Relaties
alle pijlers
even de weg kwijt
maandag 14 maart 2011 om 16:33
Hey,
Ik moet even mijn ei kwijt,
Mijn vriend heeft het uitgemaakt. We zijn verder goed uit elkaar gegaan en er is geen ruzie of wat dan ook. Ik heb het er alleen ontzettend moeilijk mee. Het is een aantal keer aan en uit geweest en steeds om het zelfde.
Hij heeft dit besef al een aantal keer gehad, maar steeds wou hij me terug. Hij houdt nog steeds van me en ik van hem. daarom maakt dit het ook zo moeilijk.
Ik móet hem echt gaan vergeten, diep in mijn achterhoofd weet ik dat dit beter is voor ons beiden. Het lukt me alleen niet om tot het besef te komen dat dit ook echt beter is, ik wil het zo graag nog eens proberen, maar weet diep van binnen dat het dan weer stuk zal lopen. Om dezelfde reden.
het voelt alsof ik heb gefaald.
ik kan hem natuurlijk niet dwingen met me door te gaan. Al zou ik dat stiekem op dit moment het liefste willen zodat hij weer bij me is. Dat kan natuurlijk niet, en ik ben niet iemand die wanhopig gaat zitten doen.
Ik wil zo graag van mijn gevoelens voor hem af. Ik weet gewoon even niet meer wat ik moet doen. Ik ben zo verdrietig, ik huil iedere dag, ik mis hem en ik wil met hem praten, en lachen en lolmaken zoals we altijd deden.
Hoe vergeet je de man van wie je het meeste houdt?
Ik moet even mijn ei kwijt,
Mijn vriend heeft het uitgemaakt. We zijn verder goed uit elkaar gegaan en er is geen ruzie of wat dan ook. Ik heb het er alleen ontzettend moeilijk mee. Het is een aantal keer aan en uit geweest en steeds om het zelfde.
Hij heeft dit besef al een aantal keer gehad, maar steeds wou hij me terug. Hij houdt nog steeds van me en ik van hem. daarom maakt dit het ook zo moeilijk.
Ik móet hem echt gaan vergeten, diep in mijn achterhoofd weet ik dat dit beter is voor ons beiden. Het lukt me alleen niet om tot het besef te komen dat dit ook echt beter is, ik wil het zo graag nog eens proberen, maar weet diep van binnen dat het dan weer stuk zal lopen. Om dezelfde reden.
het voelt alsof ik heb gefaald.
ik kan hem natuurlijk niet dwingen met me door te gaan. Al zou ik dat stiekem op dit moment het liefste willen zodat hij weer bij me is. Dat kan natuurlijk niet, en ik ben niet iemand die wanhopig gaat zitten doen.
Ik wil zo graag van mijn gevoelens voor hem af. Ik weet gewoon even niet meer wat ik moet doen. Ik ben zo verdrietig, ik huil iedere dag, ik mis hem en ik wil met hem praten, en lachen en lolmaken zoals we altijd deden.
Hoe vergeet je de man van wie je het meeste houdt?
dinsdag 15 maart 2011 om 12:31
@nicci, wat naar voor je! Ik hoop dat je je gauw weer goed voelt!
Over die stabiele relatie bieden, dat kan mijn vriend dus ook niet. Steeds als het even mis dreigt te gaan neemt ie de benen. Ik word steeds teleurgesteld, en mijn ouders, vriendinnen, vrienden etc hebben het me al gezegd, zij zien het wel, maar ik zie het niet! nog steeds niet!
Het maakt niet uit wie de schuld is van het mis gaan of hij het is of ik het ben, ookal is het heel iets anders, hij zal me toch aan de kant zetten. Nu ik dit typ, typ ik het echt als, dat zeggen ze. Maar zo voel ik het zelf nog niet, ookal weet ik dat het wel zo is.
Het is gewoon zo moeilijk, ik moet eerst beseffen dat ik niet gelukkig wordt bij hem, en ik moet eerst voor mezelf gaan kiezen, en dat doe ik nu nog niet, of ja misschien ook wel, wat ik wil hem terug, dus kies ik wel voor mezelf.
Maar het is wel erg pijnlijk te horen dat iemand zegt dat je zo'n ontzettend leuke meid bent maar dat het toch niet werkt
Over die stabiele relatie bieden, dat kan mijn vriend dus ook niet. Steeds als het even mis dreigt te gaan neemt ie de benen. Ik word steeds teleurgesteld, en mijn ouders, vriendinnen, vrienden etc hebben het me al gezegd, zij zien het wel, maar ik zie het niet! nog steeds niet!
Het maakt niet uit wie de schuld is van het mis gaan of hij het is of ik het ben, ookal is het heel iets anders, hij zal me toch aan de kant zetten. Nu ik dit typ, typ ik het echt als, dat zeggen ze. Maar zo voel ik het zelf nog niet, ookal weet ik dat het wel zo is.
Het is gewoon zo moeilijk, ik moet eerst beseffen dat ik niet gelukkig wordt bij hem, en ik moet eerst voor mezelf gaan kiezen, en dat doe ik nu nog niet, of ja misschien ook wel, wat ik wil hem terug, dus kies ik wel voor mezelf.
Maar het is wel erg pijnlijk te horen dat iemand zegt dat je zo'n ontzettend leuke meid bent maar dat het toch niet werkt
dinsdag 15 maart 2011 om 12:53
@becominghappy grappig hoe je dat laatste verwoord, je kiest wel voor jezelf want je wil hem terug.
Ik snap jou heel goed, mijn vriend of exvriend weet nog niet eens hoe ik hem moet noemen, heeft ook nog de neiging me iedere dag te bellen en weer met tranen in zijn ogen op de stoep te staan. En dan denk ik ook ja ik kies voor mezelf, want o wat heb ik het weer een tijdje leuk, maar dan? Gaat het weer de verkeerde kant op, dus koos ik niet voor mezelf.
Mijn vriend is echt wel een goed mens, heeft wat psychische problemen, maar doet dit niet expres om me te kwetsen.
Maar wat had ik dit graag anders gezien, net wat je zegt, ik hou van de manier hoe hij me kan laten lachen, we hebben nooit ruzie, maar het probleem ligt ergens anders, heel frustrerend.
Je kiest idd nog niet voor jezelf, misschien een idee om samen hier wat door te praten, elkaar wat te steunen?
Ik vind dat jet het goed doet, je schrijft het van je af, en als hij morgen voor je deur staat en je geeft hem nog een kans meid dan begrijp ik dat. Ik hoop dat ik nu zo sterk zal zijn door te zetten.
Ik snap jou heel goed, mijn vriend of exvriend weet nog niet eens hoe ik hem moet noemen, heeft ook nog de neiging me iedere dag te bellen en weer met tranen in zijn ogen op de stoep te staan. En dan denk ik ook ja ik kies voor mezelf, want o wat heb ik het weer een tijdje leuk, maar dan? Gaat het weer de verkeerde kant op, dus koos ik niet voor mezelf.
Mijn vriend is echt wel een goed mens, heeft wat psychische problemen, maar doet dit niet expres om me te kwetsen.
Maar wat had ik dit graag anders gezien, net wat je zegt, ik hou van de manier hoe hij me kan laten lachen, we hebben nooit ruzie, maar het probleem ligt ergens anders, heel frustrerend.
Je kiest idd nog niet voor jezelf, misschien een idee om samen hier wat door te praten, elkaar wat te steunen?
Ik vind dat jet het goed doet, je schrijft het van je af, en als hij morgen voor je deur staat en je geeft hem nog een kans meid dan begrijp ik dat. Ik hoop dat ik nu zo sterk zal zijn door te zetten.
Wie zon brengt in het leven van anderen, kan de stralen niet weghouden van zichzelf.
dinsdag 15 maart 2011 om 13:04
@nicci, Jij begrijpt echt wat ik bedoel. Ik zou het fijn vinden nog even wat door te praten. Ik voel me nu goed, maar het volgende moment gaat het weer rot, steesd van die periodes dan is het zo fijn om even met iemand erover te kunnen praten.
Dankje voor je steun! ik denk dat jij het zelfde mee maakt/hebt gemaakt als ik. De oorzaak van de breuk zal anders zijn natuurlijk maar toch.
Ik hoop ook echt voor je dat je sterk kan blijven en doorzetten om voor je zelf te kiezen! het is zoveel makkelijker dat tegen een ander te zeggen dan tegen jezelf!
Ik weet niet of hij terug komt, ik denk dat hij nu ook wel wordt tegen gehouden door zijn ouders/vrienden etc. Het kan gewoon niet zo en dat is zo moeilijk te beseffen.
in ieder geval, ik ben er voor je!
Dankje voor je steun! ik denk dat jij het zelfde mee maakt/hebt gemaakt als ik. De oorzaak van de breuk zal anders zijn natuurlijk maar toch.
Ik hoop ook echt voor je dat je sterk kan blijven en doorzetten om voor je zelf te kiezen! het is zoveel makkelijker dat tegen een ander te zeggen dan tegen jezelf!
Ik weet niet of hij terug komt, ik denk dat hij nu ook wel wordt tegen gehouden door zijn ouders/vrienden etc. Het kan gewoon niet zo en dat is zo moeilijk te beseffen.
in ieder geval, ik ben er voor je!
dinsdag 15 maart 2011 om 13:29
@becominghappy, lief van je. Je hebt gelijk het is zo'n stuk makkelijker om een ander advies te geven, maar zelf sta je er heel anders in. Ja ik geloof dat ik steeds meer krachten krijg maar ik zit ook al 6 weken nu met een wispelturig iemand.
Heb jij nog wat van je vriend gehoord? En hoe ging het de vorige keren met het contact als het uitging? Misschien is het in jullie situatie een idee om wat langer uit elkaar te blijven, om te kijken hoe jij je voelt ( je geeft ook zo nu en dan aan dat je je niet eens zo heel erg rot voelt). Daarmee geef je tegelijk aan hem een sterk signaal af. Ik weet niet zo goed waarom jullie steeds uitelkaar raken, dezelfde karakters schreef je of zoiets.
Kijk als je vriend helemaal niet meer van je zou houden zou de situatie anders liggen. Als het echt voor de zoveelste keer al uit is, dan denk ik dat je nu door moet pakken, en ik zal jou ook steunen, ga zo effe wat boodschappen doen en misschien nog even in de tuin werken, maar ik geef je straks wel weer een antwoord. Komt goed meid.
Heb jij nog wat van je vriend gehoord? En hoe ging het de vorige keren met het contact als het uitging? Misschien is het in jullie situatie een idee om wat langer uit elkaar te blijven, om te kijken hoe jij je voelt ( je geeft ook zo nu en dan aan dat je je niet eens zo heel erg rot voelt). Daarmee geef je tegelijk aan hem een sterk signaal af. Ik weet niet zo goed waarom jullie steeds uitelkaar raken, dezelfde karakters schreef je of zoiets.
Kijk als je vriend helemaal niet meer van je zou houden zou de situatie anders liggen. Als het echt voor de zoveelste keer al uit is, dan denk ik dat je nu door moet pakken, en ik zal jou ook steunen, ga zo effe wat boodschappen doen en misschien nog even in de tuin werken, maar ik geef je straks wel weer een antwoord. Komt goed meid.
Wie zon brengt in het leven van anderen, kan de stralen niet weghouden van zichzelf.
dinsdag 15 maart 2011 om 13:48
nicci,
Wil je iig een geven. Echt kl*t% als het niet blijkt te werken tuseen twee mensen die wel liefde voelen voor elkaar.
Mijn vriend en ik hebben ook de nodige strubbelingen gehad tijdens de aanloop naar een serieuzere relatie. Het is een paar keer uit geweest. Uiteindelijk bleek dat aan onze communicatie te liggen, niet aan het gevoel. Bij ons moest het verbonden voelen trouwens wel groeien, ook mijn vriend was erg gewend om op zichzelf te zijn.
We zijn er sterker uitgekomen, maar het is niet makkelijk geweest.
Ik ben desondanks blij dat we niet opgegeven hebben, maar destijds (toen het uit was) hield ik er vooral rekening mee dat dit zo zou blijven. Om niet teleurgesteld te raken, maar ook omdat het echt van twee kanten moet komen als er al een kans is op een doorstart...Ik ben er dus in de eerste plaats nooit vanuit gegaan.
Wil je iig een geven. Echt kl*t% als het niet blijkt te werken tuseen twee mensen die wel liefde voelen voor elkaar.
Mijn vriend en ik hebben ook de nodige strubbelingen gehad tijdens de aanloop naar een serieuzere relatie. Het is een paar keer uit geweest. Uiteindelijk bleek dat aan onze communicatie te liggen, niet aan het gevoel. Bij ons moest het verbonden voelen trouwens wel groeien, ook mijn vriend was erg gewend om op zichzelf te zijn.
We zijn er sterker uitgekomen, maar het is niet makkelijk geweest.
Ik ben desondanks blij dat we niet opgegeven hebben, maar destijds (toen het uit was) hield ik er vooral rekening mee dat dit zo zou blijven. Om niet teleurgesteld te raken, maar ook omdat het echt van twee kanten moet komen als er al een kans is op een doorstart...Ik ben er dus in de eerste plaats nooit vanuit gegaan.
Only dead fish go with the flow
dinsdag 15 maart 2011 om 15:48
@Dreamglasses wat mooi om te horen dat dit als ik het goed begrijp dezelfde relatie is waar je eerst zo'n verdriet om hebt gehad. Nu begrijp ik ook je advies aan toschrijfster van doe of het niet helemaal voor altijd uit is, omdat je zelf deze ervaring hebt. Idd aan sommige problemen als beide willen kan gewerkt worden. En bedankt voor je knuffel, het is idd k't als de liefde er wel is maar 1 van de beide zo'n vrijheidsdrang heeft. Overigens zeg ik wel eens tegen mijn vriend als je echt van me zou houden zou je beter je best doen. Dus daar heb ik ook nog wel mijn twijfels over.
@becominghappy, nadat half jaar hoe kwamen jullie toen weer bijelkaar dan? Lijkt me erg lang als je ook nog geen contact samen hebt. Kun je toch ook weer zien dat jij nadat half jaar hem toch terug wou, ja ik weet het meid, het is moeilijk. Hebben jullie nadat jullie weer bijelkaar kwamen gepraat over waarom het steeds misgaat en wat je eraan zou kunnen doen, want je zegt zelf ook al een beetje, ik maak meestal ruzie. ( daar zit ook een beetje schuldgevoel denk ik) maar zeg het me maar als ik het mis heb.
Kijk in het geval jullie toch weer bijelkaar kunnen komen, lijkt het me verstandig om te werken aan het feit waar het mis gaat.
Maar hou er rekening mee dat hij het nu echt zat is, anders ga je hopen en dan word het nog erger. En als je kunt neem geen contact zelf op, mannen zijn jagers die willen zelf meest het iniatief nemen.
@becominghappy, nadat half jaar hoe kwamen jullie toen weer bijelkaar dan? Lijkt me erg lang als je ook nog geen contact samen hebt. Kun je toch ook weer zien dat jij nadat half jaar hem toch terug wou, ja ik weet het meid, het is moeilijk. Hebben jullie nadat jullie weer bijelkaar kwamen gepraat over waarom het steeds misgaat en wat je eraan zou kunnen doen, want je zegt zelf ook al een beetje, ik maak meestal ruzie. ( daar zit ook een beetje schuldgevoel denk ik) maar zeg het me maar als ik het mis heb.
Kijk in het geval jullie toch weer bijelkaar kunnen komen, lijkt het me verstandig om te werken aan het feit waar het mis gaat.
Maar hou er rekening mee dat hij het nu echt zat is, anders ga je hopen en dan word het nog erger. En als je kunt neem geen contact zelf op, mannen zijn jagers die willen zelf meest het iniatief nemen.
Wie zon brengt in het leven van anderen, kan de stralen niet weghouden van zichzelf.
dinsdag 15 maart 2011 om 16:37
We zijn bij elkaar gekomen weer omdat ik hem weer tegen kwam in een discotheek. Ik wilde er eerst niet zoveel van weten, want was behoorlijk boos op hem en hij had me ontzettend veel pijn gedaan, we hebben heel goed gepraat en ik voelde toch nog wel erg veel voor hem. Dus we probeerden het nog eens.
We hebben toen het de laatste(nu dus) keer mis ging echt naar oplossingen gezocht en het geprobeert.
Naar mijn mening heeft hij het te snel overgemaakt. Maar ik kan hem moeilijk mijn mening opleggen, als hij dit als beste uitweg ziet .. Toch?
We hebben toen het de laatste(nu dus) keer mis ging echt naar oplossingen gezocht en het geprobeert.
Naar mijn mening heeft hij het te snel overgemaakt. Maar ik kan hem moeilijk mijn mening opleggen, als hij dit als beste uitweg ziet .. Toch?
dinsdag 15 maart 2011 om 16:49
Nee zo werkt dat niet nee, jullie waren dus nu weer 4 weken aan het proberen, en hoelang heeft jullie relatie nu in totaal geduurd. Als je praat over een discotheek ben je zo in de 20?
Ik denk als ik dit zo hoor dat het einde nu wel in zicht is met proberen, hoe ervaarde jezelf dan die meningsverschillen of ruzies? Geef je nu jezelf daar de schuld van omdat het je graag weer goed wil hebben , of zou je misschien in de toekomst dan toch niet zo gelukkig met hem geworden zijn? Want die gedachte kan je nu heel erg sterken in je verdriet.
Ik denk als ik dit zo hoor dat het einde nu wel in zicht is met proberen, hoe ervaarde jezelf dan die meningsverschillen of ruzies? Geef je nu jezelf daar de schuld van omdat het je graag weer goed wil hebben , of zou je misschien in de toekomst dan toch niet zo gelukkig met hem geworden zijn? Want die gedachte kan je nu heel erg sterken in je verdriet.
Wie zon brengt in het leven van anderen, kan de stralen niet weghouden van zichzelf.
dinsdag 15 maart 2011 om 17:10
In totaal heeft de relatie ongeveer 4,5 jaar geduurd.
Ja ik ben in de 20.
Misschien zou ik in de toekomst inderdaad wel niet gelukkig met hem zijn geworden. Maar misschien zie ik dat over een tijdje wel in, nuzie ik dat in ieder geval nog niet.
Heb jij nu een relatie nog met die man? Of is dat nu defenitief ook over?wanneer besefte jij dat het echt niet meer kon zo? Duurde dat lang?
Ja ik ben in de 20.
Misschien zou ik in de toekomst inderdaad wel niet gelukkig met hem zijn geworden. Maar misschien zie ik dat over een tijdje wel in, nuzie ik dat in ieder geval nog niet.
Heb jij nu een relatie nog met die man? Of is dat nu defenitief ook over?wanneer besefte jij dat het echt niet meer kon zo? Duurde dat lang?
dinsdag 15 maart 2011 om 19:07
@becominghappy, 4.5 jaar is wel een behoorlijke tijd, kan me dan ook wel voorstellen dat je dat later weer een kans hebt gegeven. Is je vriend een beetje zwaarmoedig, omdat jij er niet zo aantilt en hij wel. Lastig allemaal he? En iedere keer doet liefdesverdriet opnieuw pijn.
Deze man kende ik bijna nu een jaar, ik ben 43 en hij 53, maar dat zie je niet, hij is gewoon een knappe man, ik viel ook direct voor hem en hij voor mij. Het is voor mij zo lastig te aanvaarden dat hij geen stabiele relatie me kan bieden.
Je vraagt of ik nog een relatie heb, in principe is die gister beeindigd voor de tweede keer in 6 weken. Maar grote kans dat hij zich weer bedenkt, maar ik moet nu sterk zijn.
Wanneer iemand beseft of het niet meer kan? Ik heb eens op een ander topic gelezen dat iemand zei dat het moment vanzelf komt dat je weet nu heb ik het gehad.
Jouw exvriend neemt geen contact met je op heb ik begrepen, aan de ene kant pijnlijk want je wilt o zo graag met hem praten, zijn stem horen....
Maar aan de andere kant is het denk ik het beste, want je (we) moeten er doorheen. Ik voelde me vandaag eigenlijk best goed, als ik maar niet teveel ga denken dat het nooit weer komt.
Maar als ik nu alweer aan morgenochtend denk, dat wakker worden met een steen op je maag. Heb je wel eens vaker liefdesverdriet gekend?, ik wel, en ik weet het gaat uiteindelijk weg, maar bij mij is dat ook nooit zo snel als ik wil.
Ja je vraag wanneer je beseft dat het niet meer kan? Dat is pas van toepassing als hij het weer wil proberen, dan moet je sterk zijn. In dit geval heb je het alleen maar te ondergaan op het moment, moet je nog veel huilen? En heb je ook wel een beetje steun van je ouders, vriendinnen?
Het mooie van dit forum is dat je altijd weer kan zeggen hoe je je voelt, want hier word dat begrepen. Ik lees hier soms dingen waarvan ik denk ja zo is het, maar neemt niet weg dat het klote is.
Deze man kende ik bijna nu een jaar, ik ben 43 en hij 53, maar dat zie je niet, hij is gewoon een knappe man, ik viel ook direct voor hem en hij voor mij. Het is voor mij zo lastig te aanvaarden dat hij geen stabiele relatie me kan bieden.
Je vraagt of ik nog een relatie heb, in principe is die gister beeindigd voor de tweede keer in 6 weken. Maar grote kans dat hij zich weer bedenkt, maar ik moet nu sterk zijn.
Wanneer iemand beseft of het niet meer kan? Ik heb eens op een ander topic gelezen dat iemand zei dat het moment vanzelf komt dat je weet nu heb ik het gehad.
Jouw exvriend neemt geen contact met je op heb ik begrepen, aan de ene kant pijnlijk want je wilt o zo graag met hem praten, zijn stem horen....
Maar aan de andere kant is het denk ik het beste, want je (we) moeten er doorheen. Ik voelde me vandaag eigenlijk best goed, als ik maar niet teveel ga denken dat het nooit weer komt.
Maar als ik nu alweer aan morgenochtend denk, dat wakker worden met een steen op je maag. Heb je wel eens vaker liefdesverdriet gekend?, ik wel, en ik weet het gaat uiteindelijk weg, maar bij mij is dat ook nooit zo snel als ik wil.
Ja je vraag wanneer je beseft dat het niet meer kan? Dat is pas van toepassing als hij het weer wil proberen, dan moet je sterk zijn. In dit geval heb je het alleen maar te ondergaan op het moment, moet je nog veel huilen? En heb je ook wel een beetje steun van je ouders, vriendinnen?
Het mooie van dit forum is dat je altijd weer kan zeggen hoe je je voelt, want hier word dat begrepen. Ik lees hier soms dingen waarvan ik denk ja zo is het, maar neemt niet weg dat het klote is.
Wie zon brengt in het leven van anderen, kan de stralen niet weghouden van zichzelf.
dinsdag 15 maart 2011 om 19:43
@Nicci, Ja dat is ook wel een behoorlijke tijd. Ja, misschien is zwaarmoedig wel ht goede woord. Hij is vooral erg gevoelig en misschien wel een soort van onzeker.
Achh, liefde blijft altijd lastig, volgens mij al ben je 60, is het nog lastig :p.
Ja, zeker op een leeftijd als de jouwe snap ik dat een stabiele relatie erg belangrijk is. Zelfs ik (als 23 jarige) vind dat al. Zeker als 43jarige kan ik dat begrijpen, je zit dan toch in een fase waarin je wel toe bent aan vastigheid en zekerheid. Ik ben opzich nog jong, maar van zo'n onstabiele relatie wordt ik zo onzeker! ook over mezelf. Ik twijfel er constant aan of ik niet weer iets fout heb gedaan, wát had ik toch anders moeten doen zodat hij wél bij me blijft? Heeel frustrerend.
Dat meen je niet, gister voor de tweede keer in 6 weken? Wat naar voor je! heel veel sterkte en een dikke knuffel! Het zou top zijn als je het dit keer volhield! Een man met een ruggegraad heb je veel meer aan. (al is dat voor mij makkelijk te zeggen tegen jou, zelf bak ik er ook niks van:p)
Liefdesverdriet is zo vaag altijd vind ik, het komt vanzelf, het heeft tijd nodig, het gaat vanzelf over, het slijt. MAAR HOE LANG DAN? denk ik dan. Wanneer ben ik er vanaf? Zo snel mogelijk graag! maar nee, het enige wat je kan doen is de tijd uitzitten.. pfoe, vreselijk!
Ne we hebben geen contact, Dat is aan de ene kant zeker pijnlijk want het lijkt alsof hij het er zooo makkelijk mee heeft, terwijl, ik neem ook geen contact op, al kost dat me heeeel veel moeite, ik doe het niet. En misschien moet hij er diezelfde moeite wel voor doen.
We moeten er inderdaad doorheen en ik weet zeker dat ons dat gaat lukken:D!
Ja, ik had ook een goede dag vandaag! Het gaat ook veel beter dan de vorige keren heb ik het idee, alsof ik al een stukje verder ben dit keer. Maar aan de andere kant ben ik bang dat ik het misschien nog niet besef en dat het later allemaal veeel erger komt. Dat zou echt afschuwelijk zijn!
Ohh ja, die ochtenden, vreeselijk! Krijg geen hap door mijn keel dan, terwijl ik normaal zo graag ontbijt. Normaal wil ik me ook nog wel eens omdraaien, lekker nog f de oogjes dicht, maar deze dagen gaat dat ook niet op, wakker = eruit, anders ga ik nadenken en wordt ik helemaal depri.
Ik ben blij dat ik hier van me af kan schrijven. Het lucht écht op!
Heel veel sterkte! We komen er wel overheen!
Achh, liefde blijft altijd lastig, volgens mij al ben je 60, is het nog lastig :p.
Ja, zeker op een leeftijd als de jouwe snap ik dat een stabiele relatie erg belangrijk is. Zelfs ik (als 23 jarige) vind dat al. Zeker als 43jarige kan ik dat begrijpen, je zit dan toch in een fase waarin je wel toe bent aan vastigheid en zekerheid. Ik ben opzich nog jong, maar van zo'n onstabiele relatie wordt ik zo onzeker! ook over mezelf. Ik twijfel er constant aan of ik niet weer iets fout heb gedaan, wát had ik toch anders moeten doen zodat hij wél bij me blijft? Heeel frustrerend.
Dat meen je niet, gister voor de tweede keer in 6 weken? Wat naar voor je! heel veel sterkte en een dikke knuffel! Het zou top zijn als je het dit keer volhield! Een man met een ruggegraad heb je veel meer aan. (al is dat voor mij makkelijk te zeggen tegen jou, zelf bak ik er ook niks van:p)
Liefdesverdriet is zo vaag altijd vind ik, het komt vanzelf, het heeft tijd nodig, het gaat vanzelf over, het slijt. MAAR HOE LANG DAN? denk ik dan. Wanneer ben ik er vanaf? Zo snel mogelijk graag! maar nee, het enige wat je kan doen is de tijd uitzitten.. pfoe, vreselijk!
Ne we hebben geen contact, Dat is aan de ene kant zeker pijnlijk want het lijkt alsof hij het er zooo makkelijk mee heeft, terwijl, ik neem ook geen contact op, al kost dat me heeeel veel moeite, ik doe het niet. En misschien moet hij er diezelfde moeite wel voor doen.
We moeten er inderdaad doorheen en ik weet zeker dat ons dat gaat lukken:D!
Ja, ik had ook een goede dag vandaag! Het gaat ook veel beter dan de vorige keren heb ik het idee, alsof ik al een stukje verder ben dit keer. Maar aan de andere kant ben ik bang dat ik het misschien nog niet besef en dat het later allemaal veeel erger komt. Dat zou echt afschuwelijk zijn!
Ohh ja, die ochtenden, vreeselijk! Krijg geen hap door mijn keel dan, terwijl ik normaal zo graag ontbijt. Normaal wil ik me ook nog wel eens omdraaien, lekker nog f de oogjes dicht, maar deze dagen gaat dat ook niet op, wakker = eruit, anders ga ik nadenken en wordt ik helemaal depri.
Ik ben blij dat ik hier van me af kan schrijven. Het lucht écht op!
Heel veel sterkte! We komen er wel overheen!
dinsdag 15 maart 2011 om 20:04
Voor straks lekker slapen, reageer later of morgen even weer, je schrijft erg leuk en herkenbaar. Ja dat omdraaien in bed, ik heb juist de neiging om nog maar wat langer te blijven liggen.
Maar dan weet ik weer dat ik opmoet staan. Ja ik ben 43 maar voel me nog erg jong hoor, het is idd ook een teleurstelling, ben eerst 20 jaar met iemand samen geweest, en samenwonen hoeft voor mij niet zo nodig meer. Dus dat latten hadden we ook gemeen, maar ja er moet meer zijn, en je hebt gelijk ik moet sterk zijn want hij is het zeker niet.
Maar dan weet ik weer dat ik opmoet staan. Ja ik ben 43 maar voel me nog erg jong hoor, het is idd ook een teleurstelling, ben eerst 20 jaar met iemand samen geweest, en samenwonen hoeft voor mij niet zo nodig meer. Dus dat latten hadden we ook gemeen, maar ja er moet meer zijn, en je hebt gelijk ik moet sterk zijn want hij is het zeker niet.
Wie zon brengt in het leven van anderen, kan de stralen niet weghouden van zichzelf.
dinsdag 15 maart 2011 om 20:19
Haha, heb je helemaal goed, ik ga nu ook even op de bank met de beentjes hoog voor de tv. Ik vind het fijn met je te kletsen hierover. Het lucht echt op.
Veel succes voor morgenvroeg alvast, en denk maar zo, iedere paar secondes dat je als je wakker wordt niet meteen aan hem denkt is alweer een vooruitgang!
Slaaplekker alvast.
Veel succes voor morgenvroeg alvast, en denk maar zo, iedere paar secondes dat je als je wakker wordt niet meteen aan hem denkt is alweer een vooruitgang!
Slaaplekker alvast.
woensdag 16 maart 2011 om 07:40
quote:niccifrench schreef op 15 maart 2011 @ 15:48:
@Dreamglasses wat mooi om te horen dat dit als ik het goed begrijp dezelfde relatie is waar je eerst zo'n verdriet om hebt gehad. Nu begrijp ik ook je advies aan toschrijfster van doe of het niet helemaal voor altijd uit is, omdat je zelf deze ervaring hebt. Idd aan sommige problemen als beide willen kan gewerkt worden. En bedankt voor je knuffel, het is idd k't als de liefde er wel is maar 1 van de beide zo'n vrijheidsdrang heeft. Overigens zeg ik wel eens tegen mijn vriend als je echt van me zou houden zou je beter je best doen. Dus daar heb ik ook nog wel mijn twijfels over. .
Nou eigenlijk bedoelde ik het alleen om de eerste tijd door te komen, de eerste weken. Het kan helpen om in ieder geval geen contact met hem op te nemen, de situatie meer los te laten.
Het is niet bedoeld om er ook echt hoop uit te putten. Soms is langzaam loslaten beter dan ineens. Het is in ieder geval beter dan dat je de ander nog dagelijks gaat bellen, omdat je constant in een paniek-gevoel zit van 'nu spreken we elkaar NOOIT meer, het is echt over'. Vanuit dat gevoel kun je misschien rare dingen doen als je je nog erg verbonden voelt aan degene waarmee de relatie uitgegaan is. Van hem dagelijks bellen tot aan sex met je ex om hem terug te krijgen. Dat is nwat ik om me heen en op dit forum wel heb 'gezien'. Ik denk echter niet dat deze 'methode' (langzaam loslaten) goed is om het als strohalm te gebruiken.
Ik denk ook dat je geen enkele situatie met elkaar kunt vergelijken. In mijn situatie wilden we allebei elkaar niet loslaten, we wilden het oplossen. We hebben dan ook veel en uitgebreid gepraat en daarna weer rustig verder gebouwd. Het is tussen ons ook een aantal weken uit geweest, niet een half jaar o.i.d. We hadden communicatieproblemen door verschil in referentiekaders en moesten veel praten om elkaar beter te begrijpen.
Als ik het gevoel had gehad dat hij me niet echt terug wilde (maar bijv. gewoon iemand miste), had ik absoluut voor mezelf gekozen en niet verder met hem gegaan. Ik wil geen relatie waarbij ik vooral degene ben die de relatie wil.
@Dreamglasses wat mooi om te horen dat dit als ik het goed begrijp dezelfde relatie is waar je eerst zo'n verdriet om hebt gehad. Nu begrijp ik ook je advies aan toschrijfster van doe of het niet helemaal voor altijd uit is, omdat je zelf deze ervaring hebt. Idd aan sommige problemen als beide willen kan gewerkt worden. En bedankt voor je knuffel, het is idd k't als de liefde er wel is maar 1 van de beide zo'n vrijheidsdrang heeft. Overigens zeg ik wel eens tegen mijn vriend als je echt van me zou houden zou je beter je best doen. Dus daar heb ik ook nog wel mijn twijfels over. .
Nou eigenlijk bedoelde ik het alleen om de eerste tijd door te komen, de eerste weken. Het kan helpen om in ieder geval geen contact met hem op te nemen, de situatie meer los te laten.
Het is niet bedoeld om er ook echt hoop uit te putten. Soms is langzaam loslaten beter dan ineens. Het is in ieder geval beter dan dat je de ander nog dagelijks gaat bellen, omdat je constant in een paniek-gevoel zit van 'nu spreken we elkaar NOOIT meer, het is echt over'. Vanuit dat gevoel kun je misschien rare dingen doen als je je nog erg verbonden voelt aan degene waarmee de relatie uitgegaan is. Van hem dagelijks bellen tot aan sex met je ex om hem terug te krijgen. Dat is nwat ik om me heen en op dit forum wel heb 'gezien'. Ik denk echter niet dat deze 'methode' (langzaam loslaten) goed is om het als strohalm te gebruiken.
Ik denk ook dat je geen enkele situatie met elkaar kunt vergelijken. In mijn situatie wilden we allebei elkaar niet loslaten, we wilden het oplossen. We hebben dan ook veel en uitgebreid gepraat en daarna weer rustig verder gebouwd. Het is tussen ons ook een aantal weken uit geweest, niet een half jaar o.i.d. We hadden communicatieproblemen door verschil in referentiekaders en moesten veel praten om elkaar beter te begrijpen.
Als ik het gevoel had gehad dat hij me niet echt terug wilde (maar bijv. gewoon iemand miste), had ik absoluut voor mezelf gekozen en niet verder met hem gegaan. Ik wil geen relatie waarbij ik vooral degene ben die de relatie wil.
Only dead fish go with the flow
woensdag 16 maart 2011 om 07:50
@dreamglasses, dat is misschien wel zo, je bent altijd degene die het meest gekwetst wordt als jij degene bent die het het meest wil!
Mensen veranderen niet. Misschien ben ik wel de oorzaak, dat het steeds mis gaat. Niet dat ik steeds ruzie loop te maken ofzo, maar misschien maak ik hem wel onzeker ofzo over dingen, ik weet het niet, misschien misschien misschien.. ik wordt gek van dat woord! Maar het blijft steeds door mijn hoofd spoken en maakt me zoo verdrietig!
@Nicci, Hoe is je ochtend? Hopelijk beter dan de mijne, de tranen prikken me weer achter mn ogen. en ik heb zo heerlijk over hem gedroomd. dat we weer bij elkaar waren, dat zijn moeder aan ons vroeg, goh, proberen jullie het toch? hoezo dat? en toen zei hij: Ja we kunnen lachen samen, en toen zei hij iets in een taal die ik niet kan verstaan
(die hij zelf ook niet eens spreekt) kei vaag. Maar het was zoooo leuk!
Nu wil ik hem alleen nog maar meer
:(:(
DIPJEEE!
Hopelijk is jou ochtend beter:D
Mensen veranderen niet. Misschien ben ik wel de oorzaak, dat het steeds mis gaat. Niet dat ik steeds ruzie loop te maken ofzo, maar misschien maak ik hem wel onzeker ofzo over dingen, ik weet het niet, misschien misschien misschien.. ik wordt gek van dat woord! Maar het blijft steeds door mijn hoofd spoken en maakt me zoo verdrietig!
@Nicci, Hoe is je ochtend? Hopelijk beter dan de mijne, de tranen prikken me weer achter mn ogen. en ik heb zo heerlijk over hem gedroomd. dat we weer bij elkaar waren, dat zijn moeder aan ons vroeg, goh, proberen jullie het toch? hoezo dat? en toen zei hij: Ja we kunnen lachen samen, en toen zei hij iets in een taal die ik niet kan verstaan
(die hij zelf ook niet eens spreekt) kei vaag. Maar het was zoooo leuk! Nu wil ik hem alleen nog maar meer
:(:(DIPJEEE!
Hopelijk is jou ochtend beter:D
woensdag 16 maart 2011 om 07:59
becominghappy, ga jezelf niet gek maken met de geachte dat het jouw schuld is. Het werkte niet tussen jullie, dat is niemand's schuld.
Schrijf dat soort gedachtes voor jezelf op en kijk er dan na een week of twee nog eens naar: dan zit je weer in een ander denkproces.
Rondjes draaien in ej hoofd herken ik heel erg. Het heeft te maken met het nog niet los kunnen laten. Dat is ook wel logisch als het nog geen week geleden is. Je mag nu verdriet hebben, je mag nu huilen, je mag het erg jammer vinden dat het toch niet werkt tussen jullie, dat hij toch niet 'klaar' is met zichzelf.
Geef jezelf de tijd en probeer die tijd zo goed mogelijk door te komen: hem niet bellen of mailen in ieder geval. En blijf eten en goed voor jezelf zorgen. En zorg voor voldoende afleiding.
Juist die gedachte 'Nu in ieder geval niet en wanneer wel, weet ik niet, kan ik niet weten' kan jou daarbij helpen.
Voor jou en Nicci allebei: hele fijne en goede dag vandaag! Vandaag waarschijnlijk werken? Of als je vrij bent: even naar de winkels, wat leuks voor jezelf kopen? En vanavond een leuke film kijken misschien? Of van je aftypen?
Dikke voor jullie beiden.
Schrijf dat soort gedachtes voor jezelf op en kijk er dan na een week of twee nog eens naar: dan zit je weer in een ander denkproces.
Rondjes draaien in ej hoofd herken ik heel erg. Het heeft te maken met het nog niet los kunnen laten. Dat is ook wel logisch als het nog geen week geleden is. Je mag nu verdriet hebben, je mag nu huilen, je mag het erg jammer vinden dat het toch niet werkt tussen jullie, dat hij toch niet 'klaar' is met zichzelf.
Geef jezelf de tijd en probeer die tijd zo goed mogelijk door te komen: hem niet bellen of mailen in ieder geval. En blijf eten en goed voor jezelf zorgen. En zorg voor voldoende afleiding.
Juist die gedachte 'Nu in ieder geval niet en wanneer wel, weet ik niet, kan ik niet weten' kan jou daarbij helpen.
Voor jou en Nicci allebei: hele fijne en goede dag vandaag! Vandaag waarschijnlijk werken? Of als je vrij bent: even naar de winkels, wat leuks voor jezelf kopen? En vanavond een leuke film kijken misschien? Of van je aftypen?
Dikke voor jullie beiden.
Only dead fish go with the flow
woensdag 16 maart 2011 om 10:03
meid, wat vind ik het erg voor je, dat je erzo doorheen zit.
Gauw even wat schrijven voor je, kun je ook een goede vriendin ofzo bellen als je er zo doorheen zit? Ikzelf lag vannacht wel 2 uren wakker, tegen de ochtend nog een uurtje geslapen...
En dan voel me ook zo k't, het enigste wat ik vreemd vind is dat ik niet huil, of komt het allemaal nog? Snap er niks van.
Je schrijft waarom iemand weggaat als ie nog van je houd? Ik kan dat ook niet begrijpen. Mijn vriend zegt ook dat ie van me houd, maar ik kan dat niet geloven, dan doe je toch niet zo?
Als ik van iemand hou wil ik daar ook mee samen zijn.
Ik hoop dat het inmiddels een beetje beter met je gaat, en bel hem maar niet. Blijf sterk!!! Hou de eer aan jezelf, laat hem maar bellen.
Hoe ben je eigenlijk dat half jaar doorgekomen, want als ik dit nu zo lees, had hij je 4 weken geleden nooit weer moeten overhalen. Hoop dat ik je wat heb kunnen helpen.
Gauw even wat schrijven voor je, kun je ook een goede vriendin ofzo bellen als je er zo doorheen zit? Ikzelf lag vannacht wel 2 uren wakker, tegen de ochtend nog een uurtje geslapen...
En dan voel me ook zo k't, het enigste wat ik vreemd vind is dat ik niet huil, of komt het allemaal nog? Snap er niks van.
Je schrijft waarom iemand weggaat als ie nog van je houd? Ik kan dat ook niet begrijpen. Mijn vriend zegt ook dat ie van me houd, maar ik kan dat niet geloven, dan doe je toch niet zo?
Als ik van iemand hou wil ik daar ook mee samen zijn.
Ik hoop dat het inmiddels een beetje beter met je gaat, en bel hem maar niet. Blijf sterk!!! Hou de eer aan jezelf, laat hem maar bellen.
Hoe ben je eigenlijk dat half jaar doorgekomen, want als ik dit nu zo lees, had hij je 4 weken geleden nooit weer moeten overhalen. Hoop dat ik je wat heb kunnen helpen.
Wie zon brengt in het leven van anderen, kan de stralen niet weghouden van zichzelf.
woensdag 16 maart 2011 om 11:12
Whaaaaat! Hij belde? Aan de ene kant ben ik stik jaloers, belde mijn vriend me maar. Maar je moet sterk zijn Nicci, het is top dat hij in therapie wil, laat hem dat weten, maar stort je pas weer op hem als hij ook daadwerkelijk klaar is met de therapie, eerder zal hij toch niet veranderen en zal hij je weer in de steek laten. Hoe hard het ook klinkt, ga er nog niet op in. Denk eerst aan je zelf, misschien kom je die man wel tegen die je echt verdiend. Maar denk maar zo, als het echt is voorbestemd, kom je wel weer bij hem. Gun hem alleen ook die tijd om aan zichzelf te werken, niet alleen voor hem, maar ook voor jou!
Sterkte Hug
Sterkte Hug
woensdag 16 maart 2011 om 11:30
Dat halve jaar was ik een wrak. Ik was doodongelukkig! En toen kwam hij weer, ik was blij! Alle rotheid vergat ik ineens, alles was weer goed! Ik viel weer als een blok voor hem.
Over dat huilen, ik voel dat precies hetzelde. Ik weet niet of ik dan toch al meer over hem heen ben dan ik denk of dat het juist nog moet komen.
Over dat huilen, ik voel dat precies hetzelde. Ik weet niet of ik dan toch al meer over hem heen ben dan ik denk of dat het juist nog moet komen.
woensdag 16 maart 2011 om 12:19
Je hebt gelijk hoor, ik heb ook gezegd dat ik het niet meer aandurf met hem, hij gaat maar naar de dokter of waar ook, maar ik kan dit niet meer. Dus je hoeft niet jaloers te zijn hoor, zijn bellen is meer een vorm van aandacht voor zijn probleem, en ik denk eerlijk gezegd niet dat hij weer een stabiele relatie kan geven. En ik wil hem soms ook niet meer, das nog beter.
Je was dus een wrak dat half jaar, ja ik kan me dat wel voorstellen want je was ook al 4.5 jaar met hem.
Heb je de neiging kunnen weerstaan om hem te bellen? Kijk dat je vriend niet belt is voor je verwerking beter, want in mijn geval is er wel steeds contact maar het leidde tot nu toe steeds in verdriet. Kan er wel beter mee omgaan gelukkig.
Ja idd een andere man, ik herken dat wat je schrijft dat je eigenlijk je pas echt weer gelukkiger voelt als er weer een andere liefde in je leven komt, dan denk je zelfs waar heb ik me druk om gemaakt?
Nu ben ik wat ouder dan jij en geloof me, probeer toch je ook een beetje gelukkig te voelen met andere dingen, dat het niet alleen afhangt van een man, want zo is het niet.
Je ziet om je heen misschien allemaal leefttijdgenoten die al samenwonen, en dan denk je ik ben alleen. Maar echt ik geloof dat er wel iemand op je pad komt die je weer gelukkig maakt, maar nu wil je daar niet aan denken want je wilt hem,
want hij ziet er zo leuk uit, en je zegt ook dat hij zo lief is.
Probeer wat dingen te bedenken die minder leuk zijn van hem, die zijn er vast, dat helpt mij ook hoor. Voor jou is er niet gelijk een andere vriend voor mij niet een andere man, maar intussen moeten we verder. De zomer komt eraan, ga lekker stappen in het weekend.
Woon je nog thuis of opjezelf?
Liefs Nicci
Je was dus een wrak dat half jaar, ja ik kan me dat wel voorstellen want je was ook al 4.5 jaar met hem.
Heb je de neiging kunnen weerstaan om hem te bellen? Kijk dat je vriend niet belt is voor je verwerking beter, want in mijn geval is er wel steeds contact maar het leidde tot nu toe steeds in verdriet. Kan er wel beter mee omgaan gelukkig.
Ja idd een andere man, ik herken dat wat je schrijft dat je eigenlijk je pas echt weer gelukkiger voelt als er weer een andere liefde in je leven komt, dan denk je zelfs waar heb ik me druk om gemaakt?
Nu ben ik wat ouder dan jij en geloof me, probeer toch je ook een beetje gelukkig te voelen met andere dingen, dat het niet alleen afhangt van een man, want zo is het niet.
Je ziet om je heen misschien allemaal leefttijdgenoten die al samenwonen, en dan denk je ik ben alleen. Maar echt ik geloof dat er wel iemand op je pad komt die je weer gelukkig maakt, maar nu wil je daar niet aan denken want je wilt hem,
want hij ziet er zo leuk uit, en je zegt ook dat hij zo lief is.
Probeer wat dingen te bedenken die minder leuk zijn van hem, die zijn er vast, dat helpt mij ook hoor. Voor jou is er niet gelijk een andere vriend voor mij niet een andere man, maar intussen moeten we verder. De zomer komt eraan, ga lekker stappen in het weekend.
Woon je nog thuis of opjezelf?
Liefs Nicci
Wie zon brengt in het leven van anderen, kan de stralen niet weghouden van zichzelf.
