Relaties
alle pijlers
Gebroken
donderdag 28 oktober 2010 om 23:05
8 jaar huwelijk, 13 jaar samen ... 3 kinderen, erg ongelukkig!
Ik had een huwelijk waarin ik mij erg eenzaam voelde, er was geen ruimte voor samen zijn! Maar ik heb er altijd voor gevochten, vooral toen de kinderen er waren om tijd te maken voor leuke dingen doen met het gezin ... maar nooit was er ruimte voor ... er was altijd wel wat te doen aan het huis en daarna had hij tijd voor zichzelf nodig en dan pas kwam pas het gezin! Toen ik zwanger was van onze tweeling dacht ik ... als ze geboren zijn ... ga ik weg! Maar toen ze er waren dacht ik ... hoe kan ik hun nu een goed leven bieden ik werk maar parttime en kan hun toch niet onderhouden in mijn uppie ...
Na mijn laatste zwangerschap werd ik erg ziek ... het werd duidelijk op mijn werk omdat ik vaak flauw viel ... ik kwam in contact met een collega die door had wat er met mij aan de hand was ...
We begonnen te mailen, hij vertelde zijn verhaal en ik voelde mij echt verbonden met hem ... er kwamen gevoelens bij ...
Mijn man vondt zo'n mail en zijn reactie was mij en mijn drie kids de deur uit te gooien!
Ben weg gegaan ... hellemaal opnieuw gestart en na een half jaar heb ik diegene toegelaten in mijn leven ... hij was nog steeds getrouwd maar was het huis uit gegaan en had inmiddels ook een scheiding aangevraagt ...
ik geloofde hem en liet hem toe, hun huwelijk was over, ze leefden al 10 jaar als broer en zus, geen sex en geen liefde meer ... maar er klopte iets niet ... hij kon de weekenden niet bij mij zijn want hij zag de kinderen door de week niet en moest echt de weekenden thuis zijn, zijn vrouw zou dan weg zijn! Zo ging het een jaar door de enne leugen na de ander ... alles voor hem gedaan maar niets terug gekregen ... en het einde van het verhaal is dat hij weer terug gegaan is ... en ik gebroken achter bleef ...
Ik had een huwelijk waarin ik mij erg eenzaam voelde, er was geen ruimte voor samen zijn! Maar ik heb er altijd voor gevochten, vooral toen de kinderen er waren om tijd te maken voor leuke dingen doen met het gezin ... maar nooit was er ruimte voor ... er was altijd wel wat te doen aan het huis en daarna had hij tijd voor zichzelf nodig en dan pas kwam pas het gezin! Toen ik zwanger was van onze tweeling dacht ik ... als ze geboren zijn ... ga ik weg! Maar toen ze er waren dacht ik ... hoe kan ik hun nu een goed leven bieden ik werk maar parttime en kan hun toch niet onderhouden in mijn uppie ...
Na mijn laatste zwangerschap werd ik erg ziek ... het werd duidelijk op mijn werk omdat ik vaak flauw viel ... ik kwam in contact met een collega die door had wat er met mij aan de hand was ...
We begonnen te mailen, hij vertelde zijn verhaal en ik voelde mij echt verbonden met hem ... er kwamen gevoelens bij ...
Mijn man vondt zo'n mail en zijn reactie was mij en mijn drie kids de deur uit te gooien!
Ben weg gegaan ... hellemaal opnieuw gestart en na een half jaar heb ik diegene toegelaten in mijn leven ... hij was nog steeds getrouwd maar was het huis uit gegaan en had inmiddels ook een scheiding aangevraagt ...
ik geloofde hem en liet hem toe, hun huwelijk was over, ze leefden al 10 jaar als broer en zus, geen sex en geen liefde meer ... maar er klopte iets niet ... hij kon de weekenden niet bij mij zijn want hij zag de kinderen door de week niet en moest echt de weekenden thuis zijn, zijn vrouw zou dan weg zijn! Zo ging het een jaar door de enne leugen na de ander ... alles voor hem gedaan maar niets terug gekregen ... en het einde van het verhaal is dat hij weer terug gegaan is ... en ik gebroken achter bleef ...
zaterdag 30 oktober 2010 om 01:00
quote:Gebroken schreef op 30 oktober 2010 @ 00:00:
Ik wil jullie bedanken voor jullie eerlijke mening ... aan de enne kant doet het me pijn maar aan de andere kant haal ik er ook heel veel kracht uit.
Het is moeilijk om heel kort te beschrijven hoe ik me voelde en duidelijk te maken wat voor persoon ik werkelijk ben ... maar ben iemand die niet voor de man gaat maar echt voor mijn kinderen ...
dat ik dacht iemand gevonden te hebben die het zelfde door maakte als ik ... heeft mij op dat moment kracht gegeven om te vechten voor mezelf en de kinderen ... op een liefdevolle leven! ...
maar daar heb ik niet naar gezocht ... dat was er ineens en ik herkende het gelijk, het voelde goed ...
Je was verliefd. Verliefdheid is een hele goeie verrader van de werkelijkheid. Je wordt gestuurd door homonen en niet door ratio. Verliefdheid heeft niks te maken met liefde en gaat altijd weer over. Bij je " vriendje" blijkbaar eerder dan bij jou.
Natuurlijk zoek je er naar, je hebt er bewust voor gekozen om je man te bedriegen via mailcontact
Normaals mijn kinderen zijn gelukkig en ze hebben nog nooit zoveel aandacht van hun vader gehad als dat ze nu hebben ... en ik ... ik kom er ook wel ... eerst ff geen mannen maar op mijn eigen kracht vertrouwen en genieten met mijn kids.
Ik wil jullie bedanken voor jullie eerlijke mening ... aan de enne kant doet het me pijn maar aan de andere kant haal ik er ook heel veel kracht uit.
Het is moeilijk om heel kort te beschrijven hoe ik me voelde en duidelijk te maken wat voor persoon ik werkelijk ben ... maar ben iemand die niet voor de man gaat maar echt voor mijn kinderen ...
dat ik dacht iemand gevonden te hebben die het zelfde door maakte als ik ... heeft mij op dat moment kracht gegeven om te vechten voor mezelf en de kinderen ... op een liefdevolle leven! ...
maar daar heb ik niet naar gezocht ... dat was er ineens en ik herkende het gelijk, het voelde goed ...
Je was verliefd. Verliefdheid is een hele goeie verrader van de werkelijkheid. Je wordt gestuurd door homonen en niet door ratio. Verliefdheid heeft niks te maken met liefde en gaat altijd weer over. Bij je " vriendje" blijkbaar eerder dan bij jou.
Natuurlijk zoek je er naar, je hebt er bewust voor gekozen om je man te bedriegen via mailcontact
Normaals mijn kinderen zijn gelukkig en ze hebben nog nooit zoveel aandacht van hun vader gehad als dat ze nu hebben ... en ik ... ik kom er ook wel ... eerst ff geen mannen maar op mijn eigen kracht vertrouwen en genieten met mijn kids.
