De huisarts... en ik
dinsdag 8 juni 2010 om 11:48
Hoi iedereen!
Omdat ik er nog steeds, na 4 jaar, over nadenk, ben ik erg benieuwd wat jullie hiervan denken en vinden:
Ik ging naar de huisarts met klachten, waar het precies om ging weet ik niet eens meer. Daar aangekomen bleek er een inval-arts te zijn. Shit, dacht ik nog!
Maar na wat gesproken en besproken te hebben viel het allemaal best mee. We hadden het over mijn angsten en hij stelde voor om wat dingen voor me uit te zoeken, zodat hij me erover kon vertellen en wellicht gerust kon stellen. Aardig vond ik en ik ging de week erop weer heen.
Hij had vanalles uitgezocht voor mij en we praatten, en praatten...en praatten. Over koetjes en kalfjes, vanalles en nog wat... hij vond me best interessant, zei hij. Voor ik het wist, waren we anderhalf uur verder - rond 17:45 uur- en werd het gesprek afgerond. Ik kwam weer de wachtkamer binnenlopen en alles was al donker en de assistentes waren al weg! Eenmaal thuis dacht ik, wat erg! Heb ik hem zo lang aan de praat gehouden, hij wilde natuurlijk allang naar huis!
We hadden weer een afspraak gepland voor de volgende week.
En, weer hetzelfde...praten, weer erg lang en toen ik weg zou gaan zei hij letterlijk: " Ik ben deze week hier voor het laatst, misschien komen we elkaar nog ergens anders tegen en schept het een band". Ik zei niet veel meer dan: " Euhm ja, misschien".
Daarna heb ik hem ook niet weer gezien of gesproken, toch vond ik en vind ik dit achteraf een aparte situatie.
Misschien zocht ik er teveel achter en daarom ben ik nieuwsgierig naar jullie mening!
Karen
Omdat ik er nog steeds, na 4 jaar, over nadenk, ben ik erg benieuwd wat jullie hiervan denken en vinden:
Ik ging naar de huisarts met klachten, waar het precies om ging weet ik niet eens meer. Daar aangekomen bleek er een inval-arts te zijn. Shit, dacht ik nog!
Maar na wat gesproken en besproken te hebben viel het allemaal best mee. We hadden het over mijn angsten en hij stelde voor om wat dingen voor me uit te zoeken, zodat hij me erover kon vertellen en wellicht gerust kon stellen. Aardig vond ik en ik ging de week erop weer heen.
Hij had vanalles uitgezocht voor mij en we praatten, en praatten...en praatten. Over koetjes en kalfjes, vanalles en nog wat... hij vond me best interessant, zei hij. Voor ik het wist, waren we anderhalf uur verder - rond 17:45 uur- en werd het gesprek afgerond. Ik kwam weer de wachtkamer binnenlopen en alles was al donker en de assistentes waren al weg! Eenmaal thuis dacht ik, wat erg! Heb ik hem zo lang aan de praat gehouden, hij wilde natuurlijk allang naar huis!
We hadden weer een afspraak gepland voor de volgende week.
En, weer hetzelfde...praten, weer erg lang en toen ik weg zou gaan zei hij letterlijk: " Ik ben deze week hier voor het laatst, misschien komen we elkaar nog ergens anders tegen en schept het een band". Ik zei niet veel meer dan: " Euhm ja, misschien".
Daarna heb ik hem ook niet weer gezien of gesproken, toch vond ik en vind ik dit achteraf een aparte situatie.
Misschien zocht ik er teveel achter en daarom ben ik nieuwsgierig naar jullie mening!
Karen
dinsdag 8 juni 2010 om 11:51
beetje onprofessioneel van hem om direct "werk" van je te maken als je kwetsbaar in de behandelkamer zit......maar als jij en hij vrijgezel is en het klikte was het misschien leuk geweest om in een andere omgeving af te spreken? Kan jij ook niet helpen dat het je arts is toch.
Of vond je het heel vervelend?
Of vond je het heel vervelend?
dinsdag 8 juni 2010 om 11:51
quote:Karens schreef op 08 juni 2010 @ 11:48:
Misschien zocht ik er teveel achter en daarom ben ik nieuwsgierig naar jullie mening.Deze arts is - naar mijn mening - veel te ver buiten zijn boekje gegaan. Dat hij dingen voor je uitzoekt; prima. Dat het consult wat uitloopt; ook prima. De uitspraken die hij doet; NIET prima.
Misschien zocht ik er teveel achter en daarom ben ik nieuwsgierig naar jullie mening.Deze arts is - naar mijn mening - veel te ver buiten zijn boekje gegaan. Dat hij dingen voor je uitzoekt; prima. Dat het consult wat uitloopt; ook prima. De uitspraken die hij doet; NIET prima.
dinsdag 8 juni 2010 om 11:53
dinsdag 8 juni 2010 om 11:55
Inval arts. Pfff. http://nl.wikipedia.org/wiki/Eed_van_Hippocrates
dinsdag 8 juni 2010 om 11:58
Heb inderdaad nooit meer iets van hem gehoord en daarom denk ik ook dat het waarschijnlijk niets voorstelde. Het is niet zo dat ik er elke dag aan denk of dat het me nog heel erg bezighoudt. Maar soms denk ik nog terug, zoals nu.
Verder heb ik er nooit met iemand over gesproken, maar hier zag ik mijn kans om het anoniem eens te delen.
Ik wil er niets mee doen verder maar graag andere meningen lezen.
Verder heb ik er nooit met iemand over gesproken, maar hier zag ik mijn kans om het anoniem eens te delen.
Ik wil er niets mee doen verder maar graag andere meningen lezen.
dinsdag 8 juni 2010 om 12:15
quote:Hunniebunnie schreef op 08 juni 2010 @ 12:01:
... dat het waarschijnlijk niets voorstelde...
???? Eh, dat lijkt me wel duidelijk!
Sorry Karens, dit klinkt niet zo aardig, maar waarom is dit/hij überhaupt nog een overpeinzing waard, laat staan een forum?
Omdat het misschien wel wat voorstelde, maar hij er vanwege zijn beroepsethiek niets mee mocht en kón. Ik geloof dat behandelaars pas 2 jaar na beëindiging van de behandelrelatie actie mogen en dus kunnen ondernemen. Het kan zomaar zijn dat dát de reden is waarom hij geen contact heeft opgenomen. Nog los van het feit dat hij volgens mij ook geen patiëntgegevens mag gebruiken om privégegevens te achterhalen (adres, telefoonnummer, etc.).
En dat je nog wel eens terugdenkt aan een voor jou bijzondere flirt die je geraakt heeft... waarom zou het níet mogen of raar zijn? Dat is toch heel normaal, dat je soms eens zit te mijmeren en dat dat soort gedachten dan naar boven komen?
... dat het waarschijnlijk niets voorstelde...
???? Eh, dat lijkt me wel duidelijk!
Sorry Karens, dit klinkt niet zo aardig, maar waarom is dit/hij überhaupt nog een overpeinzing waard, laat staan een forum?
Omdat het misschien wel wat voorstelde, maar hij er vanwege zijn beroepsethiek niets mee mocht en kón. Ik geloof dat behandelaars pas 2 jaar na beëindiging van de behandelrelatie actie mogen en dus kunnen ondernemen. Het kan zomaar zijn dat dát de reden is waarom hij geen contact heeft opgenomen. Nog los van het feit dat hij volgens mij ook geen patiëntgegevens mag gebruiken om privégegevens te achterhalen (adres, telefoonnummer, etc.).
En dat je nog wel eens terugdenkt aan een voor jou bijzondere flirt die je geraakt heeft... waarom zou het níet mogen of raar zijn? Dat is toch heel normaal, dat je soms eens zit te mijmeren en dat dat soort gedachten dan naar boven komen?
dinsdag 8 juni 2010 om 12:26
quote:Christiane04 schreef op 08 juni 2010 @ 11:51:
[...]
Deze arts is - naar mijn mening - veel te ver buiten zijn boekje gegaan. Dat hij dingen voor je uitzoekt; prima. Dat het consult wat uitloopt; ook prima. De uitspraken die hij doet; NIET prima.Hele foute man, niet professioneel, inderdaad buiten zijn boekje. Dit valt onder grensoverschrijdend gedrag als je mijn mening wilt. Laat het los!
[...]
Deze arts is - naar mijn mening - veel te ver buiten zijn boekje gegaan. Dat hij dingen voor je uitzoekt; prima. Dat het consult wat uitloopt; ook prima. De uitspraken die hij doet; NIET prima.Hele foute man, niet professioneel, inderdaad buiten zijn boekje. Dit valt onder grensoverschrijdend gedrag als je mijn mening wilt. Laat het los!