Relaties
alle pijlers
Dochter - Moeder 'problemen'
woensdag 18 oktober 2017 om 19:19
Hoi allemaal,
ik zit met een probleem.
Mijn relatie is over met veel verdriet (nu ong 2 weken geleden, relatie van bijna 5 jaar).
Mijn moeder heeft de relatie nooit geaccepteerd (mijn eerste relatie was het overigens).
Ik ben een ontzettende 'pleaser' en het enige wat ik wil is mijn moeder gelukkig zien. Dit stel ik echt boven mijn eigen geluk.
Ik krijg nu hulp van een coach om hier aan te werken.
Nu heb ik net mijn moeder ruim een uur telefonisch gesproken. Zij gaf aan dat als je echt van iemand houdt dat het je dan echt niet uit maakt wat anderen zeggen/denken. Omdat ik heb aangegeven (voorzichtig) dat ik wilde dat zij mijn vriend accepteerde en daar veel aan deed zei zij dat ik dus niet echt van hem heb gehouden omdat het mij niet zou moeten schelen.
Zo ben ik dus gewoon echt niet (denk ik). Ik hield van mijn vriend (ex) maar ik wilde zo graag dat mijn moeder ook gewoon leuk deed naar hem en dat deed ze niet dus ging ik er alles aan doen dat ze hem wel leuk zou vinden. Maar nu zegt ze dus dat als je echt van iemand houdt dat dat niet uit maakt...
het zit mij echt zo ontzettend dwars. Klopt het wat ze zegt?
Ik kan nu ook totaal geen goed antwoord geven op wat de echte reden van de breuk is. Wat wel een feit is , is dat mijn moeder een uur lang heeft lopen zeggen wat niet aan hem deugt. ''maar als jullie besluiten om toch weer verder te gaan dan moet je dat natuurlijk gewoon doen'' --> als dat gebeurd dan weet ik dat ze ook weer afstandelijk naar mij gaat doen. Ze heeft al een keer gezegd dat als we zouden samenwonen (zouden we gaan doen maar toen ben ik in elkaar gestort vanwege van alles) dat ze dan altijd een berichtje zou doen om te vragen of ik er ben want ze wil niet met hem zijn. Ze vindt hem 'dom, laks en weet ik veel wat nog meer. Terwijl ze dan daar achter aan zegt; "maar het is wel een lieve jongen hoor''
Mijn vader weet er van en geeft aan dat ik dit echt ook met mijn moeder moet bespreken maar ik durf het gewoon niet
ik zit met een probleem.
Mijn relatie is over met veel verdriet (nu ong 2 weken geleden, relatie van bijna 5 jaar).
Mijn moeder heeft de relatie nooit geaccepteerd (mijn eerste relatie was het overigens).
Ik ben een ontzettende 'pleaser' en het enige wat ik wil is mijn moeder gelukkig zien. Dit stel ik echt boven mijn eigen geluk.
Ik krijg nu hulp van een coach om hier aan te werken.
Nu heb ik net mijn moeder ruim een uur telefonisch gesproken. Zij gaf aan dat als je echt van iemand houdt dat het je dan echt niet uit maakt wat anderen zeggen/denken. Omdat ik heb aangegeven (voorzichtig) dat ik wilde dat zij mijn vriend accepteerde en daar veel aan deed zei zij dat ik dus niet echt van hem heb gehouden omdat het mij niet zou moeten schelen.
Zo ben ik dus gewoon echt niet (denk ik). Ik hield van mijn vriend (ex) maar ik wilde zo graag dat mijn moeder ook gewoon leuk deed naar hem en dat deed ze niet dus ging ik er alles aan doen dat ze hem wel leuk zou vinden. Maar nu zegt ze dus dat als je echt van iemand houdt dat dat niet uit maakt...
het zit mij echt zo ontzettend dwars. Klopt het wat ze zegt?
Ik kan nu ook totaal geen goed antwoord geven op wat de echte reden van de breuk is. Wat wel een feit is , is dat mijn moeder een uur lang heeft lopen zeggen wat niet aan hem deugt. ''maar als jullie besluiten om toch weer verder te gaan dan moet je dat natuurlijk gewoon doen'' --> als dat gebeurd dan weet ik dat ze ook weer afstandelijk naar mij gaat doen. Ze heeft al een keer gezegd dat als we zouden samenwonen (zouden we gaan doen maar toen ben ik in elkaar gestort vanwege van alles) dat ze dan altijd een berichtje zou doen om te vragen of ik er ben want ze wil niet met hem zijn. Ze vindt hem 'dom, laks en weet ik veel wat nog meer. Terwijl ze dan daar achter aan zegt; "maar het is wel een lieve jongen hoor''
Mijn vader weet er van en geeft aan dat ik dit echt ook met mijn moeder moet bespreken maar ik durf het gewoon niet
donderdag 19 oktober 2017 om 00:47
Je moet jezelf afvragen waarom? Waarom heb je bevestiging nodig? Waarom is jouw geluk niet belangrijk? Waarom kom je niet voor jezelf op? Waarom?
En je moet onthouden het is voor sommige mensen nooit genoeg, welke keus je ook maakt. Iedere persoon heeft wel commentaar of iets en dat zal altijd zo zijn. Jij moet voor jezelf bedenken tot hoever je dat accepteert en hoe je ermee omgaat. Je zal nooit iedereen tevreden stellen op welke manier dan ook. Het is misschien wel tijd om je eigen leven te leiden, je eigen keuzes te maken.
En je moet onthouden het is voor sommige mensen nooit genoeg, welke keus je ook maakt. Iedere persoon heeft wel commentaar of iets en dat zal altijd zo zijn. Jij moet voor jezelf bedenken tot hoever je dat accepteert en hoe je ermee omgaat. Je zal nooit iedereen tevreden stellen op welke manier dan ook. Het is misschien wel tijd om je eigen leven te leiden, je eigen keuzes te maken.