Relaties
alle pijlers
Crisis na laatste zwangerschap
vrijdag 8 januari 2010 om 14:45
Het is mischien een lang verhaal, maar ik wil toch even wat meningen van anderen.
Ik ben 28 jaar en heb 14 jaar lang een relatie met me eerste vriendje, andersom was ik ook zijn eerste vriendinnetje.
We hebben twee kindjes 3 en 9 maanden. We hebben echt alles dus mag eingelijk niet klagen. Maar nu is het zo dattijdens de zwanger schap van mijn laatste kindje dat het hier in huis niet echt lekker en soepeltjes verloopt! Altijd maar bekken en schreeuwen ( niet waar de kids bij zijn hoor ) en het lijkt wel of we elkaar niet meer begrijpen. Alles wat ik zeg word door hem verkeerd begrepen en andersom precies hetzelfde.
Het is echt niet leuk meer, We hebben zovaak gepraat en ons zelf weer moed in gepraat, maar teleksn naar een paar weken vallen we weer in het oude schuitje.
Mijn moeder zegt altijd, meid de sleur zit er even in en dat gaat vanzelf wel over, maar dit speelt nu al meer dan een jaar en ben er zo verdrietig van. In september vorig jaar ben ik ook echt weg gegaan en daar zijn we beiden toch wel van geschrokken. Na weer veel gepraat te hebben toch maar besloten om het nog 1 x te proberen, en ik moet zeggen het ging ook echt goed!. We hadden afgesproken om 1x in de maand echt wat voor ons zelf te doen. Maar sinds een paar weken is het weer hopeloos en en mijn gvoel zegt dat ik hiermee moet kappen, maar aan de andere kant ik wil mijn kinderen geen verdriet doen! Ik wil graag slagen als gezin. We hebben allebei een baan een koop huis 2 prachtige kinderen, dan zul je denken wat willen ze nog meer!
IK weet dus echt niet meer wat ik moet doen, is er iemand die dit ook heeft gehad en mij raad kan geven, Ik weet ook wel dat mensen niet kunnen zeggen dat ik weg moet gaan of dat ik moet blijven, maar ben zooooo radeloos.
Liefs xxxx chifa
Ik ben 28 jaar en heb 14 jaar lang een relatie met me eerste vriendje, andersom was ik ook zijn eerste vriendinnetje.
We hebben twee kindjes 3 en 9 maanden. We hebben echt alles dus mag eingelijk niet klagen. Maar nu is het zo dattijdens de zwanger schap van mijn laatste kindje dat het hier in huis niet echt lekker en soepeltjes verloopt! Altijd maar bekken en schreeuwen ( niet waar de kids bij zijn hoor ) en het lijkt wel of we elkaar niet meer begrijpen. Alles wat ik zeg word door hem verkeerd begrepen en andersom precies hetzelfde.
Het is echt niet leuk meer, We hebben zovaak gepraat en ons zelf weer moed in gepraat, maar teleksn naar een paar weken vallen we weer in het oude schuitje.
Mijn moeder zegt altijd, meid de sleur zit er even in en dat gaat vanzelf wel over, maar dit speelt nu al meer dan een jaar en ben er zo verdrietig van. In september vorig jaar ben ik ook echt weg gegaan en daar zijn we beiden toch wel van geschrokken. Na weer veel gepraat te hebben toch maar besloten om het nog 1 x te proberen, en ik moet zeggen het ging ook echt goed!. We hadden afgesproken om 1x in de maand echt wat voor ons zelf te doen. Maar sinds een paar weken is het weer hopeloos en en mijn gvoel zegt dat ik hiermee moet kappen, maar aan de andere kant ik wil mijn kinderen geen verdriet doen! Ik wil graag slagen als gezin. We hebben allebei een baan een koop huis 2 prachtige kinderen, dan zul je denken wat willen ze nog meer!
IK weet dus echt niet meer wat ik moet doen, is er iemand die dit ook heeft gehad en mij raad kan geven, Ik weet ook wel dat mensen niet kunnen zeggen dat ik weg moet gaan of dat ik moet blijven, maar ben zooooo radeloos.
Liefs xxxx chifa
vrijdag 8 januari 2010 om 14:50
vrijdag 8 januari 2010 om 14:50
quote:chifa schreef op 08 januari 2010 @ 14:45:
maar aan de andere kant ik wil mijn kinderen geen verdriet doen!
Dit zinnetje springt er voor mij echt uit. Ik snap het heel goed dat je je kinderen geen verdriet wil doen. Maar de kinderen voelen ook de spanning in huis als papa en mama net ruzie hebben gehad. Ik vraag me dan af wat beter is voor de kinderen, bij elkaar blijven met ruzie of uit elkaar gaan en een fijne, ruzie-loze omgeving voor de kinderen. Het blijft een lastige keuze.
Uit je verhaal wordt echter wel duidelijk dat hier wat gebeuren moet. Wat weet ik niet, dat is je eigen keuze. Laat in ieder geval de kinderen hier niet onder lijden!
Succes en strekte ermee!
maar aan de andere kant ik wil mijn kinderen geen verdriet doen!
Dit zinnetje springt er voor mij echt uit. Ik snap het heel goed dat je je kinderen geen verdriet wil doen. Maar de kinderen voelen ook de spanning in huis als papa en mama net ruzie hebben gehad. Ik vraag me dan af wat beter is voor de kinderen, bij elkaar blijven met ruzie of uit elkaar gaan en een fijne, ruzie-loze omgeving voor de kinderen. Het blijft een lastige keuze.
Uit je verhaal wordt echter wel duidelijk dat hier wat gebeuren moet. Wat weet ik niet, dat is je eigen keuze. Laat in ieder geval de kinderen hier niet onder lijden!
Succes en strekte ermee!
vrijdag 8 januari 2010 om 14:54
vrijdag 8 januari 2010 om 14:58
Ik ben het met Ainne eens, relatietherapie zou een goede uitweg kunnen zijn.
Zelf ervaar ik die problemen nog niet zo. Ik heb inmiddels bijna 5 maanden een vriend. Welliswaar kleine discussie's maar niet dat het uit de hand loopt.
Ik zal met een therapeut gaan praten en kijken wat de mogelijkheden zijn. Om nu ineens 2 jonge kinderen te onthouden van hun vader en om in de ''schuldsanering'' te vallen mocht er geen alimentatie worden betaalt is ook heel wat. Bespaar dat je kinderen! Zoek een uitweg, en mocht je dat niet vinden wens ik je veel sterkte met je twee kinderen. Houd moed!
Zelf ervaar ik die problemen nog niet zo. Ik heb inmiddels bijna 5 maanden een vriend. Welliswaar kleine discussie's maar niet dat het uit de hand loopt.
Ik zal met een therapeut gaan praten en kijken wat de mogelijkheden zijn. Om nu ineens 2 jonge kinderen te onthouden van hun vader en om in de ''schuldsanering'' te vallen mocht er geen alimentatie worden betaalt is ook heel wat. Bespaar dat je kinderen! Zoek een uitweg, en mocht je dat niet vinden wens ik je veel sterkte met je twee kinderen. Houd moed!
vrijdag 8 januari 2010 om 14:59
Ik weet niet of het sleur is. Sleur associeer ik meer met saaiheid. Is dat het geval? Ruzie maken vind ik heel iets anders. Dat zou er namelijk op kunnen wijzen dat je uit elkaar groeit. Jullie waren wel erg jong bij elkaar. Zou het kunnen meespelen dat jullie een andere kant op ontwikkeld zijn?
Vind je hem nog lief, leuk en aantrekkelijk?
Vind je hem nog lief, leuk en aantrekkelijk?
vrijdag 8 januari 2010 om 15:00
Hij probeert dingen goed te doen, en ik kan me daar alleen maar aan ergeren bijv: dan zegt hij hebben de kinderen al een schone luier??? Ja tuurlijk hebben die een schone luier ik laat ze toch nie in een vieze broek lopen!! En zo gaat het de hele dag door. HIj bedoelt het waarschijnlijk goed maar ik vat het weer verkeerd op! En dan bel ik op van schat wat wil je eten of heb je nog wat nodg van de winkel?? Nee maaakt me niks uit wat ik eet en heb niks nodig!..... Bij thuis komst gadverdamme had je ni e wat anders kunnen koken en ik moest scheerschuim hebben...... nou dan begint de ellende weer
vrijdag 8 januari 2010 om 15:02
quote:chifa schreef op 08 januari 2010 @ 15:00:
Hij probeert dingen goed te doen, en ik kan me daar alleen maar aan ergeren bijv: dan zegt hij hebben de kinderen al een schone luier??? Ja tuurlijk hebben die een schone luier ik laat ze toch nie in een vieze broek lopen!! En zo gaat het de hele dag door. HIj bedoelt het waarschijnlijk goed maar ik vat het weer verkeerd op! En dan bel ik op van schat wat wil je eten of heb je nog wat nodg van de winkel?? Nee maaakt me niks uit wat ik eet en heb niks nodig!..... Bij thuis komst gadverdamme had je ni e wat anders kunnen koken en ik moest scheerschuim hebben...... nou dan begint de ellende weer
Dat is behoorlijk kinderachtig.
Kan je twee dingen doen.
Of spaak laten lopen en er alleen voor komen te staan met 2 kinderen of ophouden met deze idiotie. Er is er maar 1 voor nodig om daar verandering in te brengen. Allereerst door het zelf niet meer te doen en niet meer te happen op hem.
Hij probeert dingen goed te doen, en ik kan me daar alleen maar aan ergeren bijv: dan zegt hij hebben de kinderen al een schone luier??? Ja tuurlijk hebben die een schone luier ik laat ze toch nie in een vieze broek lopen!! En zo gaat het de hele dag door. HIj bedoelt het waarschijnlijk goed maar ik vat het weer verkeerd op! En dan bel ik op van schat wat wil je eten of heb je nog wat nodg van de winkel?? Nee maaakt me niks uit wat ik eet en heb niks nodig!..... Bij thuis komst gadverdamme had je ni e wat anders kunnen koken en ik moest scheerschuim hebben...... nou dan begint de ellende weer
Dat is behoorlijk kinderachtig.
Kan je twee dingen doen.
Of spaak laten lopen en er alleen voor komen te staan met 2 kinderen of ophouden met deze idiotie. Er is er maar 1 voor nodig om daar verandering in te brengen. Allereerst door het zelf niet meer te doen en niet meer te happen op hem.
vrijdag 8 januari 2010 om 15:05
Toch zal ik met je vriend praten om een relatietherapeut te overwegen.
Hij laat duidelijk ook merken dat hij nog van je houdt, dat ''gezeur'' over de kinderen is alleen uit pure liefde, hij wil natuurlijk het beste voor zijn kinderen. Zie dat als begrip van zijn kant. Voor mannen is het ook zwaar om kinderen op te voeden en soms kan het zijn dat hij even in een dip zit. Vraag hem wat er scheelt en hoe hij zich voelt. Dat je dingen anders wilt aanpakken. Duidelijke afspraken maken over het huishouden en wat de kids betreft.
Mocht het niet baten sleur hem mee naar de relatietherapeut, want anders gaat het echt ten koste van de kinderen en die voelen dat feilloos aan.
Hij laat duidelijk ook merken dat hij nog van je houdt, dat ''gezeur'' over de kinderen is alleen uit pure liefde, hij wil natuurlijk het beste voor zijn kinderen. Zie dat als begrip van zijn kant. Voor mannen is het ook zwaar om kinderen op te voeden en soms kan het zijn dat hij even in een dip zit. Vraag hem wat er scheelt en hoe hij zich voelt. Dat je dingen anders wilt aanpakken. Duidelijke afspraken maken over het huishouden en wat de kids betreft.
Mocht het niet baten sleur hem mee naar de relatietherapeut, want anders gaat het echt ten koste van de kinderen en die voelen dat feilloos aan.
vrijdag 8 januari 2010 om 15:09
Jullie waren allebei erg jong toen jullie elkaar leerden kennen. Eigenlijk nog kinderen. Na je 14e verandert er zoveel. Je hormonen beginnen op te spelen, je begeeft je voorzichtig op de prille weg naar volwassenheid.
Als ik naar mezelf kijk. Ik ben nu 44 en lijkt niet meer op de vrouw die ik was toen ik 30 was. Als ik dat afzet tegen het meiske dat ik op mijn 14e was, is dit een wereld van verschil.
Ik zou me zo kunnen voorstellen dat jullie andere mensen zijn geworden, in de loop der jaren. Jullie vonden elkaar wellicht ontzettend leuk en lief toen jullie 14 waren, maar dat hoeft nu niet meer zo te zijn.
Probeer eens in jezelf te graven wie je toen was en wie je nu bent. Laat je partner dat ook doen. Leven jullie op dezelfde golflengte? Waarover gaan jullie dromen en wat houdt jullie bezig.
Het is geen wet van meden en perzen, maar relaties die vroeg begonnen en lang standhouden zijn meer uitzondering dan regel. Dat hoeft voor jullie natuurlijk absoluut niet te gelden, maar probeer er wel achter te komen. Jullie zijn nu nog beiden jong en hebben het leven nog voor je. Verguis het niet door "voor de kids" bij elkaar te blijven. Dat houdt geen mens vol en het is niet eerlijk. Zowel niet voor jullie als voor jullie kindjes.
Veel sterkte en een dikke knuffel.
Als ik naar mezelf kijk. Ik ben nu 44 en lijkt niet meer op de vrouw die ik was toen ik 30 was. Als ik dat afzet tegen het meiske dat ik op mijn 14e was, is dit een wereld van verschil.
Ik zou me zo kunnen voorstellen dat jullie andere mensen zijn geworden, in de loop der jaren. Jullie vonden elkaar wellicht ontzettend leuk en lief toen jullie 14 waren, maar dat hoeft nu niet meer zo te zijn.
Probeer eens in jezelf te graven wie je toen was en wie je nu bent. Laat je partner dat ook doen. Leven jullie op dezelfde golflengte? Waarover gaan jullie dromen en wat houdt jullie bezig.
Het is geen wet van meden en perzen, maar relaties die vroeg begonnen en lang standhouden zijn meer uitzondering dan regel. Dat hoeft voor jullie natuurlijk absoluut niet te gelden, maar probeer er wel achter te komen. Jullie zijn nu nog beiden jong en hebben het leven nog voor je. Verguis het niet door "voor de kids" bij elkaar te blijven. Dat houdt geen mens vol en het is niet eerlijk. Zowel niet voor jullie als voor jullie kindjes.
Veel sterkte en een dikke knuffel.
vrijdag 8 januari 2010 om 15:12
verzin eens een originele titel
Want met al die mensen die het niet meer weten, weet ik niet meer welk verhaal welk is
Ik weet het niet meer
Ik weet het even niet meer!
ik weet het niet meer..
ik weet het niet
ik weet het ff niet meer
en dat zijn enkel topics van de laatste 14 dagen.........
Want met al die mensen die het niet meer weten, weet ik niet meer welk verhaal welk is
Ik weet het niet meer
Ik weet het even niet meer!
ik weet het niet meer..
ik weet het niet
ik weet het ff niet meer
en dat zijn enkel topics van de laatste 14 dagen.........
We dont make mistakes here, we just have happy accidents. We want happy, happy paintings. If you want sad things, watch the news. Everything is possible here. This is your little universe -Bob Ross
vrijdag 8 januari 2010 om 15:14
Haha, Singlala. Klopt. Kwam er net ook een paar tegen. Maar alstjeblieft niet off-topic gaan. Anders word Chifa niet geholpen, al zou ze het toch op eigen kracht moeten doen.
Meid, als je er niet uit komt laat je vriend deze berichten lezen. Waarschijnlijk heeft hij geen enkel idee dat je er zo erg mee zit, en misschien is naderhand wel de conclusie dat jullie beter je best gaan doen voor elkaar en voor de kinderen.
Meid, als je er niet uit komt laat je vriend deze berichten lezen. Waarschijnlijk heeft hij geen enkel idee dat je er zo erg mee zit, en misschien is naderhand wel de conclusie dat jullie beter je best gaan doen voor elkaar en voor de kinderen.
vrijdag 8 januari 2010 om 15:16
Hoi,
Ik lees dat jullie 1x per maand wat voor julliezelf willen gaan doen. Volgens mij is dit veels te weinig!!!
1x per week lijkt me een betere optie zo kunnen jullie allebei wat dingen voor jezelf doen en wil je als je weer bijelkaar bent ook weer echt bijelkaar zijn...
Ik lees ook dat jullie elkaar missen als jullie niet bijelkaar zijn dus ik zou zeggen, allebei ook een eigen leven hebben!
Ik lees dat jullie 1x per maand wat voor julliezelf willen gaan doen. Volgens mij is dit veels te weinig!!!
1x per week lijkt me een betere optie zo kunnen jullie allebei wat dingen voor jezelf doen en wil je als je weer bijelkaar bent ook weer echt bijelkaar zijn...
Ik lees ook dat jullie elkaar missen als jullie niet bijelkaar zijn dus ik zou zeggen, allebei ook een eigen leven hebben!
vrijdag 8 januari 2010 om 15:19
vrijdag 8 januari 2010 om 15:20
quote:Martine4988 schreef op 08 januari 2010 @ 14:50:
[...]
Dit zinnetje springt er voor mij echt uit. Ik snap het heel goed dat je je kinderen geen verdriet wil doen. Maar de kinderen voelen ook de spanning in huis als papa en mama net ruzie hebben gehad. Ik vraag me dan af wat beter is voor de kinderen, bij elkaar blijven met ruzie of uit elkaar gaan en een fijne, ruzie-loze omgeving voor de kinderen.
Gelukkig maar dat meer mensen zich dat hebben afgevraagd en er behoorlijk onderzoek naar hebben gedaan. En wat blijkt? Kinderen zitten het beste bij ouders die liefdevol met elkaar om gaan. Iets minder goed is ouders die niet zo liefdevol met elkaar om gaan. Slecht is gescheiden ouders. Heel slechts is ouders die elkaar vrij letterlijk naar de strot vliegen.
Misschien is het heul modern enzo, om bij een wat lastigere periode meteen maar scheiden voor te stellen, maar als je jezelf wijs maakt dat dat voor kinderen beter is lieg je jezelf voor. Sommige mensen nemen hun relatie zo serieus dat ze een dip proberen op te lossen. Schijnt best mogelijk te zijn hoor, niet weglopen als het even tegen zit.
[...]
Dit zinnetje springt er voor mij echt uit. Ik snap het heel goed dat je je kinderen geen verdriet wil doen. Maar de kinderen voelen ook de spanning in huis als papa en mama net ruzie hebben gehad. Ik vraag me dan af wat beter is voor de kinderen, bij elkaar blijven met ruzie of uit elkaar gaan en een fijne, ruzie-loze omgeving voor de kinderen.
Gelukkig maar dat meer mensen zich dat hebben afgevraagd en er behoorlijk onderzoek naar hebben gedaan. En wat blijkt? Kinderen zitten het beste bij ouders die liefdevol met elkaar om gaan. Iets minder goed is ouders die niet zo liefdevol met elkaar om gaan. Slecht is gescheiden ouders. Heel slechts is ouders die elkaar vrij letterlijk naar de strot vliegen.
Misschien is het heul modern enzo, om bij een wat lastigere periode meteen maar scheiden voor te stellen, maar als je jezelf wijs maakt dat dat voor kinderen beter is lieg je jezelf voor. Sommige mensen nemen hun relatie zo serieus dat ze een dip proberen op te lossen. Schijnt best mogelijk te zijn hoor, niet weglopen als het even tegen zit.
