Break up
zondag 15 april 2018 om 22:07
Hoi mensen,
Sorry voor het lange verhaal alvast..
Ik heb jullie hulp nodig bij het verwerken van mijn relatiebreuk (9 maanden relatie). Ik en mijn ex zijn uit elkaar gegaan doordat mijn ex de houding van mijn ouders onfatsoenlijk vond. Het is op een avond waarbij mijn ex bij mij thuis kwam helemaal mis gegaan. Mijn ex had besloten om te stoppen met zijn huidige opleiding en te beginnen aan een nieuwe. Hij heeft nu inmiddels vier jaar studievertraging. Ik heb het er met mijn ex ook over gehad en heb ook gezegd dat ik het niet slim vond. Ik heb dit thuis ook aan mijn ouders verteld. Ik heb een goede relatie met hen en vertel mijn moeder bijna alles, die verteld dan weer veel aan mijn vader. Zo werkt het bij ons eigenlijk. Mijn vader heeft op de betreffende avond tegen mijn ex gezegd dat hij beter zijn best moest doen voor school wilde hij switchen van opleiding (#1). Dit schoot bij mijn ex in het verkeerde keelgat, wat ik ook volkomen begreep. Mijn ex ging er dan ook tegenin en de discussie liep aardig hoog op. Ik kwam tussen beide, mijn ex ging toen nog even door. De volgende ochtend heeft mijn vader zijn excuses aangeboden aan mijn ex en gezegd dat hij vooral voor de opleiding moest gaan als hij dat graag wilde en dat hij er ook verder geen zaak in had. Netjes en afgehandeld dacht ik zo. Voor deze avond is er nooit wat voorgevallen en was het allemaal prima. Ik merkte soms wel dat hij zich niet helemaal op zijn gemak voelde bij mij thuis, maar als ik er dan naar vroeg antwoordde hij dat hij liever thuis was, maar dat iedereen dat wel heeft omdat iedereen zich thuis beter op zijn gemak voelt. Begrijpelijk dacht ik, dus verder ook niets van gedacht.
Na deze avond echter kwam alle opgekropte kritiek over mijn ouders eruit van mijn ex. Hij vertelde me dat hij de houding van mijn ouders onfatsoenlijk vond, dat ze denigrerend waren tegenover hem, dat er steken onder water waren gegeven. Ik was zo in shock van dit alles dat ik helemaal dicht klapte en geen weerwoord wist te geven. Hieruit concludeerde hij dat mijn ouders inderdaad liever iemand anders als mijn vriend zagen. Iets dat niet klopt, mijn ouders vonden hem echt een leuke nette jongen voor mij. Ik snapte hem dan ook niet. Iets dat hij totaal niet begreep van mij en hij heel erg vond, want in een relatie begrijp je elkaar altijd (volgens hem). Hij noemde dat mijn ouders zich zo veel bemoeiden met hem en zijn keuzes. Hij doelt hier op dat mijn vader hem eens heeft gezegd dat het verstandig was om oefeningen voor zijn knie te doen na de operatie (een operatie die mijn vader vroeger ook heeft gehad en dus heel goed bedoeld is, mijn ex ook uitgelegd, #2). Ook is er wel eens gezegd dat je als je snel je rijbewijs wilt halen je geregeld lessen moet nemen, iets dat hij op dat moment niet deed (#3). Deze dingen zijn maanden geleden besproken en ik was alweer vergeten dat dit ooit gezegd is. Dit heeft hij er allemaal bijgehaald, waardoor het voor mij moeilijk te bevatten was allemaal. Hij heeft echt het gevoel gehad dat mijn ouders op hem neerkeken en dit vind ik heel erg. Ik heb hem dan ook gezegd dat dit niet zo is, dat ik snap dat het niet hun taak is om zich met hem te bemoeien, maar dat het eigenlijk goed bedoeld is. Iets dat hij absoluut niet accepteerde. Hij vindt dat ik het niet voor hem opgenomen heb en vindt dat ik te veel de kant van mijn ouders heb gekozen (het is wel zo dat ik mijn ouders begrijp, aangezien ik weet dat zij dit uit pure interesse en belangstelling doen. De manier waarop is alleen niet altijd even tactisch). Ook heeft hij benoemd dat hij vindt dat mijn opvoeding wat betreft de verhoudingen in het gezin niet deugt. Hij bedoelt hiermee dat mijn vader eigenlijk de baas is en dat niemand tegen hem in gaat (mijn vader heeft wel de sterkste mening en vindt respect belangrijk, maar de baas zou ik hem absoluut niet willen noemen).
Hij wilde niet meer bij mij thuis komen. Dit zag hij als beste oplossing, wat mijn hart brak en dat wist hij ook. Ik heb een gesprek met mijn ouders voorgesteld als weg naar oplossing. Mijn ouders stonden hier ook voor open, ze hebben excuses aangeboden en aangegeven dat als hij voor mij wil gaan hij dit voor mij zou moeten doen en niet weg zou moeten lopen voor dit gesprek. Het gesprek wilde hij niet meer en hij heeft het uitgemaakt, omdat hij dacht dat dit de beste oplossing is. Een relatie kan volgens hem niet bestaan in een omgeving waarin je je onveilig voelt (bij mij thuis dus). Ik wil hem niet terug, want onze relatie zou nooit meer kunnen werken en als hij dit werkelijk zo voelt bij mij thuis gun ik hem een wereld zonder dat hij zich zo naar hoeft te voelen op een bepaalde plek.
Ik heb veel moeite met het verwerken van dit alles, omdat ik zit met hoe ik dit heb kunnen missen, aan of mijn ouders dan inderdaad zo onbehoorlijk zijn geweest. Het was dan ook mijn eerste relatie (ook de zijne) en heb nog nooit mensen zo over mijn ouders horen praten als hij. Ben ik dan zo naïef dat ik dit niet als iets onbehoorlijks zie? Ik heb een ontzettend schuldgevoel en wil hier van af. Wat vinden jullie ervan? Hoe hadden jullie bovenstaande opmerkingen opgevat?
Sorry voor het lange verhaal alvast..
Ik heb jullie hulp nodig bij het verwerken van mijn relatiebreuk (9 maanden relatie). Ik en mijn ex zijn uit elkaar gegaan doordat mijn ex de houding van mijn ouders onfatsoenlijk vond. Het is op een avond waarbij mijn ex bij mij thuis kwam helemaal mis gegaan. Mijn ex had besloten om te stoppen met zijn huidige opleiding en te beginnen aan een nieuwe. Hij heeft nu inmiddels vier jaar studievertraging. Ik heb het er met mijn ex ook over gehad en heb ook gezegd dat ik het niet slim vond. Ik heb dit thuis ook aan mijn ouders verteld. Ik heb een goede relatie met hen en vertel mijn moeder bijna alles, die verteld dan weer veel aan mijn vader. Zo werkt het bij ons eigenlijk. Mijn vader heeft op de betreffende avond tegen mijn ex gezegd dat hij beter zijn best moest doen voor school wilde hij switchen van opleiding (#1). Dit schoot bij mijn ex in het verkeerde keelgat, wat ik ook volkomen begreep. Mijn ex ging er dan ook tegenin en de discussie liep aardig hoog op. Ik kwam tussen beide, mijn ex ging toen nog even door. De volgende ochtend heeft mijn vader zijn excuses aangeboden aan mijn ex en gezegd dat hij vooral voor de opleiding moest gaan als hij dat graag wilde en dat hij er ook verder geen zaak in had. Netjes en afgehandeld dacht ik zo. Voor deze avond is er nooit wat voorgevallen en was het allemaal prima. Ik merkte soms wel dat hij zich niet helemaal op zijn gemak voelde bij mij thuis, maar als ik er dan naar vroeg antwoordde hij dat hij liever thuis was, maar dat iedereen dat wel heeft omdat iedereen zich thuis beter op zijn gemak voelt. Begrijpelijk dacht ik, dus verder ook niets van gedacht.
Na deze avond echter kwam alle opgekropte kritiek over mijn ouders eruit van mijn ex. Hij vertelde me dat hij de houding van mijn ouders onfatsoenlijk vond, dat ze denigrerend waren tegenover hem, dat er steken onder water waren gegeven. Ik was zo in shock van dit alles dat ik helemaal dicht klapte en geen weerwoord wist te geven. Hieruit concludeerde hij dat mijn ouders inderdaad liever iemand anders als mijn vriend zagen. Iets dat niet klopt, mijn ouders vonden hem echt een leuke nette jongen voor mij. Ik snapte hem dan ook niet. Iets dat hij totaal niet begreep van mij en hij heel erg vond, want in een relatie begrijp je elkaar altijd (volgens hem). Hij noemde dat mijn ouders zich zo veel bemoeiden met hem en zijn keuzes. Hij doelt hier op dat mijn vader hem eens heeft gezegd dat het verstandig was om oefeningen voor zijn knie te doen na de operatie (een operatie die mijn vader vroeger ook heeft gehad en dus heel goed bedoeld is, mijn ex ook uitgelegd, #2). Ook is er wel eens gezegd dat je als je snel je rijbewijs wilt halen je geregeld lessen moet nemen, iets dat hij op dat moment niet deed (#3). Deze dingen zijn maanden geleden besproken en ik was alweer vergeten dat dit ooit gezegd is. Dit heeft hij er allemaal bijgehaald, waardoor het voor mij moeilijk te bevatten was allemaal. Hij heeft echt het gevoel gehad dat mijn ouders op hem neerkeken en dit vind ik heel erg. Ik heb hem dan ook gezegd dat dit niet zo is, dat ik snap dat het niet hun taak is om zich met hem te bemoeien, maar dat het eigenlijk goed bedoeld is. Iets dat hij absoluut niet accepteerde. Hij vindt dat ik het niet voor hem opgenomen heb en vindt dat ik te veel de kant van mijn ouders heb gekozen (het is wel zo dat ik mijn ouders begrijp, aangezien ik weet dat zij dit uit pure interesse en belangstelling doen. De manier waarop is alleen niet altijd even tactisch). Ook heeft hij benoemd dat hij vindt dat mijn opvoeding wat betreft de verhoudingen in het gezin niet deugt. Hij bedoelt hiermee dat mijn vader eigenlijk de baas is en dat niemand tegen hem in gaat (mijn vader heeft wel de sterkste mening en vindt respect belangrijk, maar de baas zou ik hem absoluut niet willen noemen).
Hij wilde niet meer bij mij thuis komen. Dit zag hij als beste oplossing, wat mijn hart brak en dat wist hij ook. Ik heb een gesprek met mijn ouders voorgesteld als weg naar oplossing. Mijn ouders stonden hier ook voor open, ze hebben excuses aangeboden en aangegeven dat als hij voor mij wil gaan hij dit voor mij zou moeten doen en niet weg zou moeten lopen voor dit gesprek. Het gesprek wilde hij niet meer en hij heeft het uitgemaakt, omdat hij dacht dat dit de beste oplossing is. Een relatie kan volgens hem niet bestaan in een omgeving waarin je je onveilig voelt (bij mij thuis dus). Ik wil hem niet terug, want onze relatie zou nooit meer kunnen werken en als hij dit werkelijk zo voelt bij mij thuis gun ik hem een wereld zonder dat hij zich zo naar hoeft te voelen op een bepaalde plek.
Ik heb veel moeite met het verwerken van dit alles, omdat ik zit met hoe ik dit heb kunnen missen, aan of mijn ouders dan inderdaad zo onbehoorlijk zijn geweest. Het was dan ook mijn eerste relatie (ook de zijne) en heb nog nooit mensen zo over mijn ouders horen praten als hij. Ben ik dan zo naïef dat ik dit niet als iets onbehoorlijks zie? Ik heb een ontzettend schuldgevoel en wil hier van af. Wat vinden jullie ervan? Hoe hadden jullie bovenstaande opmerkingen opgevat?
zondag 15 april 2018 om 22:23
Precies wat ik schrijven wilde.
Je ouders klinken mij juist als hele lieve, betrokken, warme mensen in de oren. Niet aan je ouders twijfelen hoor, TO. Wel aan je ex. Die is blijkbaar niet in staat iets anders te verwerken dan halleluja. Is hij soms oneindig verwend door zijn eigen ouders?
zondag 15 april 2018 om 22:29
Meen je dat nou?Unicorn1992 schreef: ↑15-04-2018 22:17Eerlijk? Ik snap je vriend wel.. ik had het zelf ook vervelend gevonden en ik vind dat je je in een vervelende situatie bevindt, maar ik snap je vriend 100%
#1: wéér van opleiding wisselen als je vier jaar studieachterstand hebt = onvolwassen => mag je best iets van zeggen
#2: adviseren oefeningen te doen na een knie operatie = goede raad = lief & betrokken
#3: opmerken dat als je snel je rijbewijs wilt halen je een hoge frequentie met lessen moet kiezen = realistische visie = niks mis mee
zondag 15 april 2018 om 22:35
Zijn ouders zijn gescheiden, dus de verhoudingen daar thuis zijn anders. Iedereen gaat meer zijn eigen gang en kinderen staan meer gelijk aan ouders. Niet dat ik dat niet sta, maar bij mij thuis is het heel hecht en willen mijn ouders wel dat je respectvol naar hun luistert.ikBedoelHetGoed schreef: ↑15-04-2018 22:23Precies wat ik schrijven wilde.
Je ouders klinken mij juist als hele lieve, betrokken, warme mensen in de oren. Niet aan je ouders twijfelen hoor, TO. Wel aan je ex. Die is blijkbaar niet in staat iets anders te verwerken dan halleluja. Is hij soms oneindig verwend door zijn eigen ouders?
zondag 15 april 2018 om 22:42
Ik snap dat het zo klinkt, maar eigenlijk was ik bijna altijd bij hem dus had hij vrij weinig met mijn ouders van doen.LaChatteBlanche schreef: ↑15-04-2018 22:37Jij en jouw ouders vinden vast wel een keer een leuke man voor jullie om met elkaar te delen. Ik zou zelf niet op jullie vallen.
zondag 15 april 2018 om 22:56
Ik vind zijn ergernissen begrijpelijk als je er vanuit gaat dat nooit commentaar gewenst is, maar dat moet besproken kunnen worden. Hij gaat moeilijkheden uit de weg waaruit ik vasstel dat hij nog aan het puberen is of een sociale stoornis heeft. Zijn keuze om te breken en niet naar oplossingen te zoeken, is er een van iemand die niet vol voor je gaat, maar al eerder twijfels had. Dit is slechts een aanleiding. Gewoon even laten sudderen
Saai maar spannend
zondag 15 april 2018 om 22:59
Gelijk maar je kunt er op doorzeuren..ikBedoelHetGoed schreef: ↑15-04-2018 22:29Meen je dat nou?
#1: wéér van opleiding wisselen als je vier jaar studieachterstand hebt = onvolwassen => mag je best iets van zeggen
#2: adviseren oefeningen te doen na een knie operatie = goede raad = lief & betrokken
#3: opmerken dat als je snel je rijbewijs wilt halen je een hoge frequentie met lessen moet kiezen = realistische visie = niks mis mee
Alhoewel punt 1, idd wél heel wat zegt over hem.
Denk dat hij niet wat is voor je. Ik snap überhaupt niet dat je kiest voor iemand dat onvolwassen is. Kost zoveel energie, vooral als je de 20 bent gepasseerd wil je jezelf of samen toch ontwikkelen ipv de moeder uit te hangen?
Ja en toch begrijp ik je close contact met je familie goed maar al die goede adviezen/meningen en vooral de bemoeienissen.. daar hou ik ook totaal niet van. En vind dat ook erg onvolwassen. Maar eigenlijk meer van je ouders. Maargoed jij laat het wel toe.
Ik vertel mijn ouders van alles maar nog geen haar op hun hoofd dat ze mijn vriend ergens op aanspreken. Ze hebben het er wel eens over en daar komt adviezen uit maar verder.. mijn moeder is er nog wel eens van om haar mening door te drukken. En daar steek ik een stokje voor en ik vind dat het ook mijn taak is. Het is en blijft zijn keuze en hoe graag je een ander mening ziet veranderen doordrukken/ zeuren of weer herhalen werkt alleen maar averechts en het is ook nog een bloedirritant waardoor de ander de adviezen niet eens meer serieus neemt. Volgens mij is dat niet de bedoeling hiervan.
Maar ik doe het ook alleen als ik zie aan men vriend dat zijn irritatie gehalte stijgt. En daar moet jij ook mee spelen en weten wanneer je wel en niet moet 'ingrijpen'.
Bam!!!!
zondag 15 april 2018 om 23:08
Het was ook meer in de situaties dat de onderwerpen ter sprake kwamen en dat dit er in een lopend gesprek over gezegd werd. Maar ik weet ook inderdaad voor een volgende keer dat ik mijn ouders zeker op afstand ga houden. Ik heb nooit aan hem gemerkt dat hij dit erg vond, het is me dan ook nooit opgevallen dat dit gebeurde. Tot de betreffende avond dan, toen merkte ik het wel en heb ik het zo goed mogelijk afgekapt. Maar toen was het voor hem dus al te laat.Ycjoo- schreef: ↑15-04-2018 22:59Gelijk maar je kunt er op doorzeuren..
Alhoewel punt 1, idd wél heel wat zegt over hem.
Denk dat hij niet wat is voor je. Ik snap überhaupt niet dat je kiest voor iemand dat onvolwassen is. Kost zoveel energie, vooral als je de 20 bent gepasseerd wil je jezelf of samen toch ontwikkelen ipv de moeder uit te hangen?
Ja en toch begrijp ik je close contact met je familie goed maar al die goede adviezen/meningen en vooral de bemoeienissen.. daar hou ik ook totaal niet van. En vind dat ook erg onvolwassen. Maar eigenlijk meer van je ouders. Maargoed jij laat het wel toe.
Ik vertel mijn ouders van alles maar nog geen haar op hun hoofd dat ze mijn vriend ergens op aanspreken. Ze hebben het er wel eens over en daar komt adviezen uit maar verder.. mijn moeder is er nog wel eens van om haar mening door te drukken. En daar steek ik een stokje voor en ik vind dat het ook mijn taak is. Het is en blijft zijn keuze en hoe graag je een ander mening ziet veranderen doordrukken/ zeuren of weer herhalen werkt alleen maar averechts en het is ook nog een bloedirritant waardoor de ander de adviezen niet eens meer serieus neemt. Volgens mij is dat niet de bedoeling hiervan.
Maar ik doe het ook alleen als ik zie aan men vriend dat zijn irritatie gehalte stijgt. En daar moet jij ook mee spelen en weten wanneer je wel en niet moet 'ingrijpen'.
zondag 15 april 2018 om 23:09
Dit soort verhoudingen in een familie ben ik ook allergisch voor. Iedereen wenst respect en het is een wisselwerking. Maar als je je vader of moeder niet durft tegen te spreken vraag ik me af of er inderdaad wel respect is naar elkaar. Tegen spreken hoeft niet negatief of boos of met ruzie zijn. Maar wel rustig aangeven waar je grens ligt en dat moet gerespecteerd worden.Annelotje97 schreef: ↑15-04-2018 22:35Zijn ouders zijn gescheiden, dus de verhoudingen daar thuis zijn anders. Iedereen gaat meer zijn eigen gang en kinderen staan meer gelijk aan ouders. Niet dat ik dat niet sta, maar bij mij thuis is het heel hecht en willen mijn ouders wel dat je respectvol naar hun luistert.
Bam!!!!
zondag 15 april 2018 om 23:13
Je ex was waarschijnlijk niet gewend dat een volwassene zijn gedrag 'afkeurt' of er tips bij heeft. Dan accepteer je het ook niet van de ouders van je vriendin.
Ik vind het behoorlijk onvolwassen en zelfs asociaal om in discussie te treden met de ouders van je vriendin naar aanleiding van een tip die bedoeld is als bemoediging om een opleiding af te maken/voor zijn gezondheid/voor succesvol afrijden.
Als jij je goed voelt bij je ouders, zou ik het laten gaan. Het is een les die hij moet leren. Daar kun jij niks aan veranderen.
Ik vind het behoorlijk onvolwassen en zelfs asociaal om in discussie te treden met de ouders van je vriendin naar aanleiding van een tip die bedoeld is als bemoediging om een opleiding af te maken/voor zijn gezondheid/voor succesvol afrijden.
Als jij je goed voelt bij je ouders, zou ik het laten gaan. Het is een les die hij moet leren. Daar kun jij niks aan veranderen.
Hips, hopsakee en pierlala.
zondag 15 april 2018 om 23:15
Dan heb je niet goed aangevoeld wat het toch met je vriend deed. Je kunt niet alles voor hem uitsluiten hoor. Ach volgende keer let je er op toch. Meer kun je niet aan doen meer. Alleen zorgen dat je je ex gauw vergeet. Ga genieten!!Annelotje97 schreef: ↑15-04-2018 23:08Het was ook meer in de situaties dat de onderwerpen ter sprake kwamen en dat dit er in een lopend gesprek over gezegd werd. Maar ik weet ook inderdaad voor een volgende keer dat ik mijn ouders zeker op afstand ga houden. Ik heb nooit aan hem gemerkt dat hij dit erg vond, het is me dan ook nooit opgevallen dat dit gebeurde. Tot de betreffende avond dan, toen merkte ik het wel en heb ik het zo goed mogelijk afgekapt. Maar toen was het voor hem dus al te laat.
Bam!!!!
zondag 15 april 2018 om 23:16
Ik spreek mijn ouders ook zeker wel tegen hoor, alleen zijn er niet vaak dingen waar tegengesproken over hoeft te worden.Ycjoo- schreef: ↑15-04-2018 23:09Dit soort verhoudingen in een familie ben ik ook allergisch voor. Iedereen wenst respect en het is een wisselwerking. Maar als je je vader of moeder niet durft tegen te spreken vraag ik me af of er inderdaad wel respect is naar elkaar. Tegen spreken hoeft niet negatief of boos of met ruzie zijn. Maar wel rustig aangeven waar je grens ligt en dat moet gerespecteerd worden.
zondag 15 april 2018 om 23:21
Nee klopt heb ik schijnbaar dus niet. Dit gaat in ieder geval niet nog een keer gebeuren!
zondag 15 april 2018 om 23:24
Je ex heeft vast een andere versie van dit verhaal. Je ouders willen/eisen/verwachten nogal veel, vragen nogal veel en vinden nogal veel. Hoe goed bedoeld ook, niet iedereen is van ongevraagde adviezen en meningen gecharmeerd.
Jouw ouders kunnen wel wat meer moeite doen om uit te vinden of jouw verkering op hun kritiek/mening/advies zit te wachten en inbinden als blijkt dat dat niet zo is. Er is namelijk ook niks mis met een kletspraatje over het weer. En jij mag ze daar gerust ook duidelijk op wijzen.
Als zij eisen dat kinderen en hun liefdes ‘respectvol luisteren’ (really?) dan moeten zij zelf als eerste respectvol omgaan met grenzen.
Jouw ouders kunnen wel wat meer moeite doen om uit te vinden of jouw verkering op hun kritiek/mening/advies zit te wachten en inbinden als blijkt dat dat niet zo is. Er is namelijk ook niks mis met een kletspraatje over het weer. En jij mag ze daar gerust ook duidelijk op wijzen.
Als zij eisen dat kinderen en hun liefdes ‘respectvol luisteren’ (really?) dan moeten zij zelf als eerste respectvol omgaan met grenzen.
zondag 15 april 2018 om 23:36
Ja klopt, ik heb ze er ook al op gewezen. Ja nou, respectvol luisteren haha, het is echt niet zo dat ik doe wat mijn ouders zeggen en dat hun wil de wet is hoor. Zo ligt het helemaal niet, alleen wist ik niet zo goed hoe ik het anders moest omschrijven. Het is best wel saai bij ons thuis zeg maar, iedereen begrijpt elkaar wel en er is nooit echt iets aan de hand.made@kate schreef: ↑15-04-2018 23:24Je ex heeft vast een andere versie van dit verhaal. Je ouders willen/eisen/verwachten nogal veel, vragen nogal veel en vinden nogal veel. Hoe goed bedoeld ook, niet iedereen is van ongevraagde adviezen en meningen gecharmeerd.
Jouw ouders kunnen wel wat meer moeite doen om uit te vinden of jouw verkering op hun kritiek/mening/advies zit te wachten en inbinden als blijkt dat dat niet zo is. Er is namelijk ook niks mis met een kletspraatje over het weer. En jij mag ze daar gerust ook duidelijk op wijzen.
Als zij eisen dat kinderen en hun liefdes ‘respectvol luisteren’ (really?) dan moeten zij zelf als eerste respectvol omgaan met grenzen.
zondag 15 april 2018 om 23:54
Ik zou daar net zo in staan als jij. In elk geval met betrekking tot jouw drie voorbeelden. Daar zie ik werkelijk niet van in waarom je daar excuses op zou verwachten. Des te meer zegt het dat jouw ouders die excuses wel aanboden. Iemand anders schreef dat je ex waarschijnlijk een excuus zocht om het uit te maken. Dat denk ik ook.Annelotje97 schreef: ↑15-04-2018 23:16Ik spreek mijn ouders ook zeker wel tegen hoor, alleen zijn er niet vaak dingen waar tegengesproken over hoeft te worden.
maandag 16 april 2018 om 00:04
Ja dat zou goed kunnenikBedoelHetGoed schreef: ↑15-04-2018 23:54Ik zou daar net zo in staan als jij. In elk geval met betrekking tot jouw drie voorbeelden. Daar zie ik werkelijk niet van in waarom je daar excuses op zou verwachten. Des te meer zegt het dat jouw ouders die excuses wel aanboden. Iemand anders schreef dat je ex waarschijnlijk een excuus zocht om het uit te maken. Dat denk ik ook.