Advies nodig

Al een tijdje lees ik mee op het forum.

Ik zit nu zelf in een situatie waarin ikzelf niet meer weet wat te doen.

Ik loop vast en weet het gewoon niet meer. Mijn emoties wisselen per minuut en daardoor is alles extra verwarrend.



Mijn vriend zit sinds december niet lekker in zijn vel. Hij had problemen op zijn werk en hij kropt dit erg op.

In februari heeft hij een time-out ingelast in onze relatie. Iets dat ik totaal niet had verwacht.

Wij waren toen 3.5 jaar samen. En deze 3.5 jaar zijn echt super geweest. Amper sprake van ruzie en voelen elkaar altijd goed aan.



Hij wist niet meer wie hij was en zag het leven op dat moment in grijstinten. Hij heeft in het verleden als kind ook een zware depressie gehad en hij gaf aan dat hij dacht dat hij weer depressief is/was.



In deze week ben ik terug naar mijn ouders gegaan (we wonen samen) en ben ik echt ontzettend verdrietig geweest. Ik hoorde maar niets van hem en uiteindelijk heb ik na 4 dagen de stap gezet om een brief te schrijven. In deze brief ben ik heel erg bij mijzelf gebleven en heb ik verteld hoe ik dingen heb ervaart en dat ik een fijne tijd met hem heb gehad. Ook schreef ik dat ik graag wat van hem zou willen horen en wat zijn besluit ook zou zijn, ik daar vrede mee zou hebben (ik wilde alles behalve die akelige onzekerheid).



Mijn vriend heeft hier meteen op gereageerd met een sms. Hij zou de volgende dag een brief voor mij neerleggen. Ik heb de volgende dag deze brief opgehaald (hij was er niet) en gelezen. In de brief schreef hij veel over zijn jeugd, hij komt uit een gebroken gezin en zijn vader wilt geen contact met hem etc. Dat het hem nog veel doet en hij gaf aan dat hij zich weer depressief voelde "Ik weet niet meer wie ik ben, de tunnel is nog lang" Ook vroeg hij uit het diepst van zijn hart of ik op hem wilde vertrouwen en op hem wilde wachten. En dat hij mij miste en van mij houdt.



Ik heb toen besloten om op hem te wachten en na een goed gesprek ben ik die avond bij hem gebleven.



Echter kwam ik later die week erachter dat hij met valentijnsdag een bos bloemen naar een ander meisje had gestuurd. Later ontdekte ik (april) dat hij zich had ingeschreven op een sexdatingsite. Ik heb hem hier mee geconfronteerd. Eerst ontkende hij en daarna gaf hij toe. Waarom hij dit had gedaan kon hij mij niet vertellen.



Nu net heb ik gezien dat hij via marktplaats(!?) heeft gezocht op 'contacten en berichten' maar niet heeft gereageerd op een advertentie.



Zoals jullie waarschijnlijk begrijpen vertrouw ik hem niet meer.

Hij is niet meer de jongen waar ik verliefd op ben geworden. Nu is het makkelijkste natuurlijk om mijn spullen te pakken en weg te gaan. Alleen is dit verstandig? (en waar moet ik dan heen?)

Mijn vriend doet erg aanhankelijk en lief tegen mij. Ik zou haast denken dat het is om zijn schuldgevoel 'aftelossen'.



Ik heb niet zoveel verstand van depressies, wat ik wel heb gelezen is dat deze mensen soms dingen doen die ze niet kunnen verklaren en dat je als partner sterk in je schoenen moet staan om dit aan te kunnen.



Ik hoop dat het een beetje duidelijk is en jullie misschien iets herkennen hierin.

Ik weet echt niet meer wat ik doen moet......

Bedankt voor jullie reacties.



Hij wilt het zelf oplossen. Ik was het hier niet mee eens. Hij heeft in het verleden veel in instellingen gezeten en ook een keer in een kinderpsychische inrichting. Hierdoor heeft hij een vervelende associatie met een psycholoog.



We hebben gewoon een relatie. Het is nooit 'uit' geweest. Hij wilde destijds een 'denkpauze' en kreeg er snel spijt van dat hij mij weg had gestuurd.



Toen ik het had ontdekt heb ik ook gevraagd of hij nog wel van mij hield en of de gevoelens nog wederzijds zijn. Hij zei van wel en hij baalde ook van zichzelf dat hij nu dit had gedaan en mij daarmee gekwetst had. Hij vind het ook erg moeilijk om in te zien dat ik om hem geef.

Hij gaf zelf aan dat hij dat had gedaan om een bevestiging te krijgen dat hij er nog mag zijn.



Zonka, dat vind ik ook. Ik praat het daarom ook echt niet goed voor hem. Het heeft mij erg gekwetst en daarom dat ik nu zo twijfel.



Ik kan wel terug thuis wonen, maar ik heb een zieke vader waar het steeds slechter mee gaat. Ik heb bewust er voor gekozen om destijds uit huis te gaan omdat dit anders mijn leven te veel beïnvloed.



Mijn vriend gedraagt zich de laatste maanden weer anders tegen mij. Hij doet heel 'verliefd' en vraagt dan om bevestiging. Net als gisteren, waren we met vrienden in de bioscoop. Hij legde continu zijn hand op mijn been/arm etc. Terwijl ik hier dus niet op in ging. Ik was weer zo in de war.

Mil_Spec, bedankt voor je reactie.



Eigenlijk verwoord jij nu precies mijn gedachtes en gevoelens.

Ik heb hem na die seksdatingsite ook duidelijk gezegd dat het mij kwetst. Ik ontdekte het toen hij ging sporten. Ik heb toen meteen een aanvraagformulier aangevraagd bij de woningbouwvereniging die hij de volgende dag dus op de mat vond. Hier schrok hij ook van. Sindsdien doet hij ook echt zijn best. Hij gaf ook aan dat hij mij niet had willen kwetsen en dat het niet zijn bedoeling was om mij nu onzeker te maken.

Hij zegt dus A maar doet B



Ik ben alleen zelf zo in de war. En ik weet gewoon niet wat ik met deze emoties aanmoet.



Ik denk dat zo'n typische gevalletje is van:



"Je weet pas wat je hebt, als het er niet meer is.."



Wat ik zeker weet is dat bij mij op een gegeven moment de emmer vol is en ik dus abrupt opstap.

het huis staat op zijn naam.

Het is een huurhuis en je moet daarvoor minstens 2 jaar inwonende van de gemeente zijn. Ik had op kamers gezeten in Breda en daardoor kon het niet op beide namen.



Dus in principe is het 'zijn' huis. Vandaar dat ik weg ben gegaan.

Na dat gesprek gaf hij aan dat hij rust wilde. Maar ik mocht ook niet weg gaan. Ik heb toen zelf besloten om weg te gaan. Hij wilde rust en dan kan hij het krijgen ook zeg maar. Ik heb toen mijn moeder gebeld en die is mij meteen komen halen.