Relaties
alle pijlers
co-ouderschap
woensdag 13 juli 2011 om 17:44
woensdag 13 juli 2011 om 17:59
Tsja volgens mij had je dat moeten bedenken voordat je kinderen met hem nam.
De ene partner heeft niet meer recht op de kinderen als de ander na een scheiding.
Het feit dat hij zich tot nu toe niet heel veel met de kinderen heeft bezig gehouden en jij denkt dat hij narcistische trekken zou hebben (denken heel veel mensen van de ander, speciaal na een scheiding) zijn gelukkig niet genoeg reden om je kinderen bij hem weg te houden.
Richt je liever op de echte belangen van je kinderen en dat is goed contact en een goede omgang met beide ouders. De wereld loopt vol met rancuneuse types zoals misschien wel jij.
De ene partner heeft niet meer recht op de kinderen als de ander na een scheiding.
Het feit dat hij zich tot nu toe niet heel veel met de kinderen heeft bezig gehouden en jij denkt dat hij narcistische trekken zou hebben (denken heel veel mensen van de ander, speciaal na een scheiding) zijn gelukkig niet genoeg reden om je kinderen bij hem weg te houden.
Richt je liever op de echte belangen van je kinderen en dat is goed contact en een goede omgang met beide ouders. De wereld loopt vol met rancuneuse types zoals misschien wel jij.
woensdag 13 juli 2011 om 18:07
woensdag 13 juli 2011 om 18:08
woensdag 13 juli 2011 om 18:10
Co-ouderschap is de standaard, het is heel moeilijk om dat niet te krijgen na een scheiding. Neem afstand, vraag iemand om mee te kijken met je en ga naar een mediator. Het is nu heel moeilijk, maar probeer je te focussen op de redenen die je had om met hem te trouwen en kinderen met hem te krijgen; die dingen wil je toch je kinderen niet ontzeggen? Sterkte.
woensdag 13 juli 2011 om 18:43
Ik ben absoluut niet rancuneus! Maar goed, ik ga me hier niet daarover verdedigen.
Mijn vorige topic is al weer van even geleden. En ik ben veel in gesprek geweest met onafhankelijke personen (MW etc), vrienden (ook wederzijds).
De narcistische trekken werden door 3 personen geopperd, onafhankelijk van elkaar. Ik heb daarover het eea opgezocht en herken zo ontzettend veel daarin. Maar goed, als ik het bij gemakzuchtig en niet naar ons omkijken moet houden... ook goed.
Ik wil het beste voor mijn kinderen. En ik ben er van overtuigd dat hij niet 50% van de tijd voor hen kan zorgen. Dat kan hij niet eens goed voor zichzelf. En dat het voor onze kinderen veel te onrustig is om 2 huizen te hebben.
We praten zeker normaal tegen elkaar, vieren over 3 weken de verjaardag van onze oudste gewoon gezamelijk.
Maar ik vroeg specifiek naar de ervaringen van personen die ook geen co-ouderschap wilden... Iemand nog daar ervaring mee?
Mijn vorige topic is al weer van even geleden. En ik ben veel in gesprek geweest met onafhankelijke personen (MW etc), vrienden (ook wederzijds).
De narcistische trekken werden door 3 personen geopperd, onafhankelijk van elkaar. Ik heb daarover het eea opgezocht en herken zo ontzettend veel daarin. Maar goed, als ik het bij gemakzuchtig en niet naar ons omkijken moet houden... ook goed.
Ik wil het beste voor mijn kinderen. En ik ben er van overtuigd dat hij niet 50% van de tijd voor hen kan zorgen. Dat kan hij niet eens goed voor zichzelf. En dat het voor onze kinderen veel te onrustig is om 2 huizen te hebben.
We praten zeker normaal tegen elkaar, vieren over 3 weken de verjaardag van onze oudste gewoon gezamelijk.
Maar ik vroeg specifiek naar de ervaringen van personen die ook geen co-ouderschap wilden... Iemand nog daar ervaring mee?
woensdag 13 juli 2011 om 18:46
Ik denk dus dat dat prima kan. Ken ook iemand met zulke trekkken met co-ouderschap.
Deze persoon kan zich de ene 50% volledig storten op de kinderen (en doet dat ook met voorheen ongekende toewijding) de andere 50% zijn helemaal voor zichzelf en niemand anders, zonder schuldgevoel.
Terwijl dat toen het stel nog samen was wel anders was.
Toen liet deze persoon graag de zorg aan de andere ouder over, omdat het kon en omdat deze persoon de tijd voor zichzelf nodig had.
Nu kan het allebei : Het beste uit 2 werelden, naar eigen zeggen van 'narcistische'persoon.
Ook de ex-partner is verbaasd maar ook vooral blij dat het nu zo goed gaat.
Deze persoon kan zich de ene 50% volledig storten op de kinderen (en doet dat ook met voorheen ongekende toewijding) de andere 50% zijn helemaal voor zichzelf en niemand anders, zonder schuldgevoel.
Terwijl dat toen het stel nog samen was wel anders was.
Toen liet deze persoon graag de zorg aan de andere ouder over, omdat het kon en omdat deze persoon de tijd voor zichzelf nodig had.
Nu kan het allebei : Het beste uit 2 werelden, naar eigen zeggen van 'narcistische'persoon.
Ook de ex-partner is verbaasd maar ook vooral blij dat het nu zo goed gaat.
anoniem_17739 wijzigde dit bericht op 13-07-2011 19:00
Reden: aanvulling
Reden: aanvulling
% gewijzigd
woensdag 13 juli 2011 om 18:52
Ja, ik wilde ook geen co-ouderschap, {knip, erg privé en niet ter zake als TS toch niet hier leest} De rechter was het met me eens dat co-ouderschap in deze situatie niet het beste voor de kinderen was. Nu zijn we 8 jaar verder en zien de jongens hun vader weer regelmatig. Hij heeft gewoon gezag en heeft tot op zekere hoogte net zoveel te zeggen over ze als ik.. Tot op zekere hoogte zeg ik, omdat hijzelf ook aangeeft niet capabel te zijn voor ze te zorgen zoals ik dat doe, hij kan de verantwoording niet aan. Maar dat is ZIJN besluit en niet het mijne. Ik zie de mooie kanten in hem die ik absoluut mijn kinderen wil laten ervaren en de mindere kanten, daar bescherm ik ze wel voor.
Wat helpt mijn ervaring jou?
Wat helpt mijn ervaring jou?
woensdag 13 juli 2011 om 18:59
Er zijn heel veel kinderen met twee huizen hoor, waar het prima gaat. Zolang de ouders gewoon doen en het belang van de kinderen voorop stellen is het niet onrustig.
Het kan best zijn dat jij denkt dat hij dat niet kan. Maar helaas hij is gewoon ook ouder en heeft dus gewoon ook recht om voor ze te zorgen. En jullie kinderen hebben dus ook gewoon recht op jullie beiden! Dat is namelijk het beste in de overgrote meerderheid van de gevallen blijkt iedere keer weer uit allerlei onderzoeken. Ook ik ken diverse voorbeelden van mannen waar je het echt niet van verwachtte, die heel mooi bijdraaiden toen zij eenmaal de verantwoordelijkheid voor een kind na een scheiding hadden.
Dat hij veel zal moeten leren, zal best. Geef hem de kans en de ruimte om te laten zien aan de kinderen en aan jou dat hij het kan. Dat doe je nu namelijk niet.
Als het echt niet goed gaat, is het vroeg genoeg om in te grijpen en heb je echte en eerlijke argumenten om andere afspraken te maken.
Het kan best zijn dat jij denkt dat hij dat niet kan. Maar helaas hij is gewoon ook ouder en heeft dus gewoon ook recht om voor ze te zorgen. En jullie kinderen hebben dus ook gewoon recht op jullie beiden! Dat is namelijk het beste in de overgrote meerderheid van de gevallen blijkt iedere keer weer uit allerlei onderzoeken. Ook ik ken diverse voorbeelden van mannen waar je het echt niet van verwachtte, die heel mooi bijdraaiden toen zij eenmaal de verantwoordelijkheid voor een kind na een scheiding hadden.
Dat hij veel zal moeten leren, zal best. Geef hem de kans en de ruimte om te laten zien aan de kinderen en aan jou dat hij het kan. Dat doe je nu namelijk niet.
Als het echt niet goed gaat, is het vroeg genoeg om in te grijpen en heb je echte en eerlijke argumenten om andere afspraken te maken.
woensdag 13 juli 2011 om 19:01
quote:jo12345 schreef op 13 juli 2011 @ 18:59:
Er zijn heel veel kinderen met twee huizen hoor, waar het prima gaat. Zolang de ouders gewoon doen en het belang van de kinderen voorop stellen is het niet onrustig.
Het kan best zijn dat jij denkt dat hij dat niet kan. Maar helaas hij is gewoon ook ouder en heeft dus gewoon ook recht om voor ze te zorgen. En jullie kinderen hebben dus ook gewoon recht op jullie beiden! Dat is namelijk het beste in de overgrote meerderheid van de gevallen blijkt iedere keer weer uit allerlei onderzoeken. Ook ik ken diverse voorbeelden van mannen waar je het echt niet van verwachtte die heel mooi bijdraaiden toen zij eenmaal de verantwoordelijkheid voor een kind na een scheiding hadden.
Dat hij veel zal moeten leren, zal best. Geef hem de kans en de ruimte om te laten zien aan de kinderen en jou dat hij het kan. Dat doe je nu namelijk niet.
Als het echt niet goed gaat, is het vroeg genoeg om in te grijpen en heb je echte en eerlijke argumenten om ander afspraken te maken.
Eens! En wat is niet goed? Je zal vooral moeten wennen dat het ánders gaat, misschien niet volgens jouw opvattingen/normen/manier.
Maar er moet echt wel heel veel gebeuren wil het écht niet goed gaan.
Er zijn heel veel kinderen met twee huizen hoor, waar het prima gaat. Zolang de ouders gewoon doen en het belang van de kinderen voorop stellen is het niet onrustig.
Het kan best zijn dat jij denkt dat hij dat niet kan. Maar helaas hij is gewoon ook ouder en heeft dus gewoon ook recht om voor ze te zorgen. En jullie kinderen hebben dus ook gewoon recht op jullie beiden! Dat is namelijk het beste in de overgrote meerderheid van de gevallen blijkt iedere keer weer uit allerlei onderzoeken. Ook ik ken diverse voorbeelden van mannen waar je het echt niet van verwachtte die heel mooi bijdraaiden toen zij eenmaal de verantwoordelijkheid voor een kind na een scheiding hadden.
Dat hij veel zal moeten leren, zal best. Geef hem de kans en de ruimte om te laten zien aan de kinderen en jou dat hij het kan. Dat doe je nu namelijk niet.
Als het echt niet goed gaat, is het vroeg genoeg om in te grijpen en heb je echte en eerlijke argumenten om ander afspraken te maken.
Eens! En wat is niet goed? Je zal vooral moeten wennen dat het ánders gaat, misschien niet volgens jouw opvattingen/normen/manier.
Maar er moet echt wel heel veel gebeuren wil het écht niet goed gaan.
woensdag 13 juli 2011 om 19:03
Wat weten een maatschappelijk werker en vrienden van narcisme?
Eerst is je man goed genoeg om kinderen mee te krijgen en nog geen twee jaar na de geboorte van de tweede is hij een soort van narcist?
Is het hier niet een beetje een kwestie van eigenbelang? Dat je van alles verzint om je kinderen zoveel mogelijk bij je te houden?
Dat is logisch hoor. Het is vreselijk om je kinderen te moeten missen, maar dat geldt voor jouw ex ook.
Denk ook aan je kinderen. Hoe zal het voor je kinderen zijn om hun vader zo weinig te zien?
Denk wat minder aan jezelf in dit verhaal en doe wat goed is voor je kinderen.
Een kind mist een vader meer dan je denkt.
Eerst is je man goed genoeg om kinderen mee te krijgen en nog geen twee jaar na de geboorte van de tweede is hij een soort van narcist?
Is het hier niet een beetje een kwestie van eigenbelang? Dat je van alles verzint om je kinderen zoveel mogelijk bij je te houden?
Dat is logisch hoor. Het is vreselijk om je kinderen te moeten missen, maar dat geldt voor jouw ex ook.
Denk ook aan je kinderen. Hoe zal het voor je kinderen zijn om hun vader zo weinig te zien?
Denk wat minder aan jezelf in dit verhaal en doe wat goed is voor je kinderen.
Een kind mist een vader meer dan je denkt.
woensdag 13 juli 2011 om 20:01
Co-ouderschap is uberhaupt niet altijd het beste voor een kind.
Vogel eerst maar eens uit of het wel bij de karakters van je kinderen past.
Het heeft voordelen, maar ook veel nadelen.
En niet ieder kind beweegt goed onder de nadelen.
Bovendien, zitten er randvoorwaarden aan co-ouderschap waar je echt aan moet voldoen wil het gaan werken.
O.a op goede voet met elkaar staan, goede communicatie, dicht bij elkaar wonen etc.
Gaat dit allemaal al niet, dan houdt het op en kan je beter voor een ruime omgangsregeling gaan.
Vogel eerst maar eens uit of het wel bij de karakters van je kinderen past.
Het heeft voordelen, maar ook veel nadelen.
En niet ieder kind beweegt goed onder de nadelen.
Bovendien, zitten er randvoorwaarden aan co-ouderschap waar je echt aan moet voldoen wil het gaan werken.
O.a op goede voet met elkaar staan, goede communicatie, dicht bij elkaar wonen etc.
Gaat dit allemaal al niet, dan houdt het op en kan je beter voor een ruime omgangsregeling gaan.
woensdag 13 juli 2011 om 20:16
woensdag 13 juli 2011 om 20:33
Waarom worden er vragen gesteld in de trant van; waarom begon je dan aan kinderen, of, hij was toen ook goed genoeg.
Hebben jullie nooit verkering gehad met iemand die later toch een grote lul bleek te zijn? Aan dit soort opmerkingen heeft TO helemaal niets.
Ik ben het roerend eens met de mensen die zeggen dat je voor co ouderschap een top ex-relatie moet hebben en het grootste leed verwerkt moet hebben.Je moet min of meer dezelfde ideeen hebben over de opvoeding, en op goed voet staan met elkaar. Geen getreiter over en weer. En daarbij, zoals ook al genoemd, niet alle kinderen vinden het fijn.
TO, jij hebt kleine kinderen, ik ben zelf van mening dat die nu het meeste nog jou als moeder nodig hebben. Later als alles bekoeld is zou je miss kunnen switchen naar co ouderschap.
Hebben jullie nooit verkering gehad met iemand die later toch een grote lul bleek te zijn? Aan dit soort opmerkingen heeft TO helemaal niets.
Ik ben het roerend eens met de mensen die zeggen dat je voor co ouderschap een top ex-relatie moet hebben en het grootste leed verwerkt moet hebben.Je moet min of meer dezelfde ideeen hebben over de opvoeding, en op goed voet staan met elkaar. Geen getreiter over en weer. En daarbij, zoals ook al genoemd, niet alle kinderen vinden het fijn.
TO, jij hebt kleine kinderen, ik ben zelf van mening dat die nu het meeste nog jou als moeder nodig hebben. Later als alles bekoeld is zou je miss kunnen switchen naar co ouderschap.
You can fool all the people some of the time, and some of the people all the time, but you cannot fool all the people all the time.
woensdag 13 juli 2011 om 20:44
quote:Cameron10 schreef op 13 juli 2011 @ 20:33:
Waarom worden er vragen gesteld in de trant van; waarom begon je dan aan kinderen, of, hij was toen ook goed genoeg.
Hebben jullie nooit verkering gehad met iemand die later toch een grote lul bleek te zijn? Aan dit soort opmerkingen heeft TO helemaal niets.
Ik ben het roerend eens met de mensen die zeggen dat je voor co ouderschap een top ex-relatie moet hebben en het grootste leed verwerkt moet hebben.Je moet min of meer dezelfde ideeen hebben over de opvoeding, en op goed voet staan met elkaar. Geen getreiter over en weer. En daarbij, zoals ook al genoemd, niet alle kinderen vinden het fijn.
TO, jij hebt kleine kinderen, ik ben zelf van mening dat die nu het meeste nog jou als moeder nodig hebben. Later als alles bekoeld is zou je miss kunnen switchen naar co ouderschap.Dus moeder heeft meer rechten dan vader?
Waarom worden er vragen gesteld in de trant van; waarom begon je dan aan kinderen, of, hij was toen ook goed genoeg.
Hebben jullie nooit verkering gehad met iemand die later toch een grote lul bleek te zijn? Aan dit soort opmerkingen heeft TO helemaal niets.
Ik ben het roerend eens met de mensen die zeggen dat je voor co ouderschap een top ex-relatie moet hebben en het grootste leed verwerkt moet hebben.Je moet min of meer dezelfde ideeen hebben over de opvoeding, en op goed voet staan met elkaar. Geen getreiter over en weer. En daarbij, zoals ook al genoemd, niet alle kinderen vinden het fijn.
TO, jij hebt kleine kinderen, ik ben zelf van mening dat die nu het meeste nog jou als moeder nodig hebben. Later als alles bekoeld is zou je miss kunnen switchen naar co ouderschap.Dus moeder heeft meer rechten dan vader?
woensdag 13 juli 2011 om 20:57
Nee, dat absoluut niet. Maar het is een feit dat de kinderen gedeeld moeten worden. Zoals ik al zei, maar dat is dus mijn mening, denk ik dat hele jonge kinderen nog net ietsjes harder hun moeder nodig hebben in die beginjaren.
Als ik zo TO's verhaal lees, denk ik meteen dat co ouderschap voorlopig uitgesloten is. Sja, next best thing is dan een regeling van woensdagen en een weekend in de 2 weken. Dus hoofdverblijf bij de moeder.
Als ik zo TO's verhaal lees, denk ik meteen dat co ouderschap voorlopig uitgesloten is. Sja, next best thing is dan een regeling van woensdagen en een weekend in de 2 weken. Dus hoofdverblijf bij de moeder.
You can fool all the people some of the time, and some of the people all the time, but you cannot fool all the people all the time.
woensdag 13 juli 2011 om 21:18
Bedankt voor jullie reacties!
En vooral Cameron bedankt! Ik begrijp alle vragen hier ook niet. Snap wel dat jullie die vragen hebben, maar dat is niet waarom ik dit topic heb geopend.
Ik blijf bij mijn idee dat voor nu co-ouderschap is uitgesloten. Hij is nog nooit 24 uur met ze alleen geweest. Als ze nu bij hem zijn (120 km verder op), dan eet hij bij zijn ouders. Is daar nog een aantal uur. Meestal zijn ze er 1 nacht en dan slapen ze wel bij hem. Hij neemt ze dan al in pyama mee naar zijn huis (zijn ouders doen ze in bad). En als ze er 2 nachten zijn, dan slapen ze om en om bij hem en zijn ouders. Dus heeft hij 1 kind te verzorgen.
Dit is ook een van de redenen waarom ik het niet zie zitten. Hij heeft geen idee wat het is om voor 2 kinderen te zorgen.
Ik hoop dat ik iets duidelijker heb gemaakt waarom ik dit standpunt inneem. Het gaat mij er niet om dat ik de kinderen hun vader wil onthouden. Maar ik weet dat wij 2 onrustige kinderen hebben, die niet beter worden van heen en weer pendelen tussen 2 adressen.
Het zijn zoveel factoren die meespelen.
En vooral Cameron bedankt! Ik begrijp alle vragen hier ook niet. Snap wel dat jullie die vragen hebben, maar dat is niet waarom ik dit topic heb geopend.
Ik blijf bij mijn idee dat voor nu co-ouderschap is uitgesloten. Hij is nog nooit 24 uur met ze alleen geweest. Als ze nu bij hem zijn (120 km verder op), dan eet hij bij zijn ouders. Is daar nog een aantal uur. Meestal zijn ze er 1 nacht en dan slapen ze wel bij hem. Hij neemt ze dan al in pyama mee naar zijn huis (zijn ouders doen ze in bad). En als ze er 2 nachten zijn, dan slapen ze om en om bij hem en zijn ouders. Dus heeft hij 1 kind te verzorgen.
Dit is ook een van de redenen waarom ik het niet zie zitten. Hij heeft geen idee wat het is om voor 2 kinderen te zorgen.
Ik hoop dat ik iets duidelijker heb gemaakt waarom ik dit standpunt inneem. Het gaat mij er niet om dat ik de kinderen hun vader wil onthouden. Maar ik weet dat wij 2 onrustige kinderen hebben, die niet beter worden van heen en weer pendelen tussen 2 adressen.
Het zijn zoveel factoren die meespelen.
woensdag 13 juli 2011 om 21:40
Ik zie hier al een paar keer staan 'waarom je aan kinderen begonnen bent'. Ik heb ook een narcistische ex en heb ook 2 kinderen met hem. Ik ben 15 jaar lang bij hem geweest. Ik had nooit zo mn bekkie bij me maar sinds de kinderen er zijn ben ik een leeuwin voor mn welpjes. En mijn ex had me de laatste jaren niet meer onder controle omdat ik meer voor mezelf en mn kinderen opkwam (hij gaf mn dochter weleens een tik omdat hij haar niet aankon). Ik was 17 toen ik een relatie kreeg met hem. Dus wat weet je dan van relaties en personen. Ik heb wel heel lang gedacht 'zou dit in andere relaties ook zo gaan' maar 3 jaar geleden heb ik de stap durven nemen en ben ik weggegaan met mn 2 kindjes en het is zwaar met zo'n ex.
Naar de buitenwereld doet hij alsof hij de geweldigste vader is maar hij wil de kinderen geen uurtje extra, liever minder.
Nu na 18 jaar dat ik mn ex ken zei er iemand 'hij heeft narcistische trekjes' en ik ben ook op internet gaan kijken wat dat nou precies is en geloof me....het is precies beschreven zoals hij is.
Het is een soort van geestelijke mishandeling als je met zo iemand een relatie hebt. We hadden vaak ruzie en soms gebeurde het dat hij een week rot deed tegen me. Op een gegeven moment zei ik sorry tegen hem en toen draaide hij bij (na een week zn mond niet open doen en ik een week met een knoop in mn maag van ellende). Toen ik dat doorhad zei ik meteen sorry na een ruzie en draaide hij meteen bij. Sorry was dus ' the magic word' en ook als het niet mijn schuld was zei ik sorry om de sfeer goed te hebben (vooral voor 2 kinderen). Kortom het is vreselijk om met zo iemand een relatie te hebben. Zolang je je mond dicht houdt en doet wat hij zegt gaat t goed maar anders weet hij op welke manier dan ook zn zin te krijgen. Je doet 2 x wat voor hem en hij 1 x wat voor jou.
Ik vind het moeilijk om een mening te geven over het wel of niet co-ouderschap. Het kan best zijn dat hij er voor de kinderen is op een minimale manier maar tegen jou vervelend doet net als bij mij (ik heb geen co-ouderschap).
Sterkte met je beslissing.
Naar de buitenwereld doet hij alsof hij de geweldigste vader is maar hij wil de kinderen geen uurtje extra, liever minder.
Nu na 18 jaar dat ik mn ex ken zei er iemand 'hij heeft narcistische trekjes' en ik ben ook op internet gaan kijken wat dat nou precies is en geloof me....het is precies beschreven zoals hij is.
Het is een soort van geestelijke mishandeling als je met zo iemand een relatie hebt. We hadden vaak ruzie en soms gebeurde het dat hij een week rot deed tegen me. Op een gegeven moment zei ik sorry tegen hem en toen draaide hij bij (na een week zn mond niet open doen en ik een week met een knoop in mn maag van ellende). Toen ik dat doorhad zei ik meteen sorry na een ruzie en draaide hij meteen bij. Sorry was dus ' the magic word' en ook als het niet mijn schuld was zei ik sorry om de sfeer goed te hebben (vooral voor 2 kinderen). Kortom het is vreselijk om met zo iemand een relatie te hebben. Zolang je je mond dicht houdt en doet wat hij zegt gaat t goed maar anders weet hij op welke manier dan ook zn zin te krijgen. Je doet 2 x wat voor hem en hij 1 x wat voor jou.
Ik vind het moeilijk om een mening te geven over het wel of niet co-ouderschap. Het kan best zijn dat hij er voor de kinderen is op een minimale manier maar tegen jou vervelend doet net als bij mij (ik heb geen co-ouderschap).
Sterkte met je beslissing.
donderdag 14 juli 2011 om 10:12
Ik vind sowieso voor een kind van twee co-ouderschap geen goed idee.
Meestal kunnen kinderen dat pas goed aan als ze minstens 4 zijn.
Nogmaals,
Het maakt in eerste instantie niet alleen uit want je als ouder wil.
Denk vanuit de kinderen.
Past een co bij de leeftijd en karakter?
Zijn de randvoorwaarden aanwezig?
En daarna pas wat is als ouder wenselijk en ben je er voor geschikt.
Daarbij kan je best een beeld verkrijgen hoe het tijdens de relatie gaat.
Ik heb voormijn eerste kids een prima lopende co altijd gehad, maar ook dat was niet altijd zo fijn voor ze.
Voor de jongste geen co. Geen goede randvoorwaarden, past niet bij hem ( veel te onrustig).
Daar is het een ruime omgangsregeling voor geworden.
Ik denk dat jonge kinderen meer gebaat zijn bij rust en stabiliteit.
Dat is een co gewoon niet.
Het heeft overigens ook genoeg andere voordelen, maar kan op latere leeftijd altijd aangepast worden toch?
Ik vind sowieso dat een omgangs regeling ieder jaar opnieuw bekeken moet worden.
Omstandigheden veranderen, kinderen veranderen dus lijkt mij logisch dat een regeling mee zou moeten bewegen waar wenselijk.
Meestal kunnen kinderen dat pas goed aan als ze minstens 4 zijn.
Nogmaals,
Het maakt in eerste instantie niet alleen uit want je als ouder wil.
Denk vanuit de kinderen.
Past een co bij de leeftijd en karakter?
Zijn de randvoorwaarden aanwezig?
En daarna pas wat is als ouder wenselijk en ben je er voor geschikt.
Daarbij kan je best een beeld verkrijgen hoe het tijdens de relatie gaat.
Ik heb voormijn eerste kids een prima lopende co altijd gehad, maar ook dat was niet altijd zo fijn voor ze.
Voor de jongste geen co. Geen goede randvoorwaarden, past niet bij hem ( veel te onrustig).
Daar is het een ruime omgangsregeling voor geworden.
Ik denk dat jonge kinderen meer gebaat zijn bij rust en stabiliteit.
Dat is een co gewoon niet.
Het heeft overigens ook genoeg andere voordelen, maar kan op latere leeftijd altijd aangepast worden toch?
Ik vind sowieso dat een omgangs regeling ieder jaar opnieuw bekeken moet worden.
Omstandigheden veranderen, kinderen veranderen dus lijkt mij logisch dat een regeling mee zou moeten bewegen waar wenselijk.
