familie troubles

Mijn zus heeft een erg slechte relatie en de invloed die dat op de rest van de familie heeft begint me zo langzamerhand de keel uit te hangen. Ze is al jaren getrouwd en heeft 1 kind. In het begin was het allemaal rozegeur en maneschijn en zag ze ook niet 1 verkeerd ding aan haar vriend. Als wij haar wezen op dingen die volgens ons niet helemaal klopten werd dat gewoon opzij geschoven, ok het is haar leven dus als zij gelukkig is so what. Maar naarmate ze langer bijelkaar waren stapelden de problemen zich op. Hij was getrouwd geweest en had 1 kind die bij zijn ex is. Hij heeft het kind nog nooit gezien omdat hij daar geen behoefte aan heeft, wat genoeg zegt over hem. Wel moest er behoorlijk allimentatie betaald worden en ook had hij in zijn vorige leven een behoorlijke schuld opgebouwd die is afbetaald met het spaargeld van mijn zus. Nu vele jaren en 1 kind verder is het huwelijk dus niks meer. Ze praten nauwelijks tegen elkaar. Mijn zus is veranderd in een verbitterd mens die ziet dat anderen het zowel financieel als in de liefde het beter hebben als haar. Ze loopt er als een slons bij omdat ze wel wil dat haar kind niks tekort komt. Ik denk ook min of meer als goedmakertje want een leuk gezinsleven kan ze hem niet geven. Het kind is sowieso al de dupe want omdat ze het nergens over eens zijn, ook niet over de opvoeding, is hij vaak het middelpunt van vele ruzie's. Wat van de 1 mag verbiedt de ander en dat is iets wat een kind niet begrijpt. Ik zie hem dan ook veranderen van een lief en spontaan kind in een onuitstaanbaar joch. Hij speelt mensen tegen elkaar uit en is soms gewoon onhandelbaar en heeft totaal geen respect meer voor iemand. Dit alles heeft ook zo zijn weerslag op de rest van de familie. De familiedagen zoals Sinterklaas en Kerst zijn dus een jaarlijks terugkerende ellende. Zij en haar man zitten met chagerijnige gezichten erbij de rest loopt op de tenen omdat er gewoon een spanning voelbaar is. Mijn zus loopt steeds haar ellende te spuien maar verder komt het niet. Een scheiding durft ze om wat voor reden dan ook niet aan zodat deze situatie nu al jaren duurt en ook wel zal blijven duren. Het is haar leven maar ze verpest het leven van haar kind en het leven van haar ouders (door daar steeds te komen klagen) en anderen ook. Ik probeer me er van af te sluiten maar als ik met de feestdagen thuis wegblijf om haar valt dat bij de rest van de familie ook niet goed. Wel heb ik de neiging om het contact met haar te verbreken. De negativiteit van haar op alles en iedereen kan ik niet meer aan en het doet me pijn om te zien hoe haar kind van deze situatie de dupe wordt. Wie heeft iets dergelijks meegemaakt en hoe ben je er mee omgegaan?

Ik heb haar gezegd dat ze met zeuren niks oplost en als ze geen actie onderneemt de situatie blijft voortduren en ik er daarom verder van haar niks meer over wil horen. Wel komt ze er nog steeds mee bij mijn ouders die er dan op hun beurt weer met mij over beginnen, zij moeten hun verhaal ook kwijt, dat begrijp ik wel. Het is inderdaad het kind waar ik moeite mee heb. Ik neem hem nu nog geregeld een dagje mee naar pretpark oid om even uit de ellende thuis te zijn. Maar ik denk als ik de banden met haar en haar man verbreek ik haar zoontje ook niet meer mee krijg. Ze heeft wel eens gezegd niet te gaan scheiden omdat het kind dan de stempel krijgt als kind van gescheiden ouders. Maar welke stempel ze nu zelf op haar kind drukt heeft ze niet door.

BGB daar heb ik wel al aan gedacht. Maar als gezin van zus niet uitgenodigd wordt betekent dit dat neefje beide dagen met alleen zijn "gezellige" ouders door moet brengen. Het jochie geniet er juist van als iedereen bij elkaar is en dat er ook eens op een normale manier tegen elkaar gepraat wordt en niet zoals thuis met alleen maar gesnauw en gescheld. Het liefst nam ik hem één dag mee om iets leuks met hem te doen zodat hij even uit de ellende thuis is. Ik heb dat al eens eerder geprobeerd maar op feestdagen hoort hij "gezellig" bij pappa en mamma te zijn.