Relaties
alle pijlers
Enorme muts/ zeur??
donderdag 8 september 2011 om 20:11
Haai,
Hè, zit mezelf in de weg... Kan geen van mijn klankborden/praatpalen/etc. bereiken... Snif... En ondanks al een tijdje tegen m'n lieve kat aangepraat te hebben ben ik nog steeds wat geïrriteerd. En ook zielig voor de kat. Bah. Misschien goed om hier m'n hart te luchten c.q. 'n schop onder m'n kont te krijgen?!
Had vanochtend een nogal klote gesprek op m'n werk, waar ik al sinds gisteren heel erg tegenop zag. Hier ook gisterenavond met m'n vriend al een tijdje over gesproken. Gesprek zou plaatsvinden om 8.30 uur. M'n vriend zou tot 11.45 uur werken en hij belt me (vrijwel) altijd wanneer hij in de auto stapt om naar huis te gaan. Om 12.15 uur dacht ik, laat ik 'm eens bellen, want heb nog niks gehoord en ik zit straks de komende uren in gesprekken en vergaderingen. Hij nam niet op, oké zal nog wel op 't werk zijn dan?
Ik kom pas weer om 15.45 uur weer bij m'n bureautje aan om m'n telefoon te checken. Twee smsjes en 3 gemiste oproepen. Sms 1: hij was z'n telefoon vergeten (btw.. is 'm nooit overkomen zolang ik 'm ken -1,5 jaar- maar goed... kan gebeuren) en hij vroeg zich af waarom ik 'm gebeld had. Sms 2: hij vroeg of ik 'm terug kon bellen. Gelijk gedaan, maar hij ging 's middags naar school (deeltijdstudie), dus kans bestond dat hij al in de les zat. Hij nam niet op. Heb geen idee wat zijn lestijden zijn, maar weet wel dat hij pauze heeft van 17.30 tot 18.15 uur. Heb 'm om rond 17.50 uur gesmst, geen reactie. Daarna nog 2 keer gebeld. Voicemail. Om 18.30 -toen ik thuis kwam- weer gesmst of hij dan in ieder geval even een teken van leven kon geven, want begon me ondertussen echt wel zorgen te maken. Vond het zo vreemd dat ik niks meer van 'm gehoord had. Hij was immers al enkele keren in de gelegenheid geweest mij ff terug te bellen (gedurende rook- en koffiepauzes). Sms'te ook heel gemeen dat ik 't best wel kneuterig vond dat hij mij niet terug heeft gebeld/ gesmst en dat hij kennelijk z'n prioriteiten elders heeft liggen. Best onaardig van me, want vul al allemaal dingen in die ik natuurlijk niet zeker weet, maar was gewoon nogal teleurgesteld en ook wel boos. Ook om 't feit dat ik eigenlijk niet eens weet wat z'n lestijden zijn en hoe laat hij weer thuiskomt. We wonen samen. Hij meldt dit soort dingen sowieso erg slecht/ laat. "Oh ja, heb vergadering, eet niet thuis en ben pas weer laat thuis." Altijd maar weer afwachten dus...
Na mijn laatste smsje (18.30 uur) belde hij binnen één minuut. Hij leefde nog en wilde weten hoe 't gesprek was geweest. Zei dat ik dat wel zou vertellen als hij thuis is (géén idee hoe laat) omdat ik allerlei rumoer bij hem op de achtergrond hoorde en zelf een beetje pissig was, dus niet echt 't moment om uitgebreid te kletsen. Vroeg 'm -beetje geïrriteerd
Hè, zit mezelf in de weg... Kan geen van mijn klankborden/praatpalen/etc. bereiken... Snif... En ondanks al een tijdje tegen m'n lieve kat aangepraat te hebben ben ik nog steeds wat geïrriteerd. En ook zielig voor de kat. Bah. Misschien goed om hier m'n hart te luchten c.q. 'n schop onder m'n kont te krijgen?!
Had vanochtend een nogal klote gesprek op m'n werk, waar ik al sinds gisteren heel erg tegenop zag. Hier ook gisterenavond met m'n vriend al een tijdje over gesproken. Gesprek zou plaatsvinden om 8.30 uur. M'n vriend zou tot 11.45 uur werken en hij belt me (vrijwel) altijd wanneer hij in de auto stapt om naar huis te gaan. Om 12.15 uur dacht ik, laat ik 'm eens bellen, want heb nog niks gehoord en ik zit straks de komende uren in gesprekken en vergaderingen. Hij nam niet op, oké zal nog wel op 't werk zijn dan?
Ik kom pas weer om 15.45 uur weer bij m'n bureautje aan om m'n telefoon te checken. Twee smsjes en 3 gemiste oproepen. Sms 1: hij was z'n telefoon vergeten (btw.. is 'm nooit overkomen zolang ik 'm ken -1,5 jaar- maar goed... kan gebeuren) en hij vroeg zich af waarom ik 'm gebeld had. Sms 2: hij vroeg of ik 'm terug kon bellen. Gelijk gedaan, maar hij ging 's middags naar school (deeltijdstudie), dus kans bestond dat hij al in de les zat. Hij nam niet op. Heb geen idee wat zijn lestijden zijn, maar weet wel dat hij pauze heeft van 17.30 tot 18.15 uur. Heb 'm om rond 17.50 uur gesmst, geen reactie. Daarna nog 2 keer gebeld. Voicemail. Om 18.30 -toen ik thuis kwam- weer gesmst of hij dan in ieder geval even een teken van leven kon geven, want begon me ondertussen echt wel zorgen te maken. Vond het zo vreemd dat ik niks meer van 'm gehoord had. Hij was immers al enkele keren in de gelegenheid geweest mij ff terug te bellen (gedurende rook- en koffiepauzes). Sms'te ook heel gemeen dat ik 't best wel kneuterig vond dat hij mij niet terug heeft gebeld/ gesmst en dat hij kennelijk z'n prioriteiten elders heeft liggen. Best onaardig van me, want vul al allemaal dingen in die ik natuurlijk niet zeker weet, maar was gewoon nogal teleurgesteld en ook wel boos. Ook om 't feit dat ik eigenlijk niet eens weet wat z'n lestijden zijn en hoe laat hij weer thuiskomt. We wonen samen. Hij meldt dit soort dingen sowieso erg slecht/ laat. "Oh ja, heb vergadering, eet niet thuis en ben pas weer laat thuis." Altijd maar weer afwachten dus...
Na mijn laatste smsje (18.30 uur) belde hij binnen één minuut. Hij leefde nog en wilde weten hoe 't gesprek was geweest. Zei dat ik dat wel zou vertellen als hij thuis is (géén idee hoe laat) omdat ik allerlei rumoer bij hem op de achtergrond hoorde en zelf een beetje pissig was, dus niet echt 't moment om uitgebreid te kletsen. Vroeg 'm -beetje geïrriteerd
donderdag 8 september 2011 om 21:19
quote:bergkristal schreef op 08 september 2011 @ 21:05:
Mijn ex wilde ook een thuisagenda. Ik vind dat persoonlijk enorm beklemmend voelen, dat van mij verwacht wordt dat ik verantwoording afleg over waar ik op welk moment ben. Misschien werkt dat voor haar vriend ook zo. Wel iets om rekening mee te houden!
Goed punt.
Toch zou een agenda kunnen werken. Als je er maar flexibel mee omgaat. Als je in een agenda zet dat je tot 17.00 uur moet werken wil dat niet zeggen dat je om 17.00 uur + reistijd thuis moet zijn. Al helemaal niet als er voor de rest van die avond geen andere afspraken gepland zijn waar je aanwezig moet zijn.
Dan heeft TO toch de duidelijkheid omdat ze zijn rooster kan zien. Wat hij daarbuiten doet moet ie dan alsnog zelf weten, zij heeft haar duidelijkheid
Helemaal als ze zelf aangeeft helemaal niet de controle te hoeven hebben.
Mijn ex wilde ook een thuisagenda. Ik vind dat persoonlijk enorm beklemmend voelen, dat van mij verwacht wordt dat ik verantwoording afleg over waar ik op welk moment ben. Misschien werkt dat voor haar vriend ook zo. Wel iets om rekening mee te houden!
Goed punt.
Toch zou een agenda kunnen werken. Als je er maar flexibel mee omgaat. Als je in een agenda zet dat je tot 17.00 uur moet werken wil dat niet zeggen dat je om 17.00 uur + reistijd thuis moet zijn. Al helemaal niet als er voor de rest van die avond geen andere afspraken gepland zijn waar je aanwezig moet zijn.
Dan heeft TO toch de duidelijkheid omdat ze zijn rooster kan zien. Wat hij daarbuiten doet moet ie dan alsnog zelf weten, zij heeft haar duidelijkheid
Helemaal als ze zelf aangeeft helemaal niet de controle te hoeven hebben.
donderdag 8 september 2011 om 21:20
quote:give_love schreef op 08 september 2011 @ 21:09:
Nee, ik wil geen volledige controle, andersom zou ik dat ook vervelend vinden. Daar gaat 't me niet om. We hebben normaal gesproken nooit contact gedurende de dag, pas aan het eind van de dag of avond, als hij in de auto stapt op weg naar huis (= geheel zijn eigen initiatief en soms ben ook Ãk niet in staat om op te nemen...)
Maar stel, je hebt een partner die heeft een sollicitatiegesprek of moet naar de arts o.i.d. waar hij erg zenuwachtig voor is/ tegenop ziet, ben je dan niet benieuwd hoe 't gegaan is/ wat eruit gekomen is? Of bespreek je dat pas als je elkaar 's avonds weer eens tegenkomt? Maar goed, zelfs dat zou ik begrijpen en niet vervelend vinden. Maar nu was dat gesprek op 't werk best heftig. Is al een langslepend vervelend iets en mijn baan hangt ervan af. Dus ja, had denk ik te hoge verwachtingen van 'm en da's niet eerlijk...
Misschien moet je je eens realiseren dat mannen anders zijn dan vrouwen (over het algemeen dan he).
Waar een vrouw zich weken vooraf al druk kan maken om iets, en wéken erna ook nog, geldt voor een man meestal het hier en nu. Wat komt, dat komt en wat geweest is komt niet meer terug.
Mijn man zou er niet over peinzen om tijdens zijn werk mij te bellen over mijn werk.
We hebben trouwens wel een ´thuisagenda´, waarop we werk en afspraken noteren. Maar daar staan dan weer geen tijden bij. Ik weet bijv. dat manlief morgen overdag werkt, daarna bij zijn moeder langsgaat en dan thuis komt, maar hoe laat?? Als ik honger krijg, kook ik. Is hij niet thuis gaat zijn bord gewoon in de magnetron. Hij komt echt wel weer terug hoor.
Nee, ik wil geen volledige controle, andersom zou ik dat ook vervelend vinden. Daar gaat 't me niet om. We hebben normaal gesproken nooit contact gedurende de dag, pas aan het eind van de dag of avond, als hij in de auto stapt op weg naar huis (= geheel zijn eigen initiatief en soms ben ook Ãk niet in staat om op te nemen...)
Maar stel, je hebt een partner die heeft een sollicitatiegesprek of moet naar de arts o.i.d. waar hij erg zenuwachtig voor is/ tegenop ziet, ben je dan niet benieuwd hoe 't gegaan is/ wat eruit gekomen is? Of bespreek je dat pas als je elkaar 's avonds weer eens tegenkomt? Maar goed, zelfs dat zou ik begrijpen en niet vervelend vinden. Maar nu was dat gesprek op 't werk best heftig. Is al een langslepend vervelend iets en mijn baan hangt ervan af. Dus ja, had denk ik te hoge verwachtingen van 'm en da's niet eerlijk...
Misschien moet je je eens realiseren dat mannen anders zijn dan vrouwen (over het algemeen dan he).
Waar een vrouw zich weken vooraf al druk kan maken om iets, en wéken erna ook nog, geldt voor een man meestal het hier en nu. Wat komt, dat komt en wat geweest is komt niet meer terug.
Mijn man zou er niet over peinzen om tijdens zijn werk mij te bellen over mijn werk.
We hebben trouwens wel een ´thuisagenda´, waarop we werk en afspraken noteren. Maar daar staan dan weer geen tijden bij. Ik weet bijv. dat manlief morgen overdag werkt, daarna bij zijn moeder langsgaat en dan thuis komt, maar hoe laat?? Als ik honger krijg, kook ik. Is hij niet thuis gaat zijn bord gewoon in de magnetron. Hij komt echt wel weer terug hoor.
donderdag 8 september 2011 om 21:26
quote:give_love schreef op 08 september 2011 @ 21:09:
Nee, ik wil geen volledige controle, andersom zou ik dat ook vervelend vinden. Daar gaat 't me niet om. We hebben normaal gesproken nooit contact gedurende de dag, pas aan het eind van de dag of avond, als hij in de auto stapt op weg naar huis (= geheel zijn eigen initiatief en soms ben ook Ãk niet in staat om op te nemen...)
Waarom mag jij wel niet in de gelegenheid zijn om op te nemen en hij niet? En wat heeft dat te maken met zijn wisselende rooster en het feit dat er rumoer op de achtergrond was? En dat hij later dus 'te laat' was en eerder zijn prioriteiten anders had liggen?
Zie je zelf niet dat je nu recht probeert te praten wat overduidelijk zo krom als een deur is?
Maar stel, je hebt een partner die heeft een sollicitatiegesprek of moet naar de arts o.i.d. waar hij erg zenuwachtig voor is/ tegenop ziet, ben je dan niet benieuwd hoe 't gegaan is/ wat eruit gekomen is? Of bespreek je dat pas als je elkaar 's avonds weer eens tegenkomt?
Omdat er vaak pas in de avond een rustige gelegenheid is, dan wordt dat vaak pas in de avond besproken ja. Wat er overdag belangrijk is, is in de avond ook nog wel belangrijk. Zolang het geen geval van leven of dood is zie ik niet in waarom het nú wanneer het mij/hem uitkomt moet.
Maar goed, zelfs dat zou ik begrijpen en niet vervelend vinden. Maar nu was dat gesprek op 't werk best heftig. Is al een langslepend vervelend iets en mijn baan hangt ervan af. Dus ja, had denk ik te hoge verwachtingen van 'm en da's niet eerlijk...
Als het zo heftig en moeilijk en belangrijk was dat je dat per direct had willen delen had je desnoods een sms kunnen sturen met; "He lief, gesprek ging klote, maar gelukkig heb ik mijn baan nog/ en ik ga druk aan het solliciteren. Werk ze, spreek je straks. X".
Maar daar koos je niet voor. Jij koos ervoor om hoe dan ook direct een antwoord van hem te eisen. Jij koos voor de aandacht ipv de mededeling die 'oh zo belangrijk' was.
Nee, ik wil geen volledige controle, andersom zou ik dat ook vervelend vinden. Daar gaat 't me niet om. We hebben normaal gesproken nooit contact gedurende de dag, pas aan het eind van de dag of avond, als hij in de auto stapt op weg naar huis (= geheel zijn eigen initiatief en soms ben ook Ãk niet in staat om op te nemen...)
Waarom mag jij wel niet in de gelegenheid zijn om op te nemen en hij niet? En wat heeft dat te maken met zijn wisselende rooster en het feit dat er rumoer op de achtergrond was? En dat hij later dus 'te laat' was en eerder zijn prioriteiten anders had liggen?
Zie je zelf niet dat je nu recht probeert te praten wat overduidelijk zo krom als een deur is?
Maar stel, je hebt een partner die heeft een sollicitatiegesprek of moet naar de arts o.i.d. waar hij erg zenuwachtig voor is/ tegenop ziet, ben je dan niet benieuwd hoe 't gegaan is/ wat eruit gekomen is? Of bespreek je dat pas als je elkaar 's avonds weer eens tegenkomt?
Omdat er vaak pas in de avond een rustige gelegenheid is, dan wordt dat vaak pas in de avond besproken ja. Wat er overdag belangrijk is, is in de avond ook nog wel belangrijk. Zolang het geen geval van leven of dood is zie ik niet in waarom het nú wanneer het mij/hem uitkomt moet.
Maar goed, zelfs dat zou ik begrijpen en niet vervelend vinden. Maar nu was dat gesprek op 't werk best heftig. Is al een langslepend vervelend iets en mijn baan hangt ervan af. Dus ja, had denk ik te hoge verwachtingen van 'm en da's niet eerlijk...
Als het zo heftig en moeilijk en belangrijk was dat je dat per direct had willen delen had je desnoods een sms kunnen sturen met; "He lief, gesprek ging klote, maar gelukkig heb ik mijn baan nog/ en ik ga druk aan het solliciteren. Werk ze, spreek je straks. X".
Maar daar koos je niet voor. Jij koos ervoor om hoe dan ook direct een antwoord van hem te eisen. Jij koos voor de aandacht ipv de mededeling die 'oh zo belangrijk' was.
donderdag 8 september 2011 om 21:26
Dit is nou typisch zo'n topic waarin iedereen de schuld volledig bij de TO legt. Terwijl de vriend van TO zich ook niet geheel normaal gedraagt.
Om dan maar wat tegengeluid te geven: Give_love, ik begrijp je ergernis goed, en voor mij zou dit ook niet werken in een relatie. Als je samenwoont lijkt het me vrij normaal om te weten wanneer de ander vertrekt en thuiskomt en ook waar hij (ongeveer) is. En ja, als een van de twee ergens mee zit, probeer je elkaar zo snel mogelijk terug te bellen. Daaraan merk je dat je om elkaar geeft en bij elkaar betrokken bent.
Wellicht verschillen jullie te veel van karakter: Hij erg makkelijk en jij punctueler. Ik (als punctueel persoon) zou niet samen kunnen wonen met iemand die zo makkelijk is. Of in ieder geval zou me dat veel negatieve energie opleveren. En jij?
Om dan maar wat tegengeluid te geven: Give_love, ik begrijp je ergernis goed, en voor mij zou dit ook niet werken in een relatie. Als je samenwoont lijkt het me vrij normaal om te weten wanneer de ander vertrekt en thuiskomt en ook waar hij (ongeveer) is. En ja, als een van de twee ergens mee zit, probeer je elkaar zo snel mogelijk terug te bellen. Daaraan merk je dat je om elkaar geeft en bij elkaar betrokken bent.
Wellicht verschillen jullie te veel van karakter: Hij erg makkelijk en jij punctueler. Ik (als punctueel persoon) zou niet samen kunnen wonen met iemand die zo makkelijk is. Of in ieder geval zou me dat veel negatieve energie opleveren. En jij?
donderdag 8 september 2011 om 21:28
quote:exces schreef op 08 september 2011 @ 21:20:
[...]
Misschien moet je je eens realiseren dat mannen anders zijn dan vrouwen (over het algemeen dan he).
Waar een vrouw zich weken vooraf al druk kan maken om iets, en wéken erna ook nog, geldt voor een man meestal het hier en nu. Wat komt, dat komt en wat geweest is komt niet meer terug.
Mijn man zou er niet over peinzen om tijdens zijn werk mij te bellen over mijn werk.
We hebben trouwens wel een ´thuisagenda´, waarop we werk en afspraken noteren. Maar daar staan dan weer geen tijden bij. Ik weet bijv. dat manlief morgen overdag werkt, daarna bij zijn moeder langsgaat en dan thuis komt, maar hoe laat?? Als ik honger krijg, kook ik. Is hij niet thuis gaat zijn bord gewoon in de magnetron. Hij komt echt wel weer terug hoor.
Ik blijf de indruk houden dat dit is waar TO zich zorgen over maakt. En terecht met dit zeurend gedrag.
Dus TO, hoe kunnen we je hierbij helpen. Je verwachtingen zijn te hoog en verre van realistisch. Heb je tips nodig? Inzicht? Alternatieven? Zeg het maar.
[...]
Misschien moet je je eens realiseren dat mannen anders zijn dan vrouwen (over het algemeen dan he).
Waar een vrouw zich weken vooraf al druk kan maken om iets, en wéken erna ook nog, geldt voor een man meestal het hier en nu. Wat komt, dat komt en wat geweest is komt niet meer terug.
Mijn man zou er niet over peinzen om tijdens zijn werk mij te bellen over mijn werk.
We hebben trouwens wel een ´thuisagenda´, waarop we werk en afspraken noteren. Maar daar staan dan weer geen tijden bij. Ik weet bijv. dat manlief morgen overdag werkt, daarna bij zijn moeder langsgaat en dan thuis komt, maar hoe laat?? Als ik honger krijg, kook ik. Is hij niet thuis gaat zijn bord gewoon in de magnetron. Hij komt echt wel weer terug hoor.
Ik blijf de indruk houden dat dit is waar TO zich zorgen over maakt. En terecht met dit zeurend gedrag.
Dus TO, hoe kunnen we je hierbij helpen. Je verwachtingen zijn te hoog en verre van realistisch. Heb je tips nodig? Inzicht? Alternatieven? Zeg het maar.
donderdag 8 september 2011 om 21:34
quote:Java schreef op 08 september 2011 @ 21:26:
Dit is nou typisch zo'n topic waarin iedereen de schuld volledig bij de TO legt. Terwijl de vriend van TO zich ook niet geheel normaal gedraagt.
Wat is er niet normaal aan zijn gedrag? Niet iedereen houdt er van, zoals bergkristal al aangaf en ik zelf ook wel herken, om zich helemaal vast te leggen wat tijden betreft. Vriend van TO heeft pogingen gedaan om contact op te nemen. Niet op het tijdstip dat TO wilde, maar toen hij daar tijd en aandacht aan kon geven.
Om dan maar wat tegengeluid te geven: Give_love, ik begrijp je ergernis goed, en voor mij zou dit ook niet werken in een relatie. Als je samenwoont lijkt het me vrij normaal om te weten wanneer de ander vertrekt en thuiskomt en ook waar hij (ongeveer) is.
Het is praktisch om te weten wanneer iemand mee-eet of niet, en wanneer er afspraken zijn om te voorkomen dat er dubbel gepland worden of om verkeerde verwachtingen te voorkomen. Klopt, maar weten waar iemand precies is en hoelang en tot wanneer. Daar heb je kettingen voor.
En ja, als een van de twee ergens mee zit, probeer je elkaar zo snel mogelijk terug te bellen. Daaraan merk je dat je om elkaar geeft en bij elkaar betrokken bent.
Zo snel mogelijk is een heel relatief begrip. Je kunt wel iets laten horen vanaf de wc, beter en betrokkener is het om iets te laten horen op het moment dat je er de tijd en aandacht aan kunt geven.
Wellicht verschillen jullie te veel van karakter: Hij erg makkelijk en jij punctueler. Ik (als punctueel persoon) zou niet samen kunnen wonen met iemand die zo makkelijk is. Of in ieder geval zou me dat veel negatieve energie opleveren. En jij?
Dat is een goede vraag voor TO.
Kan ze het, wil ze het of kiest ze ervoor dit niet te willen? Hem veranderen is geen optie, dit accepteren wel.
Dit is nou typisch zo'n topic waarin iedereen de schuld volledig bij de TO legt. Terwijl de vriend van TO zich ook niet geheel normaal gedraagt.
Wat is er niet normaal aan zijn gedrag? Niet iedereen houdt er van, zoals bergkristal al aangaf en ik zelf ook wel herken, om zich helemaal vast te leggen wat tijden betreft. Vriend van TO heeft pogingen gedaan om contact op te nemen. Niet op het tijdstip dat TO wilde, maar toen hij daar tijd en aandacht aan kon geven.
Om dan maar wat tegengeluid te geven: Give_love, ik begrijp je ergernis goed, en voor mij zou dit ook niet werken in een relatie. Als je samenwoont lijkt het me vrij normaal om te weten wanneer de ander vertrekt en thuiskomt en ook waar hij (ongeveer) is.
Het is praktisch om te weten wanneer iemand mee-eet of niet, en wanneer er afspraken zijn om te voorkomen dat er dubbel gepland worden of om verkeerde verwachtingen te voorkomen. Klopt, maar weten waar iemand precies is en hoelang en tot wanneer. Daar heb je kettingen voor.
En ja, als een van de twee ergens mee zit, probeer je elkaar zo snel mogelijk terug te bellen. Daaraan merk je dat je om elkaar geeft en bij elkaar betrokken bent.
Zo snel mogelijk is een heel relatief begrip. Je kunt wel iets laten horen vanaf de wc, beter en betrokkener is het om iets te laten horen op het moment dat je er de tijd en aandacht aan kunt geven.
Wellicht verschillen jullie te veel van karakter: Hij erg makkelijk en jij punctueler. Ik (als punctueel persoon) zou niet samen kunnen wonen met iemand die zo makkelijk is. Of in ieder geval zou me dat veel negatieve energie opleveren. En jij?
Dat is een goede vraag voor TO.
Kan ze het, wil ze het of kiest ze ervoor dit niet te willen? Hem veranderen is geen optie, dit accepteren wel.
donderdag 8 september 2011 om 21:52
donderdag 8 september 2011 om 21:54
quote:give_love schreef op 08 september 2011 @ 21:49:
Madhe, vul nou geen dingen voor me in a.j.b. Zelfs ik meld dat ik onterecht dingen voor mijn vriend ging invullen.
Klopt, daar vroeg ik nog naar.
Wat vulde je in dan, want je gaf aan dat hij zijn prioriteiten ergens anders had liggen. Waar had hij die volgens jou dan liggen, want volgens mij schreef je toch echt dat hij je had proberen te bellen. Wees eens duidelijk dan?
Madhe, vul nou geen dingen voor me in a.j.b. Zelfs ik meld dat ik onterecht dingen voor mijn vriend ging invullen.
Klopt, daar vroeg ik nog naar.
Wat vulde je in dan, want je gaf aan dat hij zijn prioriteiten ergens anders had liggen. Waar had hij die volgens jou dan liggen, want volgens mij schreef je toch echt dat hij je had proberen te bellen. Wees eens duidelijk dan?
donderdag 8 september 2011 om 21:57
quote:give_love schreef op 08 september 2011 @ 21:52:
Dank je Java. Ik vind zelf ook wel dat ik zeur, maar soms wel prettig om even van me af te "praten". Zo irriteren we ons allemaal wel eens aan onze partner/ vader/ moeder/ vriendin/ etc. En ook niet altijd even reeel waarschijnlijk. Maar die tip van de agenda is wel iets om eens te bespreken. :-)Je ergeren aan, of het irritant vinden dat sokken naast de wasmand liggen/ de dop van de tandpasta er niet op zit/ hij altijd te laat is/ jij altijd moet afdrogen terwijl afwassen leuker is, maar hij sneller .... is heel wat anders dan de ergernissen die jij jezelf bezorgt door van hem te verwachten dat hij alles voor je uit handen laat vallen, terwijl dat een hele onmogelijke en best onrealistische verwachting is.
Dank je Java. Ik vind zelf ook wel dat ik zeur, maar soms wel prettig om even van me af te "praten". Zo irriteren we ons allemaal wel eens aan onze partner/ vader/ moeder/ vriendin/ etc. En ook niet altijd even reeel waarschijnlijk. Maar die tip van de agenda is wel iets om eens te bespreken. :-)Je ergeren aan, of het irritant vinden dat sokken naast de wasmand liggen/ de dop van de tandpasta er niet op zit/ hij altijd te laat is/ jij altijd moet afdrogen terwijl afwassen leuker is, maar hij sneller .... is heel wat anders dan de ergernissen die jij jezelf bezorgt door van hem te verwachten dat hij alles voor je uit handen laat vallen, terwijl dat een hele onmogelijke en best onrealistische verwachting is.
donderdag 8 september 2011 om 23:08
Het is september, het schooljaar is net begonnen. Dus je vriend heeft in de pauzes meer dan genoeg te doen: klasgenoten leren kennen (heel belangrijk), boeken kopen, allerlei dingen achterhalen (waar zit wat, etc), wat vragen aan de docent, gezien het tijdstip: eten halen en eten tussen de lessen door, de nieuwe indrukken bespreken met andere studenten, etc
Waarom MOET hij dan jou bellen op dat moment? Omdat het jou goed uitkomt? Jij vindt je vergadering ook een goed excuus, daarvan zegt hij ook niet: ze had vast wel 5 min tussen die besprekingen door.
Ik vind je sms echt heel erg gemeen, niet meer doen hoor.
Over je andere punt: ik kan me voorstellen dat het lastig is voor jou als je a la studentenhuis met elkaar samenwoont. Kun je hierover praten?
Waarom MOET hij dan jou bellen op dat moment? Omdat het jou goed uitkomt? Jij vindt je vergadering ook een goed excuus, daarvan zegt hij ook niet: ze had vast wel 5 min tussen die besprekingen door.
Ik vind je sms echt heel erg gemeen, niet meer doen hoor.
Over je andere punt: ik kan me voorstellen dat het lastig is voor jou als je a la studentenhuis met elkaar samenwoont. Kun je hierover praten?
donderdag 8 september 2011 om 23:37
Nou, heb m'n vriend net gesproken. Hij vond het niet zo aardig dat 'ie niet eventjes terug had gebeld. Was me gewoon ff vergeten. Hij snapte dat ik mijn verhaal kwijt wou bij hem. Net zoals hij ook baalt dat ik niet de telefoon niet direct kan opnemen, maar hij wel dringend iets kwijt wil ("waar ligt de boormachine??", "onze kat deed een trucje!" haha... maar 't is wél zo)
Heb m'n excuses aangeboden dat ik zo gemeen deed, was ook niet lief...
Oh en agenda zag hij niet zo zitten, ik moest elke zondag maar vragen naar de "weekindeling".. Hmm... beter iets dan niets.
Heb m'n excuses aangeboden dat ik zo gemeen deed, was ook niet lief...
Oh en agenda zag hij niet zo zitten, ik moest elke zondag maar vragen naar de "weekindeling".. Hmm... beter iets dan niets.
vrijdag 9 september 2011 om 00:04
quote:give_love schreef op 08 september 2011 @ 23:37:
Nou, heb m'n vriend net gesproken. Hij vond het niet zo aardig dat 'ie niet eventjes terug had gebeld. Was me gewoon ff vergeten. Hij snapte dat ik mijn verhaal kwijt wou bij hem. Net zoals hij ook baalt dat ik niet de telefoon niet direct kan opnemen, maar hij wel dringend iets kwijt wil ("waar ligt de boormachine??", "onze kat deed een trucje!" haha... maar 't is wél zo)
Heb m'n excuses aangeboden dat ik zo gemeen deed, was ook niet lief...
Oh en agenda zag hij niet zo zitten, ik moest elke zondag maar vragen naar de "weekindeling".. Hmm... beter iets dan niets.
Weet je TO, er lijkt verbetering in te zitten, maar je ondertoon is en blijft zo negatief. Wat jammer.
Waarom moet jij perse weten wanneer hij waar is. Ga je daar nog op terug komen of is dat niet zo volgens jou? Dat kan hoor, dat ik dat helemaal verkeerd zie.
Nu is het iig weer goed, want hij bood zijn excuses aan. Waarvoor? Haast zou ik zeggen; wát een idioot! Hij heeft je gebeld, dat jij niet op kon nemen is jouw probleem, niet het zijne.
Hij was je dus niet vergeten, dus maak hem niet wijs dat hij dat wel was. En besef dat als hij je wel was vergeten dat dat komt omdat jezelf op verschillende manieren later hebt aangegeven dat het inderdaad niet zo belangrijk was.
Dus eigenlijk is het feit dat je daar niet op in bent gegaan en dat niet hebt gecorrigeerd net zo gemeen als dat smsje van je. En natuurlijk moet je dat zelf weten, maar zoiets blijft sluimeren. Al kan de vinger er niet op gelegd worden, het blijft sluimeren.
*weet dit uit eigen ervaring omdat ex redelijke gelijkenis met jou vertoont en daarom heel snel ex werd*
Nou, heb m'n vriend net gesproken. Hij vond het niet zo aardig dat 'ie niet eventjes terug had gebeld. Was me gewoon ff vergeten. Hij snapte dat ik mijn verhaal kwijt wou bij hem. Net zoals hij ook baalt dat ik niet de telefoon niet direct kan opnemen, maar hij wel dringend iets kwijt wil ("waar ligt de boormachine??", "onze kat deed een trucje!" haha... maar 't is wél zo)
Heb m'n excuses aangeboden dat ik zo gemeen deed, was ook niet lief...
Oh en agenda zag hij niet zo zitten, ik moest elke zondag maar vragen naar de "weekindeling".. Hmm... beter iets dan niets.
Weet je TO, er lijkt verbetering in te zitten, maar je ondertoon is en blijft zo negatief. Wat jammer.
Waarom moet jij perse weten wanneer hij waar is. Ga je daar nog op terug komen of is dat niet zo volgens jou? Dat kan hoor, dat ik dat helemaal verkeerd zie.
Nu is het iig weer goed, want hij bood zijn excuses aan. Waarvoor? Haast zou ik zeggen; wát een idioot! Hij heeft je gebeld, dat jij niet op kon nemen is jouw probleem, niet het zijne.
Hij was je dus niet vergeten, dus maak hem niet wijs dat hij dat wel was. En besef dat als hij je wel was vergeten dat dat komt omdat jezelf op verschillende manieren later hebt aangegeven dat het inderdaad niet zo belangrijk was.
Dus eigenlijk is het feit dat je daar niet op in bent gegaan en dat niet hebt gecorrigeerd net zo gemeen als dat smsje van je. En natuurlijk moet je dat zelf weten, maar zoiets blijft sluimeren. Al kan de vinger er niet op gelegd worden, het blijft sluimeren.
*weet dit uit eigen ervaring omdat ex redelijke gelijkenis met jou vertoont en daarom heel snel ex werd*
vrijdag 9 september 2011 om 11:39
quote:exces schreef op 08 september 2011 @ 21:20:
[...]
Misschien moet je je eens realiseren dat mannen anders zijn dan vrouwen (over het algemeen dan he).
Waar een vrouw zich weken vooraf al druk kan maken om iets, en wéken erna ook nog, geldt voor een man meestal het hier en nu. Wat komt, dat komt en wat geweest is komt niet meer terug.
Mijn man zou er niet over peinzen om tijdens zijn werk mij te bellen over mijn werk.
We hebben trouwens wel een ´thuisagenda´, waarop we werk en afspraken noteren. Maar daar staan dan weer geen tijden bij. Ik weet bijv. dat manlief morgen overdag werkt, daarna bij zijn moeder langsgaat en dan thuis komt, maar hoe laat?? Als ik honger krijg, kook ik. Is hij niet thuis gaat zijn bord gewoon in de magnetron. Hij komt echt wel weer terug hoor.
Lekker makkelijk. Mannen zijn anders dan vrouwen? Vast wel, maar dit is echt niet 'typisch mannelijk' gedrag hoor. Eerder menselijk, denk ik, dingen vergeten.
TO, ik snap heel goed dat je je irriteert op het moment dat jij heel graag je vriend wilt spreken over je werk maar hij neemt niet op. Dus de irritatie is terecht, maar verder is het niet echt de moeite van discussie waard toch?? Als jij je telefoon een keer vergat zou je ook geen zin hebben in een boze vriend, denk ik
[...]
Misschien moet je je eens realiseren dat mannen anders zijn dan vrouwen (over het algemeen dan he).
Waar een vrouw zich weken vooraf al druk kan maken om iets, en wéken erna ook nog, geldt voor een man meestal het hier en nu. Wat komt, dat komt en wat geweest is komt niet meer terug.
Mijn man zou er niet over peinzen om tijdens zijn werk mij te bellen over mijn werk.
We hebben trouwens wel een ´thuisagenda´, waarop we werk en afspraken noteren. Maar daar staan dan weer geen tijden bij. Ik weet bijv. dat manlief morgen overdag werkt, daarna bij zijn moeder langsgaat en dan thuis komt, maar hoe laat?? Als ik honger krijg, kook ik. Is hij niet thuis gaat zijn bord gewoon in de magnetron. Hij komt echt wel weer terug hoor.
Lekker makkelijk. Mannen zijn anders dan vrouwen? Vast wel, maar dit is echt niet 'typisch mannelijk' gedrag hoor. Eerder menselijk, denk ik, dingen vergeten.
TO, ik snap heel goed dat je je irriteert op het moment dat jij heel graag je vriend wilt spreken over je werk maar hij neemt niet op. Dus de irritatie is terecht, maar verder is het niet echt de moeite van discussie waard toch?? Als jij je telefoon een keer vergat zou je ook geen zin hebben in een boze vriend, denk ik
vrijdag 9 september 2011 om 12:22
vrijdag 9 september 2011 om 15:37
Mijn god zeg, je woont al samen, moet je ook nog je hele leven samen plannen en iedere dag op elkaar afstammen, je verantwoorden over wanneer je niet bereikbaar bent, een gezamenlijke agenda waarin je je hele week vooruit moet plannen, gezeur als je een middag (dus niet een week, maar een *middag*) je telefoon niet opneemt bent of niet ala minuut terugbelt/smst. Ik zou echt GILLEND wegrennen.
vrijdag 9 september 2011 om 15:39
vrijdag 9 september 2011 om 16:07
Nou, ik stop met reageren, want kennelijk wordt 't allemaal niet eens goed gelezen. Ik vind namelijk dat er vreselijke onzinnige uitspraken gedaan worden over 't feit dat ik volledige controle zou willen. Wat een onzin. Waar heb je mij dat zien zeggen (schrijven)? Dat wordt ingevuld door enkele personen. Maar aan de andere kant wordt wel gezegd dat IK niks mag invullen voor mijn vriend. Klopt! Maar de pot verwijt de ketel...
vrijdag 9 september 2011 om 16:43
Ik snap je wel hoor TO, sommige mensen kunnen hier dan om het hardst roepen hoeveel ze hun partner zelf wel loslaten en hoe normaal dat is.
Ik ben nogal een controlfreak en kan dat dus ook niet goed. Ik wil graag van vriend weten hoe laat hij ongeveer thuis is zodat ik daar rekening mee kan houden met het eten, want we eten wel graag samen. Als hij dan een uur later is dan gezegd zonder even iets te laten horen heeft hij koud eten en een geïrriteerde vriendin.
Maar wij maken die afspraken wel samen. En als er iets tussen komt is dat geen probleem, ik wil het alleen wel graag even weten. Ik ga hem niet tijdens zijn werk steeds bellen en verwachten dat hij dan ook terugbelt en dan boos worden als hij dat niet genoeg doet. Wat dat deel van je post betreft vind ik je wel een zeur.
Maak afspraken met je vriend, leg uit dat het voor jou vervelend is als je niet weet waar je aan toe bent..
Ik ben nogal een controlfreak en kan dat dus ook niet goed. Ik wil graag van vriend weten hoe laat hij ongeveer thuis is zodat ik daar rekening mee kan houden met het eten, want we eten wel graag samen. Als hij dan een uur later is dan gezegd zonder even iets te laten horen heeft hij koud eten en een geïrriteerde vriendin.
Maar wij maken die afspraken wel samen. En als er iets tussen komt is dat geen probleem, ik wil het alleen wel graag even weten. Ik ga hem niet tijdens zijn werk steeds bellen en verwachten dat hij dan ook terugbelt en dan boos worden als hij dat niet genoeg doet. Wat dat deel van je post betreft vind ik je wel een zeur.
Maak afspraken met je vriend, leg uit dat het voor jou vervelend is als je niet weet waar je aan toe bent..
