Extreme Jaloezie.

Self-fulfilling prophecy... Zo bang dat degene waar je (denkt dat je) van houdt jou verlaat, dat je alleen daarmee bezig bent en zodoende diegene jou (door je gedrag) daadwerkelijk verlaat.

Is het dan zo dat je, door bitcherig te doen, eigenlijk wilt dat hij zegt: 'ook al doe je nog zo bitcherig, ik hou toch van je en blijf bij je'?



Je geeft zelf al aan waarom dat zinloos is. Je zult het niet geloven. Maar weet je, die bevestiging moet je ook uit jezelf halen! Van een ander kun je dit nooit (genoeg) krijgen.



Als je echt zulk extreem gedrag vertoont zou ik in therapie gaan om meer zelfvertrouwen te krijgen. Het lijkt me wat te gecompliceerd om op te lossen met een paar handige tips op een forum.

Heel herkenbaar... Bij mij komt het door slechte ervaringen in het verleden. Hiervoor ga ik naar een psycholoog en dat helpt enorm. Het is voor mij een gevecht tussen gevoel en verstand. Sinds een jaar heb ik een fantastische vriend die altijd voor me klaarstaat en overal in steunt. Diep van binnen WEET ik dat ik hem heus wel kan vertrouwen, maar een klein stemmetje zegt steeds: 'kijk uit! Wees op je hoede!' Heel irritant, frustrerend en verwarrend.

Ik heb mijn vriend alles verteld (mijn verleden en mijn kronkels) Hij probeert het te begrijpen en gaat er goed mee om. Ik probeer mijn zure opmerkingen voor me te houden; ik weet dat ze niet terecht zijn, hij kan er niks mee en het kan alleen maar tot ruzie leiden. Het is heel moeilijk, maar ik 'kies' er elke dag voor om hem te vertrouwen. Dodelijk vermoeiend, maar ik hoop dat het uiteindelijk vanzelf zal gaan.

Ondertussen 'geef' ik hem gewoon zo weinig mogelijk reden om vreemd te gaan; we kunnen goed praten en lachen samen, de seks is goed en ik probeer hem zo veel mogelijk vrij te laten. Kost me best veel energie en zonder psych. hulp zou me dit ook nooit lukken. en natuurlijk gaat het wel eens fout en kan ik me niet inhouden, maar hij weet in ieder geval dat het niet aan hem ligt...



Misschien is het een idee om in therapie te gaan? Zo te horen heb je het ook aardig voor je kiezen gehad met je ex?

Sterkte..

Natuurlijk kijkt je vriend naar andere meiden en wellicht fantaseert hij er ook wel over. Vind ik heel normaal. Hij is je partner, niet je bezit en hij mag zijn eigen gedachten hebben. Als je dit niet eens kunt hanteren lijkt me dat je wel een goede therapeut kunt gebruiken!

quote:ella123 schreef op 18 juli 2011 @ 16:28:

[...]



Ik zit er zelf over te twijfelen ik bedoel.. ik ben normaal nooit echt onzeker over mezelf.. maar de jaloezie is alleen over het lichaam van andere meisjes die HIJ ziet, dus niet die ikzelf zie en graag zou willen zijn want dat heb ik niet.. snapje?Ik denk dat je gewoon heel erg onzeker bent, wat is anders de reden dat je je in een gewelddadige relatie hebt begeven? Als je zelfbewust bent dan weet je dat je beter verdient, en stap je daar dus uit

Ik heb slecht nieuws voor je.



100% zeker kijkt hij naar andere vrouwen

99% zeker fantaseert hij over andere vrouwen



Dat is volkomen normaal.



Waarom stoort het je zo?

Jup, en óf ik dit herken. Precies hetzelfde als wat jullie zeggen: Rotopmerkingen maken, zeuren over de allerkleinste dingen, als hij uitgaat met vrienden opmerkingen maken als: ''Zuip je niet teveel?'' terwijl ik ondertussen weet dat dit toch niet gebeurt, en dat ik daarnaast ook supergoed weet hoeveel mijn vriend van me houdt, en dat hij me nooit zou bedriegen of wat dan ook. Toch dringen die jaloerse gedachten binnen als hij praat met een vrouwelijke collega in de kroeg, of als hij een compliment over een goede vriendin van mij maakt. Ik kon dit nooit goed verklaren, daarom heb ik vorig jaar dit probleem voorgelegd bij een psychologe, omdat ik er echt niet meer mee om kon gaan. Constant huilen, mezelf echt ziek maken met irreele gedachtes e.d. Ik ben erachter gekomen dat mijn jaloezie voornamelijk voortkomt uit de angst dat belangrijke mensen me zullen verlaten. Dit is bij mij erg verklaarbaar, aangezien mijn vader mij op een erg nare manier heel vaak pijn heeft gedaan, en ik ook een relatie heb gehad waarbij mijn vriend vreemdging.



Wat mij nu heel erg helpt mijn jaloezie onder controle te houden, is mijn gedachtes te rationaliseren. Als ik weer een onredelijke, jaloerse gedachte heb, dan denk ik bij mezelf aan de volgende punten:

- Is deze gedachte rationeel?

- Waar komt deze gedachte vandaan?

- Wat gebeurt er als ik aan deze gedachte toegeef? ( Dus boos worden, vriend afzeiken, nare opmerkingen e.d)

- Zijn deze gevolgen van mijn gedachten dit waard?

- Wat zou ik beter kunnen denken?



Als ik deze gedachtes puntsgewijs af ga in mijn hoofd, dan word ik al gauw rustiger. Als ik me jaloers voel, dan denk ik ook al snel ''Als ik met dit gedrag doorga, raak ik mijn vriend kwijt.'' en dat helpt me ook al erg om met beide benen op de grond komen te staan. Daarnaast helpt schrijven over je gevoelens ook heel erg bij mij, je schrijft het van je af, en de dag erna lees je het weer over en dan zie je al snel wat voor onzin je gedachte was.



Als laatste tip wil ik je meegeven: Maak je jaloezie bespreekbaar met je vriend. Mijn vriend weet precies waar ik jaloers door word, in wat voor situaties en hoe hij ermee om moet gaan. Hij houdt hier rekening mee met mij, en het belangrijkste is dat hij me ook meteen aanspreekt op mijn gedrag. Hij hoeft maar één keer te zeggen: ' Begin je nou alweer? En nou hou je op! ' te zeggen, en ik ben me al bewust van mijn gedrag.



Lange reactie, maar ik weet hoe ontzettend vervelend deze gevoelens zijn. Ik hoop dat je hier wat aan hebt! Sterkte ermee.

Ik herken het ook!! Precies hetzelfde. Ook ik hield in mijn relatie op een bepaalde manier altijd afstand. Door rotopmerkingen te plaatsen en extreem overtrokken te reageren op niet eens zo jaloersmakende situaties. Deze relatie is nu uit en ik heb voor mezelf wel besloten dit vanaf nu anders aan te gaan pakken. Dit heb ik in mijn vorige relatie ook gedaan, ik heb het op een gegeven moment gewoon losgelaten. Mijn ex zag dit echter als een teken dat ik hem niet meer wilde (er speelde wel meer) en heeft het uitgemaakt. Lekker tegenstrijdig, maar het is natuurlijk best raar als een normaal vrij jaloers type opeens "onverschillig" wordt, dus ik kan het ergens wel begrijpen nog ook.



Hoe dan ook; goed dat je eraan werkt en er met je vriend over praat! Ik vond dat heel moeilijk, want vond het niet aantrekkelijk om toe te geven dat ik mezelf niet zo leuk vind/vond.



Als vrijgezel heb ik hier meestal geen last van. Ik vind mezelf wel leuk! Tot ik iemand tegenkom die ik leuk vind, dan slaan de twijfels weer toe...vermoeiend.



Geen tips, wel succes!

Graag gedaan! Als je je bewust bent van je gedrag en je gedachtes, dan besef je al snel waar je mee bezig bent en kun je proberen je gedachtes om te zetten in iets beters. De belangrijkste gedachte blijft misschien wel: ' Hij is MIJN vriend en niet die van iemand anders, Hij houdt van mij, dus mag ik aannemen dat het goed zit. En áls hij het ergens anders beter denkt de krijgen, dan gaat hij maar.'



Je jaloerse gevoelens zullen waarschijnlijk nooit helemaal weggaan, maar als je hard werkt kun je zeker weten een manier vinden om op een goede, gezonde manier ermee om te gaan.

quote:ella123 schreef op 18 juli 2011 @ 17:36:

[...]





Heel erg bedankt echt! Ik ga dit zeker weten voor ogen houden en probeer dit zoveel mogelijk toe te passen Heeeeeel veel succes! En nog één laatste tip: Blijf erover praten met je vriend, leg altijd uit waarom je een jaloerse reactie hebt, of vertel het hem trots als je een keertje geen jaloerse reactie liet zien. Op deze manier begrijpt hij je reacties veel beter en zal het voor hem ook makkelijker zijn om ermee om te gaan.

BGB, ik stel het voor, maar zelf heb ik geen hulp/therapie.



Trouwens TO, ik vind het knap dat je vriend 3 weken(!) weg "mocht" van jou. Dat hoeft de mijne niet eens te vragen aan mij, ik zal dat echt niet accepteren. Nou heb ik geluk, hij wil ook niet zonder mij op vakantie.

Drie weken zonder mijn vriend lijkt me echt retemoeilijk.

Als mijn vriend 1 avondje weg is, kan hij al een vragenvuur verwachten als ie thuis komt.

Want? Je vertrouwt hem niet? Vind je je zelf zo niet leuk genoeg dat je de kans groot acht dat hij je inruilt voor iemand die hij op een avond tegen komt? Werkt hij niet ook met dames ? Of mag hij dat ook niet? Dames lopen namelijk ook in de supermarkt, zitten in de bus, staan misschien wel in de zelfde file.

Waarom heb je een relatie met iemand die je niet vertrouwt?

Beste Ella123,



Vrouwen en jaloers zijn is geen vreemde combinatie. Niet altijd makkelijk en/of te begrijpen voor mannen, maar ook voor de de dame in kwestie zelf moeilijk.



Doordat je met je vorige vriend hele slechte ervaringen heb gehad is het best te begrijpen dat je nu argwanend bent geworden. Je ziet inderdaad veel ‘spoken’ die er eigenlijk niet zijn. Maar op zich wel te begrijpen.



Je zou het gewoon eens tegen je vriend moeten zeggen dat je soms een beetje ‘over-the-top’ reageert omdat je in het verleden slechte ervaringen heb gehad. En dat hij je het maar een beetje moet vergeven en dat je je stinkende best doet om dat gevoel van jaloersheid/argwanendheid minder te laten worden.

Helemaal weg zal niet lukken. Dat zit er al teveel ‘ingebakken’ maar terugbrengen naar normale proporties zou al geweldig zijn.





Bedenk de volgende twee punten:



• Een man (van jong tot oud) zal altijd kijken naar vrouwelijk schoon, maar dat wil ziet zeggen dat hij er dan vandoor gaat met de eerste de beste mooie meid. Een man gaat er alleen vandoor gaan als de relatie ‘slecht’ is.



• Er zullen ook altijd mooiere vrouwen rondlopen dan jij. Maar andersom, er zijn ook altijd mooiere mannen dan je vriend. Stap jij dan gelijk van je vriend over naar zo’n ‘hunk’? Een relatie bestaat toch uit meer factoren dan alleen de buitenkant? Die z.g.n. knappere mannen of vrouwen kunnen bijvoorbeeld wel helemaal niet passen qua karakter e.d. Of zijn oervervelende types.



Probeer je gevoel te onderdrukken. En ook wat Blijf gewoon Bianca zei: Laat je juist van je plezierige kant zien. Elke keer gekibbel geeft ook geen leuke sfeer. En zou er uiteindelijk juist voor kunnen zorgen dat je vriend WEL om zich heen gaat kijken voor een ander. Veel ruzie in huis is echt slecht voor de relatie. Dus je gaat dan door je jaloersheid bewerkstelligen wat je eigenlijk juist wil vermijden. Een breuk in jullie relatie.



Ik weet ook wel dat dit makkelijker gezegt dan gedaan is. Maar je moet het toch, met of zonder hulp, gaan proberen.



Succes in ieder geval, Dave.

Hmm ik herken het wel een beetje. Ik had het in mijn vorige relatie en dan een combinatie van jaloezie en onzekerheid. In het begin van deze relatie had ik nergens last van (zo'n vier jaar), voelde me heel erg goed en veilig bij mijn vriend.



Maar toen hij in een andere stad ging studeren en ik later in diezelfde stad ging werken, ging het mis. Hij hield feestjes in zijn studentenhuis maar ik mocht niet komen (dus letterlijk gezegd werd: jij bent niet uitgenodigd), hij hield feestjes waar ik niets vanaf wist maar later wel foto's van zag dat hij met alemaal meisjes op de foto's stond, hij begon te liegen over simpele dingen als een extra mailadres (ik vroeg of hij een extra mailadress had die bij hotmail nog in de balk stond als bewaard adres, hij zei van niet en later bleek toch van wel), ging nergens heen zonder zijn mobiel (als hij deze liet liggen op tafel en ik pakte hem om hem in de keuken te leggen omdat ik de tafel ging dekken, dan kwam hij zowat aangerend om hem te pakken). En zo wel meer van dat soort dingen, waardoor ik ineens allemaal dingen ging denken. Zou hij vreemdgaan? Ik werd onzettend onzeker en jaloers, wou als het ware overal van op de hoogte zijn/overal bij zijn/alles controleren. Twijfelde of hij wel van me hield of niet en vroeg redelijk vaak (iig teveel) bevestiging, was bang dat hij me zou verlaten voor iemand anders. Dat terwijl dat eigenlijk geen aanleiding toe was, maar ik dit dus haalde uit zijn gedrag. Als ik niet op een feestje mocht komen dan was dat vast omdat hij een ander had die daar kwam ofzo, zulke gedachtes had ik voortdurend.



Uiteindelijk is deze relatie uitgegaan na een reis van hem in het buitenland, merkte dat ik zelf hem ontgroeid was. Na een half jaar kwam ik erachter dat hij twee weken nadat hij in het buitenland zat al een ander had. Sell fulfing of niet, dat weet ik niet. Misschien was mijn onderbuik gevoel wel gewoon terecht. Ben alleen wel blij dat ik van hem af ben.



Met mijn huidige vriend heeft dit zeker wel invloed gehad. Alleen dan niet het jaloerse, maar het onzekere. Wij hebben ook niet echt een goede start gehad, in het begin riep mijn huidige vriend voortdurend: die is mooi, die is lekker, daar kan ik het op, zij is aantrekkelijker dan jou (WTF dat hoef ik niet te weten). Dat was funest voor mijn toch al niet zo'n geweldige zelfvertrouwen, want ik ging mezelf vergelijken met deze meiden en dacht bij mezelf: tja ik zou ook liever zo iemand willen tussen de lakens dus waarom hij niet. en als hij toch zo iemand kan of wil krijgen, waarom is hij dan met mij.



Hierdoor kwam ik in een negatieve cirkel, waarbij ik heel onzeker over mezelf was en me niet kon voorstellen dat hij bij mij was met zoveel mooie vrouwen. Was voortdurend bang dat hij bij me wegging/vreemdging en zocht best vaak bevestiging. Ik was ook bezig met het zoeken naar signalen die ik bij mijn ex had, beetje richting het controlerende. Maar daar is mijn huidige vriend heel open in, mag alles zien en laat gerust zijn telefoon op tafel. Gaat hij bij vriend of vriendin op bezoek dan mag ik gewoon mee, dat heeft hij zelfs graag.



Hij 'mag' alles, zoals uitgaan/alleen op vakantie en ik weet ook best dat mannen naar andere vrouwen kijken en daarover fantaseren. Maar ik betrap mezelf er wel op dat ik daar soms heel erg onzeker van wordt. Dat ik bang ben dat hij iemand anders mooier/leuker/aantrekkelijk vind (dat is geen probleem/angst) en dus mij zal verlaten voor haar (daar zit hem voor mij het probleem). Zo praat mijn vriend tijdens het uitgaan met andere vrouwen (geen probleem) maar in mijn gedachtes vertaalde ik dat naar zij is mooier en leuker dan jou en als het klikt ga ik met haar verder (wel dus een probleem dat ik zulke dingen denk en zover ga met mijn gedachtes).



Heb geen hulp gezocht omdat ik de drempel te hoog vond en me eigenlijk schaamde om het hierover te hebben. Dacht dat ze zouden denken: serieus, denk jij zulke dingen?



Heb het er wel met mijn huidige vriend over gehad en hij vind me totaal niet jaloers, maar wel erg onzeker. En dat is volgens hem niet terecht want hij vind me leuk/mooi/aantrekkelijk. En hoewel er zat andere vrouwen zo ontzetten mooi zijn, hij wil alleen mij. Hij komt toch niet voor niets thuis bij mij. Hij gaat nu anders met mij op, als ik erbij ben kijkt hij niet naar anderen en opmerkingen over lekkere wijven laat hij achterwege. Hij weet wanneer het opkomt bij mij (bijvoorbeeld in grote groepen) en speelt daar tegenwoordig heel goed op in. Merk ook wel dat nu we 1,5 jaar verder zijn ik het los kan laten. Hij houdt rekening met mij, maar ik ook met hem. Ben er niet zo mee bezig, iig niet dat ik het uit. Er komt weleens een gedachte in me op en voorheen zou me dat maanden bezig kunnen houden, nu gaat ie vanzelf weg. Weet niet waardoor het komt, misschien ook wel omdat hij bij me is gebleven terwijl ik zo moeilijk deed. Alsof dat een bevestiging was dat hij dan toch van me hield.



Zo lang verhaal dus einde *egopost*.



Ik denk dat dan ook dat dat het jouw onzekerheid is die je parten speelt. Weet niet of ik het jaloezie zou noemen. En aan die onzekerheid moet je gaan werken. Want als jij je prettig voelt met jezelf, dan zal je er ook niet zo mee zitten dat hij naar andere vrouwen kijkt. En dan hoeven die rotopmerkingen ook niet meer. HIj heeft toch een relatie met jou? Hij ligt toch bij jou in bed en geniet van het leven met jou? Als iedere man voor de mooiste vrouw zou gaan dan zouden er wel heel veel vrijgezellen vrouwen zijn, en andersom natuurlijk ook. Je valt toch op iemand om het totaal pakketje, niet alleen op het uiterlijk. Dus als jouw vriend bij jouw is, al meer dan een jaar, dan is het toch duidelijk dat hij voor jou kiest? En dan is het nu zorg om ervoor te zorgen dat je hem niet wegjaagt met je rotopmerkingen. Ga aan jezelf werken, zoek eventueel hulp!

quote:liselore schreef op 19 juli 2011 @ 09:07:

Want? Je vertrouwt hem niet? Vind je je zelf zo niet leuk genoeg dat je de kans groot acht dat hij je inruilt voor iemand die hij op een avond tegen komt? Werkt hij niet ook met dames ? Of mag hij dat ook niet? Dames lopen namelijk ook in de supermarkt, zitten in de bus, staan misschien wel in de zelfde file.

Waarom heb je een relatie met iemand die je niet vertrouwt?



Weet niet zeker of de reactie aan mij was, maar antwoord toch maar.



Ik vertrouw hem wel, maar andere meiden niet.

Je hoort zo vaak dat vrouwen achter gebonden mannen aangaan.



En als hij ergens zonder mij is en een vrouw spreekt hem aan. Ze hebben een leuk gesprek, zij denkt hem te kunnen versieren, ondanks dat mijn vriend altijd zou zeggen dat ie een vaste relatie heeft, en ze zoent hem plotseling, dan is ie al vreemdgegaan. Zelfs al zou hij haar bij wijze van spreke gelijk van zich afslaan (hoop eigenlijk dat ie dat echt doet, zo'n vrouw een flinke knal geven, wat denkt zo iemand wel niet).



Hij werkt gelukkig niet met meiden, hij heeft een mannenberoep.



En ja, ik vind mezelf echt niet leuk. Weet eigenlijk bijna zeker dat ie bij me is, omdat hij al zolang alleen was. En weet bijna zeker dat hij ondertussen echt wel aan het kijken is of er een leukere/mooiere/lievere meid is, waar hij dan mee door kan gaan. Ook dit zeg ik tegen hem, maar hij ontkent uiteraard. Niemand die zoiets toe zou geven.

Ik heb momenteel een kapsel waar ik heel erg van baal (langer haar), ik wil het heel graag heel kort hebben, maar dat vind ie niks. Dus ook daarom vind ik mezelf lelijk. Ik ben niet mezelf momenteel.



Ik ben bij hem omdat ik heel veel van hem hou en toch ergens hoop dat we samen oud gaan worden.

Niet om het een of ander hoor, ik ben nu 38 draai dus al wat jaartjes mee in het uitgaans circuit maar ik heb nog nooit,maar dan ook echt nog nooit gezien dat een dame na een gesprekje over koetjes en kalfjes ineens een potje begint te tongworstelen met haar gesprekspartner!



Een van mijn exen is een muzikant, zit een goeie kop op, heeft een lekkere babbel en dus ook veel aanspraak van de dames.

En ja indertijd wist ik ook wel dat er een hoop dames wel wat meer zouden willen dan alleen een praatje maken.



Gek genoeg ben ik nooit (nou ja zelden) jaloers geweest.

Ik was namelijk voor hem toch de leukste.



Weet je wat het is, je kan nog zo jaloers zijn, er nog zo voor zorgen dat hij vooral niet met andere vrouwen in contact komt, vreemdgaan kan hij echt wel hoor als hij dat zou willen.



Het lijkt me vreselijk om niet zeker te zijn van jouw liefde, zijn liefde en jullie relatie!



Want dat is het he, je vertrouwd je eigen relatie dus niet

quote:VivaPepsi schreef op 19 juli 2011 @ 06:38:

BGB, ik stel het voor, maar zelf heb ik geen hulp/therapie.



Trouwens TO, ik vind het knap dat je vriend 3 weken(!) weg "mocht" van jou. Dat hoeft de mijne niet eens te vragen aan mij, ik zal dat echt niet accepteren. Nou heb ik geluk, hij wil ook niet zonder mij op vakantie.

Drie weken zonder mijn vriend lijkt me echt retemoeilijk.

Als mijn vriend 1 avondje weg is, kan hij al een vragenvuur verwachten als ie thuis komt.





Echt waar?



En maakt het dan nog uit waar hij geweest is die avond??



Vertrouw je hem niet?



Hoe voelt hij zich daaronder??



Waarom zou hij geen 3 weken van jou op vakantie "mogen"?



Vind het zo apart, volwassenen die elkaar iets gaan verbieden binnen een relatie....



Of ligt dit aan mij?

Nee hoor Anthonius, dat ligt niet aan jou.



Het moment dat er verboden gaan vallen in mijn relatie is het moment dat ik mijn relatie zal verbreken

Eh nee anthonius dat ligt idd niet aan jou.!

Het is uiteindelijk dé manier om je partner weg te jagen,jaja precies waar onzekere mensen zo bang voor zijn gebeurd als ze hun partner allerlei verboden op gaan leggen..

Oh, ik zal nooit zeggen: "Nee je mag niet alleen op vakantie." dus ik verbied het hem niet. Wel zal ik aangeven hoe ik me eronder zal voelen. Dat ik het echt heel erg vindt, dat ik die drie weken veel aan het huilen zal zijn. Drie weken flink depressief voelen.

En ik zal vragen om een compromis, dat ik toch mee mag.

quote:VivaPepsi schreef op 19 juli 2011 @ 15:08:

Oh, ik zal nooit zeggen: "Nee je mag niet alleen op vakantie." dus ik verbied het hem niet. Wel zal ik aangeven hoe ik me eronder zal voelen. Dat ik het echt heel erg vindt, dat ik die drie weken veel aan het huilen zal zijn. Drie weken flink depressief voelen.

En ik zal vragen om een compromis, dat ik toch mee mag.

Wat erg!!!!

Thuis noemen wij dat emotionele chantage!

Hoe durf je!!!

Je maakt van jou probleem zijn probleem en wat is dat ontzettend oneerlijk.



Ik snap werkelijk waar niet dat jij geen hulp gaat zoeken om over je eigen onzekerheid heen te komen



De kans dat jij op deze manier je relatie om zeep helpt...

100%

quote:VivaPepsi schreef op 19 juli 2011 @ 15:08:

Oh, ik zal nooit zeggen: "Nee je mag niet alleen op vakantie." dus ik verbied het hem niet. Wel zal ik aangeven hoe ik me eronder zal voelen. Dat ik het echt heel erg vindt, dat ik die drie weken veel aan het huilen zal zijn. Drie weken flink depressief voelen.

En ik zal vragen om een compromis, dat ik toch mee mag.



Emotionele chantage dus..

Lijkt het je niet beter om eens iets aan je onzekerheid te doen zodat je het niet meer ZIJN probleem hoeft te maken?

Je vertrouwd je vriend wel maar andere vrouwen niet?

Hahahahaha maak dat de kat wijs als jouw vriend te vertrouwen is kunnen er tien vrouwen naakt voor hem staan maar zal hij er niks mee doen.

Voor vreemdgaan zijn er 2 mensen nodig en als jouw vriend te vertrouwen is dan gebeurd er dus niks hoe die vrouwen ook hun best doen.!

O wat mijn tweelingziel (summertje) zegt dus...