En nu is het uit
woensdag 13 september 2017 om 01:59
Mn relatie is over. Zojuist. En weet ff niet wat ik voel.
Was na een jarenlang single zijn eindelijk toe aan een relatie. Via een app iemand leren kennen, eerste date. En ik viel voor hem, heel hard.
Alles ging best snel, we ontmoetten elkaars kinderen, ouders, alles klikte.
En toen begon het emotionele terugtrekken van zijn kant. Ja, hij had een rugzak. Was bedrogen door zn vrouw. En dus opgesloten in zn gevoel, beschadigd, maar kon er met mij redelijk over praten.
Ik organiseerde leuke dingen voor ons. Hotelletje, weekendje weg. En dan was alles zo leuk en gezellig. En de seks was echt fantastisch. Met hem heb ik echt leren genieten hiervan.
We staan spiritueel hetzelfde in het leven. Politiek dan weer helemaal niet. But we agreed to disagree.
Hij was wel heel reactief. Belde zelden zelf, reageerde alleen op appjes, stuurde eigenlijk nooit zelf wat.
En toen ging ik het ziekenhuis in. Vorige week. Mn operatie verliep met complicaties. Na de operatie heb ik hem even gezien, maar daarna heeft hij alleen maar een paar keer gebeld. Hij is niet meer langs gekomen. En hij woont redelijk dichtbij, dus de afstand is niet het probleem.
Morgen (nou ja, vanmiddag) moet ik voor controle, dus vroeg ik hem of hij me kon brengen. En zojuist kreeg ik een berichtje dat hij het zou proberen. Het is niet dat hij er niet van wist. Hij had al eerder aangegeven dat het kon wanneer het 's middags zou zijn.
Toen heb ik hem gevraagd wat er aan de hand was. Want zo ga je toch niet om met iemand met wie je een relatie hebt? Om wie je zegt te geven?
Ben ik nou zo overgevoelig? Dus ik bleef vragen wat er aan de hand was. Hij zei dat het te laat was om te praten. Hij wilde gaan slapen.
Op nogmaals mn vraag wat er aan de hand was, zei hij dat hij er een punt achter ging zetten. Mijn reactie was dat hij dat blijkbaar al had gedaan, maar het lef niet had om het mij te vertellen. En toen hing hij op.
Ik voel me even heel erg leeg.
Was na een jarenlang single zijn eindelijk toe aan een relatie. Via een app iemand leren kennen, eerste date. En ik viel voor hem, heel hard.
Alles ging best snel, we ontmoetten elkaars kinderen, ouders, alles klikte.
En toen begon het emotionele terugtrekken van zijn kant. Ja, hij had een rugzak. Was bedrogen door zn vrouw. En dus opgesloten in zn gevoel, beschadigd, maar kon er met mij redelijk over praten.
Ik organiseerde leuke dingen voor ons. Hotelletje, weekendje weg. En dan was alles zo leuk en gezellig. En de seks was echt fantastisch. Met hem heb ik echt leren genieten hiervan.
We staan spiritueel hetzelfde in het leven. Politiek dan weer helemaal niet. But we agreed to disagree.
Hij was wel heel reactief. Belde zelden zelf, reageerde alleen op appjes, stuurde eigenlijk nooit zelf wat.
En toen ging ik het ziekenhuis in. Vorige week. Mn operatie verliep met complicaties. Na de operatie heb ik hem even gezien, maar daarna heeft hij alleen maar een paar keer gebeld. Hij is niet meer langs gekomen. En hij woont redelijk dichtbij, dus de afstand is niet het probleem.
Morgen (nou ja, vanmiddag) moet ik voor controle, dus vroeg ik hem of hij me kon brengen. En zojuist kreeg ik een berichtje dat hij het zou proberen. Het is niet dat hij er niet van wist. Hij had al eerder aangegeven dat het kon wanneer het 's middags zou zijn.
Toen heb ik hem gevraagd wat er aan de hand was. Want zo ga je toch niet om met iemand met wie je een relatie hebt? Om wie je zegt te geven?
Ben ik nou zo overgevoelig? Dus ik bleef vragen wat er aan de hand was. Hij zei dat het te laat was om te praten. Hij wilde gaan slapen.
Op nogmaals mn vraag wat er aan de hand was, zei hij dat hij er een punt achter ging zetten. Mijn reactie was dat hij dat blijkbaar al had gedaan, maar het lef niet had om het mij te vertellen. En toen hing hij op.
Ik voel me even heel erg leeg.
Wees gul met liefde, hoe meer je het deelt, hoe meer het wordt.
woensdag 13 september 2017 om 11:36
Waarom in de eerste reacties zo op die man kappen? Ze zitten nog in de kennismakingsfase en hij nam sowieso al weinig initiatief tot contact. Wou al veel zeggen. Mag hij niet besluiten er een punt achter te zetten? Blijkbaar is er nogal doorgedramd en bleef TO maar vragen wat er was, midden in de nacht, gaf die man aan dat het te laat was om te praten en hij wou gaan slapen en bleef zij doordrammen.
Nouja...
Wat niet wegneemt dat het uiteraard jammer is TO, terwijl jij het wel zag zitten. Al begrijp ik niet of je hem zag zitten of het idee weer een relatie te hebben want hij bleef er blijkbaar nogal kogeltjes onder, dat blijkt uit het gebrek aan initiatief van zijn kant.
Veel sterkte.
Nouja...
Wat niet wegneemt dat het uiteraard jammer is TO, terwijl jij het wel zag zitten. Al begrijp ik niet of je hem zag zitten of het idee weer een relatie te hebben want hij bleef er blijkbaar nogal kogeltjes onder, dat blijkt uit het gebrek aan initiatief van zijn kant.
Veel sterkte.
woensdag 13 september 2017 om 11:52
good riddens
ik weet dat het niet zo voelt maar je kunt het voortaan maar beter zelf zo snel mogelijk leren inschatten
loopt iemand hard van stapel tijdens de date periode, praten over trouwen enzo... dan is de kans groot dat ie daar ook net zo snel weer heel anders over denkt
neemt de ander weinig initiatief ga dan niet het voortouw nemen, wat je gratis krijgt waardeer je lager dan dat waar je een beetje moeite voor hebt gedaan
en staat hij na een operatie niet klaar voor je ... (really, do I need to say it?) dan zou ik hem dus niet eens meer bellen
zo iemand krijgt alleen nog maar mijn voicemail
ik weet dat het niet zo voelt maar je kunt het voortaan maar beter zelf zo snel mogelijk leren inschatten
loopt iemand hard van stapel tijdens de date periode, praten over trouwen enzo... dan is de kans groot dat ie daar ook net zo snel weer heel anders over denkt
neemt de ander weinig initiatief ga dan niet het voortouw nemen, wat je gratis krijgt waardeer je lager dan dat waar je een beetje moeite voor hebt gedaan
en staat hij na een operatie niet klaar voor je ... (really, do I need to say it?) dan zou ik hem dus niet eens meer bellen
zo iemand krijgt alleen nog maar mijn voicemail
Lorem Ipsum
woensdag 13 september 2017 om 13:42
We hebben elkaar lang en goed gesproken en het is duidelijk dat hij met te veel issues zit op dit moment, waardoor er geen ruimte is voor onze relatie. Hij heeft een hoop zaken op te lossen, zegt hij zelf ook. Door onze relatie is hij wel gaan begrijpen dat hij er ook echt iets aan moet doen, anders wordt hij gewoon ook zelf niet gelukkig. En wanneer je met jezelf niet gelukkig bent, gaat een relatie die nog pril is ook niet lukken. Dit geeft hem wel net dat duwtje dat hij nodig had.
Hij heeft ook weer aangegeven dat hij veel om me geeft, maar me nu niet kan geven wat ik verdien. Dat is fair en eerlijk en ik geef zoveel om hem dat ik hem dat zó gun, dat hij zelf zijn peace of mind vind. We blijven in contact. Dit voelt nog steeds verdrietig, maar hier kan ik wat mee.
Hij heeft ook weer aangegeven dat hij veel om me geeft, maar me nu niet kan geven wat ik verdien. Dat is fair en eerlijk en ik geef zoveel om hem dat ik hem dat zó gun, dat hij zelf zijn peace of mind vind. We blijven in contact. Dit voelt nog steeds verdrietig, maar hier kan ik wat mee.
Wees gul met liefde, hoe meer je het deelt, hoe meer het wordt.
woensdag 13 september 2017 om 13:46
Mooi verhaal. Maar de korte versie is dat hij gewoon niet echt verliefd op je is. Klinkt allemaal als het ligt niet aan jou maar aan mij. En dat is ook zo maar hij zegt zoiets gewoon om je niet te kwetsen.opdevalreep schreef: ↑13-09-2017 13:42We hebben elkaar lang en goed gesproken en het is duidelijk dat hij met te veel issues zit op dit moment, waardoor er geen ruimte is voor onze relatie. Hij heeft een hoop zaken op te lossen, zegt hij zelf ook. Door onze relatie is hij wel gaan begrijpen dat hij er ook echt iets aan moet doen, anders wordt hij gewoon ook zelf niet gelukkig. En wanneer je met jezelf niet gelukkig bent, gaat een relatie die nog pril is ook niet lukken. Dit geeft hem wel net dat duwtje dat hij nodig had.
Hij heeft ook weer aangegeven dat hij veel om me geeft, maar me nu niet kan geven wat ik verdien. Dat is fair en eerlijk en ik geef zoveel om hem dat ik hem dat zó gun, dat hij zelf zijn peace of mind vind. We blijven in contact. Dit voelt nog steeds verdrietig, maar hier kan ik wat mee.
En dat is kut dus sterkte en een knuffel maar zo'n verhaal is gewoon lulkoek.
woensdag 13 september 2017 om 13:51
klassiek verhaal in nieuw jasje:opdevalreep schreef: ↑13-09-2017 13:42We hebben elkaar lang en goed gesproken en het is duidelijk dat hij met te veel issues zit op dit moment, waardoor er geen ruimte is voor onze relatie. Hij heeft een hoop zaken op te lossen, zegt hij zelf ook. Door onze relatie is hij wel gaan begrijpen dat hij er ook echt iets aan moet doen, anders wordt hij gewoon ook zelf niet gelukkig. En wanneer je met jezelf niet gelukkig bent, gaat een relatie die nog pril is ook niet lukken. Dit geeft hem wel net dat duwtje dat hij nodig had.
Hij heeft ook weer aangegeven dat hij veel om me geeft, maar me nu niet kan geven wat ik verdien. Dat is fair en eerlijk en ik geef zoveel om hem dat ik hem dat zó gun, dat hij zelf zijn peace of mind vind. We blijven in contact. Dit voelt nog steeds verdrietig, maar hier kan ik wat mee.
" het ligt niet aan jouuuuwww, het ligt aan mijjjjj"
woensdag 13 september 2017 om 13:55
woensdag 13 september 2017 om 14:25
Ik ben ook van jou leeftijd, en het is makkelijk om te zeggen dat je je kinderen erbuiten moet houden. Met kleine kinderen lukt dat misschien als je co-ouderschap hebt. Dan plan je je dates in dat vrije weekend, of die vrije week. Mijn kinderen wisten het altijd als ik ging daten. Ik wilde zelf graag weten als ze een nacht niet thuis sliepen dus het was normaal dat ik dat ook aan hun vertelde. En toen het serieuzere vorm aannam vertelde ik ook gewoon dat er een leuke man was met wie ik een weekendje weg ging.
Aanvulling : en als je al een lange serieuze relatie achter de rug hebt dan wacht je geen jaren voor je met elkaar op vakantie gaat. Een weekend of weekje weg is juist een prima manier op uit te zoeken of iemand echt bij je past.
Laat je niks wijsmaken, dit is niet jouw schuld. Hier op het forum praten mensen nogal gemakkelijk over jaren daten en alles geheim houden voor familie en vrienden, dat is niet reëel. Hij heeft je laten zitten, dat ligt aan hem.
Een half jaar als 50 plusser, elkaars familie, kinderen en vrienden ontmoeten, dat is veel meer dan een losse scharrel. En dan mag je zeker verwachten van iemand dat hij voor je klaarstaat. Of als hij bagage en issues heeft die getriggerd worden doordat jij ziek bent, dat hij dat dan uitlegt! En niet zo ineens alles afkapt.
Aanvulling : en als je al een lange serieuze relatie achter de rug hebt dan wacht je geen jaren voor je met elkaar op vakantie gaat. Een weekend of weekje weg is juist een prima manier op uit te zoeken of iemand echt bij je past.
Laat je niks wijsmaken, dit is niet jouw schuld. Hier op het forum praten mensen nogal gemakkelijk over jaren daten en alles geheim houden voor familie en vrienden, dat is niet reëel. Hij heeft je laten zitten, dat ligt aan hem.
Een half jaar als 50 plusser, elkaars familie, kinderen en vrienden ontmoeten, dat is veel meer dan een losse scharrel. En dan mag je zeker verwachten van iemand dat hij voor je klaarstaat. Of als hij bagage en issues heeft die getriggerd worden doordat jij ziek bent, dat hij dat dan uitlegt! En niet zo ineens alles afkapt.
woensdag 13 september 2017 om 18:26
@Nirakkam precies wat jij zegt. Zo natuurlijk is het ook al die tijd verlopen. En we laten elkaar nu ook niet helemaal los.
Maar ik ga hem niet meer excuseren voor zijn afwezigheid, ook niet tegenover mezelf.
Dit besef heeft me de afgelopen uren al veel rust gegeven. Het is gewoon wel een integer iemand. En ja, ik vond (vind) het volkomen kloterig hoe hij zich gedragen heeft de afgelopen dagen. En in ons gesprek heeft hij ook toegegeven dat als een partner van een van zn kinderen dit had gedaan, hij zich absoluut zou hebben uitgesproken. En dat dit dus ook niet klopt. Het heeft hem de ogen geopend. Hij wil de tijd nemen om zijn issues op te lossen en heeft daar vandaag al concreet stappen voor ondernomen.
Hij wil ook af van zijn drang om steeds met het verleden bezig te zijn en daardoor zich niet op de toekomst te kunnen richten.
En op deze leeftijd graag je echt niet eerst maanden om elkaar heen lopen draaien, en ja beide onze volwassen kinderen vinden ook wat van onze relatie en mogen elkaar ook echt. Dus er is ons best veel aan gelegen om dit op een goede manier te doen. Het was ondanks de prilheid van de relatie geen casual scharrel.
Maar ik ga hem niet meer excuseren voor zijn afwezigheid, ook niet tegenover mezelf.
Dit besef heeft me de afgelopen uren al veel rust gegeven. Het is gewoon wel een integer iemand. En ja, ik vond (vind) het volkomen kloterig hoe hij zich gedragen heeft de afgelopen dagen. En in ons gesprek heeft hij ook toegegeven dat als een partner van een van zn kinderen dit had gedaan, hij zich absoluut zou hebben uitgesproken. En dat dit dus ook niet klopt. Het heeft hem de ogen geopend. Hij wil de tijd nemen om zijn issues op te lossen en heeft daar vandaag al concreet stappen voor ondernomen.
Hij wil ook af van zijn drang om steeds met het verleden bezig te zijn en daardoor zich niet op de toekomst te kunnen richten.
En op deze leeftijd graag je echt niet eerst maanden om elkaar heen lopen draaien, en ja beide onze volwassen kinderen vinden ook wat van onze relatie en mogen elkaar ook echt. Dus er is ons best veel aan gelegen om dit op een goede manier te doen. Het was ondanks de prilheid van de relatie geen casual scharrel.
Wees gul met liefde, hoe meer je het deelt, hoe meer het wordt.
donderdag 14 september 2017 om 02:02
Hmm. Hij is dus gewoon niet (meer) verliefd.opdevalreep schreef: ↑13-09-2017 18:26@Nirakkam precies wat jij zegt. Zo natuurlijk is het ook al die tijd verlopen. En we laten elkaar nu ook niet helemaal los.
Maar ik ga hem niet meer excuseren voor zijn afwezigheid, ook niet tegenover mezelf.
Dit besef heeft me de afgelopen uren al veel rust gegeven. Het is gewoon wel een integer iemand. En ja, ik vond (vind) het volkomen kloterig hoe hij zich gedragen heeft de afgelopen dagen. En in ons gesprek heeft hij ook toegegeven dat als een partner van een van zn kinderen dit had gedaan, hij zich absoluut zou hebben uitgesproken. En dat dit dus ook niet klopt. Het heeft hem de ogen geopend. Hij wil de tijd nemen om zijn issues op te lossen en heeft daar vandaag al concreet stappen voor ondernomen.
Hij wil ook af van zijn drang om steeds met het verleden bezig te zijn en daardoor zich niet op de toekomst te kunnen richten.
En op deze leeftijd graag je echt niet eerst maanden om elkaar heen lopen draaien, en ja beide onze volwassen kinderen vinden ook wat van onze relatie en mogen elkaar ook echt. Dus er is ons best veel aan gelegen om dit op een goede manier te doen. Het was ondanks de prilheid van de relatie geen casual scharrel.
donderdag 14 september 2017 om 02:55
Hij heeft zich niet om je bekommerd toen je hem nodig had tijdens en na je ziekenhuisopname maar jij vergoeilijkt dat compleet en hebt alle begrip voor zijn issues en praat het goed.
Hoe je het wendt of keert als je een doorstart zou willen maken zou ik me nog maar eens goed achter de oren krabben want de relatie is nu al niet meer gelijkwaardig en in balans. Sterkte trouwens, ik snap dat je je beroerd voelt maar verlies je niet in het redden van iemand die niet gered wil worden en jij en hij kunnen allerlei excuses ophoesten maar een man die om je geeft is er voor je bij een ziekenhuisbezoek. Daden spreken luider dan woorden.
Hoe je het wendt of keert als je een doorstart zou willen maken zou ik me nog maar eens goed achter de oren krabben want de relatie is nu al niet meer gelijkwaardig en in balans. Sterkte trouwens, ik snap dat je je beroerd voelt maar verlies je niet in het redden van iemand die niet gered wil worden en jij en hij kunnen allerlei excuses ophoesten maar een man die om je geeft is er voor je bij een ziekenhuisbezoek. Daden spreken luider dan woorden.
donderdag 14 september 2017 om 03:18
deze man laat zien in gedrag dat hij ontwijkend is en dat hij niet toe is aan een relatie.
geef hem de R U I M T E
alleen met ruimte geven en je concentreren op mensen die GRAAG in je buurt zijn op dit moment hoe je zelfvertrouwen op peil en trek je hem onbewust weer aan of misschien niet...
liefde is ook loslaten
geef hem de R U I M T E
alleen met ruimte geven en je concentreren op mensen die GRAAG in je buurt zijn op dit moment hoe je zelfvertrouwen op peil en trek je hem onbewust weer aan of misschien niet...
liefde is ook loslaten
donderdag 14 september 2017 om 08:24
Ze hebben een half jaartje gedate en nu er wat moeilijkheden zijn haakt hij af. De verliefdheid is duidelijk over van zijn kant. Dat kan gebeuren nadat de eerste roes is weggetrokken.Oliveranosleep schreef: ↑14-09-2017 03:18deze man laat zien in gedrag dat hij ontwijkend is en dat hij niet toe is aan een relatie.
geef hem de R U I M T E
alleen met ruimte geven en je concentreren op mensen die GRAAG in je buurt zijn op dit moment hoe je zelfvertrouwen op peil en trek je hem onbewust weer aan of misschien niet...
liefde is ook loslaten
Van liefde kun je nog niet spreken wanneer je elkaar pas zes maanden kent. Dan leer je elkaar net een beetje kennen.
donderdag 14 september 2017 om 08:34
Nirrakkan
Helemaal met jouw eens. Hier ook 50 plusser. Die prachtige adviezen van je (volwassen) kinderen erbuiten laten zijn van mensen die zelf nog geen volwassen kinderen hebben. Als ik uit eten ga, zeggen mijn kinderen: "Waar?" en ook nog "Met wie?" dat is niet omdat ze me willen controleren maar omdat wij belangstelling hebben voor elkaar. Dat doen we altijd ook bij werkgeregelateerde dingen of school/studie dingen. Ze zullen ook binnen 3 dagen in de gaten hebben dat ik me 'anders' gedraag als ik vlinders in mijn buik heb en daar heel zeker de oorzaak van raden. En buiten dat, ik heb de kinderen geleerd niet te liegen tegen mij. Moet ik ze dan zelf gaan voorliegen als ik een startende relatie heb?
Stiekum wanneer ze er niet zijn is alleen een optie als je met regelmaat alleen bent. Hier is dat niet zo. Er is er bijna altijd wel 1 in huis.
Minaa
Helemaal met jouw eens. Hier ook 50 plusser. Die prachtige adviezen van je (volwassen) kinderen erbuiten laten zijn van mensen die zelf nog geen volwassen kinderen hebben. Als ik uit eten ga, zeggen mijn kinderen: "Waar?" en ook nog "Met wie?" dat is niet omdat ze me willen controleren maar omdat wij belangstelling hebben voor elkaar. Dat doen we altijd ook bij werkgeregelateerde dingen of school/studie dingen. Ze zullen ook binnen 3 dagen in de gaten hebben dat ik me 'anders' gedraag als ik vlinders in mijn buik heb en daar heel zeker de oorzaak van raden. En buiten dat, ik heb de kinderen geleerd niet te liegen tegen mij. Moet ik ze dan zelf gaan voorliegen als ik een startende relatie heb?
Stiekum wanneer ze er niet zijn is alleen een optie als je met regelmaat alleen bent. Hier is dat niet zo. Er is er bijna altijd wel 1 in huis.
Minaa
donderdag 14 september 2017 om 14:47
Bedankt voor alle inzichten. Heeft me aan het denken gezet.
Het gebrek aan zorgzaamheid mijn kant op heeft mijn vertrouwen in hem behoorlijk geschaad.
En ook bijna alle vlinders verjaagd, maar ik herinner me ook (zelfs vorge week nog) hoe lief hij kan zijn.
Dus het gaat nog wel even duren voordat ik hier over heen ben, die laatste vlinders zijn de hardnekkigste.
Ja, ik ben verdrietig, er waren al banden gesmeed, herinneringen gemaakt, plannen om naar uit te kijken.
Daar moet ik afscheid van nemen. Voor sommige zal het overdreven lijken na een 'half jaartje daten'. Maar ben ik echt zo verliefd op die man. Dat ie in de knoop zat met dingen wist ik, maar op alle andere fronten passen we gewoon perfect bij elkaar. Levensstijl, spiritualiteit, gezinscultuur, fysiek en qua karakter. Mijn ervaringen in het leven zijn heel herkenbaar voor hem, alleen ben ik er al wel goed mee aan de slag geweest door therapie. Ook die herkenning zal een deel van de aantrekkingskracht zijn (geweest).
So, working on it. Af en toe even een traantje laten. En door gaan met ademhalen.
Het gebrek aan zorgzaamheid mijn kant op heeft mijn vertrouwen in hem behoorlijk geschaad.
En ook bijna alle vlinders verjaagd, maar ik herinner me ook (zelfs vorge week nog) hoe lief hij kan zijn.
Dus het gaat nog wel even duren voordat ik hier over heen ben, die laatste vlinders zijn de hardnekkigste.
Ja, ik ben verdrietig, er waren al banden gesmeed, herinneringen gemaakt, plannen om naar uit te kijken.
Daar moet ik afscheid van nemen. Voor sommige zal het overdreven lijken na een 'half jaartje daten'. Maar ben ik echt zo verliefd op die man. Dat ie in de knoop zat met dingen wist ik, maar op alle andere fronten passen we gewoon perfect bij elkaar. Levensstijl, spiritualiteit, gezinscultuur, fysiek en qua karakter. Mijn ervaringen in het leven zijn heel herkenbaar voor hem, alleen ben ik er al wel goed mee aan de slag geweest door therapie. Ook die herkenning zal een deel van de aantrekkingskracht zijn (geweest).
So, working on it. Af en toe even een traantje laten. En door gaan met ademhalen.
Wees gul met liefde, hoe meer je het deelt, hoe meer het wordt.
donderdag 14 september 2017 om 15:28
Hier zo'n 'volwassen kind' en ervaring met ouders die weer op zoek zijn naar liefde. Eerlijk gezegd wil ik best alles weten en horen (nou ja niet alles
, maar ik zit er niet op te wachten om steeds weer een ander vriendje/vriendinnetje direct al te ontmoeten.
Wat mij betreft is het het beste wanneer je eerst eens uitzoekt wat het nu precies is tussen jou en een nieuwe lover en of het verder gaat dan een eerste fling. Dit kan zo wel een jaar duren. Pas als het echt serieus is, dan wil ik zo'n man of vrouw wel ontmoeten. Eerder heeft het voor niemand meerwaarde en heb ik ookgeen zin om te investeren in het contact.
Als je je ongeveer aan dat jaar houdt, dan voorkom je dit soort gedoe waarbij je kinderen dan ook betrokken zijn. En nee, je hoeft echt niet te liegen. Je kan gewoon eerlijk zijn dat je iemand bijzondere hebt ontmoet, maar ga eerst elkaar leren kennen voor je alles en iedereen erbij betrekt.
Wat mij betreft is het het beste wanneer je eerst eens uitzoekt wat het nu precies is tussen jou en een nieuwe lover en of het verder gaat dan een eerste fling. Dit kan zo wel een jaar duren. Pas als het echt serieus is, dan wil ik zo'n man of vrouw wel ontmoeten. Eerder heeft het voor niemand meerwaarde en heb ik ookgeen zin om te investeren in het contact.
Als je je ongeveer aan dat jaar houdt, dan voorkom je dit soort gedoe waarbij je kinderen dan ook betrokken zijn. En nee, je hoeft echt niet te liegen. Je kan gewoon eerlijk zijn dat je iemand bijzondere hebt ontmoet, maar ga eerst elkaar leren kennen voor je alles en iedereen erbij betrekt.
vrijdag 15 september 2017 om 19:29
In de 7 jaar dat ik alleen was, heb ik twee keer iemand voorgesteld aan mijn kinderen. Gewoon omdat ik al snel wist dat het meer was dan een scharrel. Jij vindt dat het wel een jaar kan duren. Voor iemand anders hoeft dat helemaal niet zo te zijn.SweetChili schreef: ↑14-09-2017 15:28Hier zo'n 'volwassen kind' en ervaring met ouders die weer op zoek zijn naar liefde. Eerlijk gezegd wil ik best alles weten en horen (nou ja niet alles, maar ik zit er niet op te wachten om steeds weer een ander vriendje/vriendinnetje direct al te ontmoeten.
Wat mij betreft is het het beste wanneer je eerst eens uitzoekt wat het nu precies is tussen jou en een nieuwe lover en of het verder gaat dan een eerste fling. Dit kan zo wel een jaar duren. Pas als het echt serieus is, dan wil ik zo'n man of vrouw wel ontmoeten. Eerder heeft het voor niemand meerwaarde en heb ik ookgeen zin om te investeren in het contact.
Als je je ongeveer aan dat jaar houdt, dan voorkom je dit soort gedoe waarbij je kinderen dan ook betrokken zijn. En nee, je hoeft echt niet te liegen. Je kan gewoon eerlijk zijn dat je iemand bijzondere hebt ontmoet, maar ga eerst elkaar leren kennen voor je alles en iedereen erbij betrekt.
Mijn kinderen waren in allebei de gevallen heel blij voor mij. En investeren in mijn vriend hoefden ze ook niet, soms zagen ze hem als hij bij mij was, maar vaker gingen ze gewoon door met hun eigen leven. Ik vind dat je nogal zwaar tilt aan dat 'investeren'. En omgekeerd dan? Jouw ouders kunnen tussen je 15 en 25 ook zo maar een hele rits vriendjes voorbij zien komen, en die investeren daar dan wél in.
Mijn eerste relatie ging stuk na 29 jaar samen. Toen waren mijn kinderen nog pubers. Die waren er dus helemaal bij betrokken. De lengte van een relatie zegt wat dat betreft weinig.