Relaties
alle pijlers
Bedrogen en belogen
dinsdag 6 november 2018 om 23:30
Het is gedaan met mijn vriendin, korte situatieschets:
Allebei 28 jaar (ik jongen). Ze was al 3 jaar een collega, nooit gevoelens gehad maar in juni verbrak ze haar 5-jarige relatie en ik was er meteen om haar te troosten en we werden super verliefd op elkaar. Het ging snel, héél snel, echter verknalde ik het bijna tijdens onze eerste nacht, ik kreeg geen erectie van de zenuwen omdat ze iets ''te'' knap voor me is en ik onzeker werd om te presteren. In het begin van het jaar kampte ik met een depressie maar daar wist zij niets van. Die onzekerheid is wel wat blijven hangen die gehele periode. Uiteindelijk gingen we door en alles verliep prima, totdat ze na 6 weken achter mijn rug tot 3x toe begon af te spreken met een andere jongen, ik ontdekte dit (enkel zoenen zegt ze) en het was ''klaar". Echter gaf ik haar een 2e kans, ze schreef me 5 handgeschreven brieven en wou me niet kwijt.
Nadat alles weer goed was deed ze achter mijn rug nog gekke dingen (ontving seksueel getinte foto's van een andere collega en vertrouwde hem informatie toe waar hij niets mee te maken had) Ik confronteerde haar hier wederom mee en toen gaf ze toe nadat ze met de jongen van de kus had afgesproken, 's avonds die collega heeft uitgenodigd bij haar huis, wijn heeft gedronken en met hem seks heeft gehad terwijl ze ongesteld was. Dit in een korte tijdspanne: 3,5 maanden. Ik ging en ga soms nog steeds kapot van verdriet en de symptomen van een nieuwe depressie voel ik aankomen.
Echter treft haar natuurlijk niet alle schuld,
Fouten die ik heb gemaakt: Onzeker opgesteld en te lief voor haar geweest waardoor ze het ''gevoel'' kwijtgeraakte.
Fouten die zij heeft gemaakt imo: Niet eerlijk geweest tov mij en achter mijn rug afgesproken met een andere jongen, gekust en daarna nog seks gehad met een andere collega. Communiceerde nooit.
Ze is er ook kapot van, schaamde zich dood en ze schreef me nog een brief en hoopte dat ik haar ooit vergeef, niet op een nieuwe kans maar gewoon vergiffenis. Nu heb ik niet meer gereageerd op haar brief en hebben we al anderhalve week geen contact meer, ik mis haar niet specifiek maar wel iemand die me die aandacht gaf en ik geraak af en toe in paniek omdat ze me zo hard gekwetst heeft. Wat denken jullie? Zou ik haar nog een bericht sturen of volledig negeren? Af en toe jeuken mijn handen om haar nog een berichtje te sturen, gewoon omdat me dat ''leuk" lijkt, ik ben niet boos maar heb gewoon moeite met loslaten. Het seksueel contact mis ik ook omdat dit de laatste tijd zeer goed ging.
Ik weet dat ik eerst aan mezelf moet werken, eerst mezelf graag zien, dan pas een ander, echter heeft iemand me nog nooit zo hard gekwetst en weet ik met mezelf geen blijf meer. Hebben jullie tips?
Allebei 28 jaar (ik jongen). Ze was al 3 jaar een collega, nooit gevoelens gehad maar in juni verbrak ze haar 5-jarige relatie en ik was er meteen om haar te troosten en we werden super verliefd op elkaar. Het ging snel, héél snel, echter verknalde ik het bijna tijdens onze eerste nacht, ik kreeg geen erectie van de zenuwen omdat ze iets ''te'' knap voor me is en ik onzeker werd om te presteren. In het begin van het jaar kampte ik met een depressie maar daar wist zij niets van. Die onzekerheid is wel wat blijven hangen die gehele periode. Uiteindelijk gingen we door en alles verliep prima, totdat ze na 6 weken achter mijn rug tot 3x toe begon af te spreken met een andere jongen, ik ontdekte dit (enkel zoenen zegt ze) en het was ''klaar". Echter gaf ik haar een 2e kans, ze schreef me 5 handgeschreven brieven en wou me niet kwijt.
Nadat alles weer goed was deed ze achter mijn rug nog gekke dingen (ontving seksueel getinte foto's van een andere collega en vertrouwde hem informatie toe waar hij niets mee te maken had) Ik confronteerde haar hier wederom mee en toen gaf ze toe nadat ze met de jongen van de kus had afgesproken, 's avonds die collega heeft uitgenodigd bij haar huis, wijn heeft gedronken en met hem seks heeft gehad terwijl ze ongesteld was. Dit in een korte tijdspanne: 3,5 maanden. Ik ging en ga soms nog steeds kapot van verdriet en de symptomen van een nieuwe depressie voel ik aankomen.
Echter treft haar natuurlijk niet alle schuld,
Fouten die ik heb gemaakt: Onzeker opgesteld en te lief voor haar geweest waardoor ze het ''gevoel'' kwijtgeraakte.
Fouten die zij heeft gemaakt imo: Niet eerlijk geweest tov mij en achter mijn rug afgesproken met een andere jongen, gekust en daarna nog seks gehad met een andere collega. Communiceerde nooit.
Ze is er ook kapot van, schaamde zich dood en ze schreef me nog een brief en hoopte dat ik haar ooit vergeef, niet op een nieuwe kans maar gewoon vergiffenis. Nu heb ik niet meer gereageerd op haar brief en hebben we al anderhalve week geen contact meer, ik mis haar niet specifiek maar wel iemand die me die aandacht gaf en ik geraak af en toe in paniek omdat ze me zo hard gekwetst heeft. Wat denken jullie? Zou ik haar nog een bericht sturen of volledig negeren? Af en toe jeuken mijn handen om haar nog een berichtje te sturen, gewoon omdat me dat ''leuk" lijkt, ik ben niet boos maar heb gewoon moeite met loslaten. Het seksueel contact mis ik ook omdat dit de laatste tijd zeer goed ging.
Ik weet dat ik eerst aan mezelf moet werken, eerst mezelf graag zien, dan pas een ander, echter heeft iemand me nog nooit zo hard gekwetst en weet ik met mezelf geen blijf meer. Hebben jullie tips?
woensdag 7 november 2018 om 17:43
Voor haar was jij niet meer dan een rebound.
Jij plaatste haar op een veel te hoog voetstuk, waardoor zij zich niet meer prettig voelde in de 'relatie'. Ook een rede waardoor seks belemmerd wordt, je bent niet gelijkwaardig meer bezig.
Voor de rest is zij verder geen leuk persoon. Dus, leuk dat je haar hebt gehad, nu wordt het tijd voor iemand die beter bij jou past. Haar kan je verder beter vergeten.
Jij plaatste haar op een veel te hoog voetstuk, waardoor zij zich niet meer prettig voelde in de 'relatie'. Ook een rede waardoor seks belemmerd wordt, je bent niet gelijkwaardig meer bezig.
Voor de rest is zij verder geen leuk persoon. Dus, leuk dat je haar hebt gehad, nu wordt het tijd voor iemand die beter bij jou past. Haar kan je verder beter vergeten.
Disclaimer: All presented text are opinionated and present only a written account of my mental state at that time.
woensdag 7 november 2018 om 21:36
Ik ben zelf een vrouw. Heb helaas ook op het begin van de relatie met mijn ex zijn vertrouwen gebroken. Het is inmiddels ook klaar. Kan je zeggen dat ik daar goed van geleden heb.
Ik zou haar niks sturen, hiermee geef je haar weer de macht en zal ze zich opgelucht voelen. Zóó van pff gelukkig hij stuurt weer iets.
Jij laat zien dat je je grenzen weer verlegt en zij zal zich opgelucht voelen en denken dat het wellicht weer goedkomt.
Het meeste zal ze lijden als jij niks meer laat horen geloof me. Als jij niet duidelijk je grens laat zien zal ze nog meer afknappen. Ze is wellicht ook vreemdgegaan omdat jij te lief was. Als je wat stuurt dan bevestig je dat alleen maar.
Wees gewoon sterk, om heel eerlijk te zijn denk ik dat zij jou niet de grootste uitdaging vond en daarom vreemd is gegaan. Ze zal vroeg of laat ook hard op haar neus vallen hoor. Maar jij moet haar vooral niks sturen. Dat is sowieso aan haar.
Want je kunt doorgaan tot dat je er zelf klaar mee bent dat is wat mijn ex deed.
Uiteindelijk zei hij tegen mij had er veel eerder mee moeten kappen. Maar kon je niet loslaten. Hij heeft dus gewacht tot hij het wel kon. Maar uiteindelijk is de drama daarmee nog niet voorbij en kun je ook weer verder met je zoektocht want je kunt haar ook dankbaar zijn voor alles dat ze je geleerd heeft in de korte tijd die jullie samen hadden.
Ik zou haar niks sturen, hiermee geef je haar weer de macht en zal ze zich opgelucht voelen. Zóó van pff gelukkig hij stuurt weer iets.
Jij laat zien dat je je grenzen weer verlegt en zij zal zich opgelucht voelen en denken dat het wellicht weer goedkomt.
Het meeste zal ze lijden als jij niks meer laat horen geloof me. Als jij niet duidelijk je grens laat zien zal ze nog meer afknappen. Ze is wellicht ook vreemdgegaan omdat jij te lief was. Als je wat stuurt dan bevestig je dat alleen maar.
Wees gewoon sterk, om heel eerlijk te zijn denk ik dat zij jou niet de grootste uitdaging vond en daarom vreemd is gegaan. Ze zal vroeg of laat ook hard op haar neus vallen hoor. Maar jij moet haar vooral niks sturen. Dat is sowieso aan haar.
Want je kunt doorgaan tot dat je er zelf klaar mee bent dat is wat mijn ex deed.
Uiteindelijk zei hij tegen mij had er veel eerder mee moeten kappen. Maar kon je niet loslaten. Hij heeft dus gewacht tot hij het wel kon. Maar uiteindelijk is de drama daarmee nog niet voorbij en kun je ook weer verder met je zoektocht want je kunt haar ook dankbaar zijn voor alles dat ze je geleerd heeft in de korte tijd die jullie samen hadden.
woensdag 7 november 2018 om 21:40
ik vind dat eigenlijk wel grappig!vivapimpelmees schreef: ↑07-11-2018 00:56Ik vraag me ten eerste af waarom het belangrijk is om te melden dat ze ongesteld was toen ze vreemdging...
On topic: kweek een ruggengraat.
woensdag 7 november 2018 om 21:50
Ik zeg niet gelijk dat hij niet de liefde van haar leven zou kunnen zijn. Het is misschien ook vooral een kwestie van TIMING. alles in het leven is timing.. Wellicht als dat ze een nare ervaring gehad had dat ze juist heel erg waardeerde hoe lief hij was. Maar als dat ze nu bijv. na jou een nare ervaring meemaakt. Kan het zo zijn dat ze terugdenkt aan jou en dat ze jezelf gaat contacteren. Trap daar vooral niet in. Want jij heb ook zelfrespect.Jake99 schreef: ↑07-11-2018 06:20Hoe kan het nou een fout zijn dat je te lief voor haar was waardoor zijn het gevoel verloor? Wat wilde ze dan? Dat je haar zou slaan?
Laat die doos voor wat het is. Laat haar lekker hoerensloerenslettebakken met mannen. Maar zonder jou. Zo’n vrouw wil je toch niet? Je bent niet de liefde van haar leven. Zo lang zijn jullie niet samen geweest. Je kan best zonder haar. Kon je een aantal maanden terug ook. Uithuilen en weer verdergaan. Ga leuke dingen doen met vrienden.
Nog even een opmerking. Als je straks seks gaat hebben met een vrouw en je krijgt niet direct een erectie dan geeft dat niks. Een leuke vrouw snapt dat en maakt er geen big deal van. Je kan op die manier niet gelijk een “relatie” verpesten hoor. Als dat wel een issue is dan zegt dat genoeg over de vrouw waarmee je samen bent.
Ik denk gewoon dat zij momenteel niet klaar is om een man te behandelen op de juiste manier. Je moet dat niet te persoonlijk opvatten TS. Natuurlijk heeft ze geen respect omdat ze vreemdgaat maar dat wil niet zeggen dat dan aan jou liefheid ligt. Dat moet je ook absoluut niet veranderen. Maar vooral je grenzen goed leren kennen is belangrijk. Het kan wel doordat ze nog niks meegemaakt heeft op het gebied van relaties jou inderdaad te lief vind en uitdaging zoekt.
Maar dat is niet waar het leven omdraait en wat haar gelukkig gaat maken uiteindelijk en daar zal ze vroeg of laat achter komen. Het leven is een leerproces en zij is gewoon nog zoekende. Je moet geen stabiliteit verwachten van haar en ook niet geloven in haar valse beloftes die ze gewoon niet waar kan maken. Omdat ze zoekende is.
woensdag 7 november 2018 om 21:53
Ben je heel oppervlakkig of onzeker? Omdat ze knap is kijk je door al dat vreemdgaan heen, ze heeft over je geklets met je collega en vanaf het begin bespeeld en jij hebt zin om haar een berichtje te sturen want je bent heus niet boos hoor?!
Je zakt bijna in een depressie dankzij haar en je hebt alles vergeven en vergeten.
Geloof je het zelf, zoek je ballen en wordt eens boos, niks depressief gewoon je rug recht en denken wat een kutwijf en er niet meer intrappen
Je zakt bijna in een depressie dankzij haar en je hebt alles vergeven en vergeten.
Geloof je het zelf, zoek je ballen en wordt eens boos, niks depressief gewoon je rug recht en denken wat een kutwijf en er niet meer intrappen
woensdag 7 november 2018 om 22:00
Ohjááá en laat je vooral niet leiden door seksuele verlangens, door de geile gedachtes over haar en de seksuele herinneringen die je met haar hebt die dan steeds naar boven komen.
Want dat is allemaal niet waar het om draait uiteindelijk.
Ja, je kunt haar er voor gebruiken, maar dat gaat je toch niet lukken want je vindt haar te leuk en hebt nu eenmaal gevoelens.
Dus beter laat je haar, en date je een ander.
Want dat is allemaal niet waar het om draait uiteindelijk.
Ja, je kunt haar er voor gebruiken, maar dat gaat je toch niet lukken want je vindt haar te leuk en hebt nu eenmaal gevoelens.
Dus beter laat je haar, en date je een ander.
vrijdag 9 november 2018 om 14:03
Bedankt voor de reacties, heb er veel aan. Het loslaten is momenteel nog het moeilijkst, ookal heeft ze me ontzettend pijn gedaan en laat ze me onzeker achter.
In juni was ik dan ook over mijn depressie heen, na enkele sessies bij de psycholoog en intensief sporten. Ik wist gewoon wat ik wou, een stabiele relatie met weinig drama en dat wil ik nog steeds. Mijn gevoel en verstand hebben me ook meermaals willen duidelijk maken dat het een slecht idee was, iets beginnen met een collega die net uit een moeilijke relatie kwam van 5 jaar. Verder schoten we ook niet zo goed met elkaar op, ik vond het op het werk als best een naar mens, en ik niet alleen. Daarom ben ik momenteel zo ontzettend boos op mezelf, dat ik door mijn verliefdheid niet meer helder kon denken, dat ze me heeft gemanipuleerd en dat ze me uiteindelijk zoveel pijn heeft gedaan. Iedereen rondom steunt me en zegt dat het niet mijn schuld is, ze was sowieso vertrokken omdat ik haar rebound was, ik heb haar uit het verdriet van haar vorige relatie getrokken.
Ik had nog een gesprek met haar, een aantal dagen voor onze eerste date, en ik hoor mezelf nog tegen haar zeggen ''Een gebroken vrouw troost ik niet, komen enkel problemen van". Daarom ben ik de afgelopen dagen zo kwaad op mezelf, op onze 2e date liet ik duidelijk merken dat ik op zoek was naar iets serieus, dat begreep ze en ben zelfs niet blijven slapen, had die nacht alles met haar kunnen doen, ze was super dronken, ze was zelfs een beetje vervelend dat ik naar huis vertrok.
Natuurlijk ben ik ook boos op haar, ze had geen enkele reden om me opeens zo hard weg te duwen, te kussen met een ander en dezelfde avond naar bed te gaan met een andere collega maar ik had haar ook nooit een tweede kans mogen geven, dan was ik waarschijnlijk ook nooit te weten gekomen van het overspel met de collega. Ik ben teleurgesteld in mezelf dat ik alle signalen heb genegeerd, ik wist zéér snel dat deze vrouw niet bij mij paste, dat ze we te verschillend waren en dat heeft mijn verstand me zo vaak duidelijk proberen te maken, echter leefde ik op mijn roze wolk omdat ik verliefd was. Ik heb het ook zolang gemist, die liefde en aandacht, 8 jaar vrijgezel waarvan 6 jaar echt bewust, de laatste 2 jaar stond ik er écht voor open en dan word ik zo hard gekwetst. Het is precies een soort "drugs" waar ik nu van moet afkicken, afkicken van de liefde die ik kreeg en dat maakt het met momenten nog zwaar.
Ik geloof ook dat ik veel geleerd heb uit deze situatie, al ben ik ook bang dat mijn volgende vriendin onbewust het lastig gaat hebben terwijl dat totaal fout is. Ik ga aan mezelf werken zodat ik mezelf niet meer zo snel verlies en hopelijk kom ik een vrouw tegen die wel bij me past al heb ik het gevoel dat ik dit niet verdiende, die pijn, die leugens en dat overspel, dat verwijt ik haar en vergeef ik haar nooit. Gelukkig werkt ze niet meer bij ons en kan ik met de tijd het stilaan achter me laten.
Bedankt voor de lieve, oprechte maar ook harde woorden.
In juni was ik dan ook over mijn depressie heen, na enkele sessies bij de psycholoog en intensief sporten. Ik wist gewoon wat ik wou, een stabiele relatie met weinig drama en dat wil ik nog steeds. Mijn gevoel en verstand hebben me ook meermaals willen duidelijk maken dat het een slecht idee was, iets beginnen met een collega die net uit een moeilijke relatie kwam van 5 jaar. Verder schoten we ook niet zo goed met elkaar op, ik vond het op het werk als best een naar mens, en ik niet alleen. Daarom ben ik momenteel zo ontzettend boos op mezelf, dat ik door mijn verliefdheid niet meer helder kon denken, dat ze me heeft gemanipuleerd en dat ze me uiteindelijk zoveel pijn heeft gedaan. Iedereen rondom steunt me en zegt dat het niet mijn schuld is, ze was sowieso vertrokken omdat ik haar rebound was, ik heb haar uit het verdriet van haar vorige relatie getrokken.
Ik had nog een gesprek met haar, een aantal dagen voor onze eerste date, en ik hoor mezelf nog tegen haar zeggen ''Een gebroken vrouw troost ik niet, komen enkel problemen van". Daarom ben ik de afgelopen dagen zo kwaad op mezelf, op onze 2e date liet ik duidelijk merken dat ik op zoek was naar iets serieus, dat begreep ze en ben zelfs niet blijven slapen, had die nacht alles met haar kunnen doen, ze was super dronken, ze was zelfs een beetje vervelend dat ik naar huis vertrok.
Natuurlijk ben ik ook boos op haar, ze had geen enkele reden om me opeens zo hard weg te duwen, te kussen met een ander en dezelfde avond naar bed te gaan met een andere collega maar ik had haar ook nooit een tweede kans mogen geven, dan was ik waarschijnlijk ook nooit te weten gekomen van het overspel met de collega. Ik ben teleurgesteld in mezelf dat ik alle signalen heb genegeerd, ik wist zéér snel dat deze vrouw niet bij mij paste, dat ze we te verschillend waren en dat heeft mijn verstand me zo vaak duidelijk proberen te maken, echter leefde ik op mijn roze wolk omdat ik verliefd was. Ik heb het ook zolang gemist, die liefde en aandacht, 8 jaar vrijgezel waarvan 6 jaar echt bewust, de laatste 2 jaar stond ik er écht voor open en dan word ik zo hard gekwetst. Het is precies een soort "drugs" waar ik nu van moet afkicken, afkicken van de liefde die ik kreeg en dat maakt het met momenten nog zwaar.
Ik geloof ook dat ik veel geleerd heb uit deze situatie, al ben ik ook bang dat mijn volgende vriendin onbewust het lastig gaat hebben terwijl dat totaal fout is. Ik ga aan mezelf werken zodat ik mezelf niet meer zo snel verlies en hopelijk kom ik een vrouw tegen die wel bij me past al heb ik het gevoel dat ik dit niet verdiende, die pijn, die leugens en dat overspel, dat verwijt ik haar en vergeef ik haar nooit. Gelukkig werkt ze niet meer bij ons en kan ik met de tijd het stilaan achter me laten.
Bedankt voor de lieve, oprechte maar ook harde woorden.
vrijdag 9 november 2018 om 17:26
Nee ik wil ook geen contact met haar, ik mis gewoon de liefde en aandacht wat ik zolang niet heb gehad in mijn leven. Even voor de duidelijkheid, ik ben een nette man, nooit zal ik misbruik maken van een dronken vrouw, nooit. Dat maakt me inderdaad geen held maar ik ken genoeg mannen die het wel doen.
vrijdag 9 november 2018 om 17:46
Ja en eigenlijk verdiende ze het wel want zij heeft jou ook genaaid. Maar wat ik heb ervaren is dat je aan wraak/haat gevoelens niks heb want jij draagt alleen zelf die ellende mee en dat is alleen maar vermoeiend want dat kost je ontzettend veel energie en dat is juist wat je haar niet meer kunt.Kaboom1234 schreef: ↑09-11-2018 17:26Nee ik wil ook geen contact met haar, ik mis gewoon de liefde en aandacht wat ik zolang niet heb gehad in mijn leven. Even voor de duidelijkheid, ik ben een nette man, nooit zal ik misbruik maken van een dronken vrouw, nooit. Dat maakt me inderdaad geen held maar ik ken genoeg mannen die het wel doen.
Liefde is soms hard, maar als jij diep gekwetst bent is niks sturen beter.. Dat zou haar ook doen verbazen dat jij haar die aandacht niet meer geeft en juist op momenten dat ze zelf eens zich flink stoot zal stil staan bij het kut gedrag dat ze jou aangedaan heeft. Want daarmee laat je zien dat je zo´n persoon niet in je leven hoeft. Wat jou automatisch een heel sterk persoon maakt en dat is aantrekkelijk. Zo werkt het gewoon... Voor haar hoef je dat niet meer te zijn. Maar als nog is het goed voor je eigenwaarde / mannelijke ego.. Die je weer kan gebruiken bij een volgende date.
Maar hoe dan ook zij verdient het niet dat jij iets stuurt zij moet iets sturen of niks en dat is misschien het beste...
vrijdag 9 november 2018 om 18:11
https://www.youtube.com/watch?v=eeWjzBHUdsI
I wrote her off for the tenth time today
And practiced all the things I would say
But she came over
I lost my nerve
I took her back and made her dessert
Now I know I'm being used
That's okay because I like the abuse
I know she's playing with me
That's okay 'cause I've got no self-esteem
Oh yeah yeah yeah
Oh yeah yeah
Oh yeah yeah yeah
Oh yeah yeah
We make plans to go out at night
I wait till two then I turn out the light
This rejection's got me so low
If she keeps it up I just might tell her so
Oh yeah yeah yeah
Oh yeah yeah
Oh yeah yeah yeah
Oh yeah yeah
When she's saying that she wants only me
Then I wonder why she sleeps with my friends
When she's saying that I'm like a disease
Then I wonder how much more I can spend
Well I guess I should stick up for myself
But I really think it's better this way
The more you suffer
The more it shows you really care, right, yeah, yeah
Now I'll relate this a little bit
That happens more than I'd like to admit
Late at night she knocks on my door
She's drunk again and looking to score
Now I know I should say no
But that's kind of hard when she's ready to go
I may be dumb
But I'm not a dweeb
I'm just a sucker with no self-esteem
Oh yeah yeah yeah
Oh yeah yeah
Oh yeah yeah yeah
Oh yeah yeah
When she's saying, oh, that she wants only me
Then I wonder why she sleeps with my friends
When she's saying, oh, that I'm like a disease
Then I wonder how much more I can spend
Well, I guess I should stick up for myself
But I really think it's better this way
The more you suffer
The more it shows you really care
Right, yeah, yeah, yeah
I wrote her off for the tenth time today
And practiced all the things I would say
But she came over
I lost my nerve
I took her back and made her dessert
Now I know I'm being used
That's okay because I like the abuse
I know she's playing with me
That's okay 'cause I've got no self-esteem
Oh yeah yeah yeah
Oh yeah yeah
Oh yeah yeah yeah
Oh yeah yeah
We make plans to go out at night
I wait till two then I turn out the light
This rejection's got me so low
If she keeps it up I just might tell her so
Oh yeah yeah yeah
Oh yeah yeah
Oh yeah yeah yeah
Oh yeah yeah
When she's saying that she wants only me
Then I wonder why she sleeps with my friends
When she's saying that I'm like a disease
Then I wonder how much more I can spend
Well I guess I should stick up for myself
But I really think it's better this way
The more you suffer
The more it shows you really care, right, yeah, yeah
Now I'll relate this a little bit
That happens more than I'd like to admit
Late at night she knocks on my door
She's drunk again and looking to score
Now I know I should say no
But that's kind of hard when she's ready to go
I may be dumb
But I'm not a dweeb
I'm just a sucker with no self-esteem
Oh yeah yeah yeah
Oh yeah yeah
Oh yeah yeah yeah
Oh yeah yeah
When she's saying, oh, that she wants only me
Then I wonder why she sleeps with my friends
When she's saying, oh, that I'm like a disease
Then I wonder how much more I can spend
Well, I guess I should stick up for myself
But I really think it's better this way
The more you suffer
The more it shows you really care
Right, yeah, yeah, yeah
vrijdag 9 november 2018 om 18:15
TOXIC MASCULINITY!!!!
vrijdag 9 november 2018 om 18:33
Gisteren al bij de arts geweest voor een SOA test..
vrijdag 9 november 2018 om 18:54
Ik snap Kaboom1234 juist wel goed. Het is een stuk gewenning en verslaving die langzaam uit je systeem moet.
3 maanden geleden iets soortgelijks meegemaakt. Je romantiseert de mooie momenten en bagatelliseert de slechte.
Je denkt dat als je wel contact zoekt (op een positieve manier) je wel binnenkomt bij haar, maar de situatie zal toch niet verbeteren.
Het zal inderdaad moeilijk zijn om dit los te kunnen laten, maar uiteindelijk wordt je er wel beter van.
Sterkte Kaboom!