Relaties
alle pijlers
dilemma
donderdag 4 november 2010 om 20:11
hoi
ik ben erg benieuwd naar jullie ervaringen en gedachten over mijn situatie:
ik heb een relatie van 7jaar. woon 3 jaar samen en 2 jaar geleden hebben we een huis gekocht. ik ben daarvoor (met enige tegenzin) verhuisd uit mijn geliefde dorp.
we hebben een hele sterke relatie, hebben veel lol samen, veel seks, maar hebben ook zeker eigen ruimte, eigen vrienden en bezigheden. misschien soms zelfs nét iets te veel, maar daar kunnen we allebei mee leven.
door wisselende werktijden zijn er soms dagen bij dat we elkaar zelfs helemaal niet zien, wat ik ook als positief ervaar.
een half jaar geleden ben ik een meisje tegen gekomen, Suzan. we vonden elkaar leuk, was duidelijk, maar ik heb aangegeven dat ik een relatie had. een paar weken later hebben we elkaar weer getroffen en deze avond was angstaanjagend leuk. het klikte zó goed tussen ons! we zijn gaan bellen en smsen, soms zelfs 20 smsjes per dag. en spraken eens in de week/twee weken af. dit alles zonder dat mijn partner het wist.
ik heb nooit getwijfeld aan mijn relatie, maar door haar ben ik gaan nadenken. wat me opvalt; met mijn vriendin is zoenen oke, niks bijzonders. is het ook nooit geweest voor mij, zelfs niet toen we net verkering kregen. knuffelen en aanraken is leuk, maar niet het einde. als Suzan me aanraakt is dat ALTIJD een goddelijk gevoel. alsof ze precies weet waar de stress zit. een soort chemische reactie lijkt het wel. overal wat ze aanraakt voelt heerlijk, of het mn arm, mn rug, nek of zelfs mn elleboog is heerlijk...
lichamelijk voelen we elkaar zo goed aan, dat heb ik nog nooit eerder met iemand gevoelt. het lijkt wel alsof we als twee puzzelstukjes in elkaar passen....... met mijn partner is de seks soms minder, bewegingen die niet op elkaar aansluiten, met suzan heb ik geen seks gehad, maar met dat puzzelstukjes idee heb ik het idee dat dat 'het samensmelten van 2 zielen' moet zijn.
van de andere kant is suzan een meisje die wat jonger is, iets minder serieus over zaken nadenkt, geen opleiding heeft gehad, en ver weg woont en werkt. mijn partner heeft een goede studie gedaan, is erg zelfstandig en volwassen, en erg belangrijk, we zijn naar min gevoel 'gelijk aan elkaar', wat ik met suzan (nog) niet heb. ik heb juist het gevoel dat ik haar wil beschermen....
ik heb dagen dat ik 100% zeker weet dat ik vor mijn relatie ga, een rots in de branding, iemand waar ik altijd op kan bouwen. en alles wat ik daarmee heb opgebouwd en geinvesteerd (eigen huis, verbouwing etc), maar er zijn ook dagen bij dat ik de fijne knuffel en aanraking mis. en twijfel of ik niet liever iemand heb waar het lichamelijke fantastisch is, maar waar ik minder mee kan praten over serieuze dingen, of dat ik liever een goede partner heb, die minder lichamelijk is ingesteld.
zou je een relatie van 7 jaar weggooien, met n flinke schuld (huis verkopen) verlaten, terwijl je heel erg van die persoon houdt, of zou je aan iets fris en nieuws beginnen wat vanaf dag 1 goed voelt?
of is dit simpel een 7 year itch, winterdip of andere depressie?
ik ben benieuwd naar jullie reacties, ervaringen en tips. ik wordt gek van mijzelf nu..
dank je!
ik ben erg benieuwd naar jullie ervaringen en gedachten over mijn situatie:
ik heb een relatie van 7jaar. woon 3 jaar samen en 2 jaar geleden hebben we een huis gekocht. ik ben daarvoor (met enige tegenzin) verhuisd uit mijn geliefde dorp.
we hebben een hele sterke relatie, hebben veel lol samen, veel seks, maar hebben ook zeker eigen ruimte, eigen vrienden en bezigheden. misschien soms zelfs nét iets te veel, maar daar kunnen we allebei mee leven.
door wisselende werktijden zijn er soms dagen bij dat we elkaar zelfs helemaal niet zien, wat ik ook als positief ervaar.
een half jaar geleden ben ik een meisje tegen gekomen, Suzan. we vonden elkaar leuk, was duidelijk, maar ik heb aangegeven dat ik een relatie had. een paar weken later hebben we elkaar weer getroffen en deze avond was angstaanjagend leuk. het klikte zó goed tussen ons! we zijn gaan bellen en smsen, soms zelfs 20 smsjes per dag. en spraken eens in de week/twee weken af. dit alles zonder dat mijn partner het wist.
ik heb nooit getwijfeld aan mijn relatie, maar door haar ben ik gaan nadenken. wat me opvalt; met mijn vriendin is zoenen oke, niks bijzonders. is het ook nooit geweest voor mij, zelfs niet toen we net verkering kregen. knuffelen en aanraken is leuk, maar niet het einde. als Suzan me aanraakt is dat ALTIJD een goddelijk gevoel. alsof ze precies weet waar de stress zit. een soort chemische reactie lijkt het wel. overal wat ze aanraakt voelt heerlijk, of het mn arm, mn rug, nek of zelfs mn elleboog is heerlijk...
lichamelijk voelen we elkaar zo goed aan, dat heb ik nog nooit eerder met iemand gevoelt. het lijkt wel alsof we als twee puzzelstukjes in elkaar passen....... met mijn partner is de seks soms minder, bewegingen die niet op elkaar aansluiten, met suzan heb ik geen seks gehad, maar met dat puzzelstukjes idee heb ik het idee dat dat 'het samensmelten van 2 zielen' moet zijn.
van de andere kant is suzan een meisje die wat jonger is, iets minder serieus over zaken nadenkt, geen opleiding heeft gehad, en ver weg woont en werkt. mijn partner heeft een goede studie gedaan, is erg zelfstandig en volwassen, en erg belangrijk, we zijn naar min gevoel 'gelijk aan elkaar', wat ik met suzan (nog) niet heb. ik heb juist het gevoel dat ik haar wil beschermen....
ik heb dagen dat ik 100% zeker weet dat ik vor mijn relatie ga, een rots in de branding, iemand waar ik altijd op kan bouwen. en alles wat ik daarmee heb opgebouwd en geinvesteerd (eigen huis, verbouwing etc), maar er zijn ook dagen bij dat ik de fijne knuffel en aanraking mis. en twijfel of ik niet liever iemand heb waar het lichamelijke fantastisch is, maar waar ik minder mee kan praten over serieuze dingen, of dat ik liever een goede partner heb, die minder lichamelijk is ingesteld.
zou je een relatie van 7 jaar weggooien, met n flinke schuld (huis verkopen) verlaten, terwijl je heel erg van die persoon houdt, of zou je aan iets fris en nieuws beginnen wat vanaf dag 1 goed voelt?
of is dit simpel een 7 year itch, winterdip of andere depressie?
ik ben benieuwd naar jullie reacties, ervaringen en tips. ik wordt gek van mijzelf nu..
dank je!
donderdag 4 november 2010 om 20:19
Nou ik zou mijn relatie van 7 jaren niet weggooien, voor Suzan. Natuurlijk heerlijk zo'n jong blaadje, maar dat kan ook vervelen als het op emotioneel en intellectueel gebied niet past!
Misschien is het kiezen voor de minste risico's, maar je kan ook wat nieuw leven in je huidige relatie blazen. Neem je vriendin eens mee naar een lekker romantisch weekendje schevingen, kies met je hart, je hormonen, maar ook zeker je hoofd!
Misschien is het kiezen voor de minste risico's, maar je kan ook wat nieuw leven in je huidige relatie blazen. Neem je vriendin eens mee naar een lekker romantisch weekendje schevingen, kies met je hart, je hormonen, maar ook zeker je hoofd!
donderdag 4 november 2010 om 20:27
Lijkt me typisch voor een relatie die effe ingekakt is. Blaas weer eens wat nieuw leven in je relatie, maak wat meer tijd voor elkaar, doe eens iets anders dan anders.
En heel belangrijk, verbreek alle contact met Suzan.
Als je nou na een half jaar nog steeds helemaal verliefd bent op Suzan, denk dan nog eens na over het verbreken van je relatie.
Als het gras elders groener lijkt dan is het tijd om je eigen gazon te bemesten.
En heel belangrijk, verbreek alle contact met Suzan.
Als je nou na een half jaar nog steeds helemaal verliefd bent op Suzan, denk dan nog eens na over het verbreken van je relatie.
Als het gras elders groener lijkt dan is het tijd om je eigen gazon te bemesten.
donderdag 4 november 2010 om 20:27
donderdag 4 november 2010 om 20:29
Je bent gewoon verliefd op Suzan, dat wil nog niet zeggen dat je met haar ook gelukkiger zou zijn als je een relatie met haar zou hebben. Wat BGB zegt, als de seksuele spanning afneemt, wat is er dan überhaupt nog over? Dan heb je zo te lezen toch een veel grotere klik met je huidige partner?
Don't waste your time on jealousy,
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
donderdag 4 november 2010 om 20:39
Ga op een tantra- of andere sexuele ontdekkingscursus met je vaste partner.
Geloof best dat jij en suus de sterren van de hemel kunnen sexen, maar ook dat gaat vervelen en na 1,5 jaar relatie heeft suus geen zin meer, gaat ze alleen maar op stap, krijgt ze steeds ontslag, gedraagt ze zich als een klein kind en fladdert zo het leven door. En jij haar maar midden in de nacht ophalen van een of andere kroeg want je wilt haar zo graag beschermen.
Dus... wat je moet doen,, eindig het contact met suzan, wees eerlijk tegen je vrouw. Geef aan wat je in haar mist, en ga daar samen wat aan doen.
Geloof best dat jij en suus de sterren van de hemel kunnen sexen, maar ook dat gaat vervelen en na 1,5 jaar relatie heeft suus geen zin meer, gaat ze alleen maar op stap, krijgt ze steeds ontslag, gedraagt ze zich als een klein kind en fladdert zo het leven door. En jij haar maar midden in de nacht ophalen van een of andere kroeg want je wilt haar zo graag beschermen.
Dus... wat je moet doen,, eindig het contact met suzan, wees eerlijk tegen je vrouw. Geef aan wat je in haar mist, en ga daar samen wat aan doen.
donderdag 4 november 2010 om 21:11
Doe-het-niet. Cliché maar waar: ga de energie niet in Suzan stoppen maar in je eigen meisje. Geef aan wat je, na het nadenken, niet lekker meer vind gaan, en werk daar (samen!) aan.
Ik ben wél vreemdgegaan met dat andere 'puzzelstukje'. En ja, het was meer dan heerlijk en allesverzengend. Maar nee, het is niet persé beter dan de huidige relatie. Ik heb het na een tijdje afgebroken en heb me gestort op mijn eigen huis en haard (dus ook de relatie aangepakt) en wonderwel zijn we nu beter dan ooit.
Succes en veel wijsheid gewenst!
Ik ben wél vreemdgegaan met dat andere 'puzzelstukje'. En ja, het was meer dan heerlijk en allesverzengend. Maar nee, het is niet persé beter dan de huidige relatie. Ik heb het na een tijdje afgebroken en heb me gestort op mijn eigen huis en haard (dus ook de relatie aangepakt) en wonderwel zijn we nu beter dan ooit.
Succes en veel wijsheid gewenst!
donderdag 4 november 2010 om 21:15
Jammer, heel jammer dit. Je roept dat het prima is dat je zoveel vrijheid hebt en dat je elkaar niet veel ziet.Kennelijk is het niet zo prima, omdat je de behoefte hebt om misbruik te maken van het vertrouwen dat je partner in je heeft.
Egoïstisch is het, wat me het meest dwarszit van je verhaal is het feit dat jij nu je partner de keuze hebt ontnomen om jullie relatie weer fijn te krijgen voor jullie beiden. Je hebt je boost buiten de deur gevonden.
Dit verhaal kent alleen maar verliezers.
Egoïstisch is het, wat me het meest dwarszit van je verhaal is het feit dat jij nu je partner de keuze hebt ontnomen om jullie relatie weer fijn te krijgen voor jullie beiden. Je hebt je boost buiten de deur gevonden.
Dit verhaal kent alleen maar verliezers.
