Relaties
alle pijlers
dingen afsluiten
maandag 19 september 2011 om 10:39
Ik zit met iets waar ik graag jullie advies bij wil. Please niet quoten, vanwege de privacygevoeligheid.
Ik zit niet te wachten op oordelen, want geloof me, dat heb ik zelf de afgelopen tien jaar al genoeg gedaan naar mezelf. Ik denk dat de tijd is gekomen dat ik mezelf mag vergeven voor de fouten die ik heb gemaakt, maar weet niet goed hoe ik het het beste af kan sluiten.
O.k. zoals sommigen van jullie misschien weten ben ik tijdens mijn huwelijk van iemand anders gaan houden, en ondanks het enorme schuldgevoel kon ik hem niet loslaten. Uiteindelijk zijn we dan ook echt samengekomen en getrouwd. We zijn alweer jaren bij elkaar en onze omgeving heeft er vrede mee en is zelfs blij voor ons. Maar natuurlijk zijn er twee gezinnen stukgemaakt (ik had overigens geen kinderen) en hoewel de verhoudingen wat gestabiliseerd zijn, is dat nooit meer goed te maken.
Ondanks alles beschouw ik mijzelf nog steeds als een oprecht en eerlijk persoon. Na mijn scheiding heb ik mijn ex (met wie ik 15 jaar samen was) nooit meer gezien. En al die jaren heb ik hem willen vertellen hoe erg het me spijt, dat ik oprecht van hem gehouden heb en hem wil bedanken voor de goede jaren.
Door allerlei omstandigheden (mijn gezondheid) heb ik vooral de laatste tijd erg de behoefte om in het reine te komen met de mensen om me heen. Om er geen al te lange OP van te maken, nu mijn vraag: ik zou mijn ex een brief willen schrijven, heel kort, gewoon om te zeggen hoezeer het me spijt en dat ik hem al het goede wens. Ik hoef daar geen reactie op, geen vergeving, helemaal niet, ik wil het hem alleen maar laten weten, ik heb het hem nooit meer kunnen vertellen.
Is dit een goed plan of een slecht plan (want ik wil ook niet in zijn huidige leven, met evt. nieuwe vriendin inbreken). Wat vinden jullie. Zouden jullie zoiets willen van een ex die jullie gekwetst heeft? Of lijkt het alsof ik het uit egoistische motieven doe? Ik kom er niet uit. Ik weet alleen dat het mij een stukje rust zou geven.
Ik zit niet te wachten op oordelen, want geloof me, dat heb ik zelf de afgelopen tien jaar al genoeg gedaan naar mezelf. Ik denk dat de tijd is gekomen dat ik mezelf mag vergeven voor de fouten die ik heb gemaakt, maar weet niet goed hoe ik het het beste af kan sluiten.
O.k. zoals sommigen van jullie misschien weten ben ik tijdens mijn huwelijk van iemand anders gaan houden, en ondanks het enorme schuldgevoel kon ik hem niet loslaten. Uiteindelijk zijn we dan ook echt samengekomen en getrouwd. We zijn alweer jaren bij elkaar en onze omgeving heeft er vrede mee en is zelfs blij voor ons. Maar natuurlijk zijn er twee gezinnen stukgemaakt (ik had overigens geen kinderen) en hoewel de verhoudingen wat gestabiliseerd zijn, is dat nooit meer goed te maken.
Ondanks alles beschouw ik mijzelf nog steeds als een oprecht en eerlijk persoon. Na mijn scheiding heb ik mijn ex (met wie ik 15 jaar samen was) nooit meer gezien. En al die jaren heb ik hem willen vertellen hoe erg het me spijt, dat ik oprecht van hem gehouden heb en hem wil bedanken voor de goede jaren.
Door allerlei omstandigheden (mijn gezondheid) heb ik vooral de laatste tijd erg de behoefte om in het reine te komen met de mensen om me heen. Om er geen al te lange OP van te maken, nu mijn vraag: ik zou mijn ex een brief willen schrijven, heel kort, gewoon om te zeggen hoezeer het me spijt en dat ik hem al het goede wens. Ik hoef daar geen reactie op, geen vergeving, helemaal niet, ik wil het hem alleen maar laten weten, ik heb het hem nooit meer kunnen vertellen.
Is dit een goed plan of een slecht plan (want ik wil ook niet in zijn huidige leven, met evt. nieuwe vriendin inbreken). Wat vinden jullie. Zouden jullie zoiets willen van een ex die jullie gekwetst heeft? Of lijkt het alsof ik het uit egoistische motieven doe? Ik kom er niet uit. Ik weet alleen dat het mij een stukje rust zou geven.
maandag 19 september 2011 om 10:49
Persoonlijk zou ik niet graag een brief willen ontvangen omdat ik dan weer geconfronteerd zou worden met mijn verleden. Zou het heel goedkoop vinden en het inderdaad zien als een daad van eigenbelang net als het vreemdgaan. Maar jij kent je ex veel beter en kan als beste beoordelen of hij een brief kan appreciëren. Misschien vind hij het prettig als je spijt betuigd. Succes met deze beslissing.
maandag 19 september 2011 om 10:52
Ben je met veel ruzie uit elkaar gegaan? Heb je daarna nog contact met hem gehad?
Ik denk dat als ik er zo mee zat, dat ik ook een brief zou willen schrijven. En eerlijk is eerlijk: ook al gaat het je alleen om excuses aan te bieden, het is en blijft een licht egoïstische inslag hebben. Niemand doet iets voor een ander zonder er (op welke manier dan ook) zelf bij gebaat te zijn. In jouw geval geeft het een beter gevoel.
Geeft niets hoor, dat is heel natuurlijk, maar misschien dat dit besef je een beetje helpt.
Ik denk dat als ik er zo mee zat, dat ik ook een brief zou willen schrijven. En eerlijk is eerlijk: ook al gaat het je alleen om excuses aan te bieden, het is en blijft een licht egoïstische inslag hebben. Niemand doet iets voor een ander zonder er (op welke manier dan ook) zelf bij gebaat te zijn. In jouw geval geeft het een beter gevoel.
Geeft niets hoor, dat is heel natuurlijk, maar misschien dat dit besef je een beetje helpt.
maandag 19 september 2011 om 10:52
Ik heb ooit gehoord van vrienden dat hij daar behoefte aan had, maar ja, dat is jaren geleden. Ik was ten tijde van onze scheiding mezelf niet, had me uit zelfbescherming helemaal afgesloten en toonde mijn emoties niet. Die vrouw was voor hem niet de vrouw die hij kende. Nu kan ik de brief schrijven vanuit mijn hart, vanuit degene die ik altijd was en die hij kende.
maandag 19 september 2011 om 10:54
quote:molly74 schreef op 19 september 2011 @ 10:52:
Ben je met veel ruzie uit elkaar gegaan? Heb je daarna nog contact met hem gehad?
We zijn op een hele nare manier uit elkaar gegaan na 15 jaar , voelt heel onnatuurlijk. Daarna 200 km verderop gaan wonen en elkaar nooit meer gezien. Ik woon nu weer dichterbij, dat speelt ook mee. De kans is groter dat we elkaar ooit weer zien.
Ben je met veel ruzie uit elkaar gegaan? Heb je daarna nog contact met hem gehad?
We zijn op een hele nare manier uit elkaar gegaan na 15 jaar , voelt heel onnatuurlijk. Daarna 200 km verderop gaan wonen en elkaar nooit meer gezien. Ik woon nu weer dichterbij, dat speelt ook mee. De kans is groter dat we elkaar ooit weer zien.
maandag 19 september 2011 om 10:56
ik zou ook niet zo,n brief willen van mijn exman.
toen mijn man overleed stuurde hij een condoleance kaart met een heel verhaal, hij begon met; lieve.....,,
k heb de kaart gelijk in de kliko gedonderd.
ik heb hem nu bijna 10 jaar niet gezien, scheiding was een drama, was een vreemdganger die probeerde alles op mij te verhalen, hij interesseert me niet meer, ik kan me hem amper nog herinneren.
destijds was hij niet eerlijk, laat nu ook maar zitten, ik heb mijn eigen leven.
toen mijn man overleed stuurde hij een condoleance kaart met een heel verhaal, hij begon met; lieve.....,,
k heb de kaart gelijk in de kliko gedonderd.
ik heb hem nu bijna 10 jaar niet gezien, scheiding was een drama, was een vreemdganger die probeerde alles op mij te verhalen, hij interesseert me niet meer, ik kan me hem amper nog herinneren.
destijds was hij niet eerlijk, laat nu ook maar zitten, ik heb mijn eigen leven.
wij slapen nooit.
maandag 19 september 2011 om 10:57
quote:Nammma schreef op 19 september 2011 @ 10:55:
Als mij zoiets was gebeurd denk ik dat ik het prettig zou vinden zo'n brief te ontvangen, zeker als de inhoud recht uit je hart komt.Fijn om te lezen. Maar ik het risico zit erin dat het nogal schijnheilig overkomt, na wat ik hem geflikt heb zeg maar. Terwijl het echt oprecht is van mij uit. Maar ja.... dat dacht hij toen misschien ook. Moeilijk.
Als mij zoiets was gebeurd denk ik dat ik het prettig zou vinden zo'n brief te ontvangen, zeker als de inhoud recht uit je hart komt.Fijn om te lezen. Maar ik het risico zit erin dat het nogal schijnheilig overkomt, na wat ik hem geflikt heb zeg maar. Terwijl het echt oprecht is van mij uit. Maar ja.... dat dacht hij toen misschien ook. Moeilijk.
maandag 19 september 2011 om 10:58
maandag 19 september 2011 om 11:01
Lila, ik heb aan beide kanten van dit verhaal gestaan. Zelf ook na een lange relatie mijn toenmalige partner ernstig bedonderd, en daar jaren later oprecht mijn excuses voor gemaakt. Dat vond ex wel fijn.
Daarna zélf vreselijk bedonderd geworden (karma is a bitch! ) en ik wacht nog steeds op excuses van mijn ex. Hij vindt dat hij ten tijde van het verbreken van onze relatie heel schappelijk en coulant is geweest, terwijl ik vind dat het alleen maar om hemzelf ging in die tijd ('ik heb het ook zwaar hoor', was een uitspraak die bij mij toen niet in goede aarde viel!). Als deze ex me nu nog eens een oprechte brief zou schrijven, zou ik dat best kunnen waarderen.
Ik zou dus zeggen: doen!
Daarna zélf vreselijk bedonderd geworden (karma is a bitch! ) en ik wacht nog steeds op excuses van mijn ex. Hij vindt dat hij ten tijde van het verbreken van onze relatie heel schappelijk en coulant is geweest, terwijl ik vind dat het alleen maar om hemzelf ging in die tijd ('ik heb het ook zwaar hoor', was een uitspraak die bij mij toen niet in goede aarde viel!). Als deze ex me nu nog eens een oprechte brief zou schrijven, zou ik dat best kunnen waarderen.
Ik zou dus zeggen: doen!
maandag 19 september 2011 om 11:02
Als je het voorbeeld van Valentinamaria ziet, dan zou ik een brief van zo'n ex ook niet willen.
Maar in jouw geval Lila, lijkt het me, na wat je nog meer hierover schreef, toch wel fijn zo'n brief te ontvangen én te schrijven. Als iets uit je hart komt, dan kan het volgens mij nooit kwaad. Dan is het aan de ontvanger en zijn gevoel hoe hij het oppikt.
Even een paar 'wat-alsjes':
- Als hij het goed oppakt, wat verwacht je dan van hem. En wat doet dit met jou zelf?
- Als hij het níet goed oppakt, als hij het als schijnheilig bestemdpeld: wat doet dit dan met jou? Ten eerste: zul je dit dan komen te weten? En zo ja, wat geeft jou dat voor gevoel en wat wil je er dan daarná mee?
Maar in jouw geval Lila, lijkt het me, na wat je nog meer hierover schreef, toch wel fijn zo'n brief te ontvangen én te schrijven. Als iets uit je hart komt, dan kan het volgens mij nooit kwaad. Dan is het aan de ontvanger en zijn gevoel hoe hij het oppikt.
Even een paar 'wat-alsjes':
- Als hij het goed oppakt, wat verwacht je dan van hem. En wat doet dit met jou zelf?
- Als hij het níet goed oppakt, als hij het als schijnheilig bestemdpeld: wat doet dit dan met jou? Ten eerste: zul je dit dan komen te weten? En zo ja, wat geeft jou dat voor gevoel en wat wil je er dan daarná mee?
maandag 19 september 2011 om 11:04
Mijn bedoeling is ook niet om er een lange brief van te maken met ellenlange verontschuldigingen en verklaringen waarom enz. Ik hoef geen begrip, dat kan ik ook niet van hem verlangen. Ik wil alleen maar laten weten dat ik het ontzettend rot vind dat wij na zoveel jaren op zo'n rottige manier uit elkaar zijn gegaan en dat het me oprecht spijt dat ik dat niet anders heb aangepakt. En dat ik hem veel goeds wens. Punt.
maandag 19 september 2011 om 11:06
Ik zou de brief wel willen ontvangen als ex zijnde.
Hoe je je verhaal beschrijft denk ik dat je ex hierdoor kan zien dat jullie relatie echt wel veel heeft betekent voor je. Vooral omdat je zegt je emotieloos te hebben opgesteld en hem nooit echt uitleg hebt gegeven zou hij namelijk weleens kunnen denken dat dit niet zo was.
Met dat in zo'n brief schrijven een licht egoïstische insteek zit ben ik het overigens wel eens.
Wat zou het voor je doen als je de brief schrijft en verstuurt? Wat zijn je baten?
Hoe je je verhaal beschrijft denk ik dat je ex hierdoor kan zien dat jullie relatie echt wel veel heeft betekent voor je. Vooral omdat je zegt je emotieloos te hebben opgesteld en hem nooit echt uitleg hebt gegeven zou hij namelijk weleens kunnen denken dat dit niet zo was.
Met dat in zo'n brief schrijven een licht egoïstische insteek zit ben ik het overigens wel eens.
Wat zou het voor je doen als je de brief schrijft en verstuurt? Wat zijn je baten?
maandag 19 september 2011 om 11:11
Om antwoord te geven op jullie vragen:
Er zou een last van mijn schouders vallen die ik al die jaren al meedraag. Als ik dit schrijf maakt het me al emotioneel, dus kun je nagaan hoe erg ik ermee zit.
Als hij het schijnheilig zou vinden, dan nog zou het mij een goed gevoel geven, puur omdat ik de stap heb gezet, ik weet dat hij er later misschien anders over gaat denken.
Voor mij is het ook een stukje verwerking, want omdat ik mezelf vooral schuldig heb gevoeld heb ik mezelf ook niet toegestaan om verdriet te hebben om wat ik verloren heb (want ik wilde toch zo graag gaan?)
Er zou een last van mijn schouders vallen die ik al die jaren al meedraag. Als ik dit schrijf maakt het me al emotioneel, dus kun je nagaan hoe erg ik ermee zit.
Als hij het schijnheilig zou vinden, dan nog zou het mij een goed gevoel geven, puur omdat ik de stap heb gezet, ik weet dat hij er later misschien anders over gaat denken.
Voor mij is het ook een stukje verwerking, want omdat ik mezelf vooral schuldig heb gevoeld heb ik mezelf ook niet toegestaan om verdriet te hebben om wat ik verloren heb (want ik wilde toch zo graag gaan?)
maandag 19 september 2011 om 11:11
quote:ster89 schreef op 19 september 2011 @ 11:06:
Ik zou de brief wel willen ontvangen als ex zijnde.
Hoe je je verhaal beschrijft denk ik dat je ex hierdoor kan zien dat jullie relatie echt wel veel heeft betekent voor je. Vooral omdat je zegt je emotieloos te hebben opgesteld en hem nooit echt uitleg hebt gegeven zou hij namelijk weleens kunnen denken dat dit niet zo was.
Met dat in zo'n brief schrijven een licht egoïstische insteek zit ben ik het overigens wel eens.
Wat zou het voor je doen als je de brief schrijft en verstuurt? Wat zijn je baten?Dit was precies de reden dat ik ook naar mijn ex schreef. Ik wou hem laten weten dat ik die 5 jaar met hem niet vergeten was, dat daar mooie herinneringen aan kleefden die ik behoorlijk besmeurd had. Het was misschien egoïstisch, maar ook bedoeld zodat hij misschien de herinneringen zonder die smeerboel terug kon zien.
Ik zou de brief wel willen ontvangen als ex zijnde.
Hoe je je verhaal beschrijft denk ik dat je ex hierdoor kan zien dat jullie relatie echt wel veel heeft betekent voor je. Vooral omdat je zegt je emotieloos te hebben opgesteld en hem nooit echt uitleg hebt gegeven zou hij namelijk weleens kunnen denken dat dit niet zo was.
Met dat in zo'n brief schrijven een licht egoïstische insteek zit ben ik het overigens wel eens.
Wat zou het voor je doen als je de brief schrijft en verstuurt? Wat zijn je baten?Dit was precies de reden dat ik ook naar mijn ex schreef. Ik wou hem laten weten dat ik die 5 jaar met hem niet vergeten was, dat daar mooie herinneringen aan kleefden die ik behoorlijk besmeurd had. Het was misschien egoïstisch, maar ook bedoeld zodat hij misschien de herinneringen zonder die smeerboel terug kon zien.
maandag 19 september 2011 om 11:12
Je wilt het doen omdat jij de behoefte hebt om met jezelf in het reine te komen, dat is egocentrisch. Als je ex er ook nog wat aan heeft, is het mooi meegenomen. Ik lees ook nog dat er tegenwoording een kans is om elkaar tegen te komen, wat ook meespeelt in je motieven. Dus ja, ik vind het vooral egoistisch.
maandag 19 september 2011 om 11:12
maandag 19 september 2011 om 11:14
quote:Caviahaar schreef op 19 september 2011 @ 11:12:
Je wilt het doen omdat jij de behoefte hebt om met jezelf in het reine te komen, dat is egocentrisch. Als je ex er ook nog wat aan heeft, is het mooi meegenomen. Ik lees ook nog dat er tegenwoording een kans is om elkaar tegen te komen, wat ook meespeelt in je motieven. Dus ja, ik vind het vooral egoistisch.Ik snap wat je bedoelt caviahaar. Het gekke is dat ik in mijn omgeving juist vaak hoor dat ik wat egoistischer moet worden, omdat ik te erg gericht ben op de ander.
Je wilt het doen omdat jij de behoefte hebt om met jezelf in het reine te komen, dat is egocentrisch. Als je ex er ook nog wat aan heeft, is het mooi meegenomen. Ik lees ook nog dat er tegenwoording een kans is om elkaar tegen te komen, wat ook meespeelt in je motieven. Dus ja, ik vind het vooral egoistisch.Ik snap wat je bedoelt caviahaar. Het gekke is dat ik in mijn omgeving juist vaak hoor dat ik wat egoistischer moet worden, omdat ik te erg gericht ben op de ander.
maandag 19 september 2011 om 11:15
Ik zie er totaal het nut niet van in en als ik me even voorstel dat de ex die mij vreselijk bedonderd heeft en waar ik zelfs een kind van heb me nu na al die jaren ineens een brief zou sturen, dan denk ik alleen maar "wat moet ik ermee?" Ik zou hem denk ik ongelezen in de vuilnisbak mieteren, al was het maar zodat ik niet door hem te lezen mezelf alleen maar ga lopen ergeren.
Ik vind het dus een onzalig plan, ook wat arrogant trouwens. Wat maakt dat jij denkt dat je nog zo belangrijk voor hem bent dat het hem een bal interesseert hoe jij je voelt?
Ik vind het dus een onzalig plan, ook wat arrogant trouwens. Wat maakt dat jij denkt dat je nog zo belangrijk voor hem bent dat het hem een bal interesseert hoe jij je voelt?
Am Yisrael Chai!
maandag 19 september 2011 om 11:18
quote:fashionvictim schreef op 19 september 2011 @ 11:15:
Ik vind het dus een onzalig plan, ook wat arrogant trouwens. Wat maakt dat jij denkt dat je nog zo belangrijk voor hem bent dat het hem een bal interesseert hoe jij je voelt?Ik hoor weleens iets van mensen die hem kennen fashionvictim. En de ene relatie is de andere niet. De ene persoon de andere niet. Hij is een persoon die dat denk ik wel graag zou willen. En ik ben echt niet arrogant, ik weet van hem hoe belangrijk ik in zijn leven ben geweest. Dat is niet iets wat ik zelf zomaar bedenk (ik ben nou niet echt het schoolvoorbeeld van blakend zelfvertrouwen zeg maar ).
Ik vind het dus een onzalig plan, ook wat arrogant trouwens. Wat maakt dat jij denkt dat je nog zo belangrijk voor hem bent dat het hem een bal interesseert hoe jij je voelt?Ik hoor weleens iets van mensen die hem kennen fashionvictim. En de ene relatie is de andere niet. De ene persoon de andere niet. Hij is een persoon die dat denk ik wel graag zou willen. En ik ben echt niet arrogant, ik weet van hem hoe belangrijk ik in zijn leven ben geweest. Dat is niet iets wat ik zelf zomaar bedenk (ik ben nou niet echt het schoolvoorbeeld van blakend zelfvertrouwen zeg maar ).
