Gebroken
donderdag 28 oktober 2010 om 23:05
8 jaar huwelijk, 13 jaar samen ... 3 kinderen, erg ongelukkig!
Ik had een huwelijk waarin ik mij erg eenzaam voelde, er was geen ruimte voor samen zijn! Maar ik heb er altijd voor gevochten, vooral toen de kinderen er waren om tijd te maken voor leuke dingen doen met het gezin ... maar nooit was er ruimte voor ... er was altijd wel wat te doen aan het huis en daarna had hij tijd voor zichzelf nodig en dan pas kwam pas het gezin! Toen ik zwanger was van onze tweeling dacht ik ... als ze geboren zijn ... ga ik weg! Maar toen ze er waren dacht ik ... hoe kan ik hun nu een goed leven bieden ik werk maar parttime en kan hun toch niet onderhouden in mijn uppie ...
Na mijn laatste zwangerschap werd ik erg ziek ... het werd duidelijk op mijn werk omdat ik vaak flauw viel ... ik kwam in contact met een collega die door had wat er met mij aan de hand was ...
We begonnen te mailen, hij vertelde zijn verhaal en ik voelde mij echt verbonden met hem ... er kwamen gevoelens bij ...
Mijn man vondt zo'n mail en zijn reactie was mij en mijn drie kids de deur uit te gooien!
Ben weg gegaan ... hellemaal opnieuw gestart en na een half jaar heb ik diegene toegelaten in mijn leven ... hij was nog steeds getrouwd maar was het huis uit gegaan en had inmiddels ook een scheiding aangevraagt ...
ik geloofde hem en liet hem toe, hun huwelijk was over, ze leefden al 10 jaar als broer en zus, geen sex en geen liefde meer ... maar er klopte iets niet ... hij kon de weekenden niet bij mij zijn want hij zag de kinderen door de week niet en moest echt de weekenden thuis zijn, zijn vrouw zou dan weg zijn! Zo ging het een jaar door de enne leugen na de ander ... alles voor hem gedaan maar niets terug gekregen ... en het einde van het verhaal is dat hij weer terug gegaan is ... en ik gebroken achter bleef ...
Ik had een huwelijk waarin ik mij erg eenzaam voelde, er was geen ruimte voor samen zijn! Maar ik heb er altijd voor gevochten, vooral toen de kinderen er waren om tijd te maken voor leuke dingen doen met het gezin ... maar nooit was er ruimte voor ... er was altijd wel wat te doen aan het huis en daarna had hij tijd voor zichzelf nodig en dan pas kwam pas het gezin! Toen ik zwanger was van onze tweeling dacht ik ... als ze geboren zijn ... ga ik weg! Maar toen ze er waren dacht ik ... hoe kan ik hun nu een goed leven bieden ik werk maar parttime en kan hun toch niet onderhouden in mijn uppie ...
Na mijn laatste zwangerschap werd ik erg ziek ... het werd duidelijk op mijn werk omdat ik vaak flauw viel ... ik kwam in contact met een collega die door had wat er met mij aan de hand was ...
We begonnen te mailen, hij vertelde zijn verhaal en ik voelde mij echt verbonden met hem ... er kwamen gevoelens bij ...
Mijn man vondt zo'n mail en zijn reactie was mij en mijn drie kids de deur uit te gooien!
Ben weg gegaan ... hellemaal opnieuw gestart en na een half jaar heb ik diegene toegelaten in mijn leven ... hij was nog steeds getrouwd maar was het huis uit gegaan en had inmiddels ook een scheiding aangevraagt ...
ik geloofde hem en liet hem toe, hun huwelijk was over, ze leefden al 10 jaar als broer en zus, geen sex en geen liefde meer ... maar er klopte iets niet ... hij kon de weekenden niet bij mij zijn want hij zag de kinderen door de week niet en moest echt de weekenden thuis zijn, zijn vrouw zou dan weg zijn! Zo ging het een jaar door de enne leugen na de ander ... alles voor hem gedaan maar niets terug gekregen ... en het einde van het verhaal is dat hij weer terug gegaan is ... en ik gebroken achter bleef ...
donderdag 28 oktober 2010 om 23:30
donderdag 28 oktober 2010 om 23:32
quote:The_Jets schreef op 28 oktober 2010 @ 23:30:
Lieve TO, wat naar voor je. Ik snap dat je je verraden voelt door deze man, nadat je eigen man je de deur heeft uitgezet.
Correctie: nadat ze eerst zelf haar eigen man had bedonderd, waarop hij haar de deur uitzette.
Maar zie het als een kans! Dit is een mooie aanleiding om weer op jezelf en op je kinderen te richten. Begin met een schone lei, zorg goed voor jezelf en maak er wat moois van.
Lieve TO, wat naar voor je. Ik snap dat je je verraden voelt door deze man, nadat je eigen man je de deur heeft uitgezet.
Correctie: nadat ze eerst zelf haar eigen man had bedonderd, waarop hij haar de deur uitzette.
Maar zie het als een kans! Dit is een mooie aanleiding om weer op jezelf en op je kinderen te richten. Begin met een schone lei, zorg goed voor jezelf en maak er wat moois van.
donderdag 28 oktober 2010 om 23:32
Je wilde het geloven en het is dus niet wat je geloofde. Eens met mijn voorgangers ; begin nu écht opnieuw voor je kinderen en voor jou. Niemand kan je gelukkig maken alleen jij kan dat.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
vrijdag 29 oktober 2010 om 00:07
Probeer nu eerst het voor jezelf en je kinderen goed op de rails te krijgen. Ik weet zeker dat als je straks weer gelukkig bent met jezelf en samen met je kinderen, dat de rest vanzelf komt, maar dat heeft wel tijd nodig.
En in een ongelukkig huwelijk blijven is nergens voor nodig. De een heeft moed genoeg om er mee te stoppen en voor zichzelf te kiezen, de ander heeft meer dan dat nodig. Niet mooi, iedereen zou graag voor voldoende moed kiezen, maar het is niet iedereen gegeven heel dapper te zijn. Dit is niet mooi gegaan, in een ongelukkig huwelijk blijven is net zo min mooi. Soms lijkt het gras niet alleen groener, maar is dat het ook.
En in een ongelukkig huwelijk blijven is nergens voor nodig. De een heeft moed genoeg om er mee te stoppen en voor zichzelf te kiezen, de ander heeft meer dan dat nodig. Niet mooi, iedereen zou graag voor voldoende moed kiezen, maar het is niet iedereen gegeven heel dapper te zijn. Dit is niet mooi gegaan, in een ongelukkig huwelijk blijven is net zo min mooi. Soms lijkt het gras niet alleen groener, maar is dat het ook.
vrijdag 29 oktober 2010 om 01:11
soms kan ik echt medelijden hebben met mensen, meestal heb ik dat bij mensen die onrecht is aangedaan.
Met jou heb ik dat dus absoluut niet, wel met je kinderen.
Bij jou zie ik dat je zelf veel mensen onrecht hebt aangedaan, jezelf, je man(ook al was je niet gelukkig met hem) en je kinderen.
Nu ben je verplicht aan jezelf en aan je kinderen om nu eens beslissingen te gaan nemen die jullie rust bieden.
Als je het al niet voor jezelf wil doen dan dus voor je kinderen, je bent ze verplicht om ze een fijne rustige jeugd en leven te bieden.
Dus niet in zelfmedelijden verdrinken maar de koe bij de hoorns pakken en eens leren om voldoening uit het leven te halen zonder mannen.
Met jou heb ik dat dus absoluut niet, wel met je kinderen.
Bij jou zie ik dat je zelf veel mensen onrecht hebt aangedaan, jezelf, je man(ook al was je niet gelukkig met hem) en je kinderen.
Nu ben je verplicht aan jezelf en aan je kinderen om nu eens beslissingen te gaan nemen die jullie rust bieden.
Als je het al niet voor jezelf wil doen dan dus voor je kinderen, je bent ze verplicht om ze een fijne rustige jeugd en leven te bieden.
Dus niet in zelfmedelijden verdrinken maar de koe bij de hoorns pakken en eens leren om voldoening uit het leven te halen zonder mannen.
vrijdag 29 oktober 2010 om 06:27
Na 10 jaar heb ik alle contact verbroken, gister, van de man waarvan ik dacht dat hij de liefde van mn leven was. We hebben 2 keer een relatie gehad, 2 keer was t eigenlijk niet leuk. Nu was t ook al een tijdje uit, maar we hadden nog wel contact en daar wij sinds een paar weken vlak bij elkaar woonden, leek er, zij het via de mail, toch weer wat toenadering. Hij heeft een chronische ziekte, en relatie of niet, ik heb altijd met hem meegeleefd, zelfs veel voor hem gedaan! Nu deze week was ik geveld door een kaakontsteking ( nog trouwens, maar gaat beter).PIJN, niet te harden! Nachten niet geslapen, de wanhoop nabij! Had ik hem gemaild, wat denk je? Nog geen beterschap , hij reageerde totaal niet. Nu heb ikhem compleet uit mn leven gezet! Een man die er niet voor kan gaan, je bedondert of wat dan ook....die kan je beter kwijt zijn, meid.
Voor mij geldt dat het vooral moeilijk is de illusie van 10 jaar los te laten. Maar je moet realistisch zijn, iemand die je eigenlijk alleen maar verdrietig maakt,kan je beter kwijt zijn! Zoals de tip hier boven... Ik richt me op mezelf, mn kind. Mn kind is op een nieuwe school en heeft het er zo super naar zn zin, heeft al veel vriendjes...Er zijn altijd belangrijkere dingen dan een vent, en idd.... vewacht niet dat ze je gelukkig maken; dat moet je toch echt zelf doen.
Maar wel veel sterkte, ik snap dat t moeilijk is!
Voor mij geldt dat het vooral moeilijk is de illusie van 10 jaar los te laten. Maar je moet realistisch zijn, iemand die je eigenlijk alleen maar verdrietig maakt,kan je beter kwijt zijn! Zoals de tip hier boven... Ik richt me op mezelf, mn kind. Mn kind is op een nieuwe school en heeft het er zo super naar zn zin, heeft al veel vriendjes...Er zijn altijd belangrijkere dingen dan een vent, en idd.... vewacht niet dat ze je gelukkig maken; dat moet je toch echt zelf doen.
Maar wel veel sterkte, ik snap dat t moeilijk is!
vrijdag 29 oktober 2010 om 09:13
Na je eerste zwangerschap had je al het gevoel dat je bij hem weg moest gaan. Waarom dan voor de 2e keer zwanger worden? Iemand c.q. een relatie gebruiken om je financiele zekerheid niet te verliezen vind ik helemaal erg.
Van twee walletjes eten is in jouw geval dus flink fout gelopen. Misschien leer nu eens een keer voor jezelf te zorgen.
Van twee walletjes eten is in jouw geval dus flink fout gelopen. Misschien leer nu eens een keer voor jezelf te zorgen.
vrijdag 29 oktober 2010 om 12:21
quote:meds schreef op 28 oktober 2010 @ 23:33:
Beetje jammer alleen dat je je kinderen mee hebt gesleept in je zoektocht naar geluk bij de buren waarvan je dacht dat het gras groener was.Kinderen worden altijd ongewild betrokken. Helaas weinig aan te doen.
Beetje jammer alleen dat je je kinderen mee hebt gesleept in je zoektocht naar geluk bij de buren waarvan je dacht dat het gras groener was.Kinderen worden altijd ongewild betrokken. Helaas weinig aan te doen.
Autopsies tonen onomstotelijk de injectieschade aan.
vrijdag 29 oktober 2010 om 13:05
quote:lookatme schreef op 29 oktober 2010 @ 12:18:
@Meds (mbt je eerste reactie):
Gelukkig weet ik beter. Vind je uitspraak generaliserend en niet erg hoopvol voor vrouwen die op zoek zijn naar geluk.
Het klinkt alsof je alleen maar slechte ervaringen hebt.
@Gebroken: veel sterkte meid.
Vrouwen mogen natuurlijk hun geluk zoeken, het is alleen zo jammer dat ze dat extern zoeken terwijl geluk gewoon in jezelf zit. Het is ook zo jammer dat je je kinderen meesleurt in je heilloze missie, terwijl voor kinderen een veilige basis (het gezin) altijd het beste is.
Als je als moeder zoekt naar je geluk en het gevolg is dat mensen waar je van houdt zoals je kinderen en je man daar ongelukkig van worden dan ben je nog veel verder van huis
de laatste opmerking is niet relevant, ik laat jouw persoonlijke leven met je bizarre experimenten ook buiten beschouwing
@Meds (mbt je eerste reactie):
Gelukkig weet ik beter. Vind je uitspraak generaliserend en niet erg hoopvol voor vrouwen die op zoek zijn naar geluk.
Het klinkt alsof je alleen maar slechte ervaringen hebt.
@Gebroken: veel sterkte meid.
Vrouwen mogen natuurlijk hun geluk zoeken, het is alleen zo jammer dat ze dat extern zoeken terwijl geluk gewoon in jezelf zit. Het is ook zo jammer dat je je kinderen meesleurt in je heilloze missie, terwijl voor kinderen een veilige basis (het gezin) altijd het beste is.
Als je als moeder zoekt naar je geluk en het gevolg is dat mensen waar je van houdt zoals je kinderen en je man daar ongelukkig van worden dan ben je nog veel verder van huis
de laatste opmerking is niet relevant, ik laat jouw persoonlijke leven met je bizarre experimenten ook buiten beschouwing
vrijdag 29 oktober 2010 om 13:06
vrijdag 29 oktober 2010 om 13:08
quote:lookatme schreef op 29 oktober 2010 @ 12:18:
@Meds (mbt je eerste reactie):
Gelukkig weet ik beter. Vind je uitspraak generaliserend en niet erg hoopvol voor vrouwen die op zoek zijn naar geluk.
Het is juist hoopvol als iemand zich gelukkig met zichzelf kan voelen en dit niet (meer ) afhankelijk is van een partner. Het kan betekenen wannneer er een partner in het spel is dat de relatie beter loopt. Beide mensen vinden zichzelf ok en elkaar ok.
@Meds (mbt je eerste reactie):
Gelukkig weet ik beter. Vind je uitspraak generaliserend en niet erg hoopvol voor vrouwen die op zoek zijn naar geluk.
Het is juist hoopvol als iemand zich gelukkig met zichzelf kan voelen en dit niet (meer ) afhankelijk is van een partner. Het kan betekenen wannneer er een partner in het spel is dat de relatie beter loopt. Beide mensen vinden zichzelf ok en elkaar ok.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
zaterdag 30 oktober 2010 om 00:00
Ik wil jullie bedanken voor jullie eerlijke mening ... aan de enne kant doet het me pijn maar aan de andere kant haal ik er ook heel veel kracht uit.
Het is moeilijk om heel kort te beschrijven hoe ik me voelde en duidelijk te maken wat voor persoon ik werkelijk ben ... maar ben iemand die niet voor de man gaat maar echt voor mijn kinderen ...
dat ik dacht iemand gevonden te hebben die het zelfde door maakte als ik ... heeft mij op dat moment kracht gegeven om te vechten voor mezelf en de kinderen ... op een liefdevolle leven! ...
maar daar heb ik niet naar gezocht ... dat was er ineens en ik herkende het gelijk, het voelde goed ...
Normaals mijn kinderen zijn gelukkig en ze hebben nog nooit zoveel aandacht van hun vader gehad als dat ze nu hebben ... en ik ... ik kom er ook wel ... eerst ff geen mannen maar op mijn eigen kracht vertrouwen en genieten met mijn kids.
Het is moeilijk om heel kort te beschrijven hoe ik me voelde en duidelijk te maken wat voor persoon ik werkelijk ben ... maar ben iemand die niet voor de man gaat maar echt voor mijn kinderen ...
dat ik dacht iemand gevonden te hebben die het zelfde door maakte als ik ... heeft mij op dat moment kracht gegeven om te vechten voor mezelf en de kinderen ... op een liefdevolle leven! ...
maar daar heb ik niet naar gezocht ... dat was er ineens en ik herkende het gelijk, het voelde goed ...
Normaals mijn kinderen zijn gelukkig en ze hebben nog nooit zoveel aandacht van hun vader gehad als dat ze nu hebben ... en ik ... ik kom er ook wel ... eerst ff geen mannen maar op mijn eigen kracht vertrouwen en genieten met mijn kids.