Relaties
alle pijlers
Familie of vrienden in het buitenland
zondag 10 februari 2008 om 01:54
Wie heeft familieleden en/of vrienden die in het buitenland wonen en er behoefte aan daarover te kletsen? Over elkaar missen, handige tips en trucs om contact te houden.. etc.
Ik wel. Ik heb 1 broer en die woont sinds 5 jaar in het buitenland (Belfast, Noord-Ierland). Ik mis hem echt enorm, we hebben heel veel met elkaar gemeen, zoals onze muzieksmaak en supporter zijn van onze favoriete voetbalploeg (FC Groningen). Ik mis het om op zondagmiddag met hem in het stadion te zitten en vooral ook ik dat nooit zomaar even bij hem langs kan gaan om samen een kop koffie te drinken of een hapje te eten en natuurlijk bij te kletsen. Dat soort kleine dingen heb je niet meer als je zo ver van elkaar vandaan woont. Wie mist dit ook en hoe ga je daar mee om?
Ik wel. Ik heb 1 broer en die woont sinds 5 jaar in het buitenland (Belfast, Noord-Ierland). Ik mis hem echt enorm, we hebben heel veel met elkaar gemeen, zoals onze muzieksmaak en supporter zijn van onze favoriete voetbalploeg (FC Groningen). Ik mis het om op zondagmiddag met hem in het stadion te zitten en vooral ook ik dat nooit zomaar even bij hem langs kan gaan om samen een kop koffie te drinken of een hapje te eten en natuurlijk bij te kletsen. Dat soort kleine dingen heb je niet meer als je zo ver van elkaar vandaan woont. Wie mist dit ook en hoe ga je daar mee om?
zondag 10 februari 2008 om 02:18
Hoi Incredible, ik kan me wel een beetje inleven in je verhaal. Ik heb een nichtje in Engeland, die ik als mijn zusje beschouw. Haar moeder is NL, haar vader Engels, ze is daar geboren en getogen, dus "vroeger" zag ik haar alleen tijdens de zomervakantie. Zij is net als ik enig kind en sinds we zelf de leeftijd hadden dat we alleen ergens heen konden zijn we ontzettend naar elkaar toegegroeid. Soms zien we elkaar 4x per jaar, soms maar 1x, maar voelen ons hoe dan ook enorm met elkaar verbonden en noemen elkaar ook zus.
We missen elkaar, mailen veel, maar het zou nog veel beter zijn als we bij elkaar in de buurt zouden wonen. Ik kan me voorstellen dat het voor jou veel zwaarder is, want eerst had je wel je broer altijd om je heen.
Nou ja, veel tips heb ik dus niet voor je, gewoon zoveel mogelijk contact proberen te hebben (en natuurlijk is mailen niet hetzelfde als even met elkaar een kop koffie drinken of samen naar een wedstrijd, maar pak wat je pakken kunt). Hoop iig dat je wel kunt genieten van de tijd die je samen hebt!
We missen elkaar, mailen veel, maar het zou nog veel beter zijn als we bij elkaar in de buurt zouden wonen. Ik kan me voorstellen dat het voor jou veel zwaarder is, want eerst had je wel je broer altijd om je heen.
Nou ja, veel tips heb ik dus niet voor je, gewoon zoveel mogelijk contact proberen te hebben (en natuurlijk is mailen niet hetzelfde als even met elkaar een kop koffie drinken of samen naar een wedstrijd, maar pak wat je pakken kunt). Hoop iig dat je wel kunt genieten van de tijd die je samen hebt!
Happiness is nothing more than good health and a bad memory - Albert Schweitzer.
zondag 10 februari 2008 om 02:33
Hey Demoiselle,
Leuk dat je even reageert! Kan me van jou ook heel goed voorstellen dat je haar mist, vooral omdat jullie allebei enig kind zijn, dan trek je misschien toch meer naar elkaar toe dan je anders had gedaan. Gaan jullie zo'n beetje om en om naar elkaar toe?
Ik geniet ook enorm van de tijd die ik met mijn broer doorbreng hoor. Ben er in december nog weer een weekje geweest met mijn vriend en het was echt super! Maar toen we weg gingen zei hij tegen me, " misschien kom ik nog wel een weekje in mei/juni" en heel even was ik daar heel blij mee. Maar dan ineens realiseer ik me weer dat dat wel snel klinkt maar toch nog een half jaar duurt en dan ben ik weer zooo verdrietig. Pfffff het is echt niet leuk! Ik kon er gewoon niet tegen dit keer dus heb ik meteen maar weer geboekt voor maart, dan is hij ook jarig en ga ik dus weer naar hem toe. Dat is dan wel weer het voordeel dat hij in Noord-Ierland woont en niet nog verder weg, het is te betalen om er vaak naar toe te gaan.
Leuk dat je even reageert! Kan me van jou ook heel goed voorstellen dat je haar mist, vooral omdat jullie allebei enig kind zijn, dan trek je misschien toch meer naar elkaar toe dan je anders had gedaan. Gaan jullie zo'n beetje om en om naar elkaar toe?
Ik geniet ook enorm van de tijd die ik met mijn broer doorbreng hoor. Ben er in december nog weer een weekje geweest met mijn vriend en het was echt super! Maar toen we weg gingen zei hij tegen me, " misschien kom ik nog wel een weekje in mei/juni" en heel even was ik daar heel blij mee. Maar dan ineens realiseer ik me weer dat dat wel snel klinkt maar toch nog een half jaar duurt en dan ben ik weer zooo verdrietig. Pfffff het is echt niet leuk! Ik kon er gewoon niet tegen dit keer dus heb ik meteen maar weer geboekt voor maart, dan is hij ook jarig en ga ik dus weer naar hem toe. Dat is dan wel weer het voordeel dat hij in Noord-Ierland woont en niet nog verder weg, het is te betalen om er vaak naar toe te gaan.
zondag 10 februari 2008 om 03:31
Dat wisselt... hij komt 1 keer per jaar naar Nederland. En ik ben bijv nu afgelopen december naar hem toe geweest en ik ga in maart alweer. Dus ineens zien we elkaar een paar keer per jaar daardoor. Maar ik kon daarvoor een aantal jaren ivm mijn werk niet zo vaak vrij nemen en dan zagen we elkaar dus alleen maar die ene keer in het jaar dat hij naar Nederland kwam. Ik heb ook een schoonzus, de vriendin van mijn broer (die overigens in schotland woont) en die heb ik nog maar 2 keer gezien de afgelopen 5 jaar, ik heb dus ook niet echt een band met haar, alhoewel ik dat best graag zou willen.
Hoe zit dat met jouw schoonzus dan, boschbolletje? Woont ze alleen in het buitenland of samen met een broer van jou ofzo? En in welk land woont ze?
Hoe zit dat met jouw schoonzus dan, boschbolletje? Woont ze alleen in het buitenland of samen met een broer van jou ofzo? En in welk land woont ze?
zondag 10 februari 2008 om 03:48
Daat is wel minder ja.
Toen ik trouwde met mijn man zag ik zijn zus voor het eerst.
Zij wonen in zuid spanje.
Ik ben daar nu 2 keer geweest, maar voel me daar niet prettig bij,
Heb haar nu 6 keer gezien in 6 jaar, en als je daarnaar toegaat, dan ga je voor een paar weken.....ik voel me dan net een infriltrant.
Toen ik trouwde met mijn man zag ik zijn zus voor het eerst.
Zij wonen in zuid spanje.
Ik ben daar nu 2 keer geweest, maar voel me daar niet prettig bij,
Heb haar nu 6 keer gezien in 6 jaar, en als je daarnaar toegaat, dan ga je voor een paar weken.....ik voel me dan net een infriltrant.
zondag 10 februari 2008 om 03:56
Oh ok, het is de zus van je man. Ja, het is lastig om iets op te bouwen als je zo ver uit elkaar woont, dat ken ik. Met mijn broer niet natuurlijk, want die ken ik al mijn hele leven. Maar met zijn vriendin lukt het me niet iets op te bouwen. Zelfs al ben ik bij hem, dan is zij er nog niet want dan woont ze nog " in het buitenland" . Ergens is dat ook fijn, want dan hebben we tenminste tijd samen als ik bij hem ben, en zij heeft toch een hekel aan voetbal kijken (en vast ook erover praten..) 
, maar ik vind het wel jammer dat ik haar nauwelijks ken.
, maar ik vind het wel jammer dat ik haar nauwelijks ken.
zondag 10 februari 2008 om 04:14
zondag 10 februari 2008 om 08:53
Goedemorgen!
3 jaar geleden is mijn vader teruggekomen uit de USA, nadat hij daar met zijn vrouw (mijn ouders zijn gescheiden) en mijn half broertje/ zusje 4 jaar hebben gewoond. Het lag niet even om de hoek, ik ging 1x per jaar die kant op en zij ook ongeveer 1x per jaar naar NL. Het missen was lastig, vooral om dat mn broerjte en zusje nog erg klein waren (broertje is daar geboren).
Zelf heb ik een half jaar in Afrika gezeten. Dan is het verhaal ineens andersom, toen was ik diegene die wegging. Het leven ging in nederland door zonder mij, Mijn leven ging door in een heel ander land, dat voor het weer moeilijk voor te stellen was.
Het dagelijkse leven dat op zon moment niet synchroon loopt. In een ander land, met andere taal, gewoonten etc. Soms is het leuk dat je daardoor de mogelijkheid hebt om landen op een andere manier te bezoeken dan tijdens een vakantie, maar het maakt het ook niet makkelijk.
3 jaar geleden is mijn vader teruggekomen uit de USA, nadat hij daar met zijn vrouw (mijn ouders zijn gescheiden) en mijn half broertje/ zusje 4 jaar hebben gewoond. Het lag niet even om de hoek, ik ging 1x per jaar die kant op en zij ook ongeveer 1x per jaar naar NL. Het missen was lastig, vooral om dat mn broerjte en zusje nog erg klein waren (broertje is daar geboren).
Zelf heb ik een half jaar in Afrika gezeten. Dan is het verhaal ineens andersom, toen was ik diegene die wegging. Het leven ging in nederland door zonder mij, Mijn leven ging door in een heel ander land, dat voor het weer moeilijk voor te stellen was.
Het dagelijkse leven dat op zon moment niet synchroon loopt. In een ander land, met andere taal, gewoonten etc. Soms is het leuk dat je daardoor de mogelijkheid hebt om landen op een andere manier te bezoeken dan tijdens een vakantie, maar het maakt het ook niet makkelijk.
maandag 11 februari 2008 om 14:04
Onze zoon woont nu ruim 5 jaar in Ierland en ik blijf dit moeilijk vinden .
We zien hem gemiddeld vier keer per jaar en tussendoor mis ik hem gewoon .
Afscheid nemen elke keer als ik hem heb gezien blijft moeilijk .De tijd dat we samen zijn is erg fijn maar elke keer huil ik als ik afscheid heb genomen .
Ik doe dat meestal als ik alleen ben zodat hij het niet ziet .
Ben super blij hem te zien en super verdrierig daarna ,tja dat hoort erbij
We zien hem gemiddeld vier keer per jaar en tussendoor mis ik hem gewoon .
Afscheid nemen elke keer als ik hem heb gezien blijft moeilijk .De tijd dat we samen zijn is erg fijn maar elke keer huil ik als ik afscheid heb genomen .
Ik doe dat meestal als ik alleen ben zodat hij het niet ziet .
Ben super blij hem te zien en super verdrierig daarna ,tja dat hoort erbij
maandag 11 februari 2008 om 14:14
Mijn drie kinderen en hun partners wonen in het buitenland (4 à 5 uur reizen, enkele reis). Ik zie ze gemiddeld 1 keer in de twee maanden. Ik vind dat natuurlijk jammer, maar ik heb er zelf voor gekozen om hier te komen wonen, in de omgeving van mijn man en zijn werk, zijn kinderen en familie. Hoe ik daarmee omga? Tja, accepteren dat niet alles in het leven precies is zoals ik het het liefste zou willen, omdat dat nu eenmaal niet kan. Ik heb er vooraf goed over nagedacht, heb voor de best mogelijke oplossing gekozen en ondanks dat mijn kinderen zo ver af wonen, ben ik hier ontzettend gelukkig.
maandag 11 februari 2008 om 15:26
In mijn familie ben ik degene die in het buitenland woont. En alhoewel ik er zelf voor heb gekozen en ik er geen moeite meeheb, mis ikineeds mijn oders an broer onwijs na het lezen van deze reacties.
Ik woon niet ver van nederland vandaan, in Londen, en ga zo'n 4-5x per jaar naar NL. 1x per jaar komen mijn ouders en broer naar Londen. Zoals ik zei normaal heb ik er geen moeite mee maar heel af en toe schiet ik wel eens vol. Ik zou nu graag even bij mijn ouders willen zijn kopje koffie, lekker kletspraatje, even een knuffel.
Tja, dit is de keuze die ik heb gemaakt en mijn familie en ik zijn er aan gewend.
Ik woon niet ver van nederland vandaan, in Londen, en ga zo'n 4-5x per jaar naar NL. 1x per jaar komen mijn ouders en broer naar Londen. Zoals ik zei normaal heb ik er geen moeite mee maar heel af en toe schiet ik wel eens vol. Ik zou nu graag even bij mijn ouders willen zijn kopje koffie, lekker kletspraatje, even een knuffel.
Tja, dit is de keuze die ik heb gemaakt en mijn familie en ik zijn er aan gewend.
maandag 11 februari 2008 om 16:02
@ Reiger
Hij heeft een spaanse vriendin en we zijn er gemiddeld vijf keer per jaar .Meestal ondernemen we veel samen en praten heel veel .
Gaan veel als het weer het toelaat de natuur in .Echt fijn en ik ben er wel aangewend .Alleen afscheid nemen blijft moeilijk .Ook vind ik het jammer niet even elkaar te kunnen zien voor een bakkie en knuffel .Of even samen te shoppen
Hij heeft een spaanse vriendin en we zijn er gemiddeld vijf keer per jaar .Meestal ondernemen we veel samen en praten heel veel .
Gaan veel als het weer het toelaat de natuur in .Echt fijn en ik ben er wel aangewend .Alleen afscheid nemen blijft moeilijk .Ook vind ik het jammer niet even elkaar te kunnen zien voor een bakkie en knuffel .Of even samen te shoppen
maandag 11 februari 2008 om 20:31
Ik heb zelf een kleine 10 jaar in het buitenland gezeten (toenmalige al vaste partner achterna gegaan), toen ik nog eigenlijk wel vrij jong was, 22. Dus familie en vrienden 'achtergelaten' maar een super avontuur tegemoet gegaan. Het was tenslotte mijn toekomst, vond ik. Ik stond er helemaal niet bij stil wat voor impact het zou kunnen hebben op de achterban. Weet wel dat mijn vader er heel erg veel moeite mee heeft gehad (hoorde ik jaren later pas overigens). Maar goed, de upside was wel, dat iedereen die langs wilde komen ook meer dan welkom was, ook voor langere tijd. Nu was het maar een paar uur vliegen, dus dat scheelde en met de auto was ook geen enkel probleem.
Nu alweer enige jaren terug en heb de opgedane vriendenkring daar weer 'achtergelaten'. Alhoewel het contact uiteraard minder intensief is geworden, is het er nog steeds en houden we elkaar via telefoon, mail, msn op de hoogte. De basis voor de vriendschap die toen is gelegd is er nog steeds, gelukkig.
Alhoewel ik me goed realiseer dat niet iedereen er zo tegen aan kijkt; ik heb een aantal hele mooie (levens)ervaringen binnen een andere cultuur mogen meemaken met de daarbij behorende personen, zowel nationaal als internationaal. Die koester ik wel.
Nu alweer enige jaren terug en heb de opgedane vriendenkring daar weer 'achtergelaten'. Alhoewel het contact uiteraard minder intensief is geworden, is het er nog steeds en houden we elkaar via telefoon, mail, msn op de hoogte. De basis voor de vriendschap die toen is gelegd is er nog steeds, gelukkig.
Alhoewel ik me goed realiseer dat niet iedereen er zo tegen aan kijkt; ik heb een aantal hele mooie (levens)ervaringen binnen een andere cultuur mogen meemaken met de daarbij behorende personen, zowel nationaal als internationaal. Die koester ik wel.
dinsdag 12 februari 2008 om 17:22
quote:plompiedom schreef op 11 februari 2008 @ 16:02:
.Meestal ondernemen we veel samen en praten heel veel .
Gaan veel als het weer het toelaat de natuur in ..Ook vind ik het jammer niet even elkaar te kunnen zien voor een bakkie en knuffel .Of even samen te shoppenDus jullie praten veel en gaan samen wandelen in de natuur. Zijn je man en de vriendin van je zoon er dan ook bij? Als wij bij mijn kinderen op bezoek gaan, praten we eigenlijk alleen maar even bij. Ze hebben het heel druk en niet zoveel tijd. Wel ga ik een keertje per jaar wel shoppen met mijn dochter.
.Meestal ondernemen we veel samen en praten heel veel .
Gaan veel als het weer het toelaat de natuur in ..Ook vind ik het jammer niet even elkaar te kunnen zien voor een bakkie en knuffel .Of even samen te shoppenDus jullie praten veel en gaan samen wandelen in de natuur. Zijn je man en de vriendin van je zoon er dan ook bij? Als wij bij mijn kinderen op bezoek gaan, praten we eigenlijk alleen maar even bij. Ze hebben het heel druk en niet zoveel tijd. Wel ga ik een keertje per jaar wel shoppen met mijn dochter.
dinsdag 12 februari 2008 om 17:33
@ Reiger
Meestal hebben ze vrij,in ieder geval een paar dagen .Zijn vriendin en mijn man zijn er bij.Ook doe ik dingen alleen met hem,even shoppen ofzo ,maar meestal met zijn allen .Als hij hier komt is hij zonder vriendin en nemen wij een paar dagen vrij .Vind je het moeilijk om ver van je kinderen te wonen ?
Onze zoon heeft deze keuze gemaakt maar denk niet dat wij die keuze zouden kunnen maken . Dochter woont hier in de buurt
Meestal hebben ze vrij,in ieder geval een paar dagen .Zijn vriendin en mijn man zijn er bij.Ook doe ik dingen alleen met hem,even shoppen ofzo ,maar meestal met zijn allen .Als hij hier komt is hij zonder vriendin en nemen wij een paar dagen vrij .Vind je het moeilijk om ver van je kinderen te wonen ?
Onze zoon heeft deze keuze gemaakt maar denk niet dat wij die keuze zouden kunnen maken . Dochter woont hier in de buurt
dinsdag 12 februari 2008 om 19:00
Oh..
Ik word helemaal sip..
ik mis mijn zus... Ze woont in Brazilie.... samen met haar Braziliaanse man en kinderen. Ik vind het vreselijk... Soms is het ook leuk, het is een leuke vakantiebestemming...
De broer van mijn partner woont in de USA. We weten allebei hoe het voelt, maar het is wel lastig allebei familie in het buitenland te hebben. Het kost wat al die tickets
Mijn zus heeft weinig geld en ze moeten rondkomen van bijzonder weinig, de laatste keer dat ze in NL was is een jaar of 5 geleden. Ik ging altijd ieder jaar of 2 keer per jaar in het begin. Afgelopen november ben ik voor 5 weken geweest na elkaar 2 jaar niet gezien te hebben... als ik er aan denk schiet ik alweer vol... elkaar weer zien na zo'n lange tijd.. het voelt echt als.. als ik weet het niet, kan het niet omschrijven, het is zo fijn..
Ik mis haar gewoon. Ze heeft geen internet en woonde vooral in de middle of nowhere. Telefoneren kon alleen als ze mij belde vanuit een cel en ik terug kon bellen. Vorig jaar is er iets vreselijks gebeurd. Mijn zus is overvallen en gegijzeld in haar huis samen met haar kinderen. Een nachtmerrie.
Dan zit je hier en zij daar...
Daarbij is alles wat ze hadden gestolen en moest ze helemaal opnieuw beginnen... Ze leven nog , het belangrijkste! Maar toch, het leven gaat door en niets hebben is verschrikkelijk...
Inmiddels is ze verhuisd en woont ze op een plek meer in de bewoonde wereld en heeft ze zelfs een telefoon, zo fijn..... dat is weer het voordeel..
Mijn ouders gaan 2 x per jaar een week of 4, dat vinden ze fijn en mijn zus en gezin ook, mijn neefjes helemaal.
Afscheid nemen voelt altijd ondragelijk. Iedere keer als ik Rio Airport terug in loop zit ik op het zelfde bankje en breek ik. Dan huil ik zo hard en haat ik het dat de tijd weer voorbij is...
Nou ja, dit is een beetje mijn verhaal. Ik ga wel gelijk in mijn eigen ellende op, sorry
Vind het leuk om af en toe eens mee te schrijven, ik herken een hoop uit jullie postings.
Ik word helemaal sip..
ik mis mijn zus... Ze woont in Brazilie.... samen met haar Braziliaanse man en kinderen. Ik vind het vreselijk... Soms is het ook leuk, het is een leuke vakantiebestemming...
De broer van mijn partner woont in de USA. We weten allebei hoe het voelt, maar het is wel lastig allebei familie in het buitenland te hebben. Het kost wat al die tickets
Mijn zus heeft weinig geld en ze moeten rondkomen van bijzonder weinig, de laatste keer dat ze in NL was is een jaar of 5 geleden. Ik ging altijd ieder jaar of 2 keer per jaar in het begin. Afgelopen november ben ik voor 5 weken geweest na elkaar 2 jaar niet gezien te hebben... als ik er aan denk schiet ik alweer vol... elkaar weer zien na zo'n lange tijd.. het voelt echt als.. als ik weet het niet, kan het niet omschrijven, het is zo fijn..
Ik mis haar gewoon. Ze heeft geen internet en woonde vooral in de middle of nowhere. Telefoneren kon alleen als ze mij belde vanuit een cel en ik terug kon bellen. Vorig jaar is er iets vreselijks gebeurd. Mijn zus is overvallen en gegijzeld in haar huis samen met haar kinderen. Een nachtmerrie.
Dan zit je hier en zij daar...
Daarbij is alles wat ze hadden gestolen en moest ze helemaal opnieuw beginnen... Ze leven nog , het belangrijkste! Maar toch, het leven gaat door en niets hebben is verschrikkelijk...
Inmiddels is ze verhuisd en woont ze op een plek meer in de bewoonde wereld en heeft ze zelfs een telefoon, zo fijn..... dat is weer het voordeel..
Mijn ouders gaan 2 x per jaar een week of 4, dat vinden ze fijn en mijn zus en gezin ook, mijn neefjes helemaal.
Afscheid nemen voelt altijd ondragelijk. Iedere keer als ik Rio Airport terug in loop zit ik op het zelfde bankje en breek ik. Dan huil ik zo hard en haat ik het dat de tijd weer voorbij is...
Nou ja, dit is een beetje mijn verhaal. Ik ga wel gelijk in mijn eigen ellende op, sorry
Vind het leuk om af en toe eens mee te schrijven, ik herken een hoop uit jullie postings.
DTEEZ!
woensdag 13 februari 2008 om 10:09
Mijn ouders wonen in Spanje en eigenlijk mis ik hen niet heel erg. Daarnaast reizen ze ook over hele de wereld. Voor mij is het een kwestie van me erop instellen. Ik heb ze in november gezien en nu pas weer april. Mijn ouders wonen daar sinds mijn 20ste dus ik ben het wel gewend. Mocht er iets aan de hand zijn dan is het vliegtuig pakken zo gedaan..helaas is het soms wel jammer dat ik ze wat moeilijk kan bereiken. Nu zijn ze aan het rondreizen in Afrika en bellen is er niet bij. We hebben msn en e-mail. Natuurlijk mis ik ze weleens maar niet heel erg.
woensdag 13 februari 2008 om 10:21
de familie van mijn dochtertje woond verspreidt over de wereld. ik heb hun allemaal leren kennen via internet. (wondermiddel) die band is intussen zo close geworden dat ze speciaal voor ons overkomen naar Nederland om hier te komen logeren. (echt onwijs leuk)
we sturen elkaar foto's, zelf gemaakte (gekke) filmpjes zodat onze kinderen elkaar ook leren kennen. mijn zoontje chat ook met zijn aangenomen neefjes en nichtjes. uit een behoorlijk nare situatie is een onwijs leuke/sterke band gekomen met een familie die eigenlijk niets met mij te maken hadden...
ander verhaal zijn mijn ouders. ben een jaar geleden naar een dorp verhuist een uur rijden van mijn geboorteplek. nou is een uurtje niks, maar wel een berg met schoolgaande kids... ik mis mijn moeder zo erg!! het ff langswippen, je moet alles zo plannen voordat ik mijn ouders kan zien. we bellen en mailen ons suf (heb voor mijn moeder speciaal een comp gekocht en dr een speed cursus chatten gegeven)
de heimwee is wederzijds want mijn ouders hebben al plannen om ook deze kant op te komen wonen (ben zo blij!!)
we sturen elkaar foto's, zelf gemaakte (gekke) filmpjes zodat onze kinderen elkaar ook leren kennen. mijn zoontje chat ook met zijn aangenomen neefjes en nichtjes. uit een behoorlijk nare situatie is een onwijs leuke/sterke band gekomen met een familie die eigenlijk niets met mij te maken hadden...
ander verhaal zijn mijn ouders. ben een jaar geleden naar een dorp verhuist een uur rijden van mijn geboorteplek. nou is een uurtje niks, maar wel een berg met schoolgaande kids... ik mis mijn moeder zo erg!! het ff langswippen, je moet alles zo plannen voordat ik mijn ouders kan zien. we bellen en mailen ons suf (heb voor mijn moeder speciaal een comp gekocht en dr een speed cursus chatten gegeven)
de heimwee is wederzijds want mijn ouders hebben al plannen om ook deze kant op te komen wonen (ben zo blij!!)
woensdag 13 februari 2008 om 10:41
quote:plompiedom schreef op 12 februari 2008 @ 17:33:
@ Reiger
Meestal hebben ze vrij,in ieder geval een paar dagen .Zijn vriendin en mijn man zijn er bij.Ook doe ik dingen alleen met hem,even shoppen ofzo ,maar meestal met zijn allen .Als hij hier komt is hij zonder vriendin en nemen wij een paar dagen vrij .Vind je het moeilijk om ver van je kinderen te wonen ?
Het probleem is dat, als we er heen gaan, en we de laatste nieuwsjes besproken hebben, we eigenlijk niet zo goed meer weten wat me nog meer kunnen doen. Wat ik mis is vooral het geregled 'even' binnenwippen voor een praatje.
Onze zoon heeft deze keuze gemaakt maar denk niet dat wij die keuze zouden kunnen maken . Dochter woont hier in de buurt
Dit begrijp ik niet zo goed. Bedoel je dat jullie niet bij jullie zoon in de buurt kunnen gaan wonen omdat dan jullie dochter niet meer in de buurt zou wonen?
@ Reiger
Meestal hebben ze vrij,in ieder geval een paar dagen .Zijn vriendin en mijn man zijn er bij.Ook doe ik dingen alleen met hem,even shoppen ofzo ,maar meestal met zijn allen .Als hij hier komt is hij zonder vriendin en nemen wij een paar dagen vrij .Vind je het moeilijk om ver van je kinderen te wonen ?
Het probleem is dat, als we er heen gaan, en we de laatste nieuwsjes besproken hebben, we eigenlijk niet zo goed meer weten wat me nog meer kunnen doen. Wat ik mis is vooral het geregled 'even' binnenwippen voor een praatje.
Onze zoon heeft deze keuze gemaakt maar denk niet dat wij die keuze zouden kunnen maken . Dochter woont hier in de buurt
Dit begrijp ik niet zo goed. Bedoel je dat jullie niet bij jullie zoon in de buurt kunnen gaan wonen omdat dan jullie dochter niet meer in de buurt zou wonen?
woensdag 13 februari 2008 om 12:07
Hoi,
Niet alles gelezen maar incredible Belfast is maar 1.5 uur vliegen en met Aer lingus toch helemaal niet duur of zie ik het fout? Ik woon zelf in engeland en ga echt om de paar weken een weekendje naar nederland, dat zou toch ook te doen moeten zijn met Ierland of niet? Verder kan ik me wel heel goed voorstellen dat je je familie mist aangezien je niet zo maar even langs kunt wippen, want daar heb ik zelf ook wel af en toe last van.
Groetjes.
Niet alles gelezen maar incredible Belfast is maar 1.5 uur vliegen en met Aer lingus toch helemaal niet duur of zie ik het fout? Ik woon zelf in engeland en ga echt om de paar weken een weekendje naar nederland, dat zou toch ook te doen moeten zijn met Ierland of niet? Verder kan ik me wel heel goed voorstellen dat je je familie mist aangezien je niet zo maar even langs kunt wippen, want daar heb ik zelf ook wel af en toe last van.
Groetjes.
woensdag 13 februari 2008 om 13:05
Wow wat een verhalen! Een beetje gedeelde " smart" doet toch altijd wel weer goed vind ik. Wat leuk tulepje, dat je een hele familie zo hebt leren kennen via internet. Godzijdank dat dat bestaat, wat zouden we nog zonder moeten he? En wat een heftig verhaal van djoels, over wat je zus is overkomen. Lijkt me verschrikkelijk dat je op zo'n moment niet bij haar hebt kunnen zijn. En ook leuk om ff wat verhalen te horen van mensen die in de omgekeerde situatie zitten!
MarjanNH, natuurlijk is Belfast helemaal niet zo ver en is het best te doen om er regelmatig heen te gaan (daar bof ik dan weer mee!). Al zou ik om de paar weken er naartoe gaan echt niet redden, heb hier in Nederland tenslotte ook een leven met plannen en afspraken die vaak in het weekend moeten vallen. Daarbij heeft mijn broer ook nog weer een vriendin die in een ander land woont dus veel van zijn vrije dagen en weekenden gebruikt hij om naar haar toe te gaan. De afgelopen jaren is het door omstandigheden (mijn werk en ziekte van mijn moeder) er niet van gekomen om erg vaak naar hem toe te gaan, maar dat gaat nu wel veranderen en kunnen we elkaar gelukkig weer een paar keer per jaar zien. Maar op sommige momenten mis ik hem gewoon enorm, zoals afgelopen zaterdagavond als ik net van voetbal kom. Dat is gewoon echt ons ding samen en wilde ik dat hij erbij was geweest.
MarjanNH, natuurlijk is Belfast helemaal niet zo ver en is het best te doen om er regelmatig heen te gaan (daar bof ik dan weer mee!). Al zou ik om de paar weken er naartoe gaan echt niet redden, heb hier in Nederland tenslotte ook een leven met plannen en afspraken die vaak in het weekend moeten vallen. Daarbij heeft mijn broer ook nog weer een vriendin die in een ander land woont dus veel van zijn vrije dagen en weekenden gebruikt hij om naar haar toe te gaan. De afgelopen jaren is het door omstandigheden (mijn werk en ziekte van mijn moeder) er niet van gekomen om erg vaak naar hem toe te gaan, maar dat gaat nu wel veranderen en kunnen we elkaar gelukkig weer een paar keer per jaar zien. Maar op sommige momenten mis ik hem gewoon enorm, zoals afgelopen zaterdagavond als ik net van voetbal kom. Dat is gewoon echt ons ding samen en wilde ik dat hij erbij was geweest.
woensdag 13 februari 2008 om 14:51
Ik ben degene in het buitenland bij ons. Nu moet ik eerlijk zeggen dat ik nogal nuchter ben in zulke dingen. Ik mis mensen soms best wel, maar kan ook heel goed langere tijd zonder elkaar echt te zien.
En de momenten dat we samen zijn, zijn veel hechter en gezelliger dan dat halfuurtje dat we elkaar in NL elke dag ongeveer zagen. Ook mijn vriendenkring is uitgedund tot een klein groepje, maar als we elkaar nu zien, hebben we veel intenser contact dan we ooit in NL gehad hebben.
Mijn beste vriendin spreek ik zelfs vaker dan toen ik nog in NL woonde.
In mijn ogen is het een deel je eigen instelling, hoe ga je er mee om. Tulepje wijst erop dat ze een uur van haar ouders woont, maar dat je elkaar dan ook best weinig kunt zien. Dicht bij elkaar wonen is geen garantie dat je contact dan beter is of je elkaar meer ziet. Even koffie drinken zit er niet in als 1 van de partijen in het buitenland woont, maar je kunt wel even op de msn of met een email bijkletsen.
En bovendien, het is nu eenmaal zo. Dan moet je er toch ook het beste van maken?
En de momenten dat we samen zijn, zijn veel hechter en gezelliger dan dat halfuurtje dat we elkaar in NL elke dag ongeveer zagen. Ook mijn vriendenkring is uitgedund tot een klein groepje, maar als we elkaar nu zien, hebben we veel intenser contact dan we ooit in NL gehad hebben.
Mijn beste vriendin spreek ik zelfs vaker dan toen ik nog in NL woonde.
In mijn ogen is het een deel je eigen instelling, hoe ga je er mee om. Tulepje wijst erop dat ze een uur van haar ouders woont, maar dat je elkaar dan ook best weinig kunt zien. Dicht bij elkaar wonen is geen garantie dat je contact dan beter is of je elkaar meer ziet. Even koffie drinken zit er niet in als 1 van de partijen in het buitenland woont, maar je kunt wel even op de msn of met een email bijkletsen.
En bovendien, het is nu eenmaal zo. Dan moet je er toch ook het beste van maken?
