Relaties
alle pijlers
Anne
woensdag 4 juli 2018 om 22:49
Even anoniem. Ik wil heel graag mijn verhaal eens met iemand delen...
Ik ben een man van 35. 12 jaar getrouwd, drie kinderen. Heb al bijna een jaar een relatie met een vrouwelijke collega. Laten we haar even Anne noemen.
Met Anne heb ik al vanalles gedaan wat niet mag, behalve seks. Mijn vrouw weet van niks dat ik haar veel berichten stuur en is daar niet zo blij mee, maar ze weet voor de rest van niks.
Anne is 6 jaar jonger dan mij. Had al drie jaar een vriend (en nog geen kinderen), maar die relatie is gedaan ondertussen, omdat zij aan haar vriend bekend heeft dat ze me gekust had.
Ik zit helemaal in de knoop met mezelf. Anne wil eigenlijk terug naar haar vriend, maar die wil haar niet meer. Dus zelfs als ik mijn vrouw zou verlaten, is de kans redelijk klein dat Anne en ik ooit een toekomst zouden hebben.
Als ik mijn verstand gebruik, kan ik best bij mijn vrouw blijven. Maar moet ik haar alles dan bekennen? Ik weet het niet. Anderzijds, als ik bij mijn vrouw ben, zit ik bijna constant met Anne in mijn hoofd. Ik kan haar gewoon niet loslaten. In principe zou het het beste zijn als ik zoveel mogelijk afstand neem van haar, maar dat kan ik gewoon niet. Ze is ook mijn collega, dus ik zie haar eigenlijk door de week meer dan mijn eigen vrouw.
Ik heb verlof nu, en ga Anne 3 weken niet meer zien, ook al stuur ik nog dagelijks berichten met haar. Ik weet dat de situatie zoals ze nu is niet houdbaar is (en zelfs nadelig voor ons alle drie), dus heb al voor mezelf beslist dat ik na mijn verlof ergens een knoop moet doorhakken. Maar ik weet het allemaal niet meer goed.
Als ik beslis om bij mijn vrouw te blijven en het haar niet te vertellen, heb ik het gevoel dat ik in een leugen leef. En dan moet ik nog het karakter hebben om afstand te nemen van Anne, wat ik eigenlijk al weet dat ik niet kan. Zoals ik al zei, is het al meer dan een jaar bezig, dus het is zeker meer dan een gewone stomme verliefdheid...
Als ik beslis om het mijn vrouw allemaal te vertellen, is mijn relatie met haar sowieso gedaan, dat weet ik gewoon. Dat is dan weer nadelig voor mij, mijn vrouw en mijn kinderen.
Als ik beslis om weg te gaan van mijn vrouw en het haar niet te vertellen, blijven we ook alledrie waarschijnlijk alleen achter...
Ik wilde dit gewoon al eens met iemand delen, dat is de eerste stap. Graag geen reacties met 'je had dit of dat moeten doen'. Ik weet dat ik fouten heb gemaakt, en er zijn nu eenmaal dingen gebeurd die ik niet kan terugdraaien, dus daar heb ik niks aan nu.
Gefundeerd advies is uiteraard altijd welkom.
Ik ben een man van 35. 12 jaar getrouwd, drie kinderen. Heb al bijna een jaar een relatie met een vrouwelijke collega. Laten we haar even Anne noemen.
Met Anne heb ik al vanalles gedaan wat niet mag, behalve seks. Mijn vrouw weet van niks dat ik haar veel berichten stuur en is daar niet zo blij mee, maar ze weet voor de rest van niks.
Anne is 6 jaar jonger dan mij. Had al drie jaar een vriend (en nog geen kinderen), maar die relatie is gedaan ondertussen, omdat zij aan haar vriend bekend heeft dat ze me gekust had.
Ik zit helemaal in de knoop met mezelf. Anne wil eigenlijk terug naar haar vriend, maar die wil haar niet meer. Dus zelfs als ik mijn vrouw zou verlaten, is de kans redelijk klein dat Anne en ik ooit een toekomst zouden hebben.
Als ik mijn verstand gebruik, kan ik best bij mijn vrouw blijven. Maar moet ik haar alles dan bekennen? Ik weet het niet. Anderzijds, als ik bij mijn vrouw ben, zit ik bijna constant met Anne in mijn hoofd. Ik kan haar gewoon niet loslaten. In principe zou het het beste zijn als ik zoveel mogelijk afstand neem van haar, maar dat kan ik gewoon niet. Ze is ook mijn collega, dus ik zie haar eigenlijk door de week meer dan mijn eigen vrouw.
Ik heb verlof nu, en ga Anne 3 weken niet meer zien, ook al stuur ik nog dagelijks berichten met haar. Ik weet dat de situatie zoals ze nu is niet houdbaar is (en zelfs nadelig voor ons alle drie), dus heb al voor mezelf beslist dat ik na mijn verlof ergens een knoop moet doorhakken. Maar ik weet het allemaal niet meer goed.
Als ik beslis om bij mijn vrouw te blijven en het haar niet te vertellen, heb ik het gevoel dat ik in een leugen leef. En dan moet ik nog het karakter hebben om afstand te nemen van Anne, wat ik eigenlijk al weet dat ik niet kan. Zoals ik al zei, is het al meer dan een jaar bezig, dus het is zeker meer dan een gewone stomme verliefdheid...
Als ik beslis om het mijn vrouw allemaal te vertellen, is mijn relatie met haar sowieso gedaan, dat weet ik gewoon. Dat is dan weer nadelig voor mij, mijn vrouw en mijn kinderen.
Als ik beslis om weg te gaan van mijn vrouw en het haar niet te vertellen, blijven we ook alledrie waarschijnlijk alleen achter...
Ik wilde dit gewoon al eens met iemand delen, dat is de eerste stap. Graag geen reacties met 'je had dit of dat moeten doen'. Ik weet dat ik fouten heb gemaakt, en er zijn nu eenmaal dingen gebeurd die ik niet kan terugdraaien, dus daar heb ik niks aan nu.
Gefundeerd advies is uiteraard altijd welkom.
anoniem_372380 wijzigde dit bericht op 05-07-2018 00:16
2.07% gewijzigd
donderdag 5 juli 2018 om 09:32
Hij maakte steeds de keuze tussen Anne en werken aan een stabiele basis voor z'n kinderen. En steeds koos hij voor Anne ipv voor z'n kinderen.
donderdag 5 juli 2018 om 09:33
Waarom sta je jezelf toe pas na je verlof ergens een keer een knoop door te gaan hakken?
Je bent hier al een jaar mee bezig. Het minste dat je kunt doen is iig nu al de knoop door hakken en niet nog weer minimaal 3 weken wachten.
Of stop dan iig met het contact hebben met Anne, zodat je jezelf in de aankomende weken ook de kans geeft na te denken hoe je je voelt over je huwelijk, je vrouw en wat je voor de toekomst wil.
Je bent hier al een jaar mee bezig. Het minste dat je kunt doen is iig nu al de knoop door hakken en niet nog weer minimaal 3 weken wachten.
Of stop dan iig met het contact hebben met Anne, zodat je jezelf in de aankomende weken ook de kans geeft na te denken hoe je je voelt over je huwelijk, je vrouw en wat je voor de toekomst wil.
donderdag 5 juli 2018 om 09:40
Euhm... staan kinderen voor jou dan op hetzelfde level als een partner?Wat dit betreft? Ik begrijp het niet helemaal. Mijn man kan het met mij gehad hebben. Maar hij zal nooit en te nimmer stoppen om voor zijn kinderen te zorgen en er voor hen te zijn.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
donderdag 5 juli 2018 om 09:46
In mijn ogen is het in het belang van de kinderen om het dan netjes af te handelen. Een affaire beginnen is desastreus voor de kinderen, je maakt me niet wijs dat je dan meer om je kinderen geeft dan om je verliefdheid.
donderdag 5 juli 2018 om 09:51
Ouders zijn mensen en zoals ik het lees is deze man echt klaar met zijn relatie met zijn vrouw. Ja hij is verliefd op een ander maar dit duurt al jaren. Eens dat met het eerste stuk dat hij het dan ook maar netjes moet afhandelen maar oneens met stellen dat hij dan dus ook niet om zijn kinderen geeft. Een scheiding kan idd heel heftig zijn voor kinderen maar ze leren dat je bij een partner blijft die je niet meer ziet zitten kan net zo goed schadelijk zijn. Daarnaast heeft iedereen de vrijheid om te kiezen in het leven als je vaststelt dat eerder gemaakte keuzes niet meer werken, en zo ook TO.
enn wijzigde dit bericht op 05-07-2018 09:56
24.76% gewijzigd
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
donderdag 5 juli 2018 om 09:55
Ik heb nooit beweerd dat hij niet om z'n kinderen geeft, dat maak jij er van. Ik zeg alleen dat uit zijn acties blijkt dat hij meer om Anne dan om het belang van z'n kinderen geeft. Dat is hoe hij handelt. Daden zeggen meer dan woorden.
donderdag 5 juli 2018 om 09:56
De kinderen hebben nog nergens last van. Dus overdrijf niet zo
donderdag 5 juli 2018 om 09:56
Ik heb nooit gezegd dat hij bij een partner moet blijven die hem niet gelukkig maakt.Enn schreef: ↑05-07-2018 09:51Ouders zijn mensen en zoals ik het lees is deze man echt klaar met zijn relatie met zijn vrouw. Ja hij is verliefd op een ander maar dit duurt al jaren. Eens dat met het eerste stuk dat hij het dan ook maar netjes moet afhandelen maar oneens met stellen dat hij dan dus ook niet om zijn kinderen geeft. Een scheiding kan idd heel heftig zijn voor kinderen maar ze leren dat je bij een partner blijft die je niet meer ziet zitten kan net zo goed schadelijk zijn. Daarnaast heeft iedereen de vrijheid om te kiezen in het leven als je vaststelt dat eerder gemaakte keuzes niet meer werken, en zo ook TO.
donderdag 5 juli 2018 om 09:57
De keuze is niet tussen Anne of zijn kinderen de keuze is tussen Anne of zijn vrouw. Beetje raar dat de vrouw altijd vereenzelvigd wordt met de kinderen.
donderdag 5 juli 2018 om 09:58
Ok.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
donderdag 5 juli 2018 om 09:59
Nja... idd en daar ging ik op in. Meer niet. Verder maar weer.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
donderdag 5 juli 2018 om 10:00
Nee, dat doe ik niet. De kinderen zijn erbij gebaat dat het netjes wordt afgehandeld. Of hij zijn vrouw wil of niet kan me niks schelen. Maar hij is in eerste plaats vader, dat komt in mijn ogen nog voor echtgenoot zijn.
De keuze is tussen het zo goed mogelijk doen voor z'n kinderen of daar niet zo veel rekening mee houden want hij wil Anne nu nu nu. Anne nu was belangrijker dan het netjes afhandelen.
donderdag 5 juli 2018 om 10:15
De kinderen weten van niks dus je verhaal gaat niet op.Annelleke schreef: ↑05-07-2018 10:00Nee, dat doe ik niet. De kinderen zijn erbij gebaat dat het netjes wordt afgehandeld. Of hij zijn vrouw wil of niet kan me niks schelen. Maar hij is in eerste plaats vader, dat komt in mijn ogen nog voor echtgenoot zijn.
De keuze is tussen het zo goed mogelijk doen voor z'n kinderen of daar niet zo veel rekening mee houden want hij wil Anne nu nu nu. Anne nu was belangrijker dan het netjes afhandelen.
donderdag 5 juli 2018 om 10:20
Ik ben het eens met alles wat Enn zegt.
1. Lees mijn onderschrift en haal je kop uit het zand
2. Ga in gesprek met je vrouw. Zij heeft het recht om voor zichzelf en op basis van de feiten te beslissen hoe zij verder wil
3. Behandel jezelf, je vrouw en je gezin met respect in wat de toekomst ook brengt
En die Anne; dat wordt helemaal niets.
1. Lees mijn onderschrift en haal je kop uit het zand
2. Ga in gesprek met je vrouw. Zij heeft het recht om voor zichzelf en op basis van de feiten te beslissen hoe zij verder wil
3. Behandel jezelf, je vrouw en je gezin met respect in wat de toekomst ook brengt
En die Anne; dat wordt helemaal niets.
Als het gras bij de buren altijd groener is dan is het kunstgras
donderdag 5 juli 2018 om 10:47
Amai, zoveel reacties. De één al positiever dan de andere...
Ik wil een paar dingen rechtzetten:
- Ik wil niet verder ingaan op waarom ons bedrijf serieus schade zal lijden als Anne ontslagen wordt. Dat is een hele andere discussie waard
. Ik kan wel zeggen dat het niets met gesjoemel of dergelijke te maken heeft.
- Ik weet dat ik geen toekomst heb met Anne, om verschillende redenen. Rationeel gezien had ik al lang afstand moeten nemen van haar (zelfs onafhankelijk van de status van mijn huwelijk), en ik heb het al een aantal keer geprobeerd. Maar het lukt me gewoon niet. Ik heb mezelf hier al dikwijils genoeg voor vervloekt.
- Waarom Anne zo geïnteresseerd is/lijkt in mij terwijl ze eigenlijk liever terug wil naar haar vriend is mij een raadsel. Ik vermoed dat ze mij wel echt graag ziet, maar dat ze zelf ook beseft dat een toekomst met een gescheiden vader van drie kinderen een heel moeilijke weg is om in te slaan.
- Ik zie mijn kinderen heel graag. Liever dan wie dan ook. Ik geef absoluut niet meer om Anne dan om het belang van mijn kinderen. Maar ik begrijp dat er lezers zijn die tot die conclusie kunnen komen...
- Ik heb deze topic gestart om mijn verhaal eens kwijt te kunnen en om alles beter op een rijtje te kunnen zetten. Ik ben heel blij met alle reacties. Ik zoek zeker niet naar bevestiging of medelijden. Ik weet dat ik heel grote fouten heb gemaakt. En dat ik op de blaren ga moeten zitten. En dat het zo niet verder kan.
- We vertrekken zaterdag voor een week naar Spanje, op vakantie met vriendinnen van mijn vrouw. Hoe ik het ook draai of keer, dit is absoluut niet het juiste moment om er over te beginnen tegen mijn vrouw. En dat zeg ik zeker niet uit egoïsme, maar ik ga mijn vrouw en kinderen mogelijk al heel veel afpakken, en het voelt gewoon verkeerd om deze vakantie ook nog van hen af te pakken.
Ik wil een paar dingen rechtzetten:
- Ik wil niet verder ingaan op waarom ons bedrijf serieus schade zal lijden als Anne ontslagen wordt. Dat is een hele andere discussie waard
. Ik kan wel zeggen dat het niets met gesjoemel of dergelijke te maken heeft.- Ik weet dat ik geen toekomst heb met Anne, om verschillende redenen. Rationeel gezien had ik al lang afstand moeten nemen van haar (zelfs onafhankelijk van de status van mijn huwelijk), en ik heb het al een aantal keer geprobeerd. Maar het lukt me gewoon niet. Ik heb mezelf hier al dikwijils genoeg voor vervloekt.
- Waarom Anne zo geïnteresseerd is/lijkt in mij terwijl ze eigenlijk liever terug wil naar haar vriend is mij een raadsel. Ik vermoed dat ze mij wel echt graag ziet, maar dat ze zelf ook beseft dat een toekomst met een gescheiden vader van drie kinderen een heel moeilijke weg is om in te slaan.
- Ik zie mijn kinderen heel graag. Liever dan wie dan ook. Ik geef absoluut niet meer om Anne dan om het belang van mijn kinderen. Maar ik begrijp dat er lezers zijn die tot die conclusie kunnen komen...
- Ik heb deze topic gestart om mijn verhaal eens kwijt te kunnen en om alles beter op een rijtje te kunnen zetten. Ik ben heel blij met alle reacties. Ik zoek zeker niet naar bevestiging of medelijden. Ik weet dat ik heel grote fouten heb gemaakt. En dat ik op de blaren ga moeten zitten. En dat het zo niet verder kan.
- We vertrekken zaterdag voor een week naar Spanje, op vakantie met vriendinnen van mijn vrouw. Hoe ik het ook draai of keer, dit is absoluut niet het juiste moment om er over te beginnen tegen mijn vrouw. En dat zeg ik zeker niet uit egoïsme, maar ik ga mijn vrouw en kinderen mogelijk al heel veel afpakken, en het voelt gewoon verkeerd om deze vakantie ook nog van hen af te pakken.
donderdag 5 juli 2018 om 11:03
Dan ben je er toch al uit? Dingen afpakken doe je niet als je aan een relatie met je vrouw en kinderen gaat werken.
donderdag 5 juli 2018 om 11:05
1. Ik denk niet dat je dat echt helemaal weet. Je zou in theorie natuurlijk een toekomst met Anne kunnen hebben, maar dat is een hele zware weg. Je kunt wel denken dat je daar heel rationeel over bent, maar de kans is groot dat je door je verliefdheid en alle emoties helemaal niet kan overzien wat de prijs hiervoor gaat zijn en of die prijs het wel waard is. Door jouw opmerking dat Anne natuurlijk niet 100 procent voor jou kan gaan nu je nog gebonden bent, heb ik het vermoeden dat jij onbewust zeker de hoop hebt om met Anne verder te gaan. Probeer jezelf niet voor de gek te houden.bazinga77 schreef: ↑05-07-2018 10:47
- Ik weet dat ik geen toekomst heb met Anne, om verschillende redenen. Rationeel gezien had ik al lang afstand moeten nemen van haar (zelfs onafhankelijk van de status van mijn huwelijk), en ik heb het al een aantal keer geprobeerd. Maar het lukt me gewoon niet. Ik heb mezelf hier al dikwijils genoeg voor vervloekt.
- Waarom Anne zo geïnteresseerd is/lijkt in mij terwijl ze eigenlijk liever terug wil naar haar vriend is mij een raadsel. Ik vermoed dat ze mij wel echt graag ziet, maar dat ze zelf ook beseft dat een toekomst met een gescheiden vader van drie kinderen een heel moeilijke weg is om in te slaan.
Persoonlijk denk ik dat je er goed aan zou doen om eens een paar maanden na te denken over hoe je huwelijk nou in deze staat is geraakt en wat jouw eigen rol daarin was. Ik zou ook moeite doen om te kijken of die relatie te herstellen valt. En Anne een tijdje op afstand houden en eerlijk tegen haar zijn. Als dat ondanks oprechte moeite van jouw kant niet gaat, is de basis voor een volgende relatie (welke dan ook) een stuk sterker. Je kan ook beter open kaart spelen met je vrouw en kijken of jullie er samen nog wat van kunnen maken. Je weet nu wel dat je haar verdriet gaat doen, maar je ziet het nog niet in het echt. Dat gaat een groot verschil maken in hoe je deze situatie beleeft.
2. Anne is ook verliefd, jong en beseft misschien oppervlakkig dat het niet makkelijk is om iets met een gescheiden vader te beginnen, maar heeft waarschijnlijk geen flauw idee van hoe moeilijk die weg in de praktijk echt is. Je kunt denken iets te weten, en er totaal naast zitten.
pluk de nacht
donderdag 5 juli 2018 om 11:15
Ik lees alleen maar egoistische overwegingen en keuzes in jouw verhaal.
Het is kut, maar ik persoonlijk zou je adviseren tegen alle partijen eerlijk te zijn.
Vertel het je vrouw, en laat aan haar of ze je nog wil.
Wees eerlijk tegen Anna over je verliefdheid en dat je haar wil, en laat aan haar of ze je wil.
Verliefd worden op een ander kan gebeuren, dat heb je soms niet in de hand. Maar wat je wel zelf in de hand hebt is hoe je ermee omgaat.
Het is kut, maar ik persoonlijk zou je adviseren tegen alle partijen eerlijk te zijn.
Vertel het je vrouw, en laat aan haar of ze je nog wil.
Wees eerlijk tegen Anna over je verliefdheid en dat je haar wil, en laat aan haar of ze je wil.
Verliefd worden op een ander kan gebeuren, dat heb je soms niet in de hand. Maar wat je wel zelf in de hand hebt is hoe je ermee omgaat.
donderdag 5 juli 2018 om 11:18
donderdag 5 juli 2018 om 11:19
Zou jij het oprecht niet willen weten als je man gevoelens had voor een ander en daar ook actief achteraan zat?Jane4444 schreef: ↑05-07-2018 11:18Ik vind het oneerlijk om alles aan je vrouw te vertellen. Dat is jouw probleem bij haar neerleggen. Ga na of je nog bij je gezin wil blijven of niet. Vertel je vrouw pas iets als je uit de relatie met haar wilt gaan.
Die Anne, daar zit niks blijvends in volgens mij.
Oprechte vraag hoor
donderdag 5 juli 2018 om 11:23
Je bent dus een jaar met je collega Anne. Hoe sterk waren je gevoelens voor je vrouw toen jullie een jaar samen waren? Ik neem aan ook sterk? Want de meeste relaties hebben het eerste jaar een enorme aantrekkingskracht. Wat denk je dat je zou voelen voor je Anne als je al 15 jaar met haar in 1 huis zou wonen en jullie 2 kinderen zouden hebben? Denk je dat je dan nog steeds hetzelfde zou voelen? Nee, natuurlijk niet. Dan heb je ook elke pukkel, rotbui en stinkadem van haar meegemaakt. Haar zien verzakken in die 15 jaar. Vind het toch maar vreemd dat mensen denken dat het gras aan de andere kant van de heg toch écht groener is.
donderdag 5 juli 2018 om 11:35
Vraagje over je vrouw:
wanneer ben je verliefd geworden op je vrouw en waarom werd je verliefd op haar? Waarom ben je met je vrouw getrouwd? Wat dacht je uit het leven met haar te halen? Wat zijn haar mooie en sterke punten?
Wat denk je precies te missen? En ligt dat aan je vrouw of ligt dat aan omgevingsfactoren of de situatie waar je je in begeeft?
Hoe zie jij jezelf het liefst over 10 jaar? Waar zijn je kinderen en hoe is de relatie met je kinderen? Hoe denk je dat je vrouw zich ontwikkeld in 10 jaar tijd en lijkt het je bijzonder om dit te mogen zien en meemaken? En hoe ontwikkel je jezelf? Welke man wil je zijn over 10 jaar?
wanneer ben je verliefd geworden op je vrouw en waarom werd je verliefd op haar? Waarom ben je met je vrouw getrouwd? Wat dacht je uit het leven met haar te halen? Wat zijn haar mooie en sterke punten?
Wat denk je precies te missen? En ligt dat aan je vrouw of ligt dat aan omgevingsfactoren of de situatie waar je je in begeeft?
Hoe zie jij jezelf het liefst over 10 jaar? Waar zijn je kinderen en hoe is de relatie met je kinderen? Hoe denk je dat je vrouw zich ontwikkeld in 10 jaar tijd en lijkt het je bijzonder om dit te mogen zien en meemaken? En hoe ontwikkel je jezelf? Welke man wil je zijn over 10 jaar?
