Relaties
alle pijlers
Bedrogen, hoe nu verder?
dinsdag 20 december 2011 om 02:40
Hieronder volgt een lang verhaal waar ik een klein beetje mijn ziel en zaligheid blootleg, omdat ik raad nodig heb. Ik ben niet echt goed in mijn gevoelens tonen en plein public, maar hier in cyberspace, met zoveel medestanders, durf ik wel.
Ik leerde hem kennen toen ik 16 was, we werden vrienden, beste vrienden, en toen kwam natuurlijk na lang dralen de kus. Ik was meteen verliefd op hem, en hij op mij. Na 1,5 jaar van een redelijk perfecte relatie (onze enige issue was dat hij het blowen niet voor mij wilde laten, wat ik erg moeilijk vond) ging het dan toch mis. Ik werd gediagnosticeerd met een tumor in mijn eierstok en moest een operatie ondergaan. rond dezelfde tijd overleed mijn opa. Ik vond dat mijn vriend mij te weinig steunde, hij was veel naar examenfeestjes waar ik niet heen kon door mijn herstelperiode. Vlak daarna ging hij op vakantie, ver weg waar hij geen bereik had. Ik miste hem verschrikkelijk maar zat ook met mezelf in de knoop. Ik deed van alles om afleiding te zoeken, en werd hierdoor verliefd op een andere jongen, die mij wél de aandacht gaf waar ik zo naar op zoek was. Mijn vriend kwam hierachter, en smeekte me om bij hem te blijven. Ik wilde niet meer, ik was er helemaal klaar mee. Ik was verliefd op iemand anders geworden. Als ik dit zo typ schaam ik me dood.
Tussen mij en die nieuwe jongen is het niks geworden. Wel ging ik op vakantie met vriendinnen, waar ik een andere jongen ontmoette. Hiermee had ik een one night stand. Mijn exvriend kwma hierachter en was furieus. Ik was een slet en een hoer. Hij pakte me op dingen waarvan hij wist dat hij me kon raken, noemde me lelijk en vooral het ontsierende litteken op mijn buik wat een restant was van mijn operatie. Het liet me redelijk koud.
Na een maand kwam ik erachter dat hij een nieuwe vriendin had. Het raakte me dwars door mijn hart, ik wist in een keer weer wat ik voor hem had gevoeld en ik miste hem verschrikkelijk. De gedachte dat hij met haar in bed lag maakte me misselijk. Ik heb hem toen direct laten weten hoe ik me voelde en dat ik hem terug wilde. Na een paar weken van uitschelden kreeg ik eindelijk wat meer grip op hem, hij gaf toe dat hij mij ook miste. Maar ik verdiende hem nog niet (zijn woorden), dus hij hield mij aan het lijntje, ik mocht niks met andere jongens doen, als ik echt van hem hield dan wachtte ik op hem. En dat deed ik. 3 maanden lang moest ik met lede ogen toezien hoe hij met zijn rebound aan de gang was. Ik deed alles voor hem, maakte geld over zodat hij kon blowen (wat ik die tijd extreem uit de hand is gelopen)
Na een moeilijke jaarwisseling besloten we het weer te proberen. Echter, hij zou mij nooit meer voor vol aanzien. We waren ongelijk in de relatie. Hij checkte mijn mail, telefoon, facebook op contacten met jongens. Hij zei dat als ik hier problemen mee had het jammer was, want als ik niks te verbergen had dan was er toch niks te zien? Ik deed maar wat hij zei, hij was de liefde van mijn leven en ik zag mezelf met niemand anders. Ik was verblind, en ik denk dat hij op zijn manier ook van mij hield. Hij had het misschien niet door, maar hij maakte mij kapot van binnen. Nooit was ik goed genoeg. Ik moest mijn kledingstijl aanpassen, mijn haar stijlen, andere muziek luisteren etc. etc. Als we ruzie hadden was alles mijn schuld en ik was degene die het goed moest maken. Hij had een sterke hang naar meer en gevaarlijkere verdovende middelen, waarvan hij er ook een aantal heeft gebruikt, tot mijn grote verdriet.
Deze zomer ging het mis, het ging al maanden niet goed, we hadden elke week ruzie en hij bleef mij maar de hoer en de slet noemen. Op een gegeven moment hadden ik, mijn vrienden en vooral mijn studie er genoeg onder geleden. Ik hoorde van een vriendin dat ze hem had zien staan zoenen met een ander. Ik belde hem op dat het uit was, ik kon niet meer, ik was fysiek kapot en ik wilde niet meer leven, mijn wereld zonder hem was een hel, maar mijn wereld met hem ook.
Toen kwam bij hem de ommezwaai, hij zag dat hij fout zat en wilde me terug. Hij zou minder blowen, meer tijd voor mij en zijn studie + leven op de rit zetten. Ik geloofde hem en zei dat als hij tijdens zijn vakantie in berlijn dit vol zou houden ik ons een nieuwe kans zou geven. Terug uit berlijn vertelde hij doodleuk met een meisje te hebben gezoend, mdma en speed te hebben gebruikt. Ik ging van binnen een beetje dood toen hij dit zei. Ik heb hem de deur uit geschopt en nooit meer gezien. Ik heb hem geblokt van facebook omdat ik het niet meer aankon, ik was zo afhankelijk van hem..
Ik vind het moeilijk om precies te zeggen wat hij mij heeft geflikt, als ik dit zo overlees dan denk ik ja, het valt wel mee. Maar het viel niet mee. Ik beschrijf het misschien niet goed, maar er zijn tijden geweest dat ik mezelf haatte, omdat hij tegen mij zei dat hij mij haatte. Hij had geen respect meer voor mij maar toch moest ik in de relatie blijven, anders was ik een zwakkeling.
Nu, 5 maanden verder, was ik goed op weg. Ik heb mijn verlies geleden, dat zeker, maar ik zie nu in dat hoe hij mij behandelde niet goed was. Ik weet inmiddels dat hij een nieuwe vriendin heeft, iets wat me nog steeds veel pijn doet. Ook ben ik nog steeds zo boos op hem, hoe hij mij dit aan heeft kunnen doen.
Hoe kom ik van dit verdriet en deze boosheid af? ik ben zo bang dat ik nooit meer zo veel van iemand zal houden als van hem...
Ik leerde hem kennen toen ik 16 was, we werden vrienden, beste vrienden, en toen kwam natuurlijk na lang dralen de kus. Ik was meteen verliefd op hem, en hij op mij. Na 1,5 jaar van een redelijk perfecte relatie (onze enige issue was dat hij het blowen niet voor mij wilde laten, wat ik erg moeilijk vond) ging het dan toch mis. Ik werd gediagnosticeerd met een tumor in mijn eierstok en moest een operatie ondergaan. rond dezelfde tijd overleed mijn opa. Ik vond dat mijn vriend mij te weinig steunde, hij was veel naar examenfeestjes waar ik niet heen kon door mijn herstelperiode. Vlak daarna ging hij op vakantie, ver weg waar hij geen bereik had. Ik miste hem verschrikkelijk maar zat ook met mezelf in de knoop. Ik deed van alles om afleiding te zoeken, en werd hierdoor verliefd op een andere jongen, die mij wél de aandacht gaf waar ik zo naar op zoek was. Mijn vriend kwam hierachter, en smeekte me om bij hem te blijven. Ik wilde niet meer, ik was er helemaal klaar mee. Ik was verliefd op iemand anders geworden. Als ik dit zo typ schaam ik me dood.
Tussen mij en die nieuwe jongen is het niks geworden. Wel ging ik op vakantie met vriendinnen, waar ik een andere jongen ontmoette. Hiermee had ik een one night stand. Mijn exvriend kwma hierachter en was furieus. Ik was een slet en een hoer. Hij pakte me op dingen waarvan hij wist dat hij me kon raken, noemde me lelijk en vooral het ontsierende litteken op mijn buik wat een restant was van mijn operatie. Het liet me redelijk koud.
Na een maand kwam ik erachter dat hij een nieuwe vriendin had. Het raakte me dwars door mijn hart, ik wist in een keer weer wat ik voor hem had gevoeld en ik miste hem verschrikkelijk. De gedachte dat hij met haar in bed lag maakte me misselijk. Ik heb hem toen direct laten weten hoe ik me voelde en dat ik hem terug wilde. Na een paar weken van uitschelden kreeg ik eindelijk wat meer grip op hem, hij gaf toe dat hij mij ook miste. Maar ik verdiende hem nog niet (zijn woorden), dus hij hield mij aan het lijntje, ik mocht niks met andere jongens doen, als ik echt van hem hield dan wachtte ik op hem. En dat deed ik. 3 maanden lang moest ik met lede ogen toezien hoe hij met zijn rebound aan de gang was. Ik deed alles voor hem, maakte geld over zodat hij kon blowen (wat ik die tijd extreem uit de hand is gelopen)
Na een moeilijke jaarwisseling besloten we het weer te proberen. Echter, hij zou mij nooit meer voor vol aanzien. We waren ongelijk in de relatie. Hij checkte mijn mail, telefoon, facebook op contacten met jongens. Hij zei dat als ik hier problemen mee had het jammer was, want als ik niks te verbergen had dan was er toch niks te zien? Ik deed maar wat hij zei, hij was de liefde van mijn leven en ik zag mezelf met niemand anders. Ik was verblind, en ik denk dat hij op zijn manier ook van mij hield. Hij had het misschien niet door, maar hij maakte mij kapot van binnen. Nooit was ik goed genoeg. Ik moest mijn kledingstijl aanpassen, mijn haar stijlen, andere muziek luisteren etc. etc. Als we ruzie hadden was alles mijn schuld en ik was degene die het goed moest maken. Hij had een sterke hang naar meer en gevaarlijkere verdovende middelen, waarvan hij er ook een aantal heeft gebruikt, tot mijn grote verdriet.
Deze zomer ging het mis, het ging al maanden niet goed, we hadden elke week ruzie en hij bleef mij maar de hoer en de slet noemen. Op een gegeven moment hadden ik, mijn vrienden en vooral mijn studie er genoeg onder geleden. Ik hoorde van een vriendin dat ze hem had zien staan zoenen met een ander. Ik belde hem op dat het uit was, ik kon niet meer, ik was fysiek kapot en ik wilde niet meer leven, mijn wereld zonder hem was een hel, maar mijn wereld met hem ook.
Toen kwam bij hem de ommezwaai, hij zag dat hij fout zat en wilde me terug. Hij zou minder blowen, meer tijd voor mij en zijn studie + leven op de rit zetten. Ik geloofde hem en zei dat als hij tijdens zijn vakantie in berlijn dit vol zou houden ik ons een nieuwe kans zou geven. Terug uit berlijn vertelde hij doodleuk met een meisje te hebben gezoend, mdma en speed te hebben gebruikt. Ik ging van binnen een beetje dood toen hij dit zei. Ik heb hem de deur uit geschopt en nooit meer gezien. Ik heb hem geblokt van facebook omdat ik het niet meer aankon, ik was zo afhankelijk van hem..
Ik vind het moeilijk om precies te zeggen wat hij mij heeft geflikt, als ik dit zo overlees dan denk ik ja, het valt wel mee. Maar het viel niet mee. Ik beschrijf het misschien niet goed, maar er zijn tijden geweest dat ik mezelf haatte, omdat hij tegen mij zei dat hij mij haatte. Hij had geen respect meer voor mij maar toch moest ik in de relatie blijven, anders was ik een zwakkeling.
Nu, 5 maanden verder, was ik goed op weg. Ik heb mijn verlies geleden, dat zeker, maar ik zie nu in dat hoe hij mij behandelde niet goed was. Ik weet inmiddels dat hij een nieuwe vriendin heeft, iets wat me nog steeds veel pijn doet. Ook ben ik nog steeds zo boos op hem, hoe hij mij dit aan heeft kunnen doen.
Hoe kom ik van dit verdriet en deze boosheid af? ik ben zo bang dat ik nooit meer zo veel van iemand zal houden als van hem...
dinsdag 20 december 2011 om 02:48
Kan je hier met anderen over praten? Vrienden of psycholoog?
Je bent afhankelijk geweest van hem en zijn "liefde".
Geef het de tijd en probeer na te gaan wat jou gelukkig zal maken.
Uiteindelijk vind je echt wel een man die liever en beter voor je is. Het lijkt nu niet zo, maar er zijn zat leukere mannen
Je bent afhankelijk geweest van hem en zijn "liefde".
Geef het de tijd en probeer na te gaan wat jou gelukkig zal maken.
Uiteindelijk vind je echt wel een man die liever en beter voor je is. Het lijkt nu niet zo, maar er zijn zat leukere mannen
dinsdag 20 december 2011 om 05:24
Lieve meid, wat jij beschrijft is psychische mishandeling. Dat valt NIET mee. De vraag die je jezelf moet stellen, is waarom je ervoor hebt gekozen je zo liefdeloos te laten behandelen. Je bent blijkbaar in staat heel diep lief te hebben, dat is een groot geschenk. Waarom besloot je die liefde te geven aan iemand die die niet verdiende? Hij is een manipulatieve, vreemdgaande, drugsverslaafde schoft. En jij bent jaloers op zijn nieuwe vriendin? Wat zegt het over jou dat je vindt (vond) dat hij jou waard was, en dat jij hem verdiende?
Ga in therapie!
dinsdag 20 december 2011 om 06:53
Je bent nog hardstikke jong en je verwart 'aandacht' met 'liefde'. Jullie hebben elkaar veel aandacht gegeven, vooral negatieve aandacht, maar ik lees nergens iets liefdevols in jouw verhaal.
Ik snap best dat je die aandacht nodig had. Er gebeurde veel in je leven en dan is het fijn als er iemand is. Echter, nog veel fijner was het geweest als die iemand je wel echt liefde in plaats van negatieve aandacht had gegeven.
Probeer voor jezelf uit te zoek waarom jij, zeker als je nog zo jong bent, genoegen hebt genomen met negatieve aandacht. En waarom je hem en al die drama nu nog steeds mist!
Vraag desnoods hulp van een psycholoog om daar achter te komen. Door jezelf beter te begrijpen, zul je zien dat je dit beter kunt verwerken en ook goed af kunt sluiten. En bovendien zul je dan zien dat je de volgende keer iemand uitzoekt die jou wel liefdevol behandelt.
Sterkte!
Ik snap best dat je die aandacht nodig had. Er gebeurde veel in je leven en dan is het fijn als er iemand is. Echter, nog veel fijner was het geweest als die iemand je wel echt liefde in plaats van negatieve aandacht had gegeven.
Probeer voor jezelf uit te zoek waarom jij, zeker als je nog zo jong bent, genoegen hebt genomen met negatieve aandacht. En waarom je hem en al die drama nu nog steeds mist!
Vraag desnoods hulp van een psycholoog om daar achter te komen. Door jezelf beter te begrijpen, zul je zien dat je dit beter kunt verwerken en ook goed af kunt sluiten. En bovendien zul je dan zien dat je de volgende keer iemand uitzoekt die jou wel liefdevol behandelt.
Sterkte!
dinsdag 20 december 2011 om 07:59
dinsdag 20 december 2011 om 08:00
Sorry, maar dit klinkt niet als 'houden van'. Dit klinkt als in de ban zijn van hem, onder de invloed staan van hem, afhankelijk zijn van hem. Probeer de gedachte los te laten dat dit liefde is. Het is heftig, het is pijnlijk, het neemt je helemaal in beslag, maar het is geen liefde. Een deel van zijn macht over jou is dat je dénkt dat dir liefde is.
En even voor de duidelijkheid: iemand die twee keer verliefd geweest is en één one night stand heeft gehad, is géén hoer. Een hoer is tegenwoordig iemand die belasting betaalt over haar seksuele activiteiten.
En even voor de duidelijkheid: iemand die twee keer verliefd geweest is en één one night stand heeft gehad, is géén hoer. Een hoer is tegenwoordig iemand die belasting betaalt over haar seksuele activiteiten.
dinsdag 20 december 2011 om 09:32
Pfff, je zegt dat nou je het allemaal hebt neergetypt, je het allemaal erg mee vindt vallen. Dat vind ik dus echt niet!! Ik vind het nogal heftig, ik denk dat door ermee te stoppen je jezelf hebt gered.
Zoals ik het lees, haalden jullie het slechtste in elkaar naar boven...en dat is zeker niet hoe een relatie hoort te zijn.
Ik snap dat het moeilijk is, maar je hebt echt de juiste keuze gemaakt. Besteed de komende tijd wat aan jezelf en verwerk wat er allemaal gebeurd is, zodat je weer wat vertrouwen kunt krijgen in jezelf en in een ander.
Zoals ik het lees, haalden jullie het slechtste in elkaar naar boven...en dat is zeker niet hoe een relatie hoort te zijn.
Ik snap dat het moeilijk is, maar je hebt echt de juiste keuze gemaakt. Besteed de komende tijd wat aan jezelf en verwerk wat er allemaal gebeurd is, zodat je weer wat vertrouwen kunt krijgen in jezelf en in een ander.
dinsdag 20 december 2011 om 10:53
Lieverd het is wel erg, erg dat hij jou zo de grond in stampt en jij dat toe hebt gelaten.
Jij was mss verliefd geworden op een ander maar vind je het gek,
Hij laat je stikken terwijl je met een tumor Loopt !
De meeste mensen krijgen wel eens een keer gevoel voor iemand anders, nou en! Je deed er toch niks mee.
Waar haalt hij het lef vandaan om jou zo te behandelen,
Wat een stuk stront die gozer.
Je moet medelijden hebben met dat nieuwe meisje, het arme ding. En als ik dat gedrag hoor is hij echt wel wat heftiger aan de drugs hoor. Ik ken die types maar al te goed.
Aan de andere kant heb jij het allemaal zelf laten gebeuren.
Jij gaf hem alle macht over jou, jij accepteerde dat hij zo met je omging.
En erger nog, jij denkt dat dit ook maar iets met liefde en houden van te maken heeft. Waardoor ik me afvraag:
Hoe oud ben je?en Hoe had jij het thuis bij je ouders.
Kijk goed naar jouw eigen aandeel in deze relatie, niet om jezelf voor je kop te slaan, maar zodat je jouw eigen gedrag herkent en hier NOOIT meer genoegen mee neemt.
Dit is geen liefde, hij heeft geen gevoel voor jou en jij houd ook niet van hem.Je hebt je gehecht,that's all.
Ga ajb hulp zoeken.
Je hebt nu 1 tumor overleeft, deze gozer is niks anders.
Een emotionele tumor die je zsm compleet uit je leven moet snijden voordat hij je kapot maakt. En dat kan je, want je hebt het eerder gedaan!
Jij was mss verliefd geworden op een ander maar vind je het gek,
Hij laat je stikken terwijl je met een tumor Loopt !
De meeste mensen krijgen wel eens een keer gevoel voor iemand anders, nou en! Je deed er toch niks mee.
Waar haalt hij het lef vandaan om jou zo te behandelen,
Wat een stuk stront die gozer.
Je moet medelijden hebben met dat nieuwe meisje, het arme ding. En als ik dat gedrag hoor is hij echt wel wat heftiger aan de drugs hoor. Ik ken die types maar al te goed.
Aan de andere kant heb jij het allemaal zelf laten gebeuren.
Jij gaf hem alle macht over jou, jij accepteerde dat hij zo met je omging.
En erger nog, jij denkt dat dit ook maar iets met liefde en houden van te maken heeft. Waardoor ik me afvraag:
Hoe oud ben je?en Hoe had jij het thuis bij je ouders.
Kijk goed naar jouw eigen aandeel in deze relatie, niet om jezelf voor je kop te slaan, maar zodat je jouw eigen gedrag herkent en hier NOOIT meer genoegen mee neemt.
Dit is geen liefde, hij heeft geen gevoel voor jou en jij houd ook niet van hem.Je hebt je gehecht,that's all.
Ga ajb hulp zoeken.
Je hebt nu 1 tumor overleeft, deze gozer is niks anders.
Een emotionele tumor die je zsm compleet uit je leven moet snijden voordat hij je kapot maakt. En dat kan je, want je hebt het eerder gedaan!
dinsdag 20 december 2011 om 12:05
dinsdag 20 december 2011 om 12:16
quote:e_r_s schreef op 20 december 2011 @ 11:27:
[...]
19! dat klinkt vast heel jong
Dat is het ook
En dat is ook te merken aan hoe jij over je heen hebt laten lopen in die relatie en hoe jij daar nu nog over denkt.
Het enige advies wat ik je verder kan geven is dat je dit niet moet verwarren met liefde.
En dat je hier beter nu je lessen uit kan trekken dan dat je eerst nog een paar keer op je bek gaat. Wou dat ik dat had gedaan.
Wat vond jouw omgeving hier allemaal van?
Ga eens goed bedenken wat voor relatie jij echt wil en wat voor man je zoekt. Stel eisen voor jezelf en ga niet voor minder.
De eerste eis is wederzijds respect en vertrouwen. De rest is persoonlijk.
[...]
19! dat klinkt vast heel jong
Dat is het ook
En dat is ook te merken aan hoe jij over je heen hebt laten lopen in die relatie en hoe jij daar nu nog over denkt.
Het enige advies wat ik je verder kan geven is dat je dit niet moet verwarren met liefde.
En dat je hier beter nu je lessen uit kan trekken dan dat je eerst nog een paar keer op je bek gaat. Wou dat ik dat had gedaan.
Wat vond jouw omgeving hier allemaal van?
Ga eens goed bedenken wat voor relatie jij echt wil en wat voor man je zoekt. Stel eisen voor jezelf en ga niet voor minder.
De eerste eis is wederzijds respect en vertrouwen. De rest is persoonlijk.
