Relaties
alle pijlers
en toen was ik alleen
zondag 16 mei 2010 om 18:49
Dit is een heel lang verhaal en ik wil het vooral even van me af schrijven..
Vorig jaar ben ik begonnen met het nemen van autorijlessen (ja, beetje laat op mn 23e maar eerder is het er niet van gekomen). Mijn instructeur was een leuke vent van mijn leeftijd waar het erg goed mee klikte. Omdat ik in het voorjaar pfeiffer kreeg heb ik er behoorlijk lang over gedaan om mijn rijbewijs te halen en in de tussentijd hebben we elkaar erg goed leren kennen. In dat jaar en het jaar er voor is er op prive gebied erg veel gebeurd en people pleaser als ik ben heb ik alles opzij gezet (behalve mijn rijlessen) om andere mensen gelukkig te maken.
Ook mezelf had ik erg ver weggestopt. Vraag me niet waarom maar gaandeweg kwam ik er achter dat mijn rij-instructeur wel erg makkelijk door mijn schild heen kwam, me erg goed begreep en precies de dingen wist te zeggen die ik op dat moment nodig had.
Hij heeft me echt uit een heel diep dal weten te halen en me heel wat spiegeltjes voor gehouden die me hebben laten zien waar ik mee bezig was, dat ik best de moeite waard ben als persoon en dat als ik echt mezelf ben ook nog eens behoorlijk leuk ben.
Nadat ik mijn rijbewijs heb gehaald zijn we elkaar dan ook blijven zien. Het klikte erg goed, we hebben erg veel dingen gemeen, denken hetzelfde en hebben heel erg dezelfde humor.
Ik ben in de winter geslaagd en omdat er niet veel gelest kan worden als het sneeuwt hebben we veel intensief contact gehad.
We smsten dagelijks, veel. we msnden af en toe en als het maar even kon kwam hij in zijn tussenuren even een kopje koffie drinken, wandelingetje maken of what ever. En in het begin deed hij alles wat hij maar kon om bij me te zijn. (nu ik dit zo type denk ik dat ik wel heel erg blind ben geweest)
Zijn vriendin en mijn vriend vonden dit begrijpelijker wijs niet zo leuk..
Ik heb heel veel met mijn vriend gepraat, uitgelegd wat hij voor mij betekende en dat het niks meer was dan een hele goede vriendschap.
Hij heeft zo min mogelijk over mij gepraat met zijn vriendin..
lang verhaal toch maar iets inkorten. Onlangs hebben mijn vriend en ik besloten een punt achter onze relatie van 8 jaar te zetten (het ging al heel lang niet lekker, bovenstaande heeft ons alleen maar in laten zien dat we allebei andere behoeftes hebben dan elkaar).
Onlangs heeft ook de vriendin van mijn beste vriend het hem zo moeilijk gemaakt dat hij het gevoel kreeg te moeten kiezen tussen haar en mij en geen zin meer had in deze ingewikkelde situatie en dus het contact met mij heeft verbroken.
Ik heb een tijd geleden aangeboden hem even met rust te laten zodat hij aan zijn relatie kon werken die niet lekker liep en toen wilde hij dat pertinent niet.
Nu ben ik alleen, ik heb geen relatie meer en de enige persoon bij wie ik de laatste tijd alles kwijt kon is er ook niet meer.
Ik heb het er moeilijker mee dan ik dacht en ben bang dat mijn beste vriend misschien heel wat meer betekende dan dat.
En ik heb het gevoel dat dat andersom ook wel eens zo kan zijn.
Hij wil namelijk niet met me praten omdat hij het er te moeilijk mee heeft...
Waarom zet ik dit hier neer?
Ik heb echt niemand meer, ik heb geen vriendinnen meer en de enige echte vriend die ik had... nou ja, bovenstaande.
Ik voel me even heel zielig en heel dom. Dat eerste is over een paar uurtjes vast al wel weer een heel stuk beter, dat laatste waarschijnlijk niet.
Wat moet ik nou doen?
Vorig jaar ben ik begonnen met het nemen van autorijlessen (ja, beetje laat op mn 23e maar eerder is het er niet van gekomen). Mijn instructeur was een leuke vent van mijn leeftijd waar het erg goed mee klikte. Omdat ik in het voorjaar pfeiffer kreeg heb ik er behoorlijk lang over gedaan om mijn rijbewijs te halen en in de tussentijd hebben we elkaar erg goed leren kennen. In dat jaar en het jaar er voor is er op prive gebied erg veel gebeurd en people pleaser als ik ben heb ik alles opzij gezet (behalve mijn rijlessen) om andere mensen gelukkig te maken.
Ook mezelf had ik erg ver weggestopt. Vraag me niet waarom maar gaandeweg kwam ik er achter dat mijn rij-instructeur wel erg makkelijk door mijn schild heen kwam, me erg goed begreep en precies de dingen wist te zeggen die ik op dat moment nodig had.
Hij heeft me echt uit een heel diep dal weten te halen en me heel wat spiegeltjes voor gehouden die me hebben laten zien waar ik mee bezig was, dat ik best de moeite waard ben als persoon en dat als ik echt mezelf ben ook nog eens behoorlijk leuk ben.
Nadat ik mijn rijbewijs heb gehaald zijn we elkaar dan ook blijven zien. Het klikte erg goed, we hebben erg veel dingen gemeen, denken hetzelfde en hebben heel erg dezelfde humor.
Ik ben in de winter geslaagd en omdat er niet veel gelest kan worden als het sneeuwt hebben we veel intensief contact gehad.
We smsten dagelijks, veel. we msnden af en toe en als het maar even kon kwam hij in zijn tussenuren even een kopje koffie drinken, wandelingetje maken of what ever. En in het begin deed hij alles wat hij maar kon om bij me te zijn. (nu ik dit zo type denk ik dat ik wel heel erg blind ben geweest)
Zijn vriendin en mijn vriend vonden dit begrijpelijker wijs niet zo leuk..
Ik heb heel veel met mijn vriend gepraat, uitgelegd wat hij voor mij betekende en dat het niks meer was dan een hele goede vriendschap.
Hij heeft zo min mogelijk over mij gepraat met zijn vriendin..
lang verhaal toch maar iets inkorten. Onlangs hebben mijn vriend en ik besloten een punt achter onze relatie van 8 jaar te zetten (het ging al heel lang niet lekker, bovenstaande heeft ons alleen maar in laten zien dat we allebei andere behoeftes hebben dan elkaar).
Onlangs heeft ook de vriendin van mijn beste vriend het hem zo moeilijk gemaakt dat hij het gevoel kreeg te moeten kiezen tussen haar en mij en geen zin meer had in deze ingewikkelde situatie en dus het contact met mij heeft verbroken.
Ik heb een tijd geleden aangeboden hem even met rust te laten zodat hij aan zijn relatie kon werken die niet lekker liep en toen wilde hij dat pertinent niet.
Nu ben ik alleen, ik heb geen relatie meer en de enige persoon bij wie ik de laatste tijd alles kwijt kon is er ook niet meer.
Ik heb het er moeilijker mee dan ik dacht en ben bang dat mijn beste vriend misschien heel wat meer betekende dan dat.
En ik heb het gevoel dat dat andersom ook wel eens zo kan zijn.
Hij wil namelijk niet met me praten omdat hij het er te moeilijk mee heeft...
Waarom zet ik dit hier neer?
Ik heb echt niemand meer, ik heb geen vriendinnen meer en de enige echte vriend die ik had... nou ja, bovenstaande.
Ik voel me even heel zielig en heel dom. Dat eerste is over een paar uurtjes vast al wel weer een heel stuk beter, dat laatste waarschijnlijk niet.
Wat moet ik nou doen?
zondag 16 mei 2010 om 19:03
Eerlijk gezegd heb ik nooit een rij-instructeur gekend, die zoveel "belangstelling" had/heeft voor een cliënt. Dit ging bij hem (naar het lijkt) toch wel wat verder dan vriendschap en dat heeft zijn vriendin -denk ik- aangevoeld.
Wat je kunt doen? heel weinig denk ik. Als het zo mocht zijn, dat jullie toch bij elkaar horen, dan komt dat vanzelf ook wel.
Sterkte intussen...
Wat je kunt doen? heel weinig denk ik. Als het zo mocht zijn, dat jullie toch bij elkaar horen, dan komt dat vanzelf ook wel.
Sterkte intussen...
zondag 16 mei 2010 om 19:04
Niks. Als deze meneer echt je beste vriend is dan komt hij ook wel weer op de proppen. Maar ik moet eerlijkheidshalve bekennen dat ik de omgang tussen jou en je rij-instructeur op zijn zachtst gezegd merkwaardig vind. Jij bent een klant, en dat daar een vriendschap uit voortkomt, okee, maar je beste vriend?Met wie je alles zo leuk kunt delen enzo? Dat zou er bij mij niet in gaan als mijn partner die rij-instructeur was, en ook niet als mijn partner de rijles-nemer was die vervolgens wandelingen ging maken met zijn instructrice.
zondag 16 mei 2010 om 19:25
quote:manon86 schreef op 16 mei 2010 @ 18:49:
Ik heb het er moeilijker mee dan ik dacht en ben bang dat mijn beste vriend misschien heel wat meer betekende dan dat.
En ik heb het gevoel dat dat andersom ook wel eens zo kan zijn.
Hij wil namelijk niet met me praten omdat hij het er te moeilijk mee heeft...
Wat moet ik nou doen?
Wat je in ieder geval moet doen, is het loslaten van de gedachte dat je beste vriend meer voor je betekent dan je dacht. Dat is omdat hij voor jouw gevoel, de laatste was bij wie je terecht kon - en kwam deze gedachte in je op in een vlaag van verlatingsangst.
Wat is gebeurd met je relatie, de rij instructeur en de vriendschap met je beste vriend zijn fases in je leven die zijn afgerond. Sommige fases hebben aansluitend een rouwperiode nodig. Dat is heel normaal en er is geen mens op deze wereld, die dit niet heeft. Hoe je ermee omgaat, is een tweede. Je kunt het negeren, je kunt jezelf erin wentelen totdat je zelfmedelijden groter wordt dan jezelf of je kunt het als een warme deken over je heen laten komen en het dag voor dag nemen.
En dan heb je geen vriendinnen meer. Het is een dooddoener, maar je hebt jezelf. Ga jezelf eens leren kennen en ga ontdekken wie je bent en met welke mensen je graag zou willen omringen. Zoek niet te vaak en te veel toenadering tot mensen; geef mensen de ruimte om naar jou te komen. Wees open minded over de manier je in het leven staat. Go with the flow. En die vriendinnen? Die komen wel, als jij het wilt. Maar ga eerst vriendin met jezelf worden.
En dit is jouw topic. Kom hier van je af schrijven als je daar behoefte aan hebt of om advies vragen. Er zullen altijd mensen zijn die je een luisterend oor bieden.
Ik heb het er moeilijker mee dan ik dacht en ben bang dat mijn beste vriend misschien heel wat meer betekende dan dat.
En ik heb het gevoel dat dat andersom ook wel eens zo kan zijn.
Hij wil namelijk niet met me praten omdat hij het er te moeilijk mee heeft...
Wat moet ik nou doen?
Wat je in ieder geval moet doen, is het loslaten van de gedachte dat je beste vriend meer voor je betekent dan je dacht. Dat is omdat hij voor jouw gevoel, de laatste was bij wie je terecht kon - en kwam deze gedachte in je op in een vlaag van verlatingsangst.
Wat is gebeurd met je relatie, de rij instructeur en de vriendschap met je beste vriend zijn fases in je leven die zijn afgerond. Sommige fases hebben aansluitend een rouwperiode nodig. Dat is heel normaal en er is geen mens op deze wereld, die dit niet heeft. Hoe je ermee omgaat, is een tweede. Je kunt het negeren, je kunt jezelf erin wentelen totdat je zelfmedelijden groter wordt dan jezelf of je kunt het als een warme deken over je heen laten komen en het dag voor dag nemen.
En dan heb je geen vriendinnen meer. Het is een dooddoener, maar je hebt jezelf. Ga jezelf eens leren kennen en ga ontdekken wie je bent en met welke mensen je graag zou willen omringen. Zoek niet te vaak en te veel toenadering tot mensen; geef mensen de ruimte om naar jou te komen. Wees open minded over de manier je in het leven staat. Go with the flow. En die vriendinnen? Die komen wel, als jij het wilt. Maar ga eerst vriendin met jezelf worden.
En dit is jouw topic. Kom hier van je af schrijven als je daar behoefte aan hebt of om advies vragen. Er zullen altijd mensen zijn die je een luisterend oor bieden.
zondag 16 mei 2010 om 19:32
quote:Star schreef op 16 mei 2010 @ 19:30:
Beste vriend? Na een jaar? En geen vriendinnen meer? Ben je die door hem niet meer gaan zien?
Ja hoe noem je anders iemand bij wie je alles kwijt kan, die je volledig begrijpt en bij wie je totaal jezelf kan zijn en weet dat hij je neemt zoals je bent en je ook het leukst vind als je gewoon lekker bent wie je bent?
En nee, al jaren geen vriendinnen meer, dat heeft niks met hem te maken.
Beste vriend? Na een jaar? En geen vriendinnen meer? Ben je die door hem niet meer gaan zien?
Ja hoe noem je anders iemand bij wie je alles kwijt kan, die je volledig begrijpt en bij wie je totaal jezelf kan zijn en weet dat hij je neemt zoals je bent en je ook het leukst vind als je gewoon lekker bent wie je bent?
En nee, al jaren geen vriendinnen meer, dat heeft niks met hem te maken.
zondag 16 mei 2010 om 20:10
Soms komt er iemand op je pad waar je heel veel van kunt leren. Die je een zetje kan geven, zelfvertrouwen geeft enz. Dat is je rij-instructeur/ vriend blijkbaar geweest.
Zijn vriendin heeft, terecht mijns inziens, aangevoeld dat dit contact beetje uit de hand liep.
Het had achteraf misschien beter geweest als jullie bijvoorbeeld met z'n allen eens hadden kennisgemaakt. Hij met zijn vriendin en jij met z'n vriend.
De partner van je rij-instructeur heeft problemen met deze vriendschap en hem hiermee geconfronteerd. Ik denk dat het verstandig is dat je hebt aangeboden hem met rust te laten.
Wel vreemd dat hij niet wil dat je hem met rust laat, maar hij ook niet met je wil praten??
Ik zou hem gewoon met rust laten en kijken hoe het in de toekomst gaat. Laat hij nu eerst zijn eigen relatie weer goed krijgen. Mocht dat niet lukken en is er meer tussen jullie, blijkt dat later wel. Zo niet, kan het op termijn wellicht gewoon een goede vriendschap blijven. Betrek dan wel meer zijn vriendin erbij.
Richt je nu meer op je eigen leven. Probeer wat vriendinnen te vinden en zelf activiteiten te ondernemen.
Zijn vriendin heeft, terecht mijns inziens, aangevoeld dat dit contact beetje uit de hand liep.
Het had achteraf misschien beter geweest als jullie bijvoorbeeld met z'n allen eens hadden kennisgemaakt. Hij met zijn vriendin en jij met z'n vriend.
De partner van je rij-instructeur heeft problemen met deze vriendschap en hem hiermee geconfronteerd. Ik denk dat het verstandig is dat je hebt aangeboden hem met rust te laten.
Wel vreemd dat hij niet wil dat je hem met rust laat, maar hij ook niet met je wil praten??
Ik zou hem gewoon met rust laten en kijken hoe het in de toekomst gaat. Laat hij nu eerst zijn eigen relatie weer goed krijgen. Mocht dat niet lukken en is er meer tussen jullie, blijkt dat later wel. Zo niet, kan het op termijn wellicht gewoon een goede vriendschap blijven. Betrek dan wel meer zijn vriendin erbij.
Richt je nu meer op je eigen leven. Probeer wat vriendinnen te vinden en zelf activiteiten te ondernemen.
zondag 16 mei 2010 om 23:18
ik snap de reactie van zijn vriendin vrij goed snap dat ze dat niet erg leuk vindt..
en ook vindt ik het van hem goed dat hij in de aspect voor zijn vriendin kiest...niet leuk voor jou natuurlijk maar als hij voor je een echt vriend is respecteer je dat,..en laat je he voor 100% voor zijn vriendin gaan dat is blijkbaar ook wat hij wil.....
*zucht * had mijn ''ex''vriend dit ook maar gedaan...
en ook vindt ik het van hem goed dat hij in de aspect voor zijn vriendin kiest...niet leuk voor jou natuurlijk maar als hij voor je een echt vriend is respecteer je dat,..en laat je he voor 100% voor zijn vriendin gaan dat is blijkbaar ook wat hij wil.....
*zucht * had mijn ''ex''vriend dit ook maar gedaan...
