Relaties
alle pijlers
En nu?
vrijdag 11 november 2011 om 12:06
Vanavond hadden we afgesproken dat ik zou blijven slapen.
Staat zijn moeder ineens op de stoep (gisteren) met de mededeling dat ze tot zondag blijft.
Hij is kok, werkt veel en was hier al niet zo blij mee. Hij zei dan ook dat ik vrijdag op zaterdag zou blijven slapen.
Maar daar was mijn schoonmoeder niet zo blij mee. Ze was er nu, ze zou blijven en wilde tijd met haar zoon doorbrengen.
Ik wil haar best snappen, doe ik ook. Ze woont nu eenmaal niet om de hoek bij hem. Dat je je zoon wilt zien, ook dat snap ik. Maar wat ik dan niet snap is dat ik niet gewoon 1 nachtje kan/mag blijven slapen. Hij woont op zichzelf!
Hij zegt dat hij er alles aangedaan heeft, maar dat zij bij haar standpunt blijft. Ze wil me dit weekend gewoon niet zien, want dat zou hij zijn aandacht over twee vrouwen moeten verdelen en ze ziet hem toch al zo weinig...
Oh even dit, ze is 8 jaar geleden weggegaan bij zijn vader, verhuist naar een plek op ruim anderhalf uur reizen bij hem en de kinderen vandaan. Weinig omgekeken naar mn vriend en z'n broertje, want dat wilde haar nieuwe vriend niet.
Ik heb zo de neiging om vanavond toch naar hem toe te gaan, maar aan de andere kant.. Geen zin in ruzie en gebekvecht.
Wat vinden jullie?
Staat zijn moeder ineens op de stoep (gisteren) met de mededeling dat ze tot zondag blijft.
Hij is kok, werkt veel en was hier al niet zo blij mee. Hij zei dan ook dat ik vrijdag op zaterdag zou blijven slapen.
Maar daar was mijn schoonmoeder niet zo blij mee. Ze was er nu, ze zou blijven en wilde tijd met haar zoon doorbrengen.
Ik wil haar best snappen, doe ik ook. Ze woont nu eenmaal niet om de hoek bij hem. Dat je je zoon wilt zien, ook dat snap ik. Maar wat ik dan niet snap is dat ik niet gewoon 1 nachtje kan/mag blijven slapen. Hij woont op zichzelf!
Hij zegt dat hij er alles aangedaan heeft, maar dat zij bij haar standpunt blijft. Ze wil me dit weekend gewoon niet zien, want dat zou hij zijn aandacht over twee vrouwen moeten verdelen en ze ziet hem toch al zo weinig...
Oh even dit, ze is 8 jaar geleden weggegaan bij zijn vader, verhuist naar een plek op ruim anderhalf uur reizen bij hem en de kinderen vandaan. Weinig omgekeken naar mn vriend en z'n broertje, want dat wilde haar nieuwe vriend niet.
Ik heb zo de neiging om vanavond toch naar hem toe te gaan, maar aan de andere kant.. Geen zin in ruzie en gebekvecht.
Wat vinden jullie?
zaterdag 12 november 2011 om 00:50
quote:elninjoo schreef op 11 november 2011 @ 23:10:
[...]
Als het jouw eigen huis is, heb je toch ook wel flink over je heen laten lopen. In mijn huis geen ongewenste logees, dus ook geen schoonmoeders en al helemaal geen schoonmoeder die de sleutel krijgt. Op visite mag ze komen na het maken van 'n afspraak die door ons zou zijn goedgekeurd en that's it.
Ja. Dat heb ik toen, net als de TO op dit moment lijkt te doen. Juist daarom haal ik het nu aan, omdat het vergelijkbaar is en ik graag zou zien dat zij niet hetzelfde doet. Bij mij was het mijn woning, bij haar was het haar afspraak en de aan haar beloofde tijd die voor haar evengoed kostbaar was.
Verder ingaan over hoe dat met mijn voormalig schoonmoeder is gegaan lijkt nogal irrelevant voor dit topic. Laten we het erop houden dat dat achter mijn rug om gebeurde en mijn ex al had toegezegd dat ze bij ons in kon trekken en haar huur al opgezegd was voor hij het met mij had besproken. Ertegenin gaan leverde alleen maar ruzie met hem op omdat hij "toch haar zoon was" en iedere andere optie "is geen optie want dat vind mamma niet fijn".
Kan je nog zoveel avondjes met vriendinnen plannen, op een gegeven moment merk je dat je meteen ondergeschoven wordt als er "iets beters" langskomt. Het wordt alleen pijnlijk als het niet eens meer bespreekbaar is.
[...]
Als het jouw eigen huis is, heb je toch ook wel flink over je heen laten lopen. In mijn huis geen ongewenste logees, dus ook geen schoonmoeders en al helemaal geen schoonmoeder die de sleutel krijgt. Op visite mag ze komen na het maken van 'n afspraak die door ons zou zijn goedgekeurd en that's it.
Ja. Dat heb ik toen, net als de TO op dit moment lijkt te doen. Juist daarom haal ik het nu aan, omdat het vergelijkbaar is en ik graag zou zien dat zij niet hetzelfde doet. Bij mij was het mijn woning, bij haar was het haar afspraak en de aan haar beloofde tijd die voor haar evengoed kostbaar was.
Verder ingaan over hoe dat met mijn voormalig schoonmoeder is gegaan lijkt nogal irrelevant voor dit topic. Laten we het erop houden dat dat achter mijn rug om gebeurde en mijn ex al had toegezegd dat ze bij ons in kon trekken en haar huur al opgezegd was voor hij het met mij had besproken. Ertegenin gaan leverde alleen maar ruzie met hem op omdat hij "toch haar zoon was" en iedere andere optie "is geen optie want dat vind mamma niet fijn".
Kan je nog zoveel avondjes met vriendinnen plannen, op een gegeven moment merk je dat je meteen ondergeschoven wordt als er "iets beters" langskomt. Het wordt alleen pijnlijk als het niet eens meer bespreekbaar is.
"Wat heeft de wetenschap ooit voor ons gedaan?!" typte zij op haar blog.
maandag 14 november 2011 om 12:35
