Relaties
alle pijlers
De ex van mijn vriend
woensdag 28 januari 2009 om 22:27
Ik lees nu al een paar maanden mee en heb net besloten om een topic te openen omdat ik gek wordt van de ex van mijn vriend en zijn houding hierover.
Zij zijn lang samen geweest en hebben 2 kinderen. Zijn ex heeft hem verlaten voor een relatie met een andere vent, waar ze nu mee samen woont, en nadat mijn vriend toen een aantal jaren alleen is geweest, hebben wij sinds ruim 1 jaar een relatie. Alles gaat perfect.. behalve wanneer zijn ex komt stoken. Dat doet ze sinds dat wij samen zijn, de jaren daarvoor heeft ze dat nooit gedaan. Ze is duidelijk jaloers en heeft tegen een gemeenschappelijke vriendin gezegd dat ze een grote fout had gemaakt door bij mijn vriend, haar ex, weg te gaan.
Tussen mijn vriend en mij gaat alles helemaal top. Maar het irriteert me dat zij regelmatig opbelt, soms zelf dronken en dan meent grappig te zijn, onverwachts langskomt enz.. en haar kinderen hiervoor gebruikt, volgens mij doet ze het ook zonder medeweten van haar partner. Als ze bijvoorbeeld iets van mijn vriend gedaan wil krijgen, zegt ze regelmatig, het zijn ook jou kinderen hoor!. Mijn vriend neemt dit niet zo serieus en zegt dat hij niets mee voor haar voelt, hij is verder gegaan en zij ook, ze woont samen en hij zegt dat hij alleen gevoelens voor mij heeft. Dat geloof ik want het gaat verder prima tussen ons, alleen veroorzaakt zijn ex wel spanningen. We wonen niet samen of in dezelfde woonplaats en als we samen zijn wil ik niet met haar geconfronteerd worden. Ik wil zelfs niets met haar te maken hebben. Mijn vriend zegt dit te begrijpen, maar treed hier niet echt tegenop, zegt wel tegenmij dat hij wat dat betreft ruggegraatloos is.
Afgelopen oud en nieuw hadden we een leuk feestje georganiseerd met vrienden en begon ze hem 's nachts te sms'en en bellen, en hem te verwijten dat hij zijn kinderen geen gelukkig nieuwjaar had gewenst. Heel vervelend vond ik dat.
Nu gaat hij binnenkort met zijn jongste op vakantie en ik bood hem aan naar Schiphol te brengen. twijfelt hij... omdat hij weet dat ik zijn ex niet wil zien en hij mij zojuist vertelde dat zij hen misschien wel weg gaat brengen of ophalen. Ik vind dit belachelijk en mijn vriend zei toen dat ik moet accepteren dat hij nu eenmaal kinderen heeft en dat die kleine misschien wel wil dat mamma haar naar de luchthaven brengt.
Of vorige week toen ik aanbood om ook mee naar het afzwemmen van zijn kind te gaan, vroeg mijnheer eerst even of ik dan geen ruzie wilde maken met zijn ex, alsof ik me tot zoiets zou verlagen! zij daarentegen heeft zich wel negatief over mij uitgelaten, maar ik wil haar helemaal niet in mijn leven, of horen of zien, ik bood aan om mee te gaan voor mijn vriend en voor de kleine.
Wij hebben dus alleen maar spanningen over zijn ex, maar overdrijf ik nu of heeft mijn vriend gelijk en moet ik accepteren dat zijn ex ook een rol in mijn leven speelt?
Zij zijn lang samen geweest en hebben 2 kinderen. Zijn ex heeft hem verlaten voor een relatie met een andere vent, waar ze nu mee samen woont, en nadat mijn vriend toen een aantal jaren alleen is geweest, hebben wij sinds ruim 1 jaar een relatie. Alles gaat perfect.. behalve wanneer zijn ex komt stoken. Dat doet ze sinds dat wij samen zijn, de jaren daarvoor heeft ze dat nooit gedaan. Ze is duidelijk jaloers en heeft tegen een gemeenschappelijke vriendin gezegd dat ze een grote fout had gemaakt door bij mijn vriend, haar ex, weg te gaan.
Tussen mijn vriend en mij gaat alles helemaal top. Maar het irriteert me dat zij regelmatig opbelt, soms zelf dronken en dan meent grappig te zijn, onverwachts langskomt enz.. en haar kinderen hiervoor gebruikt, volgens mij doet ze het ook zonder medeweten van haar partner. Als ze bijvoorbeeld iets van mijn vriend gedaan wil krijgen, zegt ze regelmatig, het zijn ook jou kinderen hoor!. Mijn vriend neemt dit niet zo serieus en zegt dat hij niets mee voor haar voelt, hij is verder gegaan en zij ook, ze woont samen en hij zegt dat hij alleen gevoelens voor mij heeft. Dat geloof ik want het gaat verder prima tussen ons, alleen veroorzaakt zijn ex wel spanningen. We wonen niet samen of in dezelfde woonplaats en als we samen zijn wil ik niet met haar geconfronteerd worden. Ik wil zelfs niets met haar te maken hebben. Mijn vriend zegt dit te begrijpen, maar treed hier niet echt tegenop, zegt wel tegenmij dat hij wat dat betreft ruggegraatloos is.
Afgelopen oud en nieuw hadden we een leuk feestje georganiseerd met vrienden en begon ze hem 's nachts te sms'en en bellen, en hem te verwijten dat hij zijn kinderen geen gelukkig nieuwjaar had gewenst. Heel vervelend vond ik dat.
Nu gaat hij binnenkort met zijn jongste op vakantie en ik bood hem aan naar Schiphol te brengen. twijfelt hij... omdat hij weet dat ik zijn ex niet wil zien en hij mij zojuist vertelde dat zij hen misschien wel weg gaat brengen of ophalen. Ik vind dit belachelijk en mijn vriend zei toen dat ik moet accepteren dat hij nu eenmaal kinderen heeft en dat die kleine misschien wel wil dat mamma haar naar de luchthaven brengt.
Of vorige week toen ik aanbood om ook mee naar het afzwemmen van zijn kind te gaan, vroeg mijnheer eerst even of ik dan geen ruzie wilde maken met zijn ex, alsof ik me tot zoiets zou verlagen! zij daarentegen heeft zich wel negatief over mij uitgelaten, maar ik wil haar helemaal niet in mijn leven, of horen of zien, ik bood aan om mee te gaan voor mijn vriend en voor de kleine.
Wij hebben dus alleen maar spanningen over zijn ex, maar overdrijf ik nu of heeft mijn vriend gelijk en moet ik accepteren dat zijn ex ook een rol in mijn leven speelt?
donderdag 29 januari 2009 om 16:45
Naar mijn idee hebben nieuwe vriendin en ex op sommige punten zelfs een vergelijkbare positie: ze krijgen te dealen met iemand die ze niet zelf hebben uitgekozen en zijn afhankelijk van de man in kwestie in hoeverre dat ook invloed gaat hebben.
Er zit echter wel verschil: ze hebben andere 'machtsmiddelen'. Vriendin heeft meestal meer invloed op vaders handelen, moeder heeft beslissingsbevoegdheid over de kinderen en invloed via die weg. Denk je in het belang van de kinderen, dan zouden beiden deze machtsmiddelen niet in mogen zetten.
Er zit echter wel verschil: ze hebben andere 'machtsmiddelen'. Vriendin heeft meestal meer invloed op vaders handelen, moeder heeft beslissingsbevoegdheid over de kinderen en invloed via die weg. Denk je in het belang van de kinderen, dan zouden beiden deze machtsmiddelen niet in mogen zetten.
oh that purrrrrrrrrfect feeling
donderdag 29 januari 2009 om 16:52
Dat is de theorie. ben ik helemaal met je eens.
in de praktijk van To lijkt het er op dat de ex deze machtsmiddelen wel inzet. en dat is voor de TO heel lastig, want die wordt darmee klemgezet. Ex gebruikt de kindertjes als een soort van levend schild, en To moet maar slikken en ze mag er niks van zeggen, want arme kindertjes. zou niet graag in haar schoenen staan. ( en waarschijnlijk ook niet lang, want ik had die bom allang laten ontploffen, maar dat is misschien ook waarom ik single ben:-).)
in de praktijk van To lijkt het er op dat de ex deze machtsmiddelen wel inzet. en dat is voor de TO heel lastig, want die wordt darmee klemgezet. Ex gebruikt de kindertjes als een soort van levend schild, en To moet maar slikken en ze mag er niks van zeggen, want arme kindertjes. zou niet graag in haar schoenen staan. ( en waarschijnlijk ook niet lang, want ik had die bom allang laten ontploffen, maar dat is misschien ook waarom ik single ben:-).)
donderdag 29 januari 2009 om 17:05
quote:return_of_kreng schreef op 29 januari 2009 @ 16:30:
Maar als de ex echt doelbewust zit te stoken, staat dat los van de kinderen. als ex echt alleen maar belt op die dagen dat man bij nieuwe partner is, en niet als ie thuis is, dan gaat de ex toch ook haar grens over. Wanneer mag je die aangeven en richting wie?
Dat mag je aangeven zodra het je dwars zit. Gewoon meteen, hup, smijt 'm d'r in. Aangezien het een probleem is binnen de relatie, en TO de relatie heeft met de vader, lijkt hij me de aangewezen persoon om dat bij aan te geven.
Dat heeft TO ook gedaan. En haar vriend heeft daarop geantwoord dat hij zijn gedrag (waardoor het gedrag van zijn exvrouw dus in stand kan blijven) niet aan gaat passen.
Glashelder.
TO is alleen van mening, dat als haar partner eenmaal door haar verbeterd is, hij een ander antwoord op haar vraag zal geven. Daarom duurt dit topic zo lang.
Maar als de ex echt doelbewust zit te stoken, staat dat los van de kinderen. als ex echt alleen maar belt op die dagen dat man bij nieuwe partner is, en niet als ie thuis is, dan gaat de ex toch ook haar grens over. Wanneer mag je die aangeven en richting wie?
Dat mag je aangeven zodra het je dwars zit. Gewoon meteen, hup, smijt 'm d'r in. Aangezien het een probleem is binnen de relatie, en TO de relatie heeft met de vader, lijkt hij me de aangewezen persoon om dat bij aan te geven.
Dat heeft TO ook gedaan. En haar vriend heeft daarop geantwoord dat hij zijn gedrag (waardoor het gedrag van zijn exvrouw dus in stand kan blijven) niet aan gaat passen.
Glashelder.
TO is alleen van mening, dat als haar partner eenmaal door haar verbeterd is, hij een ander antwoord op haar vraag zal geven. Daarom duurt dit topic zo lang.
donderdag 29 januari 2009 om 17:09
Kreng, waar het mis gaat is bij vader, omdat hij niet 'buffert' tussen ex en nieuwe partner. Hij staat toe dat ex zover in zijn leven doordringt, verder dan voor zijn nieuwe partner prettig is. En/of hij slaagt er niet in, om nieuwe partner voldoende uit te leggen wat hij daar het belang van vindt.
Je kan je afvragen of het echt 'misgaan' betreft, of dat zijn nieuwe relatie gewoon niet verenigbaar is met de wijze waarop hij invulling wil geven aan zijn contact met zijn ex. Dat moet allemaal ook nog maar bij elkaar passen.
En ja, in principe is het theorie. Of meer; een 'ideale' situatie. Maar het kán wel.
En je hebt die theorie ook nodig om een goede analyse te kunnen maken en de vinger op de zere plek te leggen. Waar zit de pijn, hoe komt dat en kun je er invloed op uitoefenen?
Je kan je afvragen of het echt 'misgaan' betreft, of dat zijn nieuwe relatie gewoon niet verenigbaar is met de wijze waarop hij invulling wil geven aan zijn contact met zijn ex. Dat moet allemaal ook nog maar bij elkaar passen.
En ja, in principe is het theorie. Of meer; een 'ideale' situatie. Maar het kán wel.
En je hebt die theorie ook nodig om een goede analyse te kunnen maken en de vinger op de zere plek te leggen. Waar zit de pijn, hoe komt dat en kun je er invloed op uitoefenen?
oh that purrrrrrrrrfect feeling
donderdag 29 januari 2009 om 17:40
Ik vind inderdaad dat het pas 'telt' als men samenwoont. Maar dat is meer uit eigen ervaring. Mijn broer is gescheiden en heeft in 6 jaar al 4x ongeveer een jaar of iets langer een vriendin gehad en al die dames 'wilden wat te zeggen hebben'. Wat voor kinderen vreselijk verwarrend was. We (en dus ook de kinderen) zijn nu aan vriendin 5 bezig.
donderdag 29 januari 2009 om 17:50
Wat ben ik blij dat ik deze hele periode al ver achter me heb liggen. Zoveel regeltjes en zoveel dingen die je, vooral als nieuwe partner, niet mag doen (volgens een aantal van jullie).
In de praktijk heb je gewoon te maken met 3 (of 4) mensen die allemaal onzeker of bang zijn om fouten te maken of een ander te kwetsen. En vooral met jaloezie.
TO laat je vooral niet gek maken door de ex van je vriend. Blijf gewoon voor ogen houden dat jij waarschijnlijk aan het langste eind trekt. (als je dat wilt tenminste). Laat er gewoon wat tijd overheen gaan en kijk dan of de situatie nog steeds niet veranderd is. Dan kan je altijd nog je conclusies trekken.
Sterkte.
In de praktijk heb je gewoon te maken met 3 (of 4) mensen die allemaal onzeker of bang zijn om fouten te maken of een ander te kwetsen. En vooral met jaloezie.
TO laat je vooral niet gek maken door de ex van je vriend. Blijf gewoon voor ogen houden dat jij waarschijnlijk aan het langste eind trekt. (als je dat wilt tenminste). Laat er gewoon wat tijd overheen gaan en kijk dan of de situatie nog steeds niet veranderd is. Dan kan je altijd nog je conclusies trekken.
Sterkte.
donderdag 29 januari 2009 om 18:06
Maar Oriane, het is toch aan jouw broer om het enthousiasme van die dames, die het ongetwijfeld goed bedoeld hebben, in te tomen? Hij de is vader van de kinderen en verantwoordelijk voor hun welzijn.
De verwarring ontstaat pas als broer toe laat dat ze allen hun eigen stempel drukken, in plaats van aangeeft: Zo doen we het altijd met de kinderen, dat zijn ze gewend, dus zo doen we het nu ook. Het lijkt mij niet correct om de zwarte piet altijd bij de nieuwe partner te leggen.
De verwarring ontstaat pas als broer toe laat dat ze allen hun eigen stempel drukken, in plaats van aangeeft: Zo doen we het altijd met de kinderen, dat zijn ze gewend, dus zo doen we het nu ook. Het lijkt mij niet correct om de zwarte piet altijd bij de nieuwe partner te leggen.
oh that purrrrrrrrrfect feeling
donderdag 29 januari 2009 om 18:12
Lapin, ik ben het met je eens dat je drie of vier mensen in het spel hebt die allemaal hun eigen angsten en onzekerheden hebben. Ik denk echter wel dat veel gedrag eerder voortkomt uit angst om zelf gekwetst te worden, dan uit angst om een ander te kwetsen. En dat is gewoon menselijk.
Het scheelt gewoon al een heel eind, als je probeert te begrijpen waar het gedrag vandaan komt, en dat lukt een stuk beter als je als er vanuit gaat dat de ander net als jijzelf te maken heeft met onzekerheid.
Het scheelt gewoon al een heel eind, als je probeert te begrijpen waar het gedrag vandaan komt, en dat lukt een stuk beter als je als er vanuit gaat dat de ander net als jijzelf te maken heeft met onzekerheid.
oh that purrrrrrrrrfect feeling
donderdag 29 januari 2009 om 18:17
donderdag 29 januari 2009 om 18:24
quote:lapin schreef op 29 januari 2009 @ 11:58:
[...]
Ja ho even. Jij stelt het nu zo dat ze helemaal niets te zeggen heeft. Dat vind ik een beetje kort door de bocht.
Als het goed is is Deftigdametje net zo belangrijk in dit geheel als de rest.
Het kost gewoon een hoop tijd om allemaal een manier te vinden om er goed mee om te kunnen gaan. En dan kan je niet zeggen dat ze zich nergens mee mag bemoeien.
Ik vind de vriendin van ex helemaal niet nét zo belangrijk in het geheel.
Het is niet haar kind. Mijn ex en ik zetten de lijn uit wb opvoeding, omgang, bepalen de schoolkeuze en nemen alle belangrijke beslissingen mbt ons kind. Hoe zij dat vervolgens samen thuis verdelen, bespreken ed moeten zij weten, maar een nieuwe partner is niet een derde ouder.
[...]
Ja ho even. Jij stelt het nu zo dat ze helemaal niets te zeggen heeft. Dat vind ik een beetje kort door de bocht.
Als het goed is is Deftigdametje net zo belangrijk in dit geheel als de rest.
Het kost gewoon een hoop tijd om allemaal een manier te vinden om er goed mee om te kunnen gaan. En dan kan je niet zeggen dat ze zich nergens mee mag bemoeien.
Ik vind de vriendin van ex helemaal niet nét zo belangrijk in het geheel.
Het is niet haar kind. Mijn ex en ik zetten de lijn uit wb opvoeding, omgang, bepalen de schoolkeuze en nemen alle belangrijke beslissingen mbt ons kind. Hoe zij dat vervolgens samen thuis verdelen, bespreken ed moeten zij weten, maar een nieuwe partner is niet een derde ouder.
donderdag 29 januari 2009 om 18:30
quote:IvyRosa schreef op 29 januari 2009 @ 18:24:
[...]
Ik vind de vriendin van ex helemaal niet nét zo belangrijk in het geheel.
Het is niet haar kind. Mijn ex en ik zetten de lijn uit wb opvoeding, omgang, bepalen de schoolkeuze en nemen alle belangrijke beslissingen mbt ons kind. Hoe zij dat vervolgens samen thuis verdelen, bespreken ed moeten zij weten, maar een nieuwe partner is niet een derde ouder.
Dat mag jij best vinden, maar dat wil niet zeggen dat dat dan ook zo is. Nieuwe vriendin vindt waarschijnlijk hetzelfde van jou. Het gaat hier ook niet alleen om de kinderen.
Alleen wat betreft de beslissingen rondom de kinderen daar heb je min of meer gelijk in.
[...]
Ik vind de vriendin van ex helemaal niet nét zo belangrijk in het geheel.
Het is niet haar kind. Mijn ex en ik zetten de lijn uit wb opvoeding, omgang, bepalen de schoolkeuze en nemen alle belangrijke beslissingen mbt ons kind. Hoe zij dat vervolgens samen thuis verdelen, bespreken ed moeten zij weten, maar een nieuwe partner is niet een derde ouder.
Dat mag jij best vinden, maar dat wil niet zeggen dat dat dan ook zo is. Nieuwe vriendin vindt waarschijnlijk hetzelfde van jou. Het gaat hier ook niet alleen om de kinderen.
Alleen wat betreft de beslissingen rondom de kinderen daar heb je min of meer gelijk in.
donderdag 29 januari 2009 om 18:33
quote:lapin schreef op 29 januari 2009 @ 18:30:
[...]
Dat mag jij best vinden, maar dat wil niet zeggen dat dat dan ook zo is. Nieuwe vriendin vindt waarschijnlijk hetzelfde van jou. Het gaat hier ook niet alleen om de kinderen.
Alleen wat betreft de beslissingen rondom de kinderen daar heb je min of meer gelijk in.Volgens mij begrijp ik je niet zo goed. Wat vindt zij van mij?
[...]
Dat mag jij best vinden, maar dat wil niet zeggen dat dat dan ook zo is. Nieuwe vriendin vindt waarschijnlijk hetzelfde van jou. Het gaat hier ook niet alleen om de kinderen.
Alleen wat betreft de beslissingen rondom de kinderen daar heb je min of meer gelijk in.Volgens mij begrijp ik je niet zo goed. Wat vindt zij van mij?
donderdag 29 januari 2009 om 19:13
Nieuwe partner mag dan mss geen derde ouder zijn, hij/zij is wel degelijk onderdeel van "het geheel". Misschien heeft nieuwe partner weinig tot geen inspraak mbt de omgangsregeling en de andere ouder, zeker als nieuwe partner samenwoont zal hij/zij ook haar invloed hebben op de opvoeding, al is het bijvoorbeeld alleen maar omdat hij/zij de huisregels in samengestelde gezin meebepaald. In het geheel zullen ex en nieuwe partner toch een modus moeten vinden om elkaar te accepteren, in het belang van de kinderen.
De eis dat de ander niet aanwezig mag zijn bij belevenis x van kind, is absurd, zowel wanneer de nieuwe partner als de ex-partner deze stelt. Ik zie niet in hoe het in het belang van het kind is als die moet kiezen tussen mamma of pappa, omdat mama weigert in een ruimte te zijn met nieuwe vriendin van pappa, en/of omdat nieuwe vriendin dat weigert. Sterker nog, dat levert alleen maar heel veel verdriet op.
De eis dat de ander niet aanwezig mag zijn bij belevenis x van kind, is absurd, zowel wanneer de nieuwe partner als de ex-partner deze stelt. Ik zie niet in hoe het in het belang van het kind is als die moet kiezen tussen mamma of pappa, omdat mama weigert in een ruimte te zijn met nieuwe vriendin van pappa, en/of omdat nieuwe vriendin dat weigert. Sterker nog, dat levert alleen maar heel veel verdriet op.
donderdag 29 januari 2009 om 19:28
quote:return_of_kreng schreef op 29 januari 2009 @ 19:13:
De eis dat de ander niet aanwezig mag zijn bij belevenis x van kind, is absurd, zowel wanneer de nieuwe partner als de ex-partner deze stelt. Ik zie niet in hoe het in het belang van het kind is als die moet kiezen tussen mamma of pappa, omdat mama weigert in een ruimte te zijn met nieuwe vriendin van pappa, en/of omdat nieuwe vriendin dat weigert. Sterker nog, dat levert alleen maar heel veel verdriet op.
Dit ben ik absoluut met je eens.
Maar nieuwe partner heeft geen beslissingsrecht mbt de opvoeding van het nieuwe kind. Zijn vader en ik bepalen de lijn mbt zindelijk worden, school, de leeftijd waarop hij uit mag en hoe laat hij max. thuis mag komen, vanaf welke leeftijd alcoholgebruik toelaatbaar is, enz.
Dat hij zich aan hun huisregels heeft te houden vind ik terecht en wat die huisregels zijn daar mogen ex en partner zich samen druk om maken.
Zij hebben hun huisregels, ik de mijne. Maar zaken zoals bovenstaand, dat zijn dingen die zij vader en ik samen beslissen en waarbij nieuwe partners niet als bepalende partij meegenomen worden.
De eis dat de ander niet aanwezig mag zijn bij belevenis x van kind, is absurd, zowel wanneer de nieuwe partner als de ex-partner deze stelt. Ik zie niet in hoe het in het belang van het kind is als die moet kiezen tussen mamma of pappa, omdat mama weigert in een ruimte te zijn met nieuwe vriendin van pappa, en/of omdat nieuwe vriendin dat weigert. Sterker nog, dat levert alleen maar heel veel verdriet op.
Dit ben ik absoluut met je eens.
Maar nieuwe partner heeft geen beslissingsrecht mbt de opvoeding van het nieuwe kind. Zijn vader en ik bepalen de lijn mbt zindelijk worden, school, de leeftijd waarop hij uit mag en hoe laat hij max. thuis mag komen, vanaf welke leeftijd alcoholgebruik toelaatbaar is, enz.
Dat hij zich aan hun huisregels heeft te houden vind ik terecht en wat die huisregels zijn daar mogen ex en partner zich samen druk om maken.
Zij hebben hun huisregels, ik de mijne. Maar zaken zoals bovenstaand, dat zijn dingen die zij vader en ik samen beslissen en waarbij nieuwe partners niet als bepalende partij meegenomen worden.
donderdag 29 januari 2009 om 21:58
Zij is wel degene die ook af en toe de luiers moet verschonen, die mss bepaald welk merk luiers er komt, die jouw kind troost als ie verdrietig is, die medebepaalt waar de vakantie met pappa naar toe gaat. die m mss naar voetbal en tennis moet brenegn, uit school moet halen, verjaarspartijtjes voor m organiseert... Ookal bepaal jij met de vader mss de "grote"beslissingen, nieuwe partner wordt wel een onderdeel van kinds leven. Kind gaat zich ook aan nieuwe partner hechten. Dat zul je als ex-partner ook moeten accepteren. De neiuwe partner zal er mee moeten leven dat de ex betrokken blijft als ouder, maar ook de neiuwe partner heeft wel een rol in het leven van het kind. En ik denk dat zowel voor de ex als voor de nieuwqe partner dat best wel eens flink slikken kan zijn. Ik denk ook dat het ontkennen van die rol van de nieuwe partner voor kind net zo schadelijk kan zijn, als het veroorzaken van spaning door de nieuwe partner.
donderdag 29 januari 2009 om 23:19
quote:IvyRosa schreef op 29 januari 2009 @ 23:11:
Wat zucht Lapin?
Er wordt zo dramatisch en star gereageerd hier. Dat vind ik jammer.
Feit blijft gewoon dat er tegenwoordig zoveel kinderen geconfronteerd worden met gebroken gezinnen.
Aan de ene kant wordt er dan op gehamerd dat het belang van het kind altijd prioriteit moet hebben. En aan de andere kant mag je je er dan als stiefmoeder vooral niet te veel mee bemoeien.
Doe je het eigenlijk als stiefouder ooit wel goed?
Ik begrijp best dat het moeilijk is om je kind opeens een beetje te moeten delen met een andere volwassene, maar het is vaak gewoon niet anders.
Ik denk zelf dat ik het als stiefmoeder (rotwoord, maar ik weet niets beters) best redelijk heb gedaan. En dat komt ook doordat hun echte moeder bijna nooit moeilijk heeft gedaan.
Het kan dus best goed gaan.
Wat zucht Lapin?
Er wordt zo dramatisch en star gereageerd hier. Dat vind ik jammer.
Feit blijft gewoon dat er tegenwoordig zoveel kinderen geconfronteerd worden met gebroken gezinnen.
Aan de ene kant wordt er dan op gehamerd dat het belang van het kind altijd prioriteit moet hebben. En aan de andere kant mag je je er dan als stiefmoeder vooral niet te veel mee bemoeien.
Doe je het eigenlijk als stiefouder ooit wel goed?
Ik begrijp best dat het moeilijk is om je kind opeens een beetje te moeten delen met een andere volwassene, maar het is vaak gewoon niet anders.
Ik denk zelf dat ik het als stiefmoeder (rotwoord, maar ik weet niets beters) best redelijk heb gedaan. En dat komt ook doordat hun echte moeder bijna nooit moeilijk heeft gedaan.
Het kan dus best goed gaan.
donderdag 29 januari 2009 om 23:22
quote:IvyRosa schreef op 29 januari 2009 @ 22:47:
Return, ik ben het met je eens dat nieuwe partner een (belangrijke) rol heeft in het leven van het kind, maar dat maakt diegene nog niet de derde ouder.En diegene heeft zeer zeker geen voorrang op de moeder. Waar het de kinderen betreft zal nieuwe partner moeten wijken, punt uit.
Return, ik ben het met je eens dat nieuwe partner een (belangrijke) rol heeft in het leven van het kind, maar dat maakt diegene nog niet de derde ouder.En diegene heeft zeer zeker geen voorrang op de moeder. Waar het de kinderen betreft zal nieuwe partner moeten wijken, punt uit.
donderdag 29 januari 2009 om 23:23
Ik denk dat ik stiefmoeder heel veel ruimte geef, maar ze is niet zijn ouder. Ex en ik bepalen belangrijke zaken, zij mag hem ideeën aandragen, maar uiteindelijk hakken hij en ik samen de knoop door.
En kleding, soort boterhammen, het avondeten, bedtijd en dat soort zaken is echt allemaal hun ding in hun gezin.
Op een voorstelling op school of zwemdiploma zijn we er allemaal. Maar zodra zij gaat zeggen dat ik als moeder niet zou mogen komen, omdat zij het prettiger vindt, dan ga je als nieuwe partner gewoon een grens over.
En kleding, soort boterhammen, het avondeten, bedtijd en dat soort zaken is echt allemaal hun ding in hun gezin.
Op een voorstelling op school of zwemdiploma zijn we er allemaal. Maar zodra zij gaat zeggen dat ik als moeder niet zou mogen komen, omdat zij het prettiger vindt, dan ga je als nieuwe partner gewoon een grens over.