Relaties
alle pijlers
Auch, en nu..?
maandag 5 september 2011 om 11:37
Zoals sommigen van jullie weten ben ik net terug van een aantal weken vrijwilligerswerk in het buitenland.
Voor die tijd is het erg druk geweest voor mij, want ik ging na 4 jaar relatie, 3 jaar samenwonen bij mijn vriend weg om op mezelf te wonen.
Toen ik was verhuisd hebben wij geprobeerd nog
samen verder te gaan. Dat was lastig, want de gevoelens van mijn kant waren gewoon, nouja, zeg maar over, dood, niet aanwezig. Dus gezegd dat we geen relatie meer hadden.
De weken daar op nog gewoon fijn contact gehad. Voor mij dus gewoon vriendschappelijk, maar hij gaf na een aantal weken aan het niet meer te trekken. Hij bleef zo hoop houden op een relatie en had het er dus nog flink moeilijk mee.
Een van de dingen die onze relatie heel zwaar maakten was zijn constante strijd met drugsgebruik. Hij heeft heel wat jaren elk weekend flink gefeest en drugsgebruikt. Toen hij mij leerde kennen wilde hij daarmee stoppen (niet door mij ofzo!) en zich op zijn nieuwe studie concentreren. Dit is best lastig geweest en heeft een flinke invloed gehad op onze relatie. Hij kan nog steeds niet uitgaan zonder drugs of veel drank. Voor mij was dit soms ook lastig want dat betekende dat we of niet samen uit konden, of dat ik hem pas ' s ochtends vroeg weer tegenkwam thuis, of dat ik hem strontlazarus ergens weg moest trekken. En in nog veel meer dingen had het invloed op ons leven.
En vaak gebeurde het dat als hij veel stress had, hij dan weer flink uitging en aan de drugs. Zoals jullie begrijpen, in de tijd dat ik wegging bij hem ging hij weer aan de drugs,drank uitgaan etc. Zoals ik had verwacht, en waarvan ik hoopte dat het voor even zou zijn en zich dan weer zou concentreren op alles wat hij nog wilde bereiken in zijn leven.
Toen ik vertrok naar het buitenland, een aantal weken geleden, hebben we afgesproken dat we geen contact zouden hebben zodat we daarna konden beslissen hoe we dit verder gingen oplossen (wel/geen contact/huisdieren/spullen ophalen)
De dag daarna is hij tijdens het uitgaan een meisje tegen gekomen. Ik gun hem dat van harte, een leuke rebound/neukertje/scharrel.
Maar wat blijkt, ze hebben een relatie. Ik heb hem gebeld toen ik terug was en hij vertelde dat ze hartstikke verliefd waren. Errug apart, na 3 weken, en precies in de tijd dat ik weg was, maar oke...
Al onze gezamenlijke vrienden weten er van, kennen haar en stellen daar ernstig hun vraagtekens bij, omdat zij dus nog wel elk weekend aan de drugs en aan het feesten is.
En ik ben dat met ze eens... Het laatste dat hij nodig had was iemand die hem weer het drugsgebruik in trok.
Maar, ik ben zijn inmiddels ex vriendin, en ik weet dat zijn vrienden, op een kennis na, dit niet tegen hem durven te zeggen.
Ik geef om hem, ik weet dat hij het altijd zwaar had met het drugsgebruik, en ik weet dat hij er het liefst klaar mee was. Maar moet ik hem helpen? Of moet ik hem wat kritische vragen stellen? Of zal ik gewoon mijn zorgen uiten en het daarbij laten? Of moet ik zeggen ex = ex, dus niet mijn taak?
Iemand tips?
Ik weet het niet, want ik weet dat hij nu weer zwaar terugvalt en dat bijna niemand hem daar op zal wijzen/hem zal helpen....
Nog erger dus, hij heeft iemand gevonden waarmee hij gezellig samen drugs kan gebruiken...
Voor die tijd is het erg druk geweest voor mij, want ik ging na 4 jaar relatie, 3 jaar samenwonen bij mijn vriend weg om op mezelf te wonen.
Toen ik was verhuisd hebben wij geprobeerd nog
samen verder te gaan. Dat was lastig, want de gevoelens van mijn kant waren gewoon, nouja, zeg maar over, dood, niet aanwezig. Dus gezegd dat we geen relatie meer hadden.
De weken daar op nog gewoon fijn contact gehad. Voor mij dus gewoon vriendschappelijk, maar hij gaf na een aantal weken aan het niet meer te trekken. Hij bleef zo hoop houden op een relatie en had het er dus nog flink moeilijk mee.
Een van de dingen die onze relatie heel zwaar maakten was zijn constante strijd met drugsgebruik. Hij heeft heel wat jaren elk weekend flink gefeest en drugsgebruikt. Toen hij mij leerde kennen wilde hij daarmee stoppen (niet door mij ofzo!) en zich op zijn nieuwe studie concentreren. Dit is best lastig geweest en heeft een flinke invloed gehad op onze relatie. Hij kan nog steeds niet uitgaan zonder drugs of veel drank. Voor mij was dit soms ook lastig want dat betekende dat we of niet samen uit konden, of dat ik hem pas ' s ochtends vroeg weer tegenkwam thuis, of dat ik hem strontlazarus ergens weg moest trekken. En in nog veel meer dingen had het invloed op ons leven.
En vaak gebeurde het dat als hij veel stress had, hij dan weer flink uitging en aan de drugs. Zoals jullie begrijpen, in de tijd dat ik wegging bij hem ging hij weer aan de drugs,drank uitgaan etc. Zoals ik had verwacht, en waarvan ik hoopte dat het voor even zou zijn en zich dan weer zou concentreren op alles wat hij nog wilde bereiken in zijn leven.
Toen ik vertrok naar het buitenland, een aantal weken geleden, hebben we afgesproken dat we geen contact zouden hebben zodat we daarna konden beslissen hoe we dit verder gingen oplossen (wel/geen contact/huisdieren/spullen ophalen)
De dag daarna is hij tijdens het uitgaan een meisje tegen gekomen. Ik gun hem dat van harte, een leuke rebound/neukertje/scharrel.
Maar wat blijkt, ze hebben een relatie. Ik heb hem gebeld toen ik terug was en hij vertelde dat ze hartstikke verliefd waren. Errug apart, na 3 weken, en precies in de tijd dat ik weg was, maar oke...
Al onze gezamenlijke vrienden weten er van, kennen haar en stellen daar ernstig hun vraagtekens bij, omdat zij dus nog wel elk weekend aan de drugs en aan het feesten is.
En ik ben dat met ze eens... Het laatste dat hij nodig had was iemand die hem weer het drugsgebruik in trok.
Maar, ik ben zijn inmiddels ex vriendin, en ik weet dat zijn vrienden, op een kennis na, dit niet tegen hem durven te zeggen.
Ik geef om hem, ik weet dat hij het altijd zwaar had met het drugsgebruik, en ik weet dat hij er het liefst klaar mee was. Maar moet ik hem helpen? Of moet ik hem wat kritische vragen stellen? Of zal ik gewoon mijn zorgen uiten en het daarbij laten? Of moet ik zeggen ex = ex, dus niet mijn taak?
Iemand tips?
Ik weet het niet, want ik weet dat hij nu weer zwaar terugvalt en dat bijna niemand hem daar op zal wijzen/hem zal helpen....
Nog erger dus, hij heeft iemand gevonden waarmee hij gezellig samen drugs kan gebruiken...
maandag 5 september 2011 om 12:30
Ik vind dat je zeker wel je zorgen tegen hem kunt uiten, vooral omdat je hem nog regelmatig zult tegenkomen (al kan het in mijn optiek ook als dat niet zo was). Ik vind dat daar hier ook ietwat vijandig op gereageerd wordt, zo van 'jij hebt het uitgemaakt dus je mag 'm nix meer zeggen'. Het is toch niks gemeens om iemand te laten weten dat je je zorgen maakt? Dat is eerder vleiend, want het geeft aan dat je nog om 'm geeft (wat niks meer dan normaal is). Ik zou ook met je gemeenschappelijke vrienden afspreken dat zij er ook (al dan niet tegelijkertijd - een gezamelijke interventie huhu) wat van zeggen, zodat het misschien beter doordringt dan wanneer alleen de ex het zegt. Maar inderdaad, als hij er niets mee doet of het niet wil horen, (wat vrij waarschijnlijk is) het dan wel laten rusten en maar hopen dat 'ie er ooit vanaf komt.
maandag 5 september 2011 om 12:30
quote:aluminiumfolie schreef op 05 september 2011 @ 12:18:
Misschien denigrerend, maar zo noemen we dat onder vrienden. M'n vriendinnen zijn ook op zoek naar een neukertje voor mij..... ;-PHet ging ook niet om het woord neukertje, maar om het feit dat je dat hem wel gunt. Dat kwam niet helemaal lekker over.
Ik ben zelf nogal grofgebekt, dus daar stoor ik me absoluut niet aan.
Misschien denigrerend, maar zo noemen we dat onder vrienden. M'n vriendinnen zijn ook op zoek naar een neukertje voor mij..... ;-PHet ging ook niet om het woord neukertje, maar om het feit dat je dat hem wel gunt. Dat kwam niet helemaal lekker over.
Ik ben zelf nogal grofgebekt, dus daar stoor ik me absoluut niet aan.
I am surrounded by morons
maandag 5 september 2011 om 12:31
Ik snap best dat je nog een beetje met een naar gevoel zit, ook al was het gevoel bij jou al 'dood' na je terugkeer. Maar laat verder los, de keuzes die hij maakt zijn zijn eigen verantwoordelijkheid en niet de jouwe. Je kunt zijn problemen niet voor hem oplossen, dat moet ie zelf doen. En het begint allemaal met een hulpvraag, maar hij vraagt niet eens om hulp.
Loslaten dus.
Loslaten dus.
maandag 5 september 2011 om 12:35
Als het je tijdens de relatie al niet lukte, dan gaat het je nu al helemaal niet lukken om hem te laten stoppen. Dat moet hij zelf willen!! Stel je dat niet als doel want je wordt daar onvermijdelijk in teleurgesteld. Ik denk dat je het goed voorspelt dat jij straks de cruel ex bent die hem vertelt wat ie wel en niet moet doen. Dat helpt dus niemand verder; hem niet en jouzelf ook niet.
Ik denk daarnaast dat er nog wat anders speelt. Je geeft aan dat jij degene bent die de relatie heeft beëindigd, niet meer verliefd op hem was e.d. Nu ineens, terwijl je het niet verwacht had, zet ook hij een dikke streep onder jullie relatie. Dat doet je beseffen dat het toch wel pijnlijk is allemaal. Dat je hem kwijt bent, en niks meer te kiezen hebt, ook al zou je het willen. Dat geeft je helemáál het gevoel dat je geen controle meer over hebt.
Het heeft dus niet alleen met hem te maken, maar ook met jou en je gevoelens. Het maakt het moeilijker om hem los te laten. Toch is dat precies hetgeen wat je moet doen! Maar logisch dat het tijd kost, en moeite!
Ik denk daarnaast dat er nog wat anders speelt. Je geeft aan dat jij degene bent die de relatie heeft beëindigd, niet meer verliefd op hem was e.d. Nu ineens, terwijl je het niet verwacht had, zet ook hij een dikke streep onder jullie relatie. Dat doet je beseffen dat het toch wel pijnlijk is allemaal. Dat je hem kwijt bent, en niks meer te kiezen hebt, ook al zou je het willen. Dat geeft je helemáál het gevoel dat je geen controle meer over hebt.
Het heeft dus niet alleen met hem te maken, maar ook met jou en je gevoelens. Het maakt het moeilijker om hem los te laten. Toch is dat precies hetgeen wat je moet doen! Maar logisch dat het tijd kost, en moeite!
maandag 5 september 2011 om 13:57
Buh ik vind het lastig...
Hij is en blijft nog zo verweven in mijn leven. Heeft regelmatig contact met mijn vader en komt soms zelfs voor klusjes bij mijn ouders over de vloer, aan de andere kant moet ik ook nog contact met hem onderhouden over van alles en nog wat en daarnaast zou ik hem gewoon regelmatig tegen komen bij vrienden. En dan moet ik de negeermodus aan doen en negeren dat hij er slecht uit ziet of verder geen vragen stellen als gesprekken aan knopen. Of negeren dat hij doorgesnoven heppiedepeppie loopt te zijn.
Ik kan dat voor mijn gevoel echt niet loslaten.
Dat zou ik namelijk ook niet kunnen als het een andere vriend van me zou zijn die al een tijdje is gestopt met drugs...
Hij is en blijft nog zo verweven in mijn leven. Heeft regelmatig contact met mijn vader en komt soms zelfs voor klusjes bij mijn ouders over de vloer, aan de andere kant moet ik ook nog contact met hem onderhouden over van alles en nog wat en daarnaast zou ik hem gewoon regelmatig tegen komen bij vrienden. En dan moet ik de negeermodus aan doen en negeren dat hij er slecht uit ziet of verder geen vragen stellen als gesprekken aan knopen. Of negeren dat hij doorgesnoven heppiedepeppie loopt te zijn.
Ik kan dat voor mijn gevoel echt niet loslaten.
Dat zou ik namelijk ook niet kunnen als het een andere vriend van me zou zijn die al een tijdje is gestopt met drugs...
maandag 5 september 2011 om 14:17
ik denk dat je je niet met je ex moet bemoeien. komt hij regelmatig bij jou over de vloer, ok- dan is het begrijpelijk. Je moet contact onderhouden over vanalles. Zou anders zijn als jullie contact willen onderhouden.. Hij dan.. ik zie nergens in terug dat hij dat nou zo graag wil.. (?)
Maar tegenkomen bij vrienden of het feit dat hij bij jouw ouders over de vloer komt voor klusjes... nee. Het is jouw zaak niet meer. Hij heeft zijn keuze gemaakt. Niet in mengen.
Maar tegenkomen bij vrienden of het feit dat hij bij jouw ouders over de vloer komt voor klusjes... nee. Het is jouw zaak niet meer. Hij heeft zijn keuze gemaakt. Niet in mengen.
maandag 5 september 2011 om 23:15
zooo daar ben ik weer. Kutter dan ever.
Vanavond bij hem langs geweest en hem verteld wat de dames mij hier adviseerden (dus: ik maak me zorgen om hem etcetc) zijn antwoord daar op was dat hij er ook wel over na had gedacht dat zijn nieuwe vriendin misschien niet zo handig was i.c.m met drugs enz. Ik vroeg daar op of hij het van plan was om er alleen over te denken of ook actie te ondernemen. (nee dus)
Hij vertelde ook wat over haar, en als ik het zo hoor, gaat hij het nog zwaar met haar krijgen... Zware medicatie voor gedragstoornis, in het weekend aan de drugs, woont weer bij dr ouders thuis vanwege 'problemen', geen opleiding afgemaakt, en op dit moment bezig met iets vaags willen doen in de kunst...
Het komt er op neer dat hij OP DIT MOMENT een relatie met mij niet meer ziet werken en haar nu is tegen gekomen en het leuk met haar heeft en dat dat voor hem nu het enige is wat voor hem telt. Hij zei letterlijk dat als het over een halfjaar met haar uit is en hij het met mij weer zag zitten hij het wel wilde proberen :s
Net of ik hem terugwil, en al helemaal niet zo.
Hij zei ook nog dat ie van me hield en blabla, en toen ik zei dat dat dan misschien niet zo fair is tegenover z'n nieuwe vriendin had hij daar weer geen antwoord op....
Kortom, hij is lekker dubbel bezig. Ik mocht hem bijvoorbeeld geen zoen op z'n mond geven, maar hij zei wel dat ie nog van me houd, maar hij vond dan weer niet dat hij misschien dit hele gebeuren moest verwerken....
Daarna heel leuk gehad fijn gekletst etc, was weer als vanouds..... Zo raar gewoon.
En toen: Hij vroeg of ik weg wilde gaan, want hij wilde met z'n vriendin bellen.
Dit kwam zo hard bij mij binnen. Ik ben al die jaren degene geweest waar hij mee kon praten en waar hij z'n hart uit kon storten, en nu praat hij liever met haar dan met mij. Dat doet me gewoon zo'n pijn. Voor het eerst. Voor het eerste dat ik onafgebroken aan een stuk door van zijn huis naar mijn huis heb gehuild.
En ja, ik weet dat ik degene was die het heeft uitgemaakt, omdat de gevoelens er niet meer waren. Maar ik hou van hem, en hij zegt ook nog van mij te houden, en hij vond het fijn om weer met me te praten, en toch 'kiest' hij haar.
Nu ben ik pas voor het eerst ingestort.. Het moest een keer gebeuren.
En ik weet het, het hoort, ik moet me er niet mee bemoeien blabla. Maar ik heb nu even een hart onder de riem nodig....
Ik probeer voor ogen te houden dat dit alleen maar bevestigt dat hij een lul is met problemen en dat het altijd zwaar met hem zal worden...
Ik hoop dat er iemand is voor een fijn woord..
Vanavond bij hem langs geweest en hem verteld wat de dames mij hier adviseerden (dus: ik maak me zorgen om hem etcetc) zijn antwoord daar op was dat hij er ook wel over na had gedacht dat zijn nieuwe vriendin misschien niet zo handig was i.c.m met drugs enz. Ik vroeg daar op of hij het van plan was om er alleen over te denken of ook actie te ondernemen. (nee dus)
Hij vertelde ook wat over haar, en als ik het zo hoor, gaat hij het nog zwaar met haar krijgen... Zware medicatie voor gedragstoornis, in het weekend aan de drugs, woont weer bij dr ouders thuis vanwege 'problemen', geen opleiding afgemaakt, en op dit moment bezig met iets vaags willen doen in de kunst...
Het komt er op neer dat hij OP DIT MOMENT een relatie met mij niet meer ziet werken en haar nu is tegen gekomen en het leuk met haar heeft en dat dat voor hem nu het enige is wat voor hem telt. Hij zei letterlijk dat als het over een halfjaar met haar uit is en hij het met mij weer zag zitten hij het wel wilde proberen :s
Net of ik hem terugwil, en al helemaal niet zo.
Hij zei ook nog dat ie van me hield en blabla, en toen ik zei dat dat dan misschien niet zo fair is tegenover z'n nieuwe vriendin had hij daar weer geen antwoord op....
Kortom, hij is lekker dubbel bezig. Ik mocht hem bijvoorbeeld geen zoen op z'n mond geven, maar hij zei wel dat ie nog van me houd, maar hij vond dan weer niet dat hij misschien dit hele gebeuren moest verwerken....
Daarna heel leuk gehad fijn gekletst etc, was weer als vanouds..... Zo raar gewoon.
En toen: Hij vroeg of ik weg wilde gaan, want hij wilde met z'n vriendin bellen.
Dit kwam zo hard bij mij binnen. Ik ben al die jaren degene geweest waar hij mee kon praten en waar hij z'n hart uit kon storten, en nu praat hij liever met haar dan met mij. Dat doet me gewoon zo'n pijn. Voor het eerst. Voor het eerste dat ik onafgebroken aan een stuk door van zijn huis naar mijn huis heb gehuild.
En ja, ik weet dat ik degene was die het heeft uitgemaakt, omdat de gevoelens er niet meer waren. Maar ik hou van hem, en hij zegt ook nog van mij te houden, en hij vond het fijn om weer met me te praten, en toch 'kiest' hij haar.
Nu ben ik pas voor het eerst ingestort.. Het moest een keer gebeuren.
En ik weet het, het hoort, ik moet me er niet mee bemoeien blabla. Maar ik heb nu even een hart onder de riem nodig....
Ik probeer voor ogen te houden dat dit alleen maar bevestigt dat hij een lul is met problemen en dat het altijd zwaar met hem zal worden...
Ik hoop dat er iemand is voor een fijn woord..
maandag 5 september 2011 om 23:38
quote:aluminiumfolie schreef op 05 september 2011 @ 23:15:
Het komt er op neer dat hij OP DIT MOMENT een relatie met mij niet meer ziet werken en haar nu is tegen gekomen en het leuk met haar heeft en dat dat voor hem nu het enige is wat voor hem telt.
Hij is verliefd, logisch dat ie nu met haar bezig is.
Hij zei letterlijk dat als het over een halfjaar met haar uit is en hij het met mij weer zag zitten hij het wel wilde proberen :s
Net of ik hem terugwil, en al helemaal niet zo.
Volgens mij ben je niet helemaal eerlijk naar jezelf toe, want.... heb je duidelijk tegen hem gezegd dat je never nooit meer iets met hem wilt en dat hij daar ook nooit meer op hoeft te rekenen?
Kortom, hij is lekker dubbel bezig. Ik mocht hem bijvoorbeeld geen zoen op z'n mond geven, maar hij zei wel dat ie nog van me houd, maar hij vond dan weer niet dat hij misschien dit hele gebeuren moest verwerken...
Hij is lekker dubbel bezig??! Waarom wilde jij hem op de mond zoenen??
En toen: Hij vroeg of ik weg wilde gaan, want hij wilde met z'n vriendin bellen.
Dit kwam zo hard bij mij binnen.
Dus heb je nog veel meer gevoelens voor hem dan je voor jezelf toegeeft.
En ja, ik weet dat ik degene was die het heeft uitgemaakt, omdat de gevoelens er niet meer waren. Maar ik hou van hem, en hij zegt ook nog van mij te houden, en hij vond het fijn om weer met me te praten, en toch 'kiest' hij haar.
Ik probeer voor ogen te houden dat dit alleen maar bevestigt dat hij een lul is met problemen en dat het altijd zwaar met hem zal worden...
Waarom is hij een lul? Jij hebt het uitgemaakt en hij is verdergegaan, heeft een nieuwe vriendin.
Echt, ga eens bij jezelf te rade waarom het zoveel met je doet.
En laat het verdriet gewoon toe .
Het komt er op neer dat hij OP DIT MOMENT een relatie met mij niet meer ziet werken en haar nu is tegen gekomen en het leuk met haar heeft en dat dat voor hem nu het enige is wat voor hem telt.
Hij is verliefd, logisch dat ie nu met haar bezig is.
Hij zei letterlijk dat als het over een halfjaar met haar uit is en hij het met mij weer zag zitten hij het wel wilde proberen :s
Net of ik hem terugwil, en al helemaal niet zo.
Volgens mij ben je niet helemaal eerlijk naar jezelf toe, want.... heb je duidelijk tegen hem gezegd dat je never nooit meer iets met hem wilt en dat hij daar ook nooit meer op hoeft te rekenen?
Kortom, hij is lekker dubbel bezig. Ik mocht hem bijvoorbeeld geen zoen op z'n mond geven, maar hij zei wel dat ie nog van me houd, maar hij vond dan weer niet dat hij misschien dit hele gebeuren moest verwerken...
Hij is lekker dubbel bezig??! Waarom wilde jij hem op de mond zoenen??
En toen: Hij vroeg of ik weg wilde gaan, want hij wilde met z'n vriendin bellen.
Dit kwam zo hard bij mij binnen.
Dus heb je nog veel meer gevoelens voor hem dan je voor jezelf toegeeft.
En ja, ik weet dat ik degene was die het heeft uitgemaakt, omdat de gevoelens er niet meer waren. Maar ik hou van hem, en hij zegt ook nog van mij te houden, en hij vond het fijn om weer met me te praten, en toch 'kiest' hij haar.
Ik probeer voor ogen te houden dat dit alleen maar bevestigt dat hij een lul is met problemen en dat het altijd zwaar met hem zal worden...
Waarom is hij een lul? Jij hebt het uitgemaakt en hij is verdergegaan, heeft een nieuwe vriendin.
Echt, ga eens bij jezelf te rade waarom het zoveel met je doet.
En laat het verdriet gewoon toe .
maandag 5 september 2011 om 23:47
ik ga niet reageren op je ding woord voor woord want zit mobiel en ben zo moe.
Wat ik je wel kan vertellen: tot een maand geleden hadden wij nog 'gewoon' contact. Dus, als we elkaar zagen een dikke pakkerd :p
Nu heeft hij dus een vriendin, maarja, ik zag hem, voor het eerst sinds 3 weken, en ik loop dus naar hem toe en geef hem een zoen op z'n mond, maar dat kan nu dus niet meer...
Daarom.
En wat betreft mijn gevooelens voor hem: ik houd van hem, maar elke keer als wij samen zijn is het goed, maar na een tijdje krijgen wij verschrikkelijk ruzie. Ik heb bij hem ook heel sterk het ' is dit nou alles' gevoel. En het is gewoon verschrikkelijk zwaar geweest onze relatie. Voor mijn gevoel.
Ondanks dat nog veels te lang door gegaan met contact houden, omdat ik lekker met hem kan praten, en gewoon, soort van gewenning aan het feit dat hij er altijd was.
En ik wist dat de klap nog moest komen, ondanks dat ik al maanden geleden had besloten dat het niets meer werd.
En die is nu dus gekomen. Keihard. Ik zat er op te wachten, maar zo had ik hem natuurlijk niet verwacht.
Ik kan alleen maar huilen.
Wat ik je wel kan vertellen: tot een maand geleden hadden wij nog 'gewoon' contact. Dus, als we elkaar zagen een dikke pakkerd :p
Nu heeft hij dus een vriendin, maarja, ik zag hem, voor het eerst sinds 3 weken, en ik loop dus naar hem toe en geef hem een zoen op z'n mond, maar dat kan nu dus niet meer...
Daarom.
En wat betreft mijn gevooelens voor hem: ik houd van hem, maar elke keer als wij samen zijn is het goed, maar na een tijdje krijgen wij verschrikkelijk ruzie. Ik heb bij hem ook heel sterk het ' is dit nou alles' gevoel. En het is gewoon verschrikkelijk zwaar geweest onze relatie. Voor mijn gevoel.
Ondanks dat nog veels te lang door gegaan met contact houden, omdat ik lekker met hem kan praten, en gewoon, soort van gewenning aan het feit dat hij er altijd was.
En ik wist dat de klap nog moest komen, ondanks dat ik al maanden geleden had besloten dat het niets meer werd.
En die is nu dus gekomen. Keihard. Ik zat er op te wachten, maar zo had ik hem natuurlijk niet verwacht.
Ik kan alleen maar huilen.
maandag 5 september 2011 om 23:52
Ik wil ook niet in gaan op dingen woord voor woord. Ik moet hem loslaten want anders kom ik nooit verder.
Ik heb hem gevraagd verder contact via m'n vader te laten lopen, en spullen van mij ook naar hem te brengen. Misschien beetje lullig maar ik kan hem nu echt niet zien of bij hem langs om spullen op te halen.
Het is zoooo dubbel. Ik weet dat we geen relatie meer moeten, ik weet dat ik het niet meer wil en kan en weer op een fiasco uitloopt, maar toch stiekem ergens hoop ik ook dat, zoals wat hij zei, het misschien uit is over een tijdje uit is met haar en mij terug wil.
Zo raaaaar, want ik was degene die het uitmaakte en geen relatie meer wilde. En IK WEET dat we geen relatie meer willen en moeten maar toch blijft daar zo'n stemmetje.
En aan de andere kant een stemmetje wat zegt: het is goed zo, laat hem los, hij heeft al te veel van je leven gepakt.
Iemand misschien tips om te doen, zodat dit wat comfortabeler wordt?
Ik heb hem gevraagd verder contact via m'n vader te laten lopen, en spullen van mij ook naar hem te brengen. Misschien beetje lullig maar ik kan hem nu echt niet zien of bij hem langs om spullen op te halen.
Het is zoooo dubbel. Ik weet dat we geen relatie meer moeten, ik weet dat ik het niet meer wil en kan en weer op een fiasco uitloopt, maar toch stiekem ergens hoop ik ook dat, zoals wat hij zei, het misschien uit is over een tijdje uit is met haar en mij terug wil.
Zo raaaaar, want ik was degene die het uitmaakte en geen relatie meer wilde. En IK WEET dat we geen relatie meer willen en moeten maar toch blijft daar zo'n stemmetje.
En aan de andere kant een stemmetje wat zegt: het is goed zo, laat hem los, hij heeft al te veel van je leven gepakt.
Iemand misschien tips om te doen, zodat dit wat comfortabeler wordt?
maandag 5 september 2011 om 23:53
maandag 5 september 2011 om 23:59
@moonlight
ja het was al wel uit zeg maar, maar we logeerden nog weleens bij elkaar en liepen lekker vriendje vriendinnetje te wezen. We hielden onszelf voor dat we het juist een beetje rustig probeerden op te bouwen.
En sowieso, als je zolang samen heb gewoont en je woont op eens niet samen voelt dat wel heel erg 'uit'...
ja het was al wel uit zeg maar, maar we logeerden nog weleens bij elkaar en liepen lekker vriendje vriendinnetje te wezen. We hielden onszelf voor dat we het juist een beetje rustig probeerden op te bouwen.
En sowieso, als je zolang samen heb gewoont en je woont op eens niet samen voelt dat wel heel erg 'uit'...
dinsdag 6 september 2011 om 00:09
quote:aluminiumfolie schreef op 05 september 2011 @ 11:46:
Het vervelende is alleen dat de helft van zijn ' vrienden' ook nog elk weekend aan het feesten zijn, dus die staan juist weer bijna te juichen dat ie weer terug is.
...
Als ze dan ook zorgen voor een nieuwe baan als hij zijn huidige
kwijtraakt, zijn scriptie schrijven en zijn huishouden doen komt
alles op zijn pootjes terecht.
Mensen die veel drugs & drank gebruiken weten van zichzelf
echt wel dat ze verkeerd bezig zijn, dat hoef je hem niet te
vertellen.
Hij komt vanzelf een keer tot inkeer als hij zo'n chaos van zijn
leven heeft gemaakt dat het niet meer gaat.
Het vervelende is alleen dat de helft van zijn ' vrienden' ook nog elk weekend aan het feesten zijn, dus die staan juist weer bijna te juichen dat ie weer terug is.
...
Als ze dan ook zorgen voor een nieuwe baan als hij zijn huidige
kwijtraakt, zijn scriptie schrijven en zijn huishouden doen komt
alles op zijn pootjes terecht.
Mensen die veel drugs & drank gebruiken weten van zichzelf
echt wel dat ze verkeerd bezig zijn, dat hoef je hem niet te
vertellen.
Hij komt vanzelf een keer tot inkeer als hij zo'n chaos van zijn
leven heeft gemaakt dat het niet meer gaat.
Voltaire: ik veracht u en uw mening, maar ik zal mijn leven geven om uw recht op die verachtelijke mening uit te mogen dragen.
dinsdag 6 september 2011 om 00:31
@hollebollegijs
zoals ik al eens eerder heb gezegd hier boven:
Dat zal niet gebeuren. Hij heeft ondanks zijn drank en drugs gebruikt flink carriere gemaakt, een koophuis, en maandelijks weer een salarisstrook waar je u tegen zegt.
Emotioneel gezien staat hij nog steeds op het niveau van een 20 jarige. (ik dus ;-P)
zoals ik al eens eerder heb gezegd hier boven:
Dat zal niet gebeuren. Hij heeft ondanks zijn drank en drugs gebruikt flink carriere gemaakt, een koophuis, en maandelijks weer een salarisstrook waar je u tegen zegt.
Emotioneel gezien staat hij nog steeds op het niveau van een 20 jarige. (ik dus ;-P)
dinsdag 6 september 2011 om 00:38
En ja, misschien ben ik dan een zeur, want het gaat toch allemaal.
Of zoals hij zelf zei ' ik doe het toch allemaal, ook al is het niet altijd even goed'
Daar heeftie gelijk in, maar het heeft zo'n grote inpact gehad op ons gezamenlijk leven.
Vrijdag avond drugs betekende de rest van het weekend in bed liggen zonder er uit te komen en de rest van de week moe, humeurig, last van lichamelijke kwaaltjes, afspraken met vrienden om te sporten afzeggen etc.
Of zoals hij zelf zei ' ik doe het toch allemaal, ook al is het niet altijd even goed'
Daar heeftie gelijk in, maar het heeft zo'n grote inpact gehad op ons gezamenlijk leven.
Vrijdag avond drugs betekende de rest van het weekend in bed liggen zonder er uit te komen en de rest van de week moe, humeurig, last van lichamelijke kwaaltjes, afspraken met vrienden om te sporten afzeggen etc.
