Eenzaam
dinsdag 6 juni 2017 om 01:26
Al meer dan 10 jaar ben ik vrijgezel en eigenlijk heb ik nog nooit een echte serieuze relatie gehad.Terwijl al mijn vriendinnen settelen, trouwen en en kinderen krijgen komt bij mij steeds meer het besef dat ik iets mis in mijn leven. Ik ben hartstikke eenzaam. Niemand waar ik mijn verhaal tegen kan doen. Niemand om tegen aan te kruipen als ik mij rot voel. Niemand om samen mee te eten. Ect. Ik wil graag een relatie maar dit is niet zo eenvoudig voor mij.
Moeilijke jeugd gehad met met veel geweld. Veel gepest waardoor ik erg onzeker ben ik het maken in contacten met anderen. Ik heb erg last van invulgedachten en ben altijd bezig met wat anderen van mij vinden. Ik heb een erg negatief zelfbeeld. Ik loop al jaren met deze problemen bij een psycholoog.
Ik moet iedereen behalve mezelf zijn maar ik ben nu eenmaal rustig en introvert en niet zo'n een giechelde tutje die ze willen dat ik ben.
Het is moeilijk maar ik doe mijn best. Ik probeer contact te maken met mannen in mijn buurt dmv een praatje. Maar het lijkt net of ze me geen kans willen geven. Nu vind ik een vriend van mijn buurman wel een leuke man. Leuk genoeg om hem beter te leren kennen. Soms maak ik wel eens een praatje met hem en hij is ook altijd aardig tegen mij. Een tijdje geleden de stoute schoenen aangetrokken en hem uitgenodigd voor facebook...maar hij heeft mij genegeerd. Blijkbaar vond hij mij toch niet aardig genoeg.
Zoveelste keer dat mannen mij niet zien staan. Ze kijken niet door het uiterlijk heen. Van binnen ben ik heel lief en zorgzaam. Een man heeft wel eens gezegd dat ik de perfect vrouw was. Ik was alleen te dik. Blijkbaar kunnen mannen niet verder kijken dan het uiterlijk.
Iemand die advies voor mij heeft? Ik wil niet langer in eenzaamheid leven.
Moeilijke jeugd gehad met met veel geweld. Veel gepest waardoor ik erg onzeker ben ik het maken in contacten met anderen. Ik heb erg last van invulgedachten en ben altijd bezig met wat anderen van mij vinden. Ik heb een erg negatief zelfbeeld. Ik loop al jaren met deze problemen bij een psycholoog.
Ik moet iedereen behalve mezelf zijn maar ik ben nu eenmaal rustig en introvert en niet zo'n een giechelde tutje die ze willen dat ik ben.
Het is moeilijk maar ik doe mijn best. Ik probeer contact te maken met mannen in mijn buurt dmv een praatje. Maar het lijkt net of ze me geen kans willen geven. Nu vind ik een vriend van mijn buurman wel een leuke man. Leuk genoeg om hem beter te leren kennen. Soms maak ik wel eens een praatje met hem en hij is ook altijd aardig tegen mij. Een tijdje geleden de stoute schoenen aangetrokken en hem uitgenodigd voor facebook...maar hij heeft mij genegeerd. Blijkbaar vond hij mij toch niet aardig genoeg.
Zoveelste keer dat mannen mij niet zien staan. Ze kijken niet door het uiterlijk heen. Van binnen ben ik heel lief en zorgzaam. Een man heeft wel eens gezegd dat ik de perfect vrouw was. Ik was alleen te dik. Blijkbaar kunnen mannen niet verder kijken dan het uiterlijk.
Iemand die advies voor mij heeft? Ik wil niet langer in eenzaamheid leven.
woensdag 7 juni 2017 om 06:52
Ik snap het wel want je schrijft dat mannen je niet zien staan, dat je heel introvert bent. Het kan gebeuren dat je ook met die combinatie een man treft maar de kans is kleiner. Dat is wat je zelf ook ervaart.
Die psychologie van te graag willen heeft wel een kern van waarheid. Het beste is nu eenmaal ontspannen en tevredenheid uitstralen met jezelf en je leven. Daar wil een ander graag aan meedoen. Als de wanhoop er vanaf spat rent een potentiële partner er vandoor.
Maar het is een hele uitdaging om tevredenheid met de situatie na zoveel jaar overeind te houden.
Ik had hier als man heel veel last van, ook bij een maatschappelijk werker geweest. Mijn grote geluk was een introverte vrouw die ik vaker had gezien in de supermarkt. Zij lijkt misschien in meerdere opzichten op jou, was ook al jaaaren single maar wel gelukkig met haar leven.
Nu is het voor een vrouw misschien iets anders maar het heeft mij dus wel geholpen in actie te komen.
Verder
woensdag 7 juni 2017 om 08:01
"TNO deed in 2001 onderzoek naar de veranderende kledingmaten. Daarvoor heeft het onderzoeksinstituut 1.255 vrouwen opgemeten. „De gemiddelde vrouw had toen kledingmaat 44 en een kwart”, zegt kledingmaatexpert en onderzoeker Carl Berlage.
TO, het ligt niet aan je kledingmaat. Heb je al geprobeerd om een sociaal netwerk op te bouwen? NMLK (hierboven al genoemd) is een goede tip...
woensdag 7 juni 2017 om 09:19
Omg ik wist niet dat dat echt voorkwam, wat ultiem schattig/romantischooitverlegen schreef: ↑07-06-2017 06:52
Mijn grote geluk was een introverte vrouw die ik vaker had gezien in de supermarkt. Zij lijkt misschien in meerdere opzichten op jou, was ook al jaaaren single maar wel gelukkig met haar leven.
Ontopic: gelukkig zijn met je leven helpt idd enorm. Bovendien kun je wel extra gelukkig zijn met een ander, maar die kan je niet gelukkig maken imho.
There are three ways to do it: the right way, the wrong way and the Janeway.
woensdag 7 juni 2017 om 10:05
We weten niet precies wat de psycholoog heeft gezegd. Het is natuurlijk wel zo dat een psycholoog een verandering moet bewerkstelligen en lieve koekjes bakken gaat het ook niet brengen.Angelaatje1970 schreef: ↑07-06-2017 07:49Vreemde uitspraak van je psycholoog als hij/zij dit zo zei en bedoelde
Dit doet mij denken aan een filmfragment waarin een vrij nors overkomende psychologe tegen een man (filmmaker, onervaren 30 jaar) zegt dat hij een relatie vermijdt uit angst afgewezen te worden. Dat hij anders wel een relatie zou hebben als hij die wil. Op een forum werd hier nogal negatief op gereageerd alsof het zijn eigen schuld zou zijn. Ze bleek wel gelijk te hebben maar het kost veel moeite dit te veranderen (Hem: Het maken van een film hierover).
Maar het is lastig om onderscheid te maken tussen jezelf veranderen in iets waar je niets mee hebt en persoonlijk groeien.
Ik geloof trouwens zeker dat je een lieve en zorgzame vrouw bent net zoals de maatschappelijk werker mij verzekerde dat het niet aan mijn uiterlijk lag en ik goed kon praten. Wilde hem graag geloven maar waarom lukt het dan niet?
woensdag 7 juni 2017 om 10:12
Ik ben 20 jaar later nog steeds niet van de verbazing bijgekomen. Nu ben ik aan het uitvinden hoe mensen elkaar normaal leren kennen.
Het grote probleem is gelukkig te blijven zelfs na 10 jaar alleen zijn...