andere kant is hij juist degene die mij ''verwaarloosd''. Ik heb het al een aantal keer tegen mijn vriend gezegd en hij beloofd steeds er iets aan te doen, maar vervolgens gaat hij 3 avonden achter elkaar op stap met zijn vrienden zonder dat ik het weet en hoor ik niets meer van hem...
maandag 12 november 2018 om 12:05
Je zal moeten zorgen dat je weet wat je wil. Wil je je relatie doen slagen? Of wil je die andere jongen/man? Zolang je een relatie hebt en daar het beste van wil maken, geef dan die ander geen valse hoop. Plaats hem niet op je reserve bankje.
Begin eens met een goed gesprek met je vriend. Wil hij nog investeren in de relatie? Dan zal hij dat moeten gaan laten zien.
Begin eens met een goed gesprek met je vriend. Wil hij nog investeren in de relatie? Dan zal hij dat moeten gaan laten zien.
maandag 12 november 2018 om 12:08
.klein_druifje schreef: ↑12-11-2018 11:42Ik voel me schuldig tegenover mijn vriend maar aan de andere kant is hij juist degene die mij ''verwaarloosd''.
Jij laat je verwaarlozen. Dat is ook een keuze hè?
Je kan overwegen of deze relatie nog is wat je wil. Gaat het ooit zijn wat je wil?
Het is niet erg dat je geniet van aandacht van een ander. Het kan je wel aan het denken zetten en ook alert maken om te kijken naar jouw eigen gedrag binnen je relatie.
maandag 12 november 2018 om 12:11
Ga praten met je vriend. En wees duidelijk. Het voorbeeld dat je aanhaalde over dat jij vertelt dat je niet lekker in je vel zit en hij reageert met heftig. Wat voor reactie had je gewild? Als je er verder over wilde praten, waarom heb je dat dan niet gedaan?
Laat die ander links liggen en houd het contact minimaal, zeker nu jij je tot hem aangetrokken voelt. Richt je op je relatie. Praat met je vriend.
Laat die ander links liggen en houd het contact minimaal, zeker nu jij je tot hem aangetrokken voelt. Richt je op je relatie. Praat met je vriend.
maandag 12 november 2018 om 12:21
Eigenlijk weet ik heel graag wat ik wil, gewoon een goede en sterke relatie met mijn vriend. Ik geef de ander geen valse hoop, heb namelijk aangegeven een vriend te hebben, ga niet in op zijn woorden en dat ik dan toch een beetje geniet van zijn aandacht weet hij niet.
Ik ben een gevoelig persoon, dat weet mijn vriend. Ik had daarom wel een reactie verwacht die iets meer meelevend was. Bijvoorbeeld de vraag waarom? (En het is dus ook mede dankzij hem). Hij reageert gewoon heel vaak niet op berichten terwijl hij wel online komt en het wel leest. Kan gebeuren, maar het komt bijna over alsof hij het met opzet doet. Gisteren heeft hij ook 9 uur lang niet gereageerd op een bericht (kwam wel online) en reageerde vervolgens met ‘’hee’’. Begin me daardoor soms best onbelangrijk te voelen. Overigens ook al aangegeven en hij beloofde er aan te werken.
We zijn begin 20.
Ik ben een gevoelig persoon, dat weet mijn vriend. Ik had daarom wel een reactie verwacht die iets meer meelevend was. Bijvoorbeeld de vraag waarom? (En het is dus ook mede dankzij hem). Hij reageert gewoon heel vaak niet op berichten terwijl hij wel online komt en het wel leest. Kan gebeuren, maar het komt bijna over alsof hij het met opzet doet. Gisteren heeft hij ook 9 uur lang niet gereageerd op een bericht (kwam wel online) en reageerde vervolgens met ‘’hee’’. Begin me daardoor soms best onbelangrijk te voelen. Overigens ook al aangegeven en hij beloofde er aan te werken.
We zijn begin 20.
maandag 12 november 2018 om 12:24
klein_druifje schreef: ↑12-11-2018 12:21Eigenlijk weet ik heel graag wat ik wil, gewoon een goede en sterke relatie met mijn vriend.
Wil je vriend dat ook? Want dat idee heb ik namelijk niet. Zitten jullie op dezelfde lijn qua wensen en verlangens?
maandag 12 november 2018 om 12:25
Op zich is het niet erg om je een beetje gevleid te voelen, zolang je maar duidelijk bent. Maar volgens mij is er bij jou meer aan de hand en probeer je een gat in je huidige relatie op te vullen met de aandacht van iemand anders en blijf je jezelf intussen wijsmaken dat de relatie met je vriend ooit heus voldoende kan worden. Ik denk dat je daarin eerlijker moet zijn tegen jezelf. Je kan nog zo verliefd zijn op je vriend, maar als hij amper tijd en moeite aan je besteedt, is hij in feite niet veel meer dan een onbereikbare liefde.
Don't waste your time on jealousy,
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
maandag 12 november 2018 om 12:31
Oké fijn! Voel me snel schuldig tegenover mijn vriend, maar aan de andere kant; ik flirt niet terug, ik bedank hem voor zijn complimenten en laat het verder gaan.kopjechino schreef: ↑12-11-2018 12:30Even los van wat je met je vriend moet doen vind ik het niet raar om van deze aandacht te genieten. Ik vind dat normaal.
maandag 12 november 2018 om 12:35
Als dit al vaker is besproken en er verandert niks dan is het wel duidelijk hèklein_druifje schreef: ↑12-11-2018 12:33Verder wat mijn vriend betreft, het is een lastige situatie die dus al vaak besproken is. En juist omdat hij dingen beloofd en niet nakomt begin ik dus te twijfelen of dit is wat ik wil.. Ondanks mijn liefde voor hem.
maandag 12 november 2018 om 12:39
Hoelang had je ook al weer een relatie? Ik herken het namelijk wel een beetje maar wil niet te veel posten ivm herkenbaarheid. Ben je nu gelukkig in je relatie?klein_druifje schreef: ↑12-11-2018 12:31Oké fijn! Voel me snel schuldig tegenover mijn vriend, maar aan de andere kant; ik flirt niet terug, ik bedank hem voor zijn complimenten en laat het verder gaan.
maandag 12 november 2018 om 12:39
zijn liefde voor jou zit minder diepklein_druifje schreef: ↑12-11-2018 12:33Verder wat mijn vriend betreft, het is een lastige situatie die dus al vaak besproken is. En juist omdat hij dingen beloofd en niet nakomt begin ik dus te twijfelen of dit is wat ik wil.. Ondanks mijn liefde voor hem.
maandag 12 november 2018 om 12:41
Je gooit alle dingen op een grote hoop en daar maak je het voor jezelf niet overzichtelijker mee.
Het probleem is dat je relatie niet goed functioneert. De symptomen zijn 'je verwaarloosd voelen' en 'open staan voor andere mannen'.
Als je het probleem aan pakt dan lossen de symptomen zich automatisch op. Maar als je je gaat concentreren op de symptomen zal het probleem alleen maar benadrukt worden. Dus als je je vooral heel erg verwaarloosd gaat zitten voelen, of als je in gaat op de aandacht van een ander dan weet je nu al dat je je relatie kan afschrijven. Misschien voelt het fijner om hem de schuld te kunnen geven dat de relatie dan stopt, maar ik denk dat het voor jezelf uiteindelijk veel fijner voelt als het je eigen keuze is.
Ik zou proberen eerst eens goed naar je relatie te kijken. Er gaat iets niet goed. Hoe zou je dat kunnen oplossen? Wat is daar voor nodig? Wat moet jij daarvoor doen en wat moet hij daarvoor doen? En als hij daarvoor iets moet doen, hoe ga jij hem duidelijk maken wat jij van hem nodig hebt? En stel je eens voor dat hij dit gaat doen, is dan de relatie weer goed?
Het probleem is dat je relatie niet goed functioneert. De symptomen zijn 'je verwaarloosd voelen' en 'open staan voor andere mannen'.
Als je het probleem aan pakt dan lossen de symptomen zich automatisch op. Maar als je je gaat concentreren op de symptomen zal het probleem alleen maar benadrukt worden. Dus als je je vooral heel erg verwaarloosd gaat zitten voelen, of als je in gaat op de aandacht van een ander dan weet je nu al dat je je relatie kan afschrijven. Misschien voelt het fijner om hem de schuld te kunnen geven dat de relatie dan stopt, maar ik denk dat het voor jezelf uiteindelijk veel fijner voelt als het je eigen keuze is.
Ik zou proberen eerst eens goed naar je relatie te kijken. Er gaat iets niet goed. Hoe zou je dat kunnen oplossen? Wat is daar voor nodig? Wat moet jij daarvoor doen en wat moet hij daarvoor doen? En als hij daarvoor iets moet doen, hoe ga jij hem duidelijk maken wat jij van hem nodig hebt? En stel je eens voor dat hij dit gaat doen, is dan de relatie weer goed?
maandag 12 november 2018 om 12:42
5 maand..kopjechino schreef: ↑12-11-2018 12:39Hoelang had je ook al weer een relatie? Ik herken het namelijk wel een beetje maar wil niet te veel posten ivm herkenbaarheid. Ben je nu gelukkig in je relatie?
