Relaties
alle pijlers
De omgangsregeling van mijn vriend
maandag 14 april 2008 om 17:38
Sinds een paar maanden heb ik een nieuwe vriend. Ik ben tot over mijn oren verliefd op hem maar er is één ding wat me toch wel stoort en dat is de omgangsregeling die hij met zijn ex getroffen heeft over de HOND! Toen ze uit elkaar gingen hadden ze afgesproken dat de hond doordeweeks bij haar zou zijn en in het weekend bij mijn vriend. Dit vooral omdat mijn vriend lange dagen maakt op zijn werk. Wat me vooral stoort is dat hij vrijdags na het werk de hond gaat halen en daar dan nog uren blijft hangen, ook zondags als de hond weer gebracht wordt. Dat betekent dus dat onze tijd samen in het weekend beperkt wordt tot de zaterdag en een gedeelte van de zondag! Ik vind het te gek voor woorden. Ik snap heus wel dat je voor een kind nog een fijne verstandhouding met elkaar wilt houden en het kind niet bij de voordeur afgeeft en dan meteen weggaat. Maar het is een HOND! En ja, ik ben inderdaad jaloers. Ze zijn nog niet zo heel lang uit elkaar en ik heb hem nog geen kwaad woord over haar horen zeggen. Niet dat dat per se moet, maar jemig! Je zou hem eens moeten horen praten tegen de hond als hij hem wegbrengt zondags naar haar toe: "Gaan we zo weer naar het VROUWTJE hè?" En dan straalt hij helemaal. En ik moet dan weg, zondagsmiddags terwijl we nog leuke dingen hadden kunnen doen. Ik heb al eens aangekaart bij hem dat ik de hond ook best zou kunnen opvangen doordeweeks, maar daar wil hij niets van weten. Het is ook niet zo dat ik het zo erg vind dat hij nog goed met z'n ex overweg kan, maar ik vind het gewoon te veel. Doordeweeks gaat hij rustig ook nog een avond of 2 bij haar langs om de hond te zien. En als ik dan bedenk dat de hond pas 3 jaar is..
Wat vinden jullie van deze situatie? Ik kan hem toch niet weghouden van zijn hond? Ergens ben ik ook bang dat de hond een excuus is om haar te zien.
Wat vinden jullie van deze situatie? Ik kan hem toch niet weghouden van zijn hond? Ergens ben ik ook bang dat de hond een excuus is om haar te zien.
maandag 14 april 2008 om 19:43
Klopt Luna. Het is inderdaad even slikken als je ex een ander heeft. Dus in die zin is het begrijpelijk dat hij je naar haar toe nog even op de achtergrond houdt . En ik heb zelf geen hond maar ik weet wel dat voor sommige mensen een hond (of een kat) bijna gelijk is aan een kind. En in die zin is een omgangsregeling ook wat beter te begrijpen.
Maar toch...
Ik kan me jouw gevoel helemaal voorstellen, het zou mij ook helemaal niet lekker zitten. Maar je kunt het nog even aanzien en hem het voordeel van de twijfel geven. Jullie relatie is nog erg pril. Geef het (lees: hem) nog even de tijd. En hij heeft als gezegd dat hij je straks wil voorstellen aan zijn ex. Als je haar eenmaal ontmoet hebt, en zij is een oprechte en sympathieke vrouw, dan kan dat ook een beter gevoel geven..
Heel veel succes en sterkte tot die tijd!
Maar toch...
Ik kan me jouw gevoel helemaal voorstellen, het zou mij ook helemaal niet lekker zitten. Maar je kunt het nog even aanzien en hem het voordeel van de twijfel geven. Jullie relatie is nog erg pril. Geef het (lees: hem) nog even de tijd. En hij heeft als gezegd dat hij je straks wil voorstellen aan zijn ex. Als je haar eenmaal ontmoet hebt, en zij is een oprechte en sympathieke vrouw, dan kan dat ook een beter gevoel geven..
Heel veel succes en sterkte tot die tijd!
maandag 14 april 2008 om 22:22
Ik kende ook een stel die een omgangsregeling voor de hond hadden. Alleen toen er nieuwe partners om de hoek kwamen kijken, liep het snel mis met de omgangsregeling.
Maar dat is het probleem niet, het probleem is, dat hij graag nog lange tijd bij zijn ex doorbrengt en jou daar niet bij wil hebben. Dat is best een naar gevoel lijkt me zo.
Maar ook zeg je dat zij uit elkaar zijn gegaan omdat ze als broer en zus samenleefden, dus dan is er eigenlijk niks aan de hand zou je zeggen.
Maar voor een relatie van nog maar 2 maanden is dit een behoorlijk heftig probleem. Hij houdt in deze erg weinig rekening met jou en je zou eens goed na moeten denken of jij wel zo'n partner wil hebben.
Maar dat is het probleem niet, het probleem is, dat hij graag nog lange tijd bij zijn ex doorbrengt en jou daar niet bij wil hebben. Dat is best een naar gevoel lijkt me zo.
Maar ook zeg je dat zij uit elkaar zijn gegaan omdat ze als broer en zus samenleefden, dus dan is er eigenlijk niks aan de hand zou je zeggen.
Maar voor een relatie van nog maar 2 maanden is dit een behoorlijk heftig probleem. Hij houdt in deze erg weinig rekening met jou en je zou eens goed na moeten denken of jij wel zo'n partner wil hebben.
dinsdag 15 april 2008 om 02:02
Twee maanden een relatie, je woont niet bij elkaar en nu wil jij al dat ie zijn eigen leven verandert, naar jouw goeddunken. Als ik jou was, zou ik me hier maar bij neerleggen en zeker niet laten merken hoe jaloers je bent. Mensen kunnen daar snel genoeg van krijgen.
Bovendien is het jouw probleem. Hij heeft een deel van zijn leven met haar geleefd, ze zijn als vrienden uit elkaar gegaan en zijn dus nog vrienden En hij houdt van de hond. Als je zelf dit soort liefde voor een dier niet kent, lijkt het snel belachelijk. Ja, als het over kinderen gaat, begrijpt iedereen het wel maar een hond!!!!
Toen mijn relatie anderhalf jaar geleden stopte, is de hond bij mij gebleven en mijn vriend kwam zo vaak ie kon langs om iets met de hond te doen. Ik vond dat helemaal prima, hij houdt echt van hem. En had het ook nodig omdat hij zijn leven helemaal opnieuw moest opbouwen.
Dus gun je vriend zijn hond en het contact met de ex. Ga aan jezelf werken zodat je met deze emoties leert omgaan.
Bovendien is het jouw probleem. Hij heeft een deel van zijn leven met haar geleefd, ze zijn als vrienden uit elkaar gegaan en zijn dus nog vrienden En hij houdt van de hond. Als je zelf dit soort liefde voor een dier niet kent, lijkt het snel belachelijk. Ja, als het over kinderen gaat, begrijpt iedereen het wel maar een hond!!!!
Toen mijn relatie anderhalf jaar geleden stopte, is de hond bij mij gebleven en mijn vriend kwam zo vaak ie kon langs om iets met de hond te doen. Ik vond dat helemaal prima, hij houdt echt van hem. En had het ook nodig omdat hij zijn leven helemaal opnieuw moest opbouwen.
Dus gun je vriend zijn hond en het contact met de ex. Ga aan jezelf werken zodat je met deze emoties leert omgaan.
dinsdag 15 april 2008 om 02:32
dinsdag 15 april 2008 om 04:24
Hai Luna,
Vervelend dat het je zo bezighoudt. Dat is niet leuk voor de relatie waar je net bent ingestapt. Je kunt er op deze manier niet echt van genieten en dat is zonde.
De hond was er al, de ex was er ook al en jij kwam er bij. Zo is feitelijk de situatie en hoewel ik niet vind dat jij zomaar alles moet accepteren, ben je wel heel snel met het opwerpen van een probleem als jullie pas twee maandjes met elkaar omgaan. Als je nu al zo ontevreden bent over hoe het gaat dan ben ik bang dat het niet veel gezelliger gaat worden de komende tijd want je vriend heeft een regeling en zal die na willen komen. Wie weet wordt de intensiteit minder maar de hond is, zoals je zelf al zegt, pas drie jaar en wie weet wordt die hond wel vijftien. Het is niet te hopen dat jij er al die tijd problemen mee gaat hebben dat hij zijn ex dan ook nog ziet. Het zou fijn zijn als jij daar dan wel vrede mee hebt.
Hij wil je nog niet voorstellen en dat voelt alsof je buitengesloten wordt maar het is ook wel best snel als je nu al bij zijn ex over de vloer wil komen. Het lijkt me wel een goed idee om aan te geven dat je er voor openstaat. Al is dat dan wel iets wat je écht moet voelen. Niet te veel aandringen, het is zijn ex, zijn regeling en jullie relatie zit nog in de aftastende fase. Je kunt nog niet van alles en nog wat gaan claimen, daar heb je emotioneel gezien geen recht op in deze fase van je relatie. Je hebt wel recht op je eigen gevoel, natuurlijk. Maar je hebt nog niet genoeg relatiekrediet opgebouwd om nu al veranderingen aan te gaan brengen in bestaande patronen.
Laat het vanzelf gaan, geef het tijd, laat weten dat je openstaan voor ook contact met de ex, want zolang de hond er is, is er de regeling waarschijnlijk en is er dus ook dit probleem. Probeer geen probleem van iets te maken waar je eigenlijk buiten staat. Het is namelijk alleen jouw probleem.
Deze situatie hoort bij de man waar je gek op bent. Neem de situatie er bij, of kies niet voor deze man als je denkt dat het niet gaat werken voor jou. Dat bedoel ik absoluut niet rot maar omdat het nog zo pril is, is het ook minder lang pijnlijk om weer afscheid te nemen en soms kun je iets beter in de kiem smoren dan dat het een blijvend heet hangijzer in je relatie wordt.
Vervelend dat het je zo bezighoudt. Dat is niet leuk voor de relatie waar je net bent ingestapt. Je kunt er op deze manier niet echt van genieten en dat is zonde.
De hond was er al, de ex was er ook al en jij kwam er bij. Zo is feitelijk de situatie en hoewel ik niet vind dat jij zomaar alles moet accepteren, ben je wel heel snel met het opwerpen van een probleem als jullie pas twee maandjes met elkaar omgaan. Als je nu al zo ontevreden bent over hoe het gaat dan ben ik bang dat het niet veel gezelliger gaat worden de komende tijd want je vriend heeft een regeling en zal die na willen komen. Wie weet wordt de intensiteit minder maar de hond is, zoals je zelf al zegt, pas drie jaar en wie weet wordt die hond wel vijftien. Het is niet te hopen dat jij er al die tijd problemen mee gaat hebben dat hij zijn ex dan ook nog ziet. Het zou fijn zijn als jij daar dan wel vrede mee hebt.
Hij wil je nog niet voorstellen en dat voelt alsof je buitengesloten wordt maar het is ook wel best snel als je nu al bij zijn ex over de vloer wil komen. Het lijkt me wel een goed idee om aan te geven dat je er voor openstaat. Al is dat dan wel iets wat je écht moet voelen. Niet te veel aandringen, het is zijn ex, zijn regeling en jullie relatie zit nog in de aftastende fase. Je kunt nog niet van alles en nog wat gaan claimen, daar heb je emotioneel gezien geen recht op in deze fase van je relatie. Je hebt wel recht op je eigen gevoel, natuurlijk. Maar je hebt nog niet genoeg relatiekrediet opgebouwd om nu al veranderingen aan te gaan brengen in bestaande patronen.
Laat het vanzelf gaan, geef het tijd, laat weten dat je openstaan voor ook contact met de ex, want zolang de hond er is, is er de regeling waarschijnlijk en is er dus ook dit probleem. Probeer geen probleem van iets te maken waar je eigenlijk buiten staat. Het is namelijk alleen jouw probleem.
Deze situatie hoort bij de man waar je gek op bent. Neem de situatie er bij, of kies niet voor deze man als je denkt dat het niet gaat werken voor jou. Dat bedoel ik absoluut niet rot maar omdat het nog zo pril is, is het ook minder lang pijnlijk om weer afscheid te nemen en soms kun je iets beter in de kiem smoren dan dat het een blijvend heet hangijzer in je relatie wordt.
dinsdag 15 april 2008 om 15:48
Ik snap wel dat je vriend zijn hond nog wil zien. Maar zoals hierboven ook al geschreven wordt lijkt het dat hij ook niet zoveel problemen heeft met het contact met zijn ex dat daarbij komt. Tot nu toe hoor ik van de meeste forummers dat hij niet toe is aan een relatie maar het kan natuurlijk ook dat het een stukje onhandigheid is. Zou het kunnen dat hij rekening wil houden met de gevoelens van zijn ex? Basically heeft hij daar niets meer mee te maken maar misschien voelt dat voor hem anders. Mijn vriendje heeft ook rare sprongen gemaakt om iedereen (lees: ex) tevreden te houden achteraf gezien was het puur onhandigheid van zijn kant.
Nou ben ik van nature een beetje een drammertje en heb hier dan ook enorme stampij over gemaakt. Het zette echter niet veel zoden aan de dijk en pas een paar jaar later (ja echt waar) snapte hij waarom ik het daar toen zo moeilijk mee had. Het lijkt mij dus verstandiger om je vriend uit te leggen hoe het op jou overkomt en hoe jij je daarbij voelt. Misschien kan hij je uitleg geven over de gedachtes achter zijn acties en kun jij er rust mee hebben.
Succes in ieder geval!
Nou ben ik van nature een beetje een drammertje en heb hier dan ook enorme stampij over gemaakt. Het zette echter niet veel zoden aan de dijk en pas een paar jaar later (ja echt waar) snapte hij waarom ik het daar toen zo moeilijk mee had. Het lijkt mij dus verstandiger om je vriend uit te leggen hoe het op jou overkomt en hoe jij je daarbij voelt. Misschien kan hij je uitleg geven over de gedachtes achter zijn acties en kun jij er rust mee hebben.
Succes in ieder geval!
dinsdag 15 april 2008 om 18:32
De onvrede die ik voel heeft niets te maken met die hele omgangsregeling en het feit dat hij op deze manier zijn ex nog regelmatig ziet, ik vind het juist goed dat ze het op deze manier geregeld hebben. Hoe vaak zie je niet dat een hond gewoon wordt weggebracht naar het asiel of op marktplaats gezet wanneer de thuissituatie verandert?
Maar het stoort me dat hij daar iedere keer zo lang bij zitten, zeker zondagsmiddags want dan voel ik me weggestuurd door hem terwijl wij dan ook samen tijd kunnen doorbrengen. En hij gaat dan samen met zijn ex en de hond wandelen en blijft daar dan ook eten. Of vrijdagavond, kunnen we ook niet afspreken om iets te gaan doen. Plus de keren dat hij doordeweeks 'even' langsgaat om de hond te zien.
Het is niet zo dat ik niet begrijp dat hij van de hond houdt. Maar waarom niet een half uurtje blijven om een kop koffie te drinken en dan weer weg?
En misschien is het wat voorbarig om daar nu al een punt van te maken, per slot van rekening hebben ze het zo maanden gedaan. Ik ben gewoon jaloers op de tijd die hij in haar bijzijn doorbrengt! En nee, dat uit ik niet naar hem toe maar ik ga hem wel vragen om de vrijdagavond wat eerder te vertrekken bij haar en de zondag wat later de hond te brengen. Zodat wij wat meer tijd samen hebben omdat we elkaar doordeweeks ook niet iedere dag zien. Als hij dat niet wilt, weet ik genoeg.
En op zich ben ik niet bang dat ze weer bij elkaar komen, de manier waarop hij over haar praat is altijd respectvol en hij zegt alleen iets over haar wanneer het relevant is. Beter zo dan dat hij haar constant zou afbranden, dan zouden er pas echt alarmbellen gaan rinkelen.
Maar het stoort me dat hij daar iedere keer zo lang bij zitten, zeker zondagsmiddags want dan voel ik me weggestuurd door hem terwijl wij dan ook samen tijd kunnen doorbrengen. En hij gaat dan samen met zijn ex en de hond wandelen en blijft daar dan ook eten. Of vrijdagavond, kunnen we ook niet afspreken om iets te gaan doen. Plus de keren dat hij doordeweeks 'even' langsgaat om de hond te zien.
Het is niet zo dat ik niet begrijp dat hij van de hond houdt. Maar waarom niet een half uurtje blijven om een kop koffie te drinken en dan weer weg?
En misschien is het wat voorbarig om daar nu al een punt van te maken, per slot van rekening hebben ze het zo maanden gedaan. Ik ben gewoon jaloers op de tijd die hij in haar bijzijn doorbrengt! En nee, dat uit ik niet naar hem toe maar ik ga hem wel vragen om de vrijdagavond wat eerder te vertrekken bij haar en de zondag wat later de hond te brengen. Zodat wij wat meer tijd samen hebben omdat we elkaar doordeweeks ook niet iedere dag zien. Als hij dat niet wilt, weet ik genoeg.
En op zich ben ik niet bang dat ze weer bij elkaar komen, de manier waarop hij over haar praat is altijd respectvol en hij zegt alleen iets over haar wanneer het relevant is. Beter zo dan dat hij haar constant zou afbranden, dan zouden er pas echt alarmbellen gaan rinkelen.
woensdag 16 april 2008 om 08:48
Het klinkt bekend. Mijn vriend heeft ook een hond met zijn ex. Maar ik heb dat ook. Maar ik zie mijn hond bijna niet meer, we hebben besloten dat het beter was dat de hond bij mijn ex bleef en ik kom af en toe op visite en neem ik allemaal lekkere dingen mee. Dat is het risico van een scheiding, aan de ene kant krijg je er dingen bij, aan de andere kant verlies je dingen.
Mijn vriend wordt regelmatig door zijn ex 'opgepiept' om te komen kijken hoe het gaat met het beestje en dat doet hij dan ook. Maar niet in combinatie met blijven eten en een hele avond op visite. Dat zou zij misschien willen, maar ik niet en hij heeft de keus wat hij doet.
Als ik jouw situatie zo lees, en mijn vriend zou ditzelfde doen, dan was het gauw gebeurd. Een scheiding is een scheiding, dan kun je niet verder gaan op een voet alsof er niks gebeurd is. Ik zou absoluut niet willen dat mijn vriend 2x in de week bij zijn ex zit, plus ook nog eens begin en eind van het weekend incl blijven eten. Je bent erg toegeeflijk, want die lange visites van hem zijn echt niet alleen voor de hond.
Als mijn vriend zo vaak bij zijn ex zou zitten, dan kon hij er blijven.
Zo denk ik erover.
Mijn vriend wordt regelmatig door zijn ex 'opgepiept' om te komen kijken hoe het gaat met het beestje en dat doet hij dan ook. Maar niet in combinatie met blijven eten en een hele avond op visite. Dat zou zij misschien willen, maar ik niet en hij heeft de keus wat hij doet.
Als ik jouw situatie zo lees, en mijn vriend zou ditzelfde doen, dan was het gauw gebeurd. Een scheiding is een scheiding, dan kun je niet verder gaan op een voet alsof er niks gebeurd is. Ik zou absoluut niet willen dat mijn vriend 2x in de week bij zijn ex zit, plus ook nog eens begin en eind van het weekend incl blijven eten. Je bent erg toegeeflijk, want die lange visites van hem zijn echt niet alleen voor de hond.
Als mijn vriend zo vaak bij zijn ex zou zitten, dan kon hij er blijven.
Zo denk ik erover.
woensdag 16 april 2008 om 17:08
quote:rastafun schreef op 15 april 2008 @ 02:02:
Twee maanden een relatie, je woont niet bij elkaar en nu wil jij al dat ie zijn eigen leven verandert, naar jouw goeddunken. Als ik jou was, zou ik me hier maar bij neerleggen en zeker niet laten merken hoe jaloers je bent. Mensen kunnen daar snel genoeg van krijgen.
Zijn leven veranderen? Dat wil ik helemaal niet. Ik vind het prima dat hij de hond blijft brengen en halen, maar zou graag zien dat hij er niet zo lang blijft.
Bovendien is het jouw probleem. Hij heeft een deel van zijn leven met haar geleefd, ze zijn als vrienden uit elkaar gegaan en zijn dus nog vrienden En hij houdt van de hond. Als je zelf dit soort liefde voor een dier niet kent, lijkt het snel belachelijk. Ja, als het over kinderen gaat, begrijpt iedereen het wel maar een hond!!!!
Misschien kwam het zo over in de openingspost, maar ik vind het niet belachelijk dat die omgangsregeling er is. Ik gaf alleen aan dat ik begrijp dat wanneer het om een kind gaat, de ouders nog tijd samen doorbrengen met het kind en een goede verstandhouding willen houden.
Toen mijn relatie anderhalf jaar geleden stopte, is de hond bij mij gebleven en mijn vriend kwam zo vaak ie kon langs om iets met de hond te doen. Ik vond dat helemaal prima, hij houdt echt van hem. En had het ook nodig omdat hij zijn leven helemaal opnieuw moest opbouwen.
Je zegt dat je vriend zo vaak als hij kon kwam om de hond te zien. Is dit verandert inmiddels, misschien door een nieuwe liefde?
Dus gun je vriend zijn hond en het contact met de ex.
Dat gun ik hem zeker
Ga aan jezelf werken zodat je met deze emoties leert omgaan.Ik vind mezelf niet ziekelijk jaloers, dus ik ben niet van mening dat ik aan mezelf moet werken. Sommigen hier vinden me zelfs te toegeeflijk.
Twee maanden een relatie, je woont niet bij elkaar en nu wil jij al dat ie zijn eigen leven verandert, naar jouw goeddunken. Als ik jou was, zou ik me hier maar bij neerleggen en zeker niet laten merken hoe jaloers je bent. Mensen kunnen daar snel genoeg van krijgen.
Zijn leven veranderen? Dat wil ik helemaal niet. Ik vind het prima dat hij de hond blijft brengen en halen, maar zou graag zien dat hij er niet zo lang blijft.
Bovendien is het jouw probleem. Hij heeft een deel van zijn leven met haar geleefd, ze zijn als vrienden uit elkaar gegaan en zijn dus nog vrienden En hij houdt van de hond. Als je zelf dit soort liefde voor een dier niet kent, lijkt het snel belachelijk. Ja, als het over kinderen gaat, begrijpt iedereen het wel maar een hond!!!!
Misschien kwam het zo over in de openingspost, maar ik vind het niet belachelijk dat die omgangsregeling er is. Ik gaf alleen aan dat ik begrijp dat wanneer het om een kind gaat, de ouders nog tijd samen doorbrengen met het kind en een goede verstandhouding willen houden.
Toen mijn relatie anderhalf jaar geleden stopte, is de hond bij mij gebleven en mijn vriend kwam zo vaak ie kon langs om iets met de hond te doen. Ik vond dat helemaal prima, hij houdt echt van hem. En had het ook nodig omdat hij zijn leven helemaal opnieuw moest opbouwen.
Je zegt dat je vriend zo vaak als hij kon kwam om de hond te zien. Is dit verandert inmiddels, misschien door een nieuwe liefde?
Dus gun je vriend zijn hond en het contact met de ex.
Dat gun ik hem zeker
Ga aan jezelf werken zodat je met deze emoties leert omgaan.Ik vind mezelf niet ziekelijk jaloers, dus ik ben niet van mening dat ik aan mezelf moet werken. Sommigen hier vinden me zelfs te toegeeflijk.
woensdag 16 april 2008 om 17:22
quote:mararoulette schreef op 15 april 2008 @ 15:48:
Zou het kunnen dat hij rekening wil houden met de gevoelens van zijn ex?
Nou meid, je hebt de spijker op de kop geslagen!
Ik heb gisteravond een gesprek met hem gehad en dit blijkt dus inderdaad de reden te zijn dat hij zo lang op bezoek blijft. Hij heeft me meteen duidelijk gemaakt dat de relatie echt over is en zij hem ook niet als partner terug zou willen. Maar ze schijnt nogal in een gat te zijn gevallen na de breuk. Ze heeft weinig vrienden of familie en hangt daarom nogal aan het contact met hem. Ook is ze sinds kort werkloos geworden, dus dat sociale contact valt ook weg. Niet echt benijdenswaardig dus. Hij heeft haar ook beloofd dat hun contact niet te lijden zou hebben onder zijn nieuwe relatie met mij maar snapt ook wel dat dit niet zo kan doorgaan. Ik heb hem gezegd dat hun contact ook niet meteen afgekapt moet worden, het halen en brengen blijft immers. Maar hij zou in ieder geval met haar praten over die zondagmiddagen en wie weet staat ze er binnenkort ook voor open om mij te ontmoeten.
Zou het kunnen dat hij rekening wil houden met de gevoelens van zijn ex?
Nou meid, je hebt de spijker op de kop geslagen!
Ik heb gisteravond een gesprek met hem gehad en dit blijkt dus inderdaad de reden te zijn dat hij zo lang op bezoek blijft. Hij heeft me meteen duidelijk gemaakt dat de relatie echt over is en zij hem ook niet als partner terug zou willen. Maar ze schijnt nogal in een gat te zijn gevallen na de breuk. Ze heeft weinig vrienden of familie en hangt daarom nogal aan het contact met hem. Ook is ze sinds kort werkloos geworden, dus dat sociale contact valt ook weg. Niet echt benijdenswaardig dus. Hij heeft haar ook beloofd dat hun contact niet te lijden zou hebben onder zijn nieuwe relatie met mij maar snapt ook wel dat dit niet zo kan doorgaan. Ik heb hem gezegd dat hun contact ook niet meteen afgekapt moet worden, het halen en brengen blijft immers. Maar hij zou in ieder geval met haar praten over die zondagmiddagen en wie weet staat ze er binnenkort ook voor open om mij te ontmoeten.
woensdag 16 april 2008 om 18:40
Het deed mij inderdaad ook al erg veel aan het gedrag van mijn vriendje denken in die tijd. Hij had precies dezelfde redenen als jij hierboven geschreven had (nja behalve werkeloos maar ze was dan weer wel net gestopt met haar studie). Ik heb het een tijdje laten gaan maar echt lekker liep het niet. Uiteindelijk heb ik haar een keer ontmoet en achteraf was dat echt het beste wat ik ooit had kunnen doen. Er was echt niets tussen die twee behalve geschiedenis, ze konden lekker over vroeger praten maar waren bar weinig geinterreseerd in de toekomst van elkaar. Meanwhile heb ik gezellig met haar vriendje gekletst en daarna nooit meer problemen gehad.
Ik snap dat het moeilijk is, ook voor zijn ex maar het is wel een feit dat jullie nu samen zijn. Misschien zouden jullie een keer samen langs kunnen komen? Ik snap ook wel dat zij er niet om staat te springen maar feit blijft dat jij zijn nieuwe vriendin bent dus dat jij nu een deel van hem bent. Door alleen maar met hem af te spreken ontkent ze eigenlijk een (waarschijnlijk belangrijk) deel van hem. Hopelijk staat ze inderdaad binnenkort open om jou te ontmoeten. Dan gaat het vast beter!
Ik snap dat het moeilijk is, ook voor zijn ex maar het is wel een feit dat jullie nu samen zijn. Misschien zouden jullie een keer samen langs kunnen komen? Ik snap ook wel dat zij er niet om staat te springen maar feit blijft dat jij zijn nieuwe vriendin bent dus dat jij nu een deel van hem bent. Door alleen maar met hem af te spreken ontkent ze eigenlijk een (waarschijnlijk belangrijk) deel van hem. Hopelijk staat ze inderdaad binnenkort open om jou te ontmoeten. Dan gaat het vast beter!