Ex 'minnaar' overleden

Weet niet wat ik met dit topic wil...van me afschrijven en voel me ergens schuldig.

Heb vandaag gelezen dat een toen nog getrouwde 'ex' van mij is overleden.

Ben nogal geschrokken...


Wij hadden jaren geleden iets samen, het was een mooie relatie totdat bleek dat hij getrouwd was.

Kwam er per toeval achter.
Het duurde iets van een jaar wat we hadden.

Contact was gelijk verbroken, wilde niks meer met hem in ieder geval.

Jaren later heb ik zo stom als ik was eens een app gestuurd hoe het met hem ging.

Was nieuwsgierig , ja ik weet het echt dom maar we hadden elkaar nooit meer gesproken echter had hij mij ooit geholpen waardoor ik een andere weg in kon slaan.

We hebben toen een paar keer wat gedronken en gegeten.
Had een relatie toen...

Het cliché verhaal waar menig mens van gruwelt daar was sprake van.
Hij zou scheiden en ik zou ook weg gaan bij mijn man.

We zijn niet met elkaar in bed beland ook geen andere sexueel lijfelijke taferelen zoals vroeger wel het geval was voor ik wist dat hij was getrouwd was.
Zoenen was het, daar bleef deze keer het bij

Ik wilde wel, hij nog niet...tot het puntje bij paaltje was op een dag, toen weigerde ik.

Aldus was het meer appen en bellen dagelijks anderhalf jaar lang ongeveer.
We hebben elkaar destijds misschien 10 keer gezien.

De smoezenlijst kennen jullie wel van getrouwde mensen.
Heb ze allemaal gehoord en hij ook.
Veel leugens ook van mijn kant..

Uiteindelijk ben ik echt een k
trut geweest in de zin dat ik helemaal geen contact moest zoeken vanwege zijn gezin...

Was zwaar verliefd maar dat is geenszins een excuus.


Uiteindelijk is hij wel gescheiden en hadden af en toe contact via de app zo' n 3 keer nog, wilde hem wel terug maar kon het niet.

Heb hem ook wel eens beledigd zoals zwakke zak of iets dergelijks.
Hij mij ook echter wat 'netter'.

Hij had een zaak en was in nood vanwege een bepaald probleem
welke was ontstaan waardoor zijn leven op zijn kop stond, wist hier niet veel vanaf verder.

Voor zover ik weet was hij hier uitgeklommen.

Wel heeft hij er enorm veel leed aan ondervonden.

Dit speelde niet erg lang geleden.
Hem heb ik een jaar of 5 niet meer gesproken.

Voor de mensen die mijn topics wel eens hebben gelezen, ja ik heb dit nooit verteld hier en ben erg stom bezig geweest...

Nu voel ik mij zwaar klote en ook verdrietig...

Het was een lieve man met een jongensdroom.
Avontuurlijk als de pest en een keihard werker.
Zijn kinderen waren zijn trots.

Ik voel mij schuldig vanwege zijn scheiding, naar alles wat ik heb meegemaakt met hem..

Laatste contact was niet onaardig.
Waarschijnlijk een gesprek van tegenover gestelde emoties in haat en liefde.

Dat ik na zijn scheiding niks meer wilde dat begreep hij wel, hij begreep alles eigenlijk.

Vind het heel erg het idee, kan het bijna niet geloven dat hij er niet meer is.

Hij was ouder, 18 jaar ouder.

Tampaxropeje schreef: ↑

24-02-2018 15:15

Nee hoor. De OP gaat om TO. Hij was goed mogelijk hartstikke gelukkig met zijn leven en (nieuwe) vriendin/vrouw. Dat zij wil dweepen over die paar gestolen verjaarde momenten met hem tsja. Als vriend, naaste, iemand van betekenis word je op de hoogte gebracht van iemands overlijden.

Snap je niet dat ik niet op de hoogte kon worden gebracht oproerkraaier.

Tsjees wat ben jij ook een mafkees.

Aannames, aannames..

Waar staat een paar gestolen vermaarde momenten.

We hebben een jaar een relatie gehad met alles er op en eraan begin 2000 ergens.

Paar jaar geleden weer geprobeerd zonder sex hehe.
Appen deden we niet zo lang gelefen nog.

Intensief tot zo' n 3, net 4 jaar geleden op nog een paar berichten zo'n anderhalf jaar geleden moet het zijn geweest bij nader inzien.
Bedoel dat staat ook in een eerder bericht van mij hier dat wr nog wat hadden geschreven naar elkaar.

unuance schreef: ↑

23-02-2018 05:07

Heftig. Mijn ex en grote liefde is ook overleden. En ook ik moest het (bij toeval) ergens lezen. Het vervelende is dat je heel veel gevoelens had en hebt en net zo goed rouwt als ieder ander maar het geen naam kan geven en geen erkenning ervoor is. Je bent niet officieel zijn weduwe of ex vrouw o.i.d. Dat maakt het extra vreemd en moeilijk. Je kan je gemis en de band nergens officieel uiten. Maar het verdriet is er niet minder om.

Ik kan alleen niet helemaal plaatsen dat je juist toen hij gescheiden is afstand hebt genomen, of je hem dat meer kwalijk nam dan 't "vreemdgaan". Aan de ene kant begrijp ik dat, en siert het je, maak ik eruit op dat het niet je bedoeling was daadwerkelijk zijn huwelijk op te breken. Aan de andere kant is hij zo dapper en netjes daadwerkelijk te scheiden (maar dat was misschien niet of niet hoofdzakelijk om jou) zie jij hem niet meer zitten...

Hoe dan ook, ondertussen zit jij nu met het verdriet en gemis. En dat is hoe dan ook vreselijk.
Heel veel sterkte.

Dankjewel nog.
Even niet op dit topic meer gekeken...

Punt is dat ik niet weet wat er gebeurt is, weet ook niet of hij begraven gecremeerd is.

Het dringt nog niet door dat hij er niet meer is.