Bedrogen en belogen
dinsdag 6 november 2018 om 23:30
Het is gedaan met mijn vriendin, korte situatieschets:
Allebei 28 jaar (ik jongen). Ze was al 3 jaar een collega, nooit gevoelens gehad maar in juni verbrak ze haar 5-jarige relatie en ik was er meteen om haar te troosten en we werden super verliefd op elkaar. Het ging snel, héél snel, echter verknalde ik het bijna tijdens onze eerste nacht, ik kreeg geen erectie van de zenuwen omdat ze iets ''te'' knap voor me is en ik onzeker werd om te presteren. In het begin van het jaar kampte ik met een depressie maar daar wist zij niets van. Die onzekerheid is wel wat blijven hangen die gehele periode. Uiteindelijk gingen we door en alles verliep prima, totdat ze na 6 weken achter mijn rug tot 3x toe begon af te spreken met een andere jongen, ik ontdekte dit (enkel zoenen zegt ze) en het was ''klaar". Echter gaf ik haar een 2e kans, ze schreef me 5 handgeschreven brieven en wou me niet kwijt.
Nadat alles weer goed was deed ze achter mijn rug nog gekke dingen (ontving seksueel getinte foto's van een andere collega en vertrouwde hem informatie toe waar hij niets mee te maken had) Ik confronteerde haar hier wederom mee en toen gaf ze toe nadat ze met de jongen van de kus had afgesproken, 's avonds die collega heeft uitgenodigd bij haar huis, wijn heeft gedronken en met hem seks heeft gehad terwijl ze ongesteld was. Dit in een korte tijdspanne: 3,5 maanden. Ik ging en ga soms nog steeds kapot van verdriet en de symptomen van een nieuwe depressie voel ik aankomen.
Echter treft haar natuurlijk niet alle schuld,
Fouten die ik heb gemaakt: Onzeker opgesteld en te lief voor haar geweest waardoor ze het ''gevoel'' kwijtgeraakte.
Fouten die zij heeft gemaakt imo: Niet eerlijk geweest tov mij en achter mijn rug afgesproken met een andere jongen, gekust en daarna nog seks gehad met een andere collega. Communiceerde nooit.
Ze is er ook kapot van, schaamde zich dood en ze schreef me nog een brief en hoopte dat ik haar ooit vergeef, niet op een nieuwe kans maar gewoon vergiffenis. Nu heb ik niet meer gereageerd op haar brief en hebben we al anderhalve week geen contact meer, ik mis haar niet specifiek maar wel iemand die me die aandacht gaf en ik geraak af en toe in paniek omdat ze me zo hard gekwetst heeft. Wat denken jullie? Zou ik haar nog een bericht sturen of volledig negeren? Af en toe jeuken mijn handen om haar nog een berichtje te sturen, gewoon omdat me dat ''leuk" lijkt, ik ben niet boos maar heb gewoon moeite met loslaten. Het seksueel contact mis ik ook omdat dit de laatste tijd zeer goed ging.
Ik weet dat ik eerst aan mezelf moet werken, eerst mezelf graag zien, dan pas een ander, echter heeft iemand me nog nooit zo hard gekwetst en weet ik met mezelf geen blijf meer. Hebben jullie tips?
Allebei 28 jaar (ik jongen). Ze was al 3 jaar een collega, nooit gevoelens gehad maar in juni verbrak ze haar 5-jarige relatie en ik was er meteen om haar te troosten en we werden super verliefd op elkaar. Het ging snel, héél snel, echter verknalde ik het bijna tijdens onze eerste nacht, ik kreeg geen erectie van de zenuwen omdat ze iets ''te'' knap voor me is en ik onzeker werd om te presteren. In het begin van het jaar kampte ik met een depressie maar daar wist zij niets van. Die onzekerheid is wel wat blijven hangen die gehele periode. Uiteindelijk gingen we door en alles verliep prima, totdat ze na 6 weken achter mijn rug tot 3x toe begon af te spreken met een andere jongen, ik ontdekte dit (enkel zoenen zegt ze) en het was ''klaar". Echter gaf ik haar een 2e kans, ze schreef me 5 handgeschreven brieven en wou me niet kwijt.
Nadat alles weer goed was deed ze achter mijn rug nog gekke dingen (ontving seksueel getinte foto's van een andere collega en vertrouwde hem informatie toe waar hij niets mee te maken had) Ik confronteerde haar hier wederom mee en toen gaf ze toe nadat ze met de jongen van de kus had afgesproken, 's avonds die collega heeft uitgenodigd bij haar huis, wijn heeft gedronken en met hem seks heeft gehad terwijl ze ongesteld was. Dit in een korte tijdspanne: 3,5 maanden. Ik ging en ga soms nog steeds kapot van verdriet en de symptomen van een nieuwe depressie voel ik aankomen.
Echter treft haar natuurlijk niet alle schuld,
Fouten die ik heb gemaakt: Onzeker opgesteld en te lief voor haar geweest waardoor ze het ''gevoel'' kwijtgeraakte.
Fouten die zij heeft gemaakt imo: Niet eerlijk geweest tov mij en achter mijn rug afgesproken met een andere jongen, gekust en daarna nog seks gehad met een andere collega. Communiceerde nooit.
Ze is er ook kapot van, schaamde zich dood en ze schreef me nog een brief en hoopte dat ik haar ooit vergeef, niet op een nieuwe kans maar gewoon vergiffenis. Nu heb ik niet meer gereageerd op haar brief en hebben we al anderhalve week geen contact meer, ik mis haar niet specifiek maar wel iemand die me die aandacht gaf en ik geraak af en toe in paniek omdat ze me zo hard gekwetst heeft. Wat denken jullie? Zou ik haar nog een bericht sturen of volledig negeren? Af en toe jeuken mijn handen om haar nog een berichtje te sturen, gewoon omdat me dat ''leuk" lijkt, ik ben niet boos maar heb gewoon moeite met loslaten. Het seksueel contact mis ik ook omdat dit de laatste tijd zeer goed ging.
Ik weet dat ik eerst aan mezelf moet werken, eerst mezelf graag zien, dan pas een ander, echter heeft iemand me nog nooit zo hard gekwetst en weet ik met mezelf geen blijf meer. Hebben jullie tips?
dinsdag 6 november 2018 om 23:51
dinsdag 6 november 2018 om 23:53
Jij bent niet haar liefde van haar leven, dat blijkt.
En hier mijn tip:
Ga niet achter haar aan, je wordt ook nooit bij haar: haar liefde van haar leven.
En aan jezelf moeten blijven werken: dat moet altijd.
Ze ging gewoon niet voor je omdat ze nooit helemaal voor jou ging, daar verandert jou gedrag echt niks aan.
En hier mijn tip:
Ga niet achter haar aan, je wordt ook nooit bij haar: haar liefde van haar leven.
En aan jezelf moeten blijven werken: dat moet altijd.
Ze ging gewoon niet voor je omdat ze nooit helemaal voor jou ging, daar verandert jou gedrag echt niks aan.
woensdag 7 november 2018 om 00:59
Vroeg me precies hetzelfde af. Maakt dat het vreemdgaan nog erger??vivapimpelmees schreef: ↑07-11-2018 00:56Ik vraag me ten eerste af waarom het belangrijk is om te melden dat ze ongesteld was toen ze vreemdging...
That's just me though...
woensdag 7 november 2018 om 01:32
Dat stukje van "Echter tref ik haar niet alle schuld ik heb ook fouten gemaakt bla bla bla...". Ze manipuleert je. Liefde maakt blind is een mooi woord. Zoek iemand die je wel waardeert.
Uit ervaring spreek ik, dat zoiets nooit gaat lukken en je elke keer weer gebroken wordt. Makkelijker of mooier kan ik het niet maken. Sommige vrouwen zijn diep van binnen gewoon manipulatief en houden van aandacht.
Uit ervaring spreek ik, dat zoiets nooit gaat lukken en je elke keer weer gebroken wordt. Makkelijker of mooier kan ik het niet maken. Sommige vrouwen zijn diep van binnen gewoon manipulatief en houden van aandacht.
woensdag 7 november 2018 om 06:20
Hoe kan het nou een fout zijn dat je te lief voor haar was waardoor zijn het gevoel verloor? Wat wilde ze dan? Dat je haar zou slaan?
Laat die doos voor wat het is. Laat haar lekker hoerensloerenslettebakken met mannen. Maar zonder jou. Zo’n vrouw wil je toch niet? Je bent niet de liefde van haar leven. Zo lang zijn jullie niet samen geweest. Je kan best zonder haar. Kon je een aantal maanden terug ook. Uithuilen en weer verdergaan. Ga leuke dingen doen met vrienden.
Nog even een opmerking. Als je straks seks gaat hebben met een vrouw en je krijgt niet direct een erectie dan geeft dat niks. Een leuke vrouw snapt dat en maakt er geen big deal van. Je kan op die manier niet gelijk een “relatie” verpesten hoor. Als dat wel een issue is dan zegt dat genoeg over de vrouw waarmee je samen bent.
Laat die doos voor wat het is. Laat haar lekker hoerensloerenslettebakken met mannen. Maar zonder jou. Zo’n vrouw wil je toch niet? Je bent niet de liefde van haar leven. Zo lang zijn jullie niet samen geweest. Je kan best zonder haar. Kon je een aantal maanden terug ook. Uithuilen en weer verdergaan. Ga leuke dingen doen met vrienden.
Nog even een opmerking. Als je straks seks gaat hebben met een vrouw en je krijgt niet direct een erectie dan geeft dat niks. Een leuke vrouw snapt dat en maakt er geen big deal van. Je kan op die manier niet gelijk een “relatie” verpesten hoor. Als dat wel een issue is dan zegt dat genoeg over de vrouw waarmee je samen bent.
woensdag 7 november 2018 om 08:03
woensdag 7 november 2018 om 08:21
Wees blij dat je van dat onbetrouwbare loeder af bent. Nu je haar beter kent, is ze dan ook nog zo mooi?
Je 'fout' was dat je te lief voor haar was? Volgens mij komt zij nu iedere keer met brieven aanzetten en jij reageert niet (meer). Zegt toch ook wat. Verder: wat een bullshit, te lief zijn. Ja je bent te lief geweest door haar nog een kans te geven die ze zelf toen vrijwel direct enorm verprutst heeft.
Je verpest een relatie niet doordat je (een keer) geen erectie krijgt. Schijnt veel vaker voor te komen. Niet druk over maken dus!
Je 'fout' was dat je te lief voor haar was? Volgens mij komt zij nu iedere keer met brieven aanzetten en jij reageert niet (meer). Zegt toch ook wat. Verder: wat een bullshit, te lief zijn. Ja je bent te lief geweest door haar nog een kans te geven die ze zelf toen vrijwel direct enorm verprutst heeft.
Je verpest een relatie niet doordat je (een keer) geen erectie krijgt. Schijnt veel vaker voor te komen. Niet druk over maken dus!
Je moet het leven niet te serieus nemen. Je overleeft het toch niet!
woensdag 7 november 2018 om 11:25
Onsmakelijk detail ook voor de meelezer. Maar voor hem misschien een extra motivatie om ff goed van z'n ex te walgen. Omdenken, dat zou ik doenvivapimpelmees schreef: ↑07-11-2018 00:56Ik vraag me ten eerste af waarom het belangrijk is om te melden dat ze ongesteld was toen ze vreemdging...
On topic: kweek een ruggengraat.
Fuck die spaarrekening, ik stack in schoenendoos
woensdag 7 november 2018 om 12:51
.Kaboom1234 schreef: ↑06-11-2018 23:30Ze was al 3 jaar een collega,
[...]
Nadat alles weer goed was deed ze achter mijn rug nog gekke dingen (ontving seksueel getinte foto's van een andere collega en vertrouwde hem informatie toe waar hij niets mee te maken had) Ik confronteerde haar hier wederom mee en toen gaf ze toe nadat ze met de jongen van de kus had afgesproken, 's avonds die collega heeft uitgenodigd bij haar huis, wijn heeft gedronken en met hem seks heeft gehad terwijl ze ongesteld was. Dit in een korte tijdspanne: 3,5 maanden. Ik ging en ga soms nog steeds kapot van verdriet en de symptomen van een nieuwe depressie voel ik aankomen.
Wat een gezellig boel bij jullie op het werk!
Maar als ik je bericht zo lees zou ik dit vooral laten zoals het is (nee, geen berichtjes meer sturen) en ook iets doen aan je eigen zelf vertrouwen. Je schrijft allemaal dingen waarvan ik denk, ben je niet heel erg onzeker? Hoe kan je 'te lief' zijn voor iemand in de allereerste date fase en dat als iets beschouwen wat je niet goed doet? Een beginnende relatie moet vooral leuk zijn. En een meisje (zo klinkt ze) dat na een relatie van 5 jaar gelijk wat met een ander begint, tegelijkertijd met andere mannen zoent en vreemdgaat en allerlei dramatische brieven schrijft lijkt me ook iets waar je je vingers niet aan wil branden. Drama gegarandeerd en als jij een onzeker type bent dan ga je veel te veel pikken in alle dramatische jaren die gaan komen.
woensdag 7 november 2018 om 16:34
Je klinkt erg onervaren op het gebied van relaties, je denkwijzen kloppen volgens mij niet en zijn ingegeven door onzekerheid (je had het "bijna verknald" omdat je geen erectie kreeg???!! Dat slaat nergens op, je was "te lief"? daarmee verpest je ook echt geen relatie, tenzij je wel heel slaafs was) Dit meisje is gewoon een onbetrouwbaar wicht dat van iedereen aandacht wil. Laat gaan en verlaag jezelf niet door nog steeds te gaan bedelen om haar aandacht.