Relaties
alle pijlers
Bedrogen
woensdag 17 mei 2017 om 03:36
Gisteren kwam het hoge woord eruit. Ik had 9 jaar een relatie met de man van wie ik dacht dat ik de rest van mijn leven zou delen. Hij heeft 9 maanden een affaire gehad met een directe collega. In deze periode is zijn vader overleden. Ik ben er onvoorwaardelijk voor hem geweest. Het was een zware periode voor ons samen. Hij was veel boos, verdrietig en moe. Ik weet dit aan het verlies van zijn ouder. Nu blijkt er veel meer aan de hand. Anderhalf jaar later biecht hij dit op. We waren zelfs bezig met kinderen proberen te krijgen. Ik voel me vernederd, dom en tot op het bot gekwetst. Hij had nog hoop dat het wellicht goed zou komen maar het is kapot. Er zal veel geregeld moeten worden maar ik heb het gevoel dat ik moet helen. Ik wil op reis. Letterlijk afstand naar de andere kant van de wereld. Wie heeft ook iets soortgelijks meegemaakt en kan mij vertellen dat ik mij ooit beter ga voelen?
woensdag 17 mei 2017 om 04:49
woensdag 17 mei 2017 om 06:57
Huh? Nog nooit gehoord, of meegemaakt. Nou ben ik ook te nuchter voor 'zichzelf ontdekken'.
Als je op reis wilt nadat jullie alles hebben geregeld, moet je dat doen. Besef wel dat er dan niemand vertrouwd in de buurt is die even een arm om je heen slaat als je daar behoefte aan hebt. Maar als je het met virtuele hugs af kan is internet geduldig.
Ik heb geen wespentaille, ik heb een bijenrompje
woensdag 17 mei 2017 om 07:32
woensdag 17 mei 2017 om 08:45
Als een reis maken hetgeen is dat je in deze situatie ingegeven wordt, dan zou ik daar zeker voor gaan. Ik zou die reis als ik jou was echter niet alleen maken, zeker niet als je van plan bent om naar de andere kant van de wereld te reizen. Beter neem je iemand mee die je vertrouwd en fijn gezelschap is. Het is allemaal zo vers nog. Grote kans dat er veel momenten zullen zijn dat je even niet weet waar je het zoeken moet. Dan is het fijn als er iemand bij je is die weet van je situatie en er voor je kan zijn.
Sterkte meis. Ik weet hoe het voelt en ja, het wordt weer beter na verloop van tijd. Daar heb je nu niets aan, maar hier moet je doorheen. Je future-you zal dan op termijn weer gelukkig zijn.
woensdag 17 mei 2017 om 09:22
ik wens je veel sterkte
woensdag 17 mei 2017 om 09:48
Wat ontzettend zuur. Gelukkig ben je nog jong genoeg om jezelf te (her)ontdekken. En ja, het is eng om ineens alleen te zijn. Maar wel goed, nu leer je echt op jezelf te vertrouwen. En dat mag ook wel op je 27ste!
Ik ben ook lang gaan reizen na een verbroken relatie. Ging uiteindelijk een half jaar na de breuk op reis. Beste beslissing ooit.
Ik ben ook lang gaan reizen na een verbroken relatie. Ging uiteindelijk een half jaar na de breuk op reis. Beste beslissing ooit.
woensdag 17 mei 2017 om 09:48
Wat ontzettend zuur. Gelukkig ben je nog jong genoeg om jezelf te (her)ontdekken. En ja, het is eng om ineens alleen te zijn. Maar wel goed, nu leer je echt op jezelf te vertrouwen. En dat mag ook wel op je 27ste!
Ik ben ook lang gaan reizen na een verbroken relatie. Ging uiteindelijk een half jaar na de breuk op reis. Beste beslissing ooit.
Ik ben ook lang gaan reizen na een verbroken relatie. Ging uiteindelijk een half jaar na de breuk op reis. Beste beslissing ooit.
woensdag 17 mei 2017 om 09:50
Het is vreselijk wat jou is aangedaan!
Ik vraag mij echter af of dit het juiste moment is om zo'n bijzondere reis te maken. Wat eerder al werd genoemd, het kan ook zomaar zijn dat je je daar extra alleen voelt in dat verre buitenland zonder je dierbaren die je kunnen troosten. Dit is voor een ieder anders natuurlijk, maar
denk daar goed over na. Die reis kan over een jaar ook als je er wellicht meer van kan genieten omdat je wat bent geheeld.
Veel sterkte de komende tijd, het is ontzettend klote en zwaar. Veel sterkte!
Ik vraag mij echter af of dit het juiste moment is om zo'n bijzondere reis te maken. Wat eerder al werd genoemd, het kan ook zomaar zijn dat je je daar extra alleen voelt in dat verre buitenland zonder je dierbaren die je kunnen troosten. Dit is voor een ieder anders natuurlijk, maar
denk daar goed over na. Die reis kan over een jaar ook als je er wellicht meer van kan genieten omdat je wat bent geheeld.
Veel sterkte de komende tijd, het is ontzettend klote en zwaar. Veel sterkte!
woensdag 17 mei 2017 om 10:42
Nooit zelf meegemaakt, maar ik kan je wel vertellen dat je je in de toekomst weer beter gaat voelen
. Je gaat nu door een enorm moeilijke periode, voelt je gekwetst en vernederd en dat is begrijpelijk! Maar er komt echt een dag dat je je weer goed voelt!
My life, my way
woensdag 17 mei 2017 om 10:44
Hallo Lisanne,
wat een rotsituatie. Ik kan me goed voorstellen dat je je enorm gekwetst voelt. Dat is ook heel normaal.
Natuurlijk wil je nu afstand. Moet je ook nemen. Maar of het verstandig is dat aan de andere kant van de wereld te zoeken dat weet ik niet. Zo'n reis is een hele ervaring, en kan natuurlijk al een lang gekoesterde wens van je zijn. Neemt niet weg dat als je dit nu doet, het een herinnering wordt die voor altijd verbonden is aan het verdriet dat je nu hebt.
Wat je ook doet, ik wens je in ieder geval veel kracht toe. Er komt emotioneel en praktisch veel op je af nu. Hopelijk vind je jezelf snel terug...blijf trouw aan jezelf en je eigen wensen....
wat een rotsituatie. Ik kan me goed voorstellen dat je je enorm gekwetst voelt. Dat is ook heel normaal.
Natuurlijk wil je nu afstand. Moet je ook nemen. Maar of het verstandig is dat aan de andere kant van de wereld te zoeken dat weet ik niet. Zo'n reis is een hele ervaring, en kan natuurlijk al een lang gekoesterde wens van je zijn. Neemt niet weg dat als je dit nu doet, het een herinnering wordt die voor altijd verbonden is aan het verdriet dat je nu hebt.
Wat je ook doet, ik wens je in ieder geval veel kracht toe. Er komt emotioneel en praktisch veel op je af nu. Hopelijk vind je jezelf snel terug...blijf trouw aan jezelf en je eigen wensen....
woensdag 17 mei 2017 om 13:39
Natuurlijk ga jij je ooit beter voelen! Nu voelt het alsof iemand iets van je af heeft genomen. Alsof alles wat je dacht dat was onzeker is geworden en ergens is dat ook zo. Met de tijd (en geloof me, ik heb nagenoeg hetzelfde op dezelfde leeftijd meegemaakt) komt het goed en ben je zekerder dan ooit.
Ik ben het niet eens met de reacties dat dit niet het juiste moment is om op reis te gaan. Of je nu thuis bent of op reis, eenzaam ga je je toch voelen (helaas). Je gaat momenten hebben waarop je even enorm een schouder mist, maar feit is dat dit je ook overkomt in je eigen bed. Dus ga lekker! Maak nieuwe dingen mee, los problemen zelf op, ontmoet nieuwe mensen en verras jezelf met hoe sterk en creatief je eigenlijk bent.
Over een jaar kijk je terug en ben je trots op hoe je dit jaar bent doorgekomen.
Ik ben het niet eens met de reacties dat dit niet het juiste moment is om op reis te gaan. Of je nu thuis bent of op reis, eenzaam ga je je toch voelen (helaas). Je gaat momenten hebben waarop je even enorm een schouder mist, maar feit is dat dit je ook overkomt in je eigen bed. Dus ga lekker! Maak nieuwe dingen mee, los problemen zelf op, ontmoet nieuwe mensen en verras jezelf met hoe sterk en creatief je eigenlijk bent.
Over een jaar kijk je terug en ben je trots op hoe je dit jaar bent doorgekomen.
donderdag 18 mei 2017 om 02:34
Bedankt voor de reacties. Ik verwoord het jezelf ontdekken niet goed. Ik lees veel dat er voor mensen vaak een specifieke reden is om te backpacken. Ook na een gebroken hart. En dat het helpend kan zijn. Ik vind het doodeng om deze stap te maken maar een intern gevoel zegt mij dat dit goed zal zijn .ik zou dan rond eind september begin oktober weg willen. Eerst wat rust vinden
donderdag 18 mei 2017 om 06:44
Klinkt misschien gek, maar in je posts kom je al aardig gelaten en rustig over. Voel je je ook werkelijk zo of lijkt dat alleen maar zo?
September oktober klinkt nog ver weg, maar voor je het weet is het zover. Mogelijk dat je dan nog midden in het verwerkingsproces zit. Maar wellicht dat de reis die je gaat maken dat proces ten goede komt. Lastig te zeggen zonder je te kennen.
September oktober klinkt nog ver weg, maar voor je het weet is het zover. Mogelijk dat je dan nog midden in het verwerkingsproces zit. Maar wellicht dat de reis die je gaat maken dat proces ten goede komt. Lastig te zeggen zonder je te kennen.
donderdag 18 mei 2017 om 08:47
Ik ben alles behalve rustig. Rationeel gezien kan ik het beredeneren. Emotioneel ben ik een wrak. Ik kan letterlijk niet meer eten en slapen op het moment. Ga straks ook naar de huisarts. Maar ik ben iemand die perspectief wil hebben, een doel in het leven. Het doel dat ik voor kort nog had is verbroken. We waren bezig met kinderen krijgen en nu moet ik mijn hele mindset omzetten
donderdag 18 mei 2017 om 09:23
Arme schat, dikke knuffel
Goed van je dat je bezig bent om doelen te stellen, al hoewel je nu denk ik het beste doelen kan stellen voor de korte termijn. Het perspectief op lange termijn is nu erg onzeker en daaraan denken kan mogelijk leiden tot wanhoop en je verlammen. Is ook niet nodig om daaraan te denken op dit moment. Doelen op korte termijn, zoals die reis die je graag wil maken, zijn perfect. Hoe dingen daarna lopen zie je dan wel weer. Want hoe verder je komt in dit proces, des te helderder je weer kunt nadenken. Dan komen de perspectieven voor de lange termijn vanzelf wel weer aan bod. Vooral niet overhaasten.
Wat betreft eten en slapen: heel herkenbaar. Beide zijn echter wel heel belangrijk in het proces. Het is nu meer dan ooit belangrijk (eigenlijk altijd) dat je goed voor jezelf zorgt en daar hoort goed eten en slapen ook bij. Je huisarts kan je hiermee helpen.
Voor mijn slaapproblemen heb ik medicatie gekregen van de huisarts. Helaas zijn dit "inslapers" die, je dus helpen met inslapen
. Voor mij persoonlijk is inslapen geen probleem. Als ik de hele dag gewerkt heb en mezelf 's avonds heb afgebeuld op de sportschool, dan lukt inslapen vaak prima. Ik word alleen vaak midden in de nacht wakker en het lukt me dan niet meer om opnieuw in te slaap te vallen. Vaak neem ik dan even een half tabletje en dan slaap na een kwartier woelen vaak wel weer in. Heel boeiend zo mijn slaapprobleem, maar schrijf het hier uit zodat je weet dat je niet de enige bent die hier problemen mee heeft en hoe ik ermee omga. Mogelijk dat dat voor jou ook werkt.
Goed van je dat je bezig bent om doelen te stellen, al hoewel je nu denk ik het beste doelen kan stellen voor de korte termijn. Het perspectief op lange termijn is nu erg onzeker en daaraan denken kan mogelijk leiden tot wanhoop en je verlammen. Is ook niet nodig om daaraan te denken op dit moment. Doelen op korte termijn, zoals die reis die je graag wil maken, zijn perfect. Hoe dingen daarna lopen zie je dan wel weer. Want hoe verder je komt in dit proces, des te helderder je weer kunt nadenken. Dan komen de perspectieven voor de lange termijn vanzelf wel weer aan bod. Vooral niet overhaasten.
Wat betreft eten en slapen: heel herkenbaar. Beide zijn echter wel heel belangrijk in het proces. Het is nu meer dan ooit belangrijk (eigenlijk altijd) dat je goed voor jezelf zorgt en daar hoort goed eten en slapen ook bij. Je huisarts kan je hiermee helpen.
Voor mijn slaapproblemen heb ik medicatie gekregen van de huisarts. Helaas zijn dit "inslapers" die, je dus helpen met inslapen
. Voor mij persoonlijk is inslapen geen probleem. Als ik de hele dag gewerkt heb en mezelf 's avonds heb afgebeuld op de sportschool, dan lukt inslapen vaak prima. Ik word alleen vaak midden in de nacht wakker en het lukt me dan niet meer om opnieuw in te slaap te vallen. Vaak neem ik dan even een half tabletje en dan slaap na een kwartier woelen vaak wel weer in. Heel boeiend zo mijn slaapprobleem, maar schrijf het hier uit zodat je weet dat je niet de enige bent die hier problemen mee heeft en hoe ik ermee omga. Mogelijk dat dat voor jou ook werkt.