Relaties
alle pijlers
ga ik vreemd?
maandag 25 april 2011 om 11:21
Sinds 5 jaar werk ik dagelijks samen met een collega waar ik een zwak voor heb. Het is wederzijds. In het begin heeft hij mij (erg duidelijk) proberen te versieren en ik heb hem toen gezegd dat ik gelukkig met mijn vriend was en daarom geen interesse had.
In deze 5 jaar zijn er veel dingen gebeurd. Ik woon nu met mijn vriend en hebben een zoon samen. We hebben een hele goede relatie met mijn vriend die er 100% voor me is. Al is het leven moeilijk en is er veel minder sexuele spanning. (deels omdat ik aan die andere man denk maar vooral om economische en gezondheids problemen etc.)
Die collega is een goede vriend van me geworden, en we kennen elkaar heel goed. Er zijn verschillende dingen gebeurt waar ik niet trots op ben: 4 jaar geleden tijdens een feestje hebben we gekust. Ik had dikke problemen met mijn vriend op dat moment (o.a.omdat mijn vriend erg jaloers op deze collega was en we grote ruzie om hem gehad hebben. Een ander meisje was verliefd op mijn vriend en had hem gekust, een paar weken daarvoor. Ik had dit hem vergeven: ik wist dat hij van mij hield en ben niet jaloers. Hij heeft me toen heel duidelijk gemaakt dat hij niet snapte dat ik hem had vergeven, dat ie heel blij was maar dat hij dat niet zou hebben gedaan).
Ik had toen besloten samen met die collega die ook een vriendin had om het mijn vriend niet te vertellen. Iets wat ik ontzettend moeilijk vond, en zelfsnachtmerries heb gehad. Ik ben trouwens nooit vreemd gegaan, op die ene keer na. Met mijn vriend ging het veel beter, hadden onze probemen opgelost en heb veel maanden alleen oog voor mijn vriend gehad.
Een paar maanden geleden, stuurde die collega een berichtje dat ie met me wou afspreken, bij hem thuis. Ik zei okay, maar vroeg hem waarom bij hem thuis (ik heb dit altijd vermijd voor respect voor mijn vriend).Hij zei toen dat hij me ontzettend begeerde, dat ik in zijn dromen naast hem lag, dat het fout is maar dat ie met me naar bed wou. Ik heb hem dit gewijgerd, dat ik te veel van mijn vriend en zoon hou. Hij vroeg me of we dit konden vergeten, dat ie ontzettend geil was, maar dat ik gewoon een goede vriendin van hem ben. Ik zei dat het okay was, maar dat ik niet wou dat hij me ooit weer zoiets zou vragen, omdat ik heem geen sex kan geven, omdat ik voor mijn vriend en zoon kies. Al moet ik zeggen dat het oude gevoel voor mijn collega weer helemaal boven kwam. Een paar dagen daarna ben ik erg boos geworden omdat ik in een mailtje voor het werk hem een opmerking had gemaakt dat hij duidelijk en eerlijk moest zijn dat ik niet bijt (binnen het context, was het een heel normale opmerking). Hij schreef me terug dat ik hem mocht bijten waar en wanneer ik wou. Ik werd toen echt boos en heb een mail gestuurd dat hij me echt niet kende, dat ie een klootzak leek die alleen maar aan sex denkt. Hij zei me toen dat hij het niet zo had bedoelt. Een paar weken hebben we alleen profesioneel contact gehad maar nu kunnen we weer goed opschieten.
Dit weekend belde hij me (voor iets voor het werk), ik was zonder vriend en zoon, en we zouden afspreken om iets bij te praten. Hij vroeg me of we daarna samen een film zouden kunnen kijken en avond eten. Ik werd super nerveus. Opzich vind ik (en mijn vriend) het niet gevaarlijk om zo een soort plan met een mannelijke vriend te doen, maar niet met deze vriend. Ik heb hem toen gezegd dat dat geen goed idee is, dat ik niet tegen mijn vriend wou liegen (van hem mag ik hem niet mee naar huis nemen, omdat hij hem helemaal niet mag omdat hij zegt dat deze collega mij leuk vind). De collega zei toen dat ie moe was, en dat we het op het bedrijf zouden bespreken, hij wou niet meer afspreken.
Ik weet dat deze relatie met mijn collega fout is, maar ik voel me niet sterk genoeg om er verandering in te brengen. Ik vind hem sinds 5 jaar al ontzettend leuk, en er is een ontzettend sterke sexuele aantrekkingskracht tussen ons. Daarnaast hou ik echt van mijn vriend met wie ik al 10 ben, maar heb het gevoel dat het gewoon twee hele andere gevoelens zijn: liefde en sexuele aantrekkingskracht( en een vriendschap). Ik doe nu niks met dit gevoel. Ik weet dat als ik had ingestemd om die film bij mij thuis te kijken, ik sex met hem had kunnen hebben. Ik heb nee gezegd, maar die collega weet dat ik een zwak voor hem heb, en blijft het maar proberen. Ik doe niks, maar blijf een zwak voor hem hebben.
Daarnaast weet ik niet of ik het mijn vriend moet vertellen: ik weet dat ik voor hem kies, en ik zal hem ontzettend veel pijn doen als ie weet dat ik 5 jaar een zwak heb gehad voor die collega. (hij was 4 jaar geleden zo jaloers op die collega dat hij me vroeg een andere baan te zoeken. Nu vertel ik alleen het noodzakelijke over deze collega, want mijn vriend zou gek worden, en mijn vriend vertrouwd me nu wel 100%).
Is het beste een andere baan te zoeken?
In deze 5 jaar zijn er veel dingen gebeurd. Ik woon nu met mijn vriend en hebben een zoon samen. We hebben een hele goede relatie met mijn vriend die er 100% voor me is. Al is het leven moeilijk en is er veel minder sexuele spanning. (deels omdat ik aan die andere man denk maar vooral om economische en gezondheids problemen etc.)
Die collega is een goede vriend van me geworden, en we kennen elkaar heel goed. Er zijn verschillende dingen gebeurt waar ik niet trots op ben: 4 jaar geleden tijdens een feestje hebben we gekust. Ik had dikke problemen met mijn vriend op dat moment (o.a.omdat mijn vriend erg jaloers op deze collega was en we grote ruzie om hem gehad hebben. Een ander meisje was verliefd op mijn vriend en had hem gekust, een paar weken daarvoor. Ik had dit hem vergeven: ik wist dat hij van mij hield en ben niet jaloers. Hij heeft me toen heel duidelijk gemaakt dat hij niet snapte dat ik hem had vergeven, dat ie heel blij was maar dat hij dat niet zou hebben gedaan).
Ik had toen besloten samen met die collega die ook een vriendin had om het mijn vriend niet te vertellen. Iets wat ik ontzettend moeilijk vond, en zelfsnachtmerries heb gehad. Ik ben trouwens nooit vreemd gegaan, op die ene keer na. Met mijn vriend ging het veel beter, hadden onze probemen opgelost en heb veel maanden alleen oog voor mijn vriend gehad.
Een paar maanden geleden, stuurde die collega een berichtje dat ie met me wou afspreken, bij hem thuis. Ik zei okay, maar vroeg hem waarom bij hem thuis (ik heb dit altijd vermijd voor respect voor mijn vriend).Hij zei toen dat hij me ontzettend begeerde, dat ik in zijn dromen naast hem lag, dat het fout is maar dat ie met me naar bed wou. Ik heb hem dit gewijgerd, dat ik te veel van mijn vriend en zoon hou. Hij vroeg me of we dit konden vergeten, dat ie ontzettend geil was, maar dat ik gewoon een goede vriendin van hem ben. Ik zei dat het okay was, maar dat ik niet wou dat hij me ooit weer zoiets zou vragen, omdat ik heem geen sex kan geven, omdat ik voor mijn vriend en zoon kies. Al moet ik zeggen dat het oude gevoel voor mijn collega weer helemaal boven kwam. Een paar dagen daarna ben ik erg boos geworden omdat ik in een mailtje voor het werk hem een opmerking had gemaakt dat hij duidelijk en eerlijk moest zijn dat ik niet bijt (binnen het context, was het een heel normale opmerking). Hij schreef me terug dat ik hem mocht bijten waar en wanneer ik wou. Ik werd toen echt boos en heb een mail gestuurd dat hij me echt niet kende, dat ie een klootzak leek die alleen maar aan sex denkt. Hij zei me toen dat hij het niet zo had bedoelt. Een paar weken hebben we alleen profesioneel contact gehad maar nu kunnen we weer goed opschieten.
Dit weekend belde hij me (voor iets voor het werk), ik was zonder vriend en zoon, en we zouden afspreken om iets bij te praten. Hij vroeg me of we daarna samen een film zouden kunnen kijken en avond eten. Ik werd super nerveus. Opzich vind ik (en mijn vriend) het niet gevaarlijk om zo een soort plan met een mannelijke vriend te doen, maar niet met deze vriend. Ik heb hem toen gezegd dat dat geen goed idee is, dat ik niet tegen mijn vriend wou liegen (van hem mag ik hem niet mee naar huis nemen, omdat hij hem helemaal niet mag omdat hij zegt dat deze collega mij leuk vind). De collega zei toen dat ie moe was, en dat we het op het bedrijf zouden bespreken, hij wou niet meer afspreken.
Ik weet dat deze relatie met mijn collega fout is, maar ik voel me niet sterk genoeg om er verandering in te brengen. Ik vind hem sinds 5 jaar al ontzettend leuk, en er is een ontzettend sterke sexuele aantrekkingskracht tussen ons. Daarnaast hou ik echt van mijn vriend met wie ik al 10 ben, maar heb het gevoel dat het gewoon twee hele andere gevoelens zijn: liefde en sexuele aantrekkingskracht( en een vriendschap). Ik doe nu niks met dit gevoel. Ik weet dat als ik had ingestemd om die film bij mij thuis te kijken, ik sex met hem had kunnen hebben. Ik heb nee gezegd, maar die collega weet dat ik een zwak voor hem heb, en blijft het maar proberen. Ik doe niks, maar blijf een zwak voor hem hebben.
Daarnaast weet ik niet of ik het mijn vriend moet vertellen: ik weet dat ik voor hem kies, en ik zal hem ontzettend veel pijn doen als ie weet dat ik 5 jaar een zwak heb gehad voor die collega. (hij was 4 jaar geleden zo jaloers op die collega dat hij me vroeg een andere baan te zoeken. Nu vertel ik alleen het noodzakelijke over deze collega, want mijn vriend zou gek worden, en mijn vriend vertrouwd me nu wel 100%).
Is het beste een andere baan te zoeken?
dinsdag 26 april 2011 om 19:28
quote:liselore schreef op 25 april 2011 @ 14:07:
Ik lees het hier wel vaker dat er jaloezie gemist wordt. Dat het blijkbaar spannend en fijn is als je angst hebt om de ander te verliezen. Ik snap daar dus echt helemaal niets van.
?
Toen mijn vriend het uitmaakte die ene keer, werd ik meteen hardstikke gek. Ik voelde me helemaal ziek worden, en daar was ook echt niks leuks van. Dat is het idiote van dit gevoel. En kan begrijpen dat het heel vaag is als je zoiets nognooit gebeurt is. Als ik alleen maar denk aanmijn vriend echt kwijt te raken, word ik misselijk. En ik weet dat hij niet te lief was ( was een manier van praten) want hij zal me verlaten als ik vreemd zou gaan.
Ik heb het gevoel dat men hier denkt dat ik of heel vaag/raar ben, dom of zielig. Wat ik hier boven schreef over de jaloerzie zijn vage gedachten die ik "slecht "heb verwoord om mijn onbewuste motivaties te beschrijven, en weet niet eens of dit echt zo is.
Misschien is het de taal probleem maar door veel reacties heb ik het gevoel dat ik mijn situatie niet goed beschreven heb:
ik heb een erg goede relatie (ik heb problemen maar ik heb ook nooit beweerd dat mijn relatie perfect is) en dat geflirt is alleen op hele concrete momenten. Mijn man weet haast alles van me en kent me beter dan ik mezelf ken. Ik ben al 10 jaar samen met mijn vriend en we hebben van alles samen beleefd sinds erg jong, ik heb mijn vaderland, familie, vrienden achtegelaten om samen met hem een toekomst optebouwen en ben gelukkig met hem, en heb hier nooit spijt van gehad. We kunnen urenlang over van alles praten, zonder ons te vervelen of zonder gespreksstof te zitten. Mijn vriend is erg trots op me, omdat hij weet wat ik heb moeten doen om bij hem te zijn.
Die collega is een erg goede vriend van me, zo een klootzak is hij ook weer niet en ik denk niet dat ie alleen sex zoekt. Dat zoenen, het zeggen dat ie mij leuk vind, berichtje sturen dat ie met me naar bed wil en dat ie alleen met mij een avondje samen wil zijn, waren 5 concrete momenten in een dagelijkse gezonde vriendschappelijke relatie van 5 jaar (niemand op ons werk vind onze relatie ongepast en denkt dat we aan het flirten zijn, omdat het heel subtiel gebeurt). We zitten elkaar haast nooit optegeilen op die 5 momenten na dan. Diie 5 lange jaren ben ik niet continue verliefd op hem geweest, ik durf zelfs te zeggen dat ik voornamelijk verliefd ben geweest op mijn vriend, maar op concrete momenten kwam dat van die collega weer aanwaaien (aantrekkingskracht, verliefdheidsgevoel). Toen hij me zei twee maanden geleden met me naar bed te willen gaan, had ik dat echt niet verwacht, de maanden (haast jaren) daarvoor was er helemaal geen sexuele spanning, en was het gewoon een normale gezonde vriendschaap. Ik was helemaal in de wolken met mijn zoontje en dacht niet aan flirten met andere mannen sinds dat zoenen (4 jaar geleden!!).
Hij schaamde zich en zei me dat hij in de war was, dat hij de laatste tijd zo graag bij mij wou zijn, hij kon me niet uit zijn hoofd halen, maar dat hij wist dat het onmogelijk was omdat ik gelukkig was bij mijn vriend en zoon. Het is dus niet alleen sex, hij wilde meer dan dat, hij wil mij hebben. En voor mij is het ook niet alleen de sexuele spanning, maar dat hij mij wil hebben. We hebben elkaar in die tijd een beetje vermeden. Hij heeft me later gezegd dat het niet goed met hem ging, dat hij echt in de war was etc. etc.Dat hij mijn relatie respecteerd en wil dat ik gelukkig ben. Ik heb gezegd dat ik het zal vergeten, dat ik de enige ben die verantwoordelijk heeft met mijjn vriend en kind, hij niet. Maar dat hij me toch ontzettend veel pijn had kunnen doen als ik zwakker was geweest, omdat ik niet vriend niet wil verliezen of bedriegen. En vroeg hem zoiets me niet meer te doen. Ik ben dus duidelijk met hem maar laat ook zien dat ik die collega 100% vertrouw, zijn vriendschap wil hebben (omdat ik super eerlijk tegen hem ben).
Zo een klootzak ik hij niet, al twijfel ik nu wel omdat hij niet gestopt is. (na dat zoenen was hij wel "echt" gestopt, probeerde me buiten het werk te ontwijken maar met de tijd kwam daar een verandering in en werden we steeds betere vrienden, op een normale manier): door me te vragen een avond film te kijken alleen thuis, en dat berichtje van bijten (wat ik erg respectloos vond).
Als ik er wat van zou zeggen, zal hij me zeggen dat ik spoken zie, hij probeerd me niet meer te versieren. Wat is er mis aan dat twee vrienden een film samen kijken, en dat van dat bijten was een slecht grapje.
Daarom post ik hier, om de moed en de wijsheid te vinden om een eind te maken aan dit verhaal omdat ik me slecht voel.
Ik lees het hier wel vaker dat er jaloezie gemist wordt. Dat het blijkbaar spannend en fijn is als je angst hebt om de ander te verliezen. Ik snap daar dus echt helemaal niets van.
?
Toen mijn vriend het uitmaakte die ene keer, werd ik meteen hardstikke gek. Ik voelde me helemaal ziek worden, en daar was ook echt niks leuks van. Dat is het idiote van dit gevoel. En kan begrijpen dat het heel vaag is als je zoiets nognooit gebeurt is. Als ik alleen maar denk aanmijn vriend echt kwijt te raken, word ik misselijk. En ik weet dat hij niet te lief was ( was een manier van praten) want hij zal me verlaten als ik vreemd zou gaan.
Ik heb het gevoel dat men hier denkt dat ik of heel vaag/raar ben, dom of zielig. Wat ik hier boven schreef over de jaloerzie zijn vage gedachten die ik "slecht "heb verwoord om mijn onbewuste motivaties te beschrijven, en weet niet eens of dit echt zo is.
Misschien is het de taal probleem maar door veel reacties heb ik het gevoel dat ik mijn situatie niet goed beschreven heb:
ik heb een erg goede relatie (ik heb problemen maar ik heb ook nooit beweerd dat mijn relatie perfect is) en dat geflirt is alleen op hele concrete momenten. Mijn man weet haast alles van me en kent me beter dan ik mezelf ken. Ik ben al 10 jaar samen met mijn vriend en we hebben van alles samen beleefd sinds erg jong, ik heb mijn vaderland, familie, vrienden achtegelaten om samen met hem een toekomst optebouwen en ben gelukkig met hem, en heb hier nooit spijt van gehad. We kunnen urenlang over van alles praten, zonder ons te vervelen of zonder gespreksstof te zitten. Mijn vriend is erg trots op me, omdat hij weet wat ik heb moeten doen om bij hem te zijn.
Die collega is een erg goede vriend van me, zo een klootzak is hij ook weer niet en ik denk niet dat ie alleen sex zoekt. Dat zoenen, het zeggen dat ie mij leuk vind, berichtje sturen dat ie met me naar bed wil en dat ie alleen met mij een avondje samen wil zijn, waren 5 concrete momenten in een dagelijkse gezonde vriendschappelijke relatie van 5 jaar (niemand op ons werk vind onze relatie ongepast en denkt dat we aan het flirten zijn, omdat het heel subtiel gebeurt). We zitten elkaar haast nooit optegeilen op die 5 momenten na dan. Diie 5 lange jaren ben ik niet continue verliefd op hem geweest, ik durf zelfs te zeggen dat ik voornamelijk verliefd ben geweest op mijn vriend, maar op concrete momenten kwam dat van die collega weer aanwaaien (aantrekkingskracht, verliefdheidsgevoel). Toen hij me zei twee maanden geleden met me naar bed te willen gaan, had ik dat echt niet verwacht, de maanden (haast jaren) daarvoor was er helemaal geen sexuele spanning, en was het gewoon een normale gezonde vriendschaap. Ik was helemaal in de wolken met mijn zoontje en dacht niet aan flirten met andere mannen sinds dat zoenen (4 jaar geleden!!).
Hij schaamde zich en zei me dat hij in de war was, dat hij de laatste tijd zo graag bij mij wou zijn, hij kon me niet uit zijn hoofd halen, maar dat hij wist dat het onmogelijk was omdat ik gelukkig was bij mijn vriend en zoon. Het is dus niet alleen sex, hij wilde meer dan dat, hij wil mij hebben. En voor mij is het ook niet alleen de sexuele spanning, maar dat hij mij wil hebben. We hebben elkaar in die tijd een beetje vermeden. Hij heeft me later gezegd dat het niet goed met hem ging, dat hij echt in de war was etc. etc.Dat hij mijn relatie respecteerd en wil dat ik gelukkig ben. Ik heb gezegd dat ik het zal vergeten, dat ik de enige ben die verantwoordelijk heeft met mijjn vriend en kind, hij niet. Maar dat hij me toch ontzettend veel pijn had kunnen doen als ik zwakker was geweest, omdat ik niet vriend niet wil verliezen of bedriegen. En vroeg hem zoiets me niet meer te doen. Ik ben dus duidelijk met hem maar laat ook zien dat ik die collega 100% vertrouw, zijn vriendschap wil hebben (omdat ik super eerlijk tegen hem ben).
Zo een klootzak ik hij niet, al twijfel ik nu wel omdat hij niet gestopt is. (na dat zoenen was hij wel "echt" gestopt, probeerde me buiten het werk te ontwijken maar met de tijd kwam daar een verandering in en werden we steeds betere vrienden, op een normale manier): door me te vragen een avond film te kijken alleen thuis, en dat berichtje van bijten (wat ik erg respectloos vond).
Als ik er wat van zou zeggen, zal hij me zeggen dat ik spoken zie, hij probeerd me niet meer te versieren. Wat is er mis aan dat twee vrienden een film samen kijken, en dat van dat bijten was een slecht grapje.
Daarom post ik hier, om de moed en de wijsheid te vinden om een eind te maken aan dit verhaal omdat ik me slecht voel.
dinsdag 26 april 2011 om 20:41
quote:Dreamglasses schreef op 26 april 2011 @ 17:17:
Fysiek ga je niet vreemd, mentaal en emotioneel gezien bevind je je op het randje.
Ik denk ook dat je die jongen gemakkelijk uit je hoofd krijgt als je een andere baan zal zoeken of overplaatsing op een andere afdeling binnen het bedrijf (indien mogelijk). Je bent niet verliefd op hem, maar geniet wel van de het feit dat ieand anders jou ook aantrekkelijk vindt. Alleen begint het behoorlijk op het randje te komen en wordt je nerveus, etc.
Als je geen gezeik wilt en je leven wat meer op orde wilt hebben, is het beter om die collega zo min mogelijk te zien.
Daarnaast misschien wat meer richten op zelfontplooiing in de vorm van een hobby of opleiding. Want ik denk dat er ook e.e.a. schort aan je zelfvertrouwen. Vraag is hoe dat precies komt.... Aan jou om verder uit te zoeken...
Ik zou jouw vriend dit alles trouwens wel besparen. Je komt nu eenmaal wel eens mensen tegen in je omgeving waarbij je een sexuele spanning voelt. Wil niet zeggen dat er dan iets grondig mis is met je relatie.
Amen, niet s aan toe te voegen.
Vooral iets doen aan het zelfvertrouwen, niet anderen nodig hebben in deze mate om je goed te voelen. (beetje is normaal en menselijk denk ik)
Fysiek ga je niet vreemd, mentaal en emotioneel gezien bevind je je op het randje.
Ik denk ook dat je die jongen gemakkelijk uit je hoofd krijgt als je een andere baan zal zoeken of overplaatsing op een andere afdeling binnen het bedrijf (indien mogelijk). Je bent niet verliefd op hem, maar geniet wel van de het feit dat ieand anders jou ook aantrekkelijk vindt. Alleen begint het behoorlijk op het randje te komen en wordt je nerveus, etc.
Als je geen gezeik wilt en je leven wat meer op orde wilt hebben, is het beter om die collega zo min mogelijk te zien.
Daarnaast misschien wat meer richten op zelfontplooiing in de vorm van een hobby of opleiding. Want ik denk dat er ook e.e.a. schort aan je zelfvertrouwen. Vraag is hoe dat precies komt.... Aan jou om verder uit te zoeken...
Ik zou jouw vriend dit alles trouwens wel besparen. Je komt nu eenmaal wel eens mensen tegen in je omgeving waarbij je een sexuele spanning voelt. Wil niet zeggen dat er dan iets grondig mis is met je relatie.
Amen, niet s aan toe te voegen.
Vooral iets doen aan het zelfvertrouwen, niet anderen nodig hebben in deze mate om je goed te voelen. (beetje is normaal en menselijk denk ik)
Je bent zelf een theepot
dinsdag 26 april 2011 om 21:31
quote:elsaelsa schreef op 26 april 2011 @ 19:28:
[...]
Ok, dat maakt het iets duidelijker. We voelen allemaal wel eens iets voor een ander tijdens een relatie. Meestal is dat niet ernstig voor de relatie en is het even een momentje om stil te staan bij wat je wilt en of je nog steeds van je partner houdt en seksueel aangetrokken wordt door je partner.
Je stelt daar een grens op en zonder al te veel moeite lukt het je dat niet verder te laten ontwikkelen en die grens te handhaven.
Jij merkt nu, bijtijds nog, op dat de goede collega a.k.a. goede vriend die grens voorbij probeert te gaan. Omdat jullie zo'n goede band altijd gehad hebben is die grens lastiger aan te geven omdat in een vriendschapsband er een zekere mate van intimiteit is in woorden, gevoel en aanraking.
Echter jij merkt dat die grens 1 keer duidelijk werd overschreden toen collega jou zei meer van jou te willen. Jij hebt dit afgekapt maar je merkt dat er toch bepaalde dingen gebeuren die verder gaan dan vriendschap en die collega bewust of onbewust doet.
Vervolgens merk je dat je daar wel gevoelig voor bent. Je vindt het prettig om begeerd te worden, dat hebben wel allemaal wel, maar je merkt dat je daardoor wel gevoelig wordt voor zijn acties, en dat moet je echt zien te voorkomen en aanpakken. De één is daar gevoeliger voor dan de ander. En daar liggen inderdaad vaak onbewuste motieven van jezelf achter.
De redenen waarom je daar gevoelig voor bent zijn bijvoorbeeld de extra spanning dat je je weer geliefd voelt zoals in een jonge verliefdheid. Dat iemand jou wil en dat je nog steeds goed in de markt ligt. Kortom jouw zekerheid krijgt een compliment, je krijgt aandacht en extra gezelligheid etc. Maar die zekerheid en aandacht zou je niet nodig moeten hebben. Probeer inderdaad nog meer te ontrafelen wat het is wat jou zo aantrekt in het flirten.
En bedenk wat je te verliezen hebt.
Dus ga verder op de weg die je nu bent ingeslagen door onder woorden proberen te brengen wat er aan de hand is. Wat het met jouw gevoelens doet. Met de gevoelens van je partner als deze er achter komt en met jou als het escaleert.
Zoals voor ogen krijgen dat deze goede vriend en collega geen goede vriend meer is. Hij gaat te ver en probeert jouw relatie kapot te maken ook al geef je de grenzen aan. Maar eigenlijk is dat ook niet helemaal zijn schuld want jij staat het toe omdat je er gevoelig voor bent. Dus probeer er minder gevoelig voor te zijn. Probeer meer en meer de dingen in het juiste perspectief te plaatsen. Zoals niet alleen meer bij hem thuis zijn. Geen dingen doen die bij jezelf vraagtekens oproepen of er meer is of niet. En neem ook in andere dingen wat meer afstand.
Vraag ook jezelf af of het niet verstandig is om er toch met je vriend over te praten. Omdat dat jou wel dwingt om afstand te nemen. Kijk of je in je eigen relatie nog dingen kan verbeteren die je mist of accepteer ze meer.
Succes.
[...]
Ok, dat maakt het iets duidelijker. We voelen allemaal wel eens iets voor een ander tijdens een relatie. Meestal is dat niet ernstig voor de relatie en is het even een momentje om stil te staan bij wat je wilt en of je nog steeds van je partner houdt en seksueel aangetrokken wordt door je partner.
Je stelt daar een grens op en zonder al te veel moeite lukt het je dat niet verder te laten ontwikkelen en die grens te handhaven.
Jij merkt nu, bijtijds nog, op dat de goede collega a.k.a. goede vriend die grens voorbij probeert te gaan. Omdat jullie zo'n goede band altijd gehad hebben is die grens lastiger aan te geven omdat in een vriendschapsband er een zekere mate van intimiteit is in woorden, gevoel en aanraking.
Echter jij merkt dat die grens 1 keer duidelijk werd overschreden toen collega jou zei meer van jou te willen. Jij hebt dit afgekapt maar je merkt dat er toch bepaalde dingen gebeuren die verder gaan dan vriendschap en die collega bewust of onbewust doet.
Vervolgens merk je dat je daar wel gevoelig voor bent. Je vindt het prettig om begeerd te worden, dat hebben wel allemaal wel, maar je merkt dat je daardoor wel gevoelig wordt voor zijn acties, en dat moet je echt zien te voorkomen en aanpakken. De één is daar gevoeliger voor dan de ander. En daar liggen inderdaad vaak onbewuste motieven van jezelf achter.
De redenen waarom je daar gevoelig voor bent zijn bijvoorbeeld de extra spanning dat je je weer geliefd voelt zoals in een jonge verliefdheid. Dat iemand jou wil en dat je nog steeds goed in de markt ligt. Kortom jouw zekerheid krijgt een compliment, je krijgt aandacht en extra gezelligheid etc. Maar die zekerheid en aandacht zou je niet nodig moeten hebben. Probeer inderdaad nog meer te ontrafelen wat het is wat jou zo aantrekt in het flirten.
En bedenk wat je te verliezen hebt.
Dus ga verder op de weg die je nu bent ingeslagen door onder woorden proberen te brengen wat er aan de hand is. Wat het met jouw gevoelens doet. Met de gevoelens van je partner als deze er achter komt en met jou als het escaleert.
Zoals voor ogen krijgen dat deze goede vriend en collega geen goede vriend meer is. Hij gaat te ver en probeert jouw relatie kapot te maken ook al geef je de grenzen aan. Maar eigenlijk is dat ook niet helemaal zijn schuld want jij staat het toe omdat je er gevoelig voor bent. Dus probeer er minder gevoelig voor te zijn. Probeer meer en meer de dingen in het juiste perspectief te plaatsen. Zoals niet alleen meer bij hem thuis zijn. Geen dingen doen die bij jezelf vraagtekens oproepen of er meer is of niet. En neem ook in andere dingen wat meer afstand.
Vraag ook jezelf af of het niet verstandig is om er toch met je vriend over te praten. Omdat dat jou wel dwingt om afstand te nemen. Kijk of je in je eigen relatie nog dingen kan verbeteren die je mist of accepteer ze meer.
Succes.
dinsdag 26 april 2011 om 22:29
woensdag 27 april 2011 om 08:22
quote:Dreamglasses schreef op 26 april 2011 @ 17:17:
Fysiek ga je niet vreemd, mentaal en emotioneel gezien bevind je je op het randje.
Ik denk ook dat je die jongen gemakkelijk uit je hoofd krijgt als je een andere baan zal zoeken of overplaatsing op een andere afdeling binnen het bedrijf (indien mogelijk). Je bent niet verliefd op hem, maar geniet wel van de het feit dat ieand anders jou ook aantrekkelijk vindt. Alleen begint het behoorlijk op het randje te komen en wordt je nerveus, etc.
Als je geen gezeik wilt en je leven wat meer op orde wilt hebben, is het beter om die collega zo min mogelijk te zien.
Daarnaast misschien wat meer richten op zelfontplooiing in de vorm van een hobby of opleiding. Want ik denk dat er ook e.e.a. schort aan je zelfvertrouwen. Vraag is hoe dat precies komt.... Aan jou om verder uit te zoeken...
Ik zou jouw vriend dit alles trouwens wel besparen. Je komt nu eenmaal wel eens mensen tegen in je omgeving waarbij je een sexuele spanning voelt. Wil niet zeggen dat er dan iets grondig mis is met je relatie.quote:Madhe schreef op 26 april 2011 @ 17:28:
[...]
Als haar partner zoenen niet vreemdgaan vind, dan is ze niet vreemdgegaan (fysiek). Op alle overige punten iig wel. En als die spanning al 4 jaar speelt vind ik dat je vriend het recht heeft om te weten dat je geiligheid ook al 4 jaar mede door anderen in stand wordt gehouden.
En het zich nog afvragen ook. Sommige mensen komen echt uit een ei.
Nu ja, dat je na 10 jaar relatie op het randje komt....
Zo zie ik het een beetje. Er komen nu eenmaal wel eens andere mensen in je leven, waarbij je een soort van sexuele aantrekkingskracht voelt. Zo te lezen heeft TO het al;tijd af gehouden en ook bij collega aangegeven dat ze voor haar vriend en kindje kiest. Ze zit ook niet constant te sms'en en houdt persoonlijk contact naast het werk af. Dus nee, vreemdgaan is het niet, wel een soort van geiligheid. Dat je je aangetrokken voelt tot iemand anders, kun je niet direct wat aan doen.
En met vriend bespreken dat ze zich aangetrokken voelt tot een collega? Waarom? Ze wil er toch verder niets mee? Dat vind ik vallen in de categoroie: iemand onnodig kwetsen. Als ze echt tot over haar oren verliefd is op collega, is het een ander verhaal. Het kan maarzo weer over zijn als ze die collega niet meer zou zien!
Nu bindt ze de kat op het spek, ja. Ik denk daarom dat ze er wel verstandig aan doet om een andere baan te gaan zoeken of te zorgen dat ze niet meer zo nauw met collega hoeft samen te werken.
Dat zou een hoop rust geven denk ik...
Fysiek ga je niet vreemd, mentaal en emotioneel gezien bevind je je op het randje.
Ik denk ook dat je die jongen gemakkelijk uit je hoofd krijgt als je een andere baan zal zoeken of overplaatsing op een andere afdeling binnen het bedrijf (indien mogelijk). Je bent niet verliefd op hem, maar geniet wel van de het feit dat ieand anders jou ook aantrekkelijk vindt. Alleen begint het behoorlijk op het randje te komen en wordt je nerveus, etc.
Als je geen gezeik wilt en je leven wat meer op orde wilt hebben, is het beter om die collega zo min mogelijk te zien.
Daarnaast misschien wat meer richten op zelfontplooiing in de vorm van een hobby of opleiding. Want ik denk dat er ook e.e.a. schort aan je zelfvertrouwen. Vraag is hoe dat precies komt.... Aan jou om verder uit te zoeken...
Ik zou jouw vriend dit alles trouwens wel besparen. Je komt nu eenmaal wel eens mensen tegen in je omgeving waarbij je een sexuele spanning voelt. Wil niet zeggen dat er dan iets grondig mis is met je relatie.quote:Madhe schreef op 26 april 2011 @ 17:28:
[...]
Als haar partner zoenen niet vreemdgaan vind, dan is ze niet vreemdgegaan (fysiek). Op alle overige punten iig wel. En als die spanning al 4 jaar speelt vind ik dat je vriend het recht heeft om te weten dat je geiligheid ook al 4 jaar mede door anderen in stand wordt gehouden.
En het zich nog afvragen ook. Sommige mensen komen echt uit een ei.
Nu ja, dat je na 10 jaar relatie op het randje komt....
Zo zie ik het een beetje. Er komen nu eenmaal wel eens andere mensen in je leven, waarbij je een soort van sexuele aantrekkingskracht voelt. Zo te lezen heeft TO het al;tijd af gehouden en ook bij collega aangegeven dat ze voor haar vriend en kindje kiest. Ze zit ook niet constant te sms'en en houdt persoonlijk contact naast het werk af. Dus nee, vreemdgaan is het niet, wel een soort van geiligheid. Dat je je aangetrokken voelt tot iemand anders, kun je niet direct wat aan doen.
En met vriend bespreken dat ze zich aangetrokken voelt tot een collega? Waarom? Ze wil er toch verder niets mee? Dat vind ik vallen in de categoroie: iemand onnodig kwetsen. Als ze echt tot over haar oren verliefd is op collega, is het een ander verhaal. Het kan maarzo weer over zijn als ze die collega niet meer zou zien!
Nu bindt ze de kat op het spek, ja. Ik denk daarom dat ze er wel verstandig aan doet om een andere baan te gaan zoeken of te zorgen dat ze niet meer zo nauw met collega hoeft samen te werken.
Dat zou een hoop rust geven denk ik...
Only dead fish go with the flow
woensdag 27 april 2011 om 08:32
quote:zwartepeper schreef op 26 april 2011 @ 21:28:
Een forummer hier heeft als motto: Als het gras aan de overkant groener is wordt het tijd om aan je eigen gazonnetje te werken. Het lijkt er alleen niet echt op dat jij daar zin in hebt?
Mee eens.
Begrijp je deze uitdrukking ook, TO?
En ben je bereid om te kijken wat je bij jezelf of binnen je relatie mist? En om daaraan te gaan werken?
Na 10 jaar samen zijn veranderen mensen en is de relatie wel eens aan een herinrichting toe. Misschien is dat bij jullie - na krijgen van een kindje en andere veranderingen - ook van toepassing?
Een forummer hier heeft als motto: Als het gras aan de overkant groener is wordt het tijd om aan je eigen gazonnetje te werken. Het lijkt er alleen niet echt op dat jij daar zin in hebt?
Mee eens.
Begrijp je deze uitdrukking ook, TO?
En ben je bereid om te kijken wat je bij jezelf of binnen je relatie mist? En om daaraan te gaan werken?
Na 10 jaar samen zijn veranderen mensen en is de relatie wel eens aan een herinrichting toe. Misschien is dat bij jullie - na krijgen van een kindje en andere veranderingen - ook van toepassing?
Only dead fish go with the flow
woensdag 27 april 2011 om 08:52
Elsaelsa,
Je hebt hier al goede adviezen gekregen. En je probeert ons er van te overtuigen dat je collega echt een goede vriend is. Dat is hij NIET. Nogmaals: dat is hij NIET. Dan ga je nl. niet, na al een keer te zijn afgewezen, toch later nog een paar keer proberen je te krijgen. En dat hij na het zoenen zei dat je weg moest gaan bij je vriend, vind ik ook een veeg teken.
Even een oefening: ga in gedachten nu eens even je hele fantasie af.... je blijft daar werken, op een dag geef je toe aan zijn getrek en gezuig (nu nog figuurlijk), dan komt vroeg of laat je vriend erachter. Die heeft al duidelijk gezegd dat hij je zoiets niet zal vergeven. Dus einde relatie. Eén van jullie op zoek naar een andere woning. Kind in de war, want wereld stort in elkaar. Je collega/vriend is inmiddels ook afgehaakt, want de spanning is weg en hij zit niet te wachten op een alleenstaande vrouw met een kind. Dus... zit je ergens in een appartement, je kind zie je niet meer dagelijks, je vrienden en je familie zullen je vaak ook niet al te vrolijk meer tegemoet treden, je gaat met tegenzin naar je werk, want daar zit je collega/vriend die je vriend niet meer is... Moet ik nog doorgaan??
Je hebt hier al goede adviezen gekregen. En je probeert ons er van te overtuigen dat je collega echt een goede vriend is. Dat is hij NIET. Nogmaals: dat is hij NIET. Dan ga je nl. niet, na al een keer te zijn afgewezen, toch later nog een paar keer proberen je te krijgen. En dat hij na het zoenen zei dat je weg moest gaan bij je vriend, vind ik ook een veeg teken.
Even een oefening: ga in gedachten nu eens even je hele fantasie af.... je blijft daar werken, op een dag geef je toe aan zijn getrek en gezuig (nu nog figuurlijk), dan komt vroeg of laat je vriend erachter. Die heeft al duidelijk gezegd dat hij je zoiets niet zal vergeven. Dus einde relatie. Eén van jullie op zoek naar een andere woning. Kind in de war, want wereld stort in elkaar. Je collega/vriend is inmiddels ook afgehaakt, want de spanning is weg en hij zit niet te wachten op een alleenstaande vrouw met een kind. Dus... zit je ergens in een appartement, je kind zie je niet meer dagelijks, je vrienden en je familie zullen je vaak ook niet al te vrolijk meer tegemoet treden, je gaat met tegenzin naar je werk, want daar zit je collega/vriend die je vriend niet meer is... Moet ik nog doorgaan??
woensdag 27 april 2011 om 08:57
een echte vriend/vriendin (van de andere sexe dan jijzelf) heeft respect voor je relatie en voor je partner. Dat is échte vriendschap. Wat ik hier lees, is iets heel anders...
Ik (vrouw) kan beter overweg met mannen dan met vrouwen, over het algemeen, maar geen enkele van mijn mannelijke vrienden zou het ook maar in ijn hoofd halen om mij te zoenen, om te vragen of ze met me zouden kunnen neuken/sexen of wat dan ook.
Al mijn mannelijke vrienden kan ik met een gerust hart thuis uitnodigen en al deze mannen hebben een (min of meer) vriendschap met mijn vriend als in dat ze het met elkaar kunnen vinden.
Wat jij 'hebt' met die collega is iets heel anders..en ik geloof dat ik veeeeel erger gekwetst zou zijn door vriend als hij dit zou doen (jarenlang!) met een vrouw, dan dat hij één keer zijn piemel op de verkeerde plek leegt...
Ik (vrouw) kan beter overweg met mannen dan met vrouwen, over het algemeen, maar geen enkele van mijn mannelijke vrienden zou het ook maar in ijn hoofd halen om mij te zoenen, om te vragen of ze met me zouden kunnen neuken/sexen of wat dan ook.
Al mijn mannelijke vrienden kan ik met een gerust hart thuis uitnodigen en al deze mannen hebben een (min of meer) vriendschap met mijn vriend als in dat ze het met elkaar kunnen vinden.
Wat jij 'hebt' met die collega is iets heel anders..en ik geloof dat ik veeeeel erger gekwetst zou zijn door vriend als hij dit zou doen (jarenlang!) met een vrouw, dan dat hij één keer zijn piemel op de verkeerde plek leegt...
woensdag 27 april 2011 om 09:04
quote:gelukkigmeisje schreef op 27 april 2011 @ 08:57:
een echte vriend/vriendin (van de andere sexe dan jijzelf) heeft respect voor je relatie en voor je partner. Dat is échte vriendschap. Wat ik hier lees, is iets heel anders...
Ik (vrouw) kan beter overweg met mannen dan met vrouwen, over het algemeen, maar geen enkele van mijn mannelijke vrienden zou het ook maar in ijn hoofd halen om mij te zoenen, om te vragen of ze met me zouden kunnen neuken/sexen of wat dan ook.
Al mijn mannelijke vrienden kan ik met een gerust hart thuis uitnodigen en al deze mannen hebben een (min of meer) vriendschap met mijn vriend als in dat ze het met elkaar kunnen vinden.
Wat jij 'hebt' met die collega is iets heel anders..en ik geloof dat ik veeeeel erger gekwetst zou zijn door vriend als hij dit zou doen (jarenlang!) met een vrouw, dan dat hij één keer zijn piemel op de verkeerde plek leegt...
Mee eens. Hij is niet gewoon een goede vriend. Jullie voelen je sexueel aangetrokken tot elkaar. Dat heeft niets met een goede vriendschap te maken.
En als je het langer laat aanslepen worden jullie waarschijnlijk zelfs minnaars.
een echte vriend/vriendin (van de andere sexe dan jijzelf) heeft respect voor je relatie en voor je partner. Dat is échte vriendschap. Wat ik hier lees, is iets heel anders...
Ik (vrouw) kan beter overweg met mannen dan met vrouwen, over het algemeen, maar geen enkele van mijn mannelijke vrienden zou het ook maar in ijn hoofd halen om mij te zoenen, om te vragen of ze met me zouden kunnen neuken/sexen of wat dan ook.
Al mijn mannelijke vrienden kan ik met een gerust hart thuis uitnodigen en al deze mannen hebben een (min of meer) vriendschap met mijn vriend als in dat ze het met elkaar kunnen vinden.
Wat jij 'hebt' met die collega is iets heel anders..en ik geloof dat ik veeeeel erger gekwetst zou zijn door vriend als hij dit zou doen (jarenlang!) met een vrouw, dan dat hij één keer zijn piemel op de verkeerde plek leegt...
Mee eens. Hij is niet gewoon een goede vriend. Jullie voelen je sexueel aangetrokken tot elkaar. Dat heeft niets met een goede vriendschap te maken.
En als je het langer laat aanslepen worden jullie waarschijnlijk zelfs minnaars.
Only dead fish go with the flow
woensdag 27 april 2011 om 17:13
Heel erg bedankt voor de reacties, er zitten veel positieve tussen! Ik ben we inmiddels bewust dat ik een probleem heb, en een oplossing moet zoeken. Tot nu toe heb ik het allemaal maar laten gaan, maar ik moet nu veel aan mijn relatie werken, en die collega vermijden.
Deze dagen heeft mijn vriend me opgebiecht dat hij serieus aan het denken was samen met mij een bedrijf op te richten. Hij heeft er al met andere mensen serieus over gepraat, en vroeg wat ik er precies van vond. Ik vond het een ontzettend goed idee: hoe hij alles precies geplanned heeft, en hoe het bedrijf er precies uit zou zien. We hebben vroeger samen in een team gewerkt en dat was een groot succes, dus dat zal geen probleem zijn. We praten er nu dag en nacht over, en hebben er beiden ontzettend veel zin in. Ik weet dat dit natuurlijk alleen nog een droom is. Maar dit kan een mogelijk begin zijn van een goede verandering in ons leven.
Daarnaast heeft iemand me hier gezegd een opleidiing te doen om aan mijn zelfvertrouwen te werken en om op profesioneels en persoonlijk vlak te blijven groeien. Een goed advies! Vorig jaar heb ik veel vrije tijd besteed aan opleiding en dat kwam me heel goed en ik ben me nu serieus aan het informeren over nieuwe opleidingen buiten mijn bedrijf.
Die collega doet nu een beetje kort af tegen me (na dat van die flim). Ik behandel hem profesioneel, en voel me in staat hem niet speciaal te zoeken, hem niks persoonlijks te vertellen, en niet buiten het werk met hem af tespreken, geen grapjes maken etc. het is het niet waard..
Ik zie het nu tenminste positief, heb zin om dicht bij mijn vriend te zijn, hopelijk lukt het!!
Deze dagen heeft mijn vriend me opgebiecht dat hij serieus aan het denken was samen met mij een bedrijf op te richten. Hij heeft er al met andere mensen serieus over gepraat, en vroeg wat ik er precies van vond. Ik vond het een ontzettend goed idee: hoe hij alles precies geplanned heeft, en hoe het bedrijf er precies uit zou zien. We hebben vroeger samen in een team gewerkt en dat was een groot succes, dus dat zal geen probleem zijn. We praten er nu dag en nacht over, en hebben er beiden ontzettend veel zin in. Ik weet dat dit natuurlijk alleen nog een droom is. Maar dit kan een mogelijk begin zijn van een goede verandering in ons leven.
Daarnaast heeft iemand me hier gezegd een opleidiing te doen om aan mijn zelfvertrouwen te werken en om op profesioneels en persoonlijk vlak te blijven groeien. Een goed advies! Vorig jaar heb ik veel vrije tijd besteed aan opleiding en dat kwam me heel goed en ik ben me nu serieus aan het informeren over nieuwe opleidingen buiten mijn bedrijf.
Die collega doet nu een beetje kort af tegen me (na dat van die flim). Ik behandel hem profesioneel, en voel me in staat hem niet speciaal te zoeken, hem niks persoonlijks te vertellen, en niet buiten het werk met hem af tespreken, geen grapjes maken etc. het is het niet waard..
Ik zie het nu tenminste positief, heb zin om dicht bij mijn vriend te zijn, hopelijk lukt het!!
donderdag 28 april 2011 om 13:12
quote:elsaelsa schreef op 27 april 2011 @ 17:13:
Die collega doet nu een beetje kort af tegen me (na dat van die flim). Ik behandel hem profesioneel, en voel me in staat hem niet speciaal te zoeken, hem niks persoonlijks te vertellen, en niet buiten het werk met hem af tespreken, geen grapjes maken etc. het is het niet waard..
Ik zie het nu tenminste positief, heb zin om dicht bij mijn vriend te zijn, hopelijk lukt het!!
Ik ben blij dat je het licht hebt gezien.
Het is het gewoon allemaal niet waard.
Ik hoop ook dat je nu echt inziet dat jouw collega de titel "vriend" niet verdient, als hij zo geil tegen jou doet. Dat doen vrienden niet.
Ik hoop dat je erin slaagt om samen met je vriend de positieve dingen weer op te pakken, dat jullie aan je relatie gaan werken en dat je straks tegen jezelf kunt zeggen dat je blij bent dat je deze (goede) keuze hebt gemaakt.
Veel succes!
Die collega doet nu een beetje kort af tegen me (na dat van die flim). Ik behandel hem profesioneel, en voel me in staat hem niet speciaal te zoeken, hem niks persoonlijks te vertellen, en niet buiten het werk met hem af tespreken, geen grapjes maken etc. het is het niet waard..
Ik zie het nu tenminste positief, heb zin om dicht bij mijn vriend te zijn, hopelijk lukt het!!
Ik ben blij dat je het licht hebt gezien.
Het is het gewoon allemaal niet waard.
Ik hoop ook dat je nu echt inziet dat jouw collega de titel "vriend" niet verdient, als hij zo geil tegen jou doet. Dat doen vrienden niet.
Ik hoop dat je erin slaagt om samen met je vriend de positieve dingen weer op te pakken, dat jullie aan je relatie gaan werken en dat je straks tegen jezelf kunt zeggen dat je blij bent dat je deze (goede) keuze hebt gemaakt.
Veel succes!
zaterdag 7 mei 2011 om 11:18
Het is een beetje mosterd na de maaltijd, maar je gaf dit ergens anders als link.
Jij zocht een vorm vertier bij een kennelijk ervaren player - je beschrijft je collega als een vrouwenkenner, zo niet een rokkenjager; je partner had ook zo zijn dromen, want hij stelt voor een bedrijf te starten. Wat is het verschil? Jullie waren misschien allebei even 'niet thuis'...?
O.a. Peakzwart zegt :"Je zou die aandacht niet nodig moeten hebben."
Zou... kennelijk ligt de situatie anders.
Als iemand die aandacht wel nodig heeft (om wat voor reden dan ook), moet die iemand dat toch op een of andere manier ontdekken en een wake up-call krijgen en horen. Het lijkt me dat dit dit soort situaties kunnen zijn.
Plus: aandacht krijgen, danwel je verbonden kunnen voelen, is een normale, menselijke behoefte. Je moet die behoefte ergens kunnen ontdekken om hem vorm te kunnen geven (en dat is dan nog vaak genoeg een levenslang proces). Naar mijn gevoel wordt daar in diverse reactie wat te gemakkelijk overheen gegaan.
Onafhankelijkheid vind ik een mythe, en autonoom kunnen mensen zijn in zeer afhankelijke omstandigheden (ziekte bijv), al zijn die bij TO niet aan de orde.
Maar het gaat goed, las ik.
WTGG.
Jij zocht een vorm vertier bij een kennelijk ervaren player - je beschrijft je collega als een vrouwenkenner, zo niet een rokkenjager; je partner had ook zo zijn dromen, want hij stelt voor een bedrijf te starten. Wat is het verschil? Jullie waren misschien allebei even 'niet thuis'...?
O.a. Peakzwart zegt :"Je zou die aandacht niet nodig moeten hebben."
Zou... kennelijk ligt de situatie anders.
Als iemand die aandacht wel nodig heeft (om wat voor reden dan ook), moet die iemand dat toch op een of andere manier ontdekken en een wake up-call krijgen en horen. Het lijkt me dat dit dit soort situaties kunnen zijn.
Plus: aandacht krijgen, danwel je verbonden kunnen voelen, is een normale, menselijke behoefte. Je moet die behoefte ergens kunnen ontdekken om hem vorm te kunnen geven (en dat is dan nog vaak genoeg een levenslang proces). Naar mijn gevoel wordt daar in diverse reactie wat te gemakkelijk overheen gegaan.
Onafhankelijkheid vind ik een mythe, en autonoom kunnen mensen zijn in zeer afhankelijke omstandigheden (ziekte bijv), al zijn die bij TO niet aan de orde.
Maar het gaat goed, las ik.
WTGG.
zaterdag 7 mei 2011 om 11:23
quote:elsaelsa schreef op 27 april 2011 @ 17:13:
Ik ben we inmiddels bewust dat ik een probleem heb, en een oplossing moet zoeken. Tot nu toe heb ik het allemaal maar laten gaan, maar ik moet nu veel aan mijn relatie werken, en die collega vermijden.
That's the spirit!!
Ik ben we inmiddels bewust dat ik een probleem heb, en een oplossing moet zoeken. Tot nu toe heb ik het allemaal maar laten gaan, maar ik moet nu veel aan mijn relatie werken, en die collega vermijden.
That's the spirit!!
dit is mijn uitspraak en daar moet u het mee doen....
