Relaties
alle pijlers
Dichtklappen bij knappe mannen
donderdag 13 september 2018 om 23:09
Ik heb niet het idee dat er meteen een oplossing is voor mijn "probleem" maar wie weet vind ik wel wat herkenning.
Als ik omgeven ben door mensen leef ik helemaal op. Ik ben van nature optimistisch, open, altijd vrolijk en goedlachs. Dit komt ontzettend goed van pas in mijn huidige baan die ik ook nog eens ontzettend graag doe. Het enthousiasme spat er vanaf!
Tijdens een avondje uit heb ik met iedereen een leuke tijd. Ook met mannen. Het komt wel eens voor dat 1 van die mannen ontzettend gecharmeerd geraakt door mij. Vaak vinden ze mij relaxed en zelfverzekerd. Maar dat laatste is niet helemaal waar.
En daar zit nu net het probleem. Die mannen die mij dan best leuk vinden, vind ik zelf wel heel aardig maar er zit nooit eens wat bij waar mijn hart sneller van gaat slaan. Maar als ik dan eens een man tegen het lijf loop waar mijn knieën van gaan knikken, dan ben ik de grootste kneus en ben ik plots sociaal beperkt ofzo.
Neem nu vanmiddag. Ik liep even de supermarkt in voor een paar dingen en sta te twijfelen voor een rek. Vanuit mijn ooghoek zie ik dat ik gezelschap krijg dus ik kijk even op. Kijk ik plots recht in 2 prachtige blauwe ogen van een knappe lange man.
Dus ik schrik me rot en probeer me te concentreren op waar ik mee bezig was. Omdat ik zijn blik nog steeds voel branden, geef ik het maar op en wandel "koeltjes" de andere kant op waarbij ik mijn haar nog even arrogant over mijn schouder zwiep. *zucht*
Dat doe ik nou dus ALTIJD. Als er een, imo, knappe kerel ten tonele/in het gezelschap verschijnt, klap ik helemaal dicht, geraak niet uit mijn woorden, ga bizarre dingen uitkramen,... Ik verkramp helemaal omdat die hottie mij natuurlijk never nooit leuk/knap genoeg gaat vinden. Dus ik heb het idee dat ik een tandje bij moet steken met alle vreemde gevolgen van dien. Uit voorzorg negeer ik die man in kwestie dus maar gewoon.
Maar ik wil ook wel eens een relatie met een man waar ik helemaal verliefd op ben.
Herkent iemand dit? Leuke mannen compleet negeren en expres ontwijken omdat je toch weet dat hij buiten jouw mogelijkheden valt? Heb je desondanks toch iemand aan de haak weten te slaan waar je helemaal van ondersteboven bent? Hoopvolle (grappige?) verhalen en tips graag!
Btw: Sorry, ik ben niet van de korte OP's geloof ik.
Als ik omgeven ben door mensen leef ik helemaal op. Ik ben van nature optimistisch, open, altijd vrolijk en goedlachs. Dit komt ontzettend goed van pas in mijn huidige baan die ik ook nog eens ontzettend graag doe. Het enthousiasme spat er vanaf!
Tijdens een avondje uit heb ik met iedereen een leuke tijd. Ook met mannen. Het komt wel eens voor dat 1 van die mannen ontzettend gecharmeerd geraakt door mij. Vaak vinden ze mij relaxed en zelfverzekerd. Maar dat laatste is niet helemaal waar.
En daar zit nu net het probleem. Die mannen die mij dan best leuk vinden, vind ik zelf wel heel aardig maar er zit nooit eens wat bij waar mijn hart sneller van gaat slaan. Maar als ik dan eens een man tegen het lijf loop waar mijn knieën van gaan knikken, dan ben ik de grootste kneus en ben ik plots sociaal beperkt ofzo.
Neem nu vanmiddag. Ik liep even de supermarkt in voor een paar dingen en sta te twijfelen voor een rek. Vanuit mijn ooghoek zie ik dat ik gezelschap krijg dus ik kijk even op. Kijk ik plots recht in 2 prachtige blauwe ogen van een knappe lange man.
Dus ik schrik me rot en probeer me te concentreren op waar ik mee bezig was. Omdat ik zijn blik nog steeds voel branden, geef ik het maar op en wandel "koeltjes" de andere kant op waarbij ik mijn haar nog even arrogant over mijn schouder zwiep. *zucht*Dat doe ik nou dus ALTIJD. Als er een, imo, knappe kerel ten tonele/in het gezelschap verschijnt, klap ik helemaal dicht, geraak niet uit mijn woorden, ga bizarre dingen uitkramen,... Ik verkramp helemaal omdat die hottie mij natuurlijk never nooit leuk/knap genoeg gaat vinden. Dus ik heb het idee dat ik een tandje bij moet steken met alle vreemde gevolgen van dien. Uit voorzorg negeer ik die man in kwestie dus maar gewoon.
Maar ik wil ook wel eens een relatie met een man waar ik helemaal verliefd op ben.
Herkent iemand dit? Leuke mannen compleet negeren en expres ontwijken omdat je toch weet dat hij buiten jouw mogelijkheden valt? Heb je desondanks toch iemand aan de haak weten te slaan waar je helemaal van ondersteboven bent? Hoopvolle (grappige?) verhalen en tips graag!
Btw: Sorry, ik ben niet van de korte OP's geloof ik.
vrijdag 14 september 2018 om 00:28
Woon je in Amsterdam of een andere grote stad?
Knappe mannen, tja...
Schoonheid gaat ook vervelen hoor.
Gevoel voor humor, dat is echt aantrekkelijk vind ik.
Je schrijft erg poetisch trouwens. Alsof je het verhaal van iemand anders verteld.
Knappe mannen, tja...
Schoonheid gaat ook vervelen hoor.
Gevoel voor humor, dat is echt aantrekkelijk vind ik.
Je schrijft erg poetisch trouwens. Alsof je het verhaal van iemand anders verteld.
anoniem_63ed2e0ad2db9 wijzigde dit bericht op 14-09-2018 00:31
21.11% gewijzigd
vrijdag 14 september 2018 om 00:28
Henk-en-Roelie schreef: ↑14-09-2018 00:17Als je echt heel erg lang naar een knappe man kijkt dan valt het knappe wel mee na een tijdje.
Dat geloof ik meteen! Dat die kerel dan denkt (of weet?) dat ik gestoord ben moet ik er dan maar even bijnemen. @Elsa: Aha! Herkenning!
Ik heb ook geen idee waarom ik dan denk dat het een goed idee is om te doen alsof ik te verheven ben om mannen ook maar een blik te gunnen.
(Ik denk iig dat ik dan zo over kom.) Het tegendeel is waar namelijk.
vrijdag 14 september 2018 om 00:35
Ooh klopt helemaal! Als ik de grappigste van de 2 blijk te zijn dan gaat het niks worden.
Ik had een ex zonder greintje humor. Als hij dan per ongeluk iets grappig zei lag ik meteen dubbel. Dat dan weer wel. Maar ik vond het een groot gemis.
Oh en ik woon in een vrij grote stad inderdaad. Maar niet vergelijkbaar met Amsterdam.
En bedankt voor het compliment! Althans, zo vat ik het maar even op. Mijn vader schrijft ook zo
Het zal dus een genetische afwijking zijn.
vrijdag 14 september 2018 om 01:40
Ter geruststelling, ik heb dat dus ook. Ik kan met iedereen gezellig kletsen en lachen behalve met de man die ik leuk vind. Afgelopen weekend stond hij opeens naast mij op een feestje en van schrik deinsde ik dus gewoon achteruit. Vervolgens wist ik niets meer te zeggen. Zelfs niet het het voor de hand liggende hallo
.
Don't get high on your own supply.
vrijdag 14 september 2018 om 06:22
Laatst kwam mijn man met een verhaal thuis, licht geïrriteerd. “Ik wilde in de supermarkt net even snel wat uit een rek pakken, stond daar een of ander grietje uitgebreid alle verpakkingen te bestuderen. Ik kijk haar even vragend aan, want ik wilde er dus ook bij. Slingert dat mens eerst een dot lang haar in Mn gezicht, trapt op mijn tenen en bukt vervolgens zo diep dat ze omrolt en met haar kont een stapel soepblikken omgooit. Tegen mijn schenen aan. Dus ik roep Auw! Dat grietje kijkt op en begint met haar haren over de vloer te dweilen, en ik denk dat er iets in haar oog zat want daar knipperde ze de hele tijd mee. Ik wilde haar eerst nog helpen om weer op te staan. Maar ze wauwelde iets van “dit doe ik nou altijd!”. Dus ik dacht, oh die is dit gewend en die redt zichzelf wel. En toen ben ik gaan afrekenen. Wat een mens he”
vrijdag 14 september 2018 om 07:44
O herkenbaar hoor, je lijkt wel een mens. Ik weet nog dat ik mijn man voor het eerst zag en me meteen geen houding meer wist te geven. Het is toch nog goedgekomen met ons. 
Maar ik denk dat je kleine stapjes moet maken, de volgende keer in plaats van met je haren te zwiepen gewoon eens vriendelijk glimlachen naar diegene, en een opmerking maken zoals: Pfff, er is teveel soms gewoon téveel keus. (als je in de supermarkt staat). Je schrijft erg leuk trouwens!
Maar ik denk dat je kleine stapjes moet maken, de volgende keer in plaats van met je haren te zwiepen gewoon eens vriendelijk glimlachen naar diegene, en een opmerking maken zoals: Pfff, er is teveel soms gewoon téveel keus. (als je in de supermarkt staat). Je schrijft erg leuk trouwens!
vrijdag 14 september 2018 om 08:05
Oh ik herken het wel.
Mijn gay vrienden kwamen niet meer bij.
Ik denk dat ik heel onopvallend zit te doen maar staar als een psychopaat naar diegene (er is zelfs ooit een keer een foto van gemaakt op een feestje. Not pretty).
Als diegene daar nog niet door wordt afgeschrikt ga ik of:
- heel kort zijn en snel weg of
- als een kapot autopoppetje heel raar staan knikken bij alles wat hij zegt en moet overal heel hard om lachen. Ook als het niet als grap is bedoeld.
- sowieso luister ik niet en herhaal de verkeerde woorden.
'zo dus jij drinkt cola'.
'zo ja HAHAHAHA! Wat zei je?'
Dus er bestaan heel veel knappe mannen van rond de 50 hier die denken: ach daar heb je die vrolijke wat beperkte vrouw weer
vrijdag 14 september 2018 om 08:41
Henk-en-Roelie schreef: ↑14-09-2018 00:17Als je echt heel erg lang naar een knappe man kijkt dan valt het knappe wel mee na een tijdje.
Geldt dat ook voor lelijk?
Ouwe tang, verveel je je soms? Zoek eens een andere hobby dan mensen op dit forum af te zeiken, graftak!
vrijdag 14 september 2018 om 09:01
Of dan lijken ze zelf nog knapper
. Was daar niet onderzoek naar gedaan? Dat knappe mensen vaak een net iets minder knappe partner kiezen zodat ze zelf nog mooier lijken. Zoiets was het 
vrijdag 14 september 2018 om 09:24
Het-groepje schreef: ↑14-09-2018 08:05Oh ik herken het wel.
Mijn gay vrienden kwamen niet meer bij.
Ik denk dat ik heel onopvallend zit te doen maar staar als een psychopaat naar diegene (er is zelfs ooit een keer een foto van gemaakt op een feestje. Not pretty).
Als diegene daar nog niet door wordt afgeschrikt ga ik of:
- heel kort zijn en snel weg of
- als een kapot autopoppetje heel raar staan knikken bij alles wat hij zegt en moet overal heel hard om lachen. Ook als het niet als grap is bedoeld.
- sowieso luister ik niet en herhaal de verkeerde woorden.
'zo dus jij drinkt cola'.
'zo ja HAHAHAHA! Wat zei je?'
Dus er bestaan heel veel knappe mannen van rond de 50 hier die denken: ach daar heb je die vrolijke wat beperkte vrouw weer
Precies!Ik ga dan meteen ook heel vreemd hinnikend lachen. Intussen ben ik mij heel erg bewust van die belachelijke lach die volledig over the top is en kan ik alleen maar hopen dat het snel voorbij is. Tevergeefs...
vrijdag 14 september 2018 om 09:56
Ik zeg dat wel eens. Zo'n mededeling hoeft namelijk niet persé in te houden dat je die man in kwestie ook echt leuk vindt. Dus het komt wel eens voor dat ik dat terloops zeg.
Dus als die kerel mij een verhaal vertelt over een vrouw in de supermarkt die haast een epileptische aanval kreeg toen hij langs haar ging staan, dan vertel ik hem gerust dat dat wellicht kwam door zijn woest aantrekkelijke uiterlijk.
Dus als die kerel mij een verhaal vertelt over een vrouw in de supermarkt die haast een epileptische aanval kreeg toen hij langs haar ging staan, dan vertel ik hem gerust dat dat wellicht kwam door zijn woest aantrekkelijke uiterlijk.
vrijdag 14 september 2018 om 11:00
Oh ja, de te lange lach.
Ik zag laatst een meisje op mijn werk die werd meegevraagd door een hele knappe leeftijdsgenoot, ze mocht meerijden.
Helaas heeft zij wat ik heb, dus een gezicht waarop je precies kunt zien wat ze voelt.
Ze begon eerst KEIHARD en heel lang te lachen,
(Als een soort opgetogen kleuter die onverwacht ijs mag, zeg maar).
Terwijl die jongen wat beduusd keek,
rende ze door een volle kantine stralend naar haar tas en blerde al glunderend terwijl ze als een gek haar spullen pakte: 'hmmm ik weet niet of mij dat uitkomt, wat zei je eigenlijk?'
Het was hilarisch maar ook zo pijnlijk, ik reageerde altijd PRECIES zo.
vrijdag 14 september 2018 om 13:44
Haha!Het-groepje schreef: ↑14-09-2018 11:00Oh ja, de te lange lach.
Ik zag laatst een meisje op mijn werk die werd meegevraagd door een hele knappe leeftijdsgenoot, ze mocht meerijden.
Helaas heeft zij wat ik heb, dus een gezicht waarop je precies kunt zien wat ze voelt.
Ze begon eerst KEIHARD en heel lang te lachen,
(Als een soort opgetogen kleuter die onverwacht ijs mag, zeg maar).
Terwijl die jongen wat beduusd keek,
rende ze door een volle kantine stralend naar haar tas en blerde al glunderend terwijl ze als een gek haar spullen pakte: 'hmmm ik weet niet of mij dat uitkomt, wat zei je eigenlijk?'
Het was hilarisch maar ook zo pijnlijk, ik reageerde altijd PRECIES zo.
Prachtig!Als ik het zie gebeuren bij een ander vind ik dat altijd best aandoenlijk. Maar als je het zelf weer voor hebt dan wil je alleen nog maar door de grond zakken.
vrijdag 14 september 2018 om 14:07
Als je dichtklapt van ontzettend knappe koppies dan ben je toch ontzettend romantisch?
Het mooiste wat we kunnen ervaren, is het mysterie. Het is de bron van alle ware kunst en wetenschap. Einstein ♡
