Relaties
alle pijlers
Geen contact met moeder
donderdag 26 april 2018 om 23:17
Hoi lieve mensen die dit lezen.
Ik zit de laatste weken heel erg te dubben met een schuldgevoel.
Ik heb een tijdje geleden ruzie gehad met mijn moeder.
Ze heeft al meer dan 20 jaar een alcoholverslaving, daardoor ook een hersenbeschadiging waardoor ze soms heel raar kan reageren.
Ik ben opgegroeid met mijn moeder en zus en dit is eigenlijk nooit met elkaar gegaan. Mijn moeder probeert ons altijd tegen elkaar uit te spelen. Zelf zegt ze dat ze het ons niet beide kan geven maar ik geloof dat het vooral tactisch is zodat we net iets harder ons best doen voor haar. De ene keer is mijn zus het helemaal en kan ik het bekijken en de volgende keer ben ik het helemaal en kan mijn zus het bekijken. En uiteindelijk, hoe hard we het soms ook ontkennen willen we beide liefde en erkenning van onze moeder.
Nu heeft mijn zus uit mijn hoofd 3 jaar geen contact meer gehad met mijn moeder. Ik kan het heel erg goed met mijn zus vinden en in die 3 jaar heb ik geprobeerd de relatie weer te verbeteren. In het begin soms over onze moeder beginnen, dat ze kleine succesjes maakt etc. Als mijn zus het erover had dat mijn moeder nooit spontaan kon bellen maar alleen als ze iets nodig had vroeg ik mijn moeder om haar gewoon een keer voor de gezelligheid te bellen. Mijn zus is nu 2 keer weer bij haar thuis geweest en gaat het goed.
De keerzijde ervan is ik nu het veld moet ruimen. Ze begon al steeds afstandelijker tegen me te doen, tot ze uiteindelijk gewoon echt ruzie met me begon te zoeken. Die ruzie heeft heel erg veel pijn gedaan. Ze heeft mijn zus dus ze heeft mij niet nodig. Als ik zeg dat ik haar de afgelopen jaren iedere feestdag als enige er was, iedere dag belde, meerdere keren per week langsging, haar naar iedere kliniek, gevangenis, rechtbank heb gebracht en gehaald. Ook op privévlak ik echt dingen voor haar opzij heb moeten zetten. Het enige wat ze dan antwoord, ja dat is geweest, je moet vooruitkijken. Tijdens de ruzie heeft ze mijn zus ook gebeld, en noemde ze me 'dat wijf is hier'. Dat heeft me echt gekwetst.
Mijn zus en ik hebben de laatste tijd nu best wel wat gedoe. Ik maak me gewoon heel erg veel zorgen om haar. Ze drinkt zichzelf regelmatig bijna in coma, daarom belde ik haar ook iedere dag om dat te checken. En verder heeft ze ook niemand dus het idee dat mijn moeder heel eenzaam alleen op de bank zit vind ik echt heel erg zielig. Mijn zus ziet haar alleen op de feestdagen en verder spreekt ze haar niet. Ik weet dat het niet mijn zus haar schuld is, maar ze is op dit moment wel de barrière tussen mijn moeder en mij. Dat voelt ook heel vervelend tegenover haar, dat als ik met haar ben ik toch een stukje boosheid voel. Binnenkort is het Moederdag, ik voelde me al heel erg schuldig met Pasen, dat ik er niet voor haar ben, terwijl ik weet hoeveel waarde ze eraan hecht en hoe eenzaam ze is.
Ik zit de laatste weken heel erg te dubben met een schuldgevoel.
Ik heb een tijdje geleden ruzie gehad met mijn moeder.
Ze heeft al meer dan 20 jaar een alcoholverslaving, daardoor ook een hersenbeschadiging waardoor ze soms heel raar kan reageren.
Ik ben opgegroeid met mijn moeder en zus en dit is eigenlijk nooit met elkaar gegaan. Mijn moeder probeert ons altijd tegen elkaar uit te spelen. Zelf zegt ze dat ze het ons niet beide kan geven maar ik geloof dat het vooral tactisch is zodat we net iets harder ons best doen voor haar. De ene keer is mijn zus het helemaal en kan ik het bekijken en de volgende keer ben ik het helemaal en kan mijn zus het bekijken. En uiteindelijk, hoe hard we het soms ook ontkennen willen we beide liefde en erkenning van onze moeder.
Nu heeft mijn zus uit mijn hoofd 3 jaar geen contact meer gehad met mijn moeder. Ik kan het heel erg goed met mijn zus vinden en in die 3 jaar heb ik geprobeerd de relatie weer te verbeteren. In het begin soms over onze moeder beginnen, dat ze kleine succesjes maakt etc. Als mijn zus het erover had dat mijn moeder nooit spontaan kon bellen maar alleen als ze iets nodig had vroeg ik mijn moeder om haar gewoon een keer voor de gezelligheid te bellen. Mijn zus is nu 2 keer weer bij haar thuis geweest en gaat het goed.
De keerzijde ervan is ik nu het veld moet ruimen. Ze begon al steeds afstandelijker tegen me te doen, tot ze uiteindelijk gewoon echt ruzie met me begon te zoeken. Die ruzie heeft heel erg veel pijn gedaan. Ze heeft mijn zus dus ze heeft mij niet nodig. Als ik zeg dat ik haar de afgelopen jaren iedere feestdag als enige er was, iedere dag belde, meerdere keren per week langsging, haar naar iedere kliniek, gevangenis, rechtbank heb gebracht en gehaald. Ook op privévlak ik echt dingen voor haar opzij heb moeten zetten. Het enige wat ze dan antwoord, ja dat is geweest, je moet vooruitkijken. Tijdens de ruzie heeft ze mijn zus ook gebeld, en noemde ze me 'dat wijf is hier'. Dat heeft me echt gekwetst.
Mijn zus en ik hebben de laatste tijd nu best wel wat gedoe. Ik maak me gewoon heel erg veel zorgen om haar. Ze drinkt zichzelf regelmatig bijna in coma, daarom belde ik haar ook iedere dag om dat te checken. En verder heeft ze ook niemand dus het idee dat mijn moeder heel eenzaam alleen op de bank zit vind ik echt heel erg zielig. Mijn zus ziet haar alleen op de feestdagen en verder spreekt ze haar niet. Ik weet dat het niet mijn zus haar schuld is, maar ze is op dit moment wel de barrière tussen mijn moeder en mij. Dat voelt ook heel vervelend tegenover haar, dat als ik met haar ben ik toch een stukje boosheid voel. Binnenkort is het Moederdag, ik voelde me al heel erg schuldig met Pasen, dat ik er niet voor haar ben, terwijl ik weet hoeveel waarde ze eraan hecht en hoe eenzaam ze is.
donderdag 26 april 2018 om 23:30
Je moeder loslaten en je ook niet meer verantwoordelijk voelen voor zus.
Ze kiezen zelf deze problemen en jij gaat er nu aan onderdoor.
Ik zie geen moederliefde en die ga je ook nooit krijgen. Is heel naar, maar dat verandert niet als jij de benen uit je lijf rent voor haar. Zij wil onderdanen, geen dochters.
Ze kiezen zelf deze problemen en jij gaat er nu aan onderdoor.
Ik zie geen moederliefde en die ga je ook nooit krijgen. Is heel naar, maar dat verandert niet als jij de benen uit je lijf rent voor haar. Zij wil onderdanen, geen dochters.
donderdag 26 april 2018 om 23:41
Dat moet heel moeilijk voor je zijn..
Zoek hulp voor jezelf, je bent helaas de enige niet....
Om je op weg te helpen een linkje:
https://www.jellinek.nl/familie-en-omgeving/
Ook de AA heeft afdelingen waar kinderen van alcoholisten (jonge en oudere kinderen) hulp bieden. Ik zou even gaan zoeken, het kan heel fijn zijn om met mensen te praten die weten waar je over praat. Heel veel sterkte
Zoek hulp voor jezelf, je bent helaas de enige niet....
Om je op weg te helpen een linkje:
https://www.jellinek.nl/familie-en-omgeving/
Ook de AA heeft afdelingen waar kinderen van alcoholisten (jonge en oudere kinderen) hulp bieden. Ik zou even gaan zoeken, het kan heel fijn zijn om met mensen te praten die weten waar je over praat. Heel veel sterkte
vrijdag 27 april 2018 om 00:02
Wat ontzettend moeilijk lijkt me dit!
Maar wat hierboven ook al staat: jij bent er niet verantwoordelijk voor om deze problemen op te lossen. Jij bent niet verantwoordelijk voor het geluk of de eenzaamheid van je moeder en jij bent niet verantwoordelijk voor de band tussen je zus en je moeder.
Hou van hen beiden een beetje afstand, zou ik zeggen. Ik herken het wel, en ik weet van het schuldgevoel en het verantwoordelijkheidsgevoel. Maar sta jezelf toe dat je op afstand mág gaan staan.
Heb je los van je zus en je moeder goede contacten met een partner of vriendinnen?
Maar wat hierboven ook al staat: jij bent er niet verantwoordelijk voor om deze problemen op te lossen. Jij bent niet verantwoordelijk voor het geluk of de eenzaamheid van je moeder en jij bent niet verantwoordelijk voor de band tussen je zus en je moeder.
Hou van hen beiden een beetje afstand, zou ik zeggen. Ik herken het wel, en ik weet van het schuldgevoel en het verantwoordelijkheidsgevoel. Maar sta jezelf toe dat je op afstand mág gaan staan.
Heb je los van je zus en je moeder goede contacten met een partner of vriendinnen?
Beter een half motto....
vrijdag 27 april 2018 om 07:53
Ik heb de afgelopen weken ook afstand genomen van mijn moeder, of zij eigenlijk van mij.
Ik kan er alleen geen rust in vinden, ik blijf maar malen hoe het met haar gaat, of ze wel goed voor zichzelf zorgt, of ze zich niet heel erg alleen voelt etc.
Het schuldgevoel blijf ik houden, vooral bij leuke dingen die ik doe.
Ik kan er alleen geen rust in vinden, ik blijf maar malen hoe het met haar gaat, of ze wel goed voor zichzelf zorgt, of ze zich niet heel erg alleen voelt etc.
Het schuldgevoel blijf ik houden, vooral bij leuke dingen die ik doe.
vrijdag 27 april 2018 om 08:08
Laat je moeder de goede band tussen jou en je zus niet kapot maken! Dat zou toch zonde zijn?
En laat de behandeling van je moeder over aan professionals, komt alleen maar ellende van als jij dat denkt op je te moeten nemen.
Het is een volwassen vrouw en jij bent niet verantwoordelijk voor haar.
En laat de behandeling van je moeder over aan professionals, komt alleen maar ellende van als jij dat denkt op je te moeten nemen.
Het is een volwassen vrouw en jij bent niet verantwoordelijk voor haar.
Ouwe tang, verveel je je soms? Zoek eens een andere hobby dan mensen op dit forum af te zeiken, graftak!
vrijdag 27 april 2018 om 08:10
Jij bent niet haar moeder! Schuldgevoel is nergens voor nodig!Roxy- schreef: ↑27-04-2018 07:53Ik heb de afgelopen weken ook afstand genomen van mijn moeder, of zij eigenlijk van mij.
Ik kan er alleen geen rust in vinden, ik blijf maar malen hoe het met haar gaat, of ze wel goed voor zichzelf zorgt, of ze zich niet heel erg alleen voelt etc.
Het schuldgevoel blijf ik houden, vooral bij leuke dingen die ik doe.
Tijd dat jij je eigen leven gaat leven.
Ouwe tang, verveel je je soms? Zoek eens een andere hobby dan mensen op dit forum af te zeiken, graftak!
vrijdag 27 april 2018 om 09:25
Je zus pakt het verstandig aan. Matig contact en alleen als zij er zin in heeft. Zoals je het hebt opgeschreven lijkt het alsof je zus zich regelmatig in een coma zuigt, maar ik geloof dat je je moeder bedoelt?
Mijn tip voor jou; laat LOS. Bijt die navelstreng door als zij niet wil knippen. Jij bent niet verantwoordelijk voor je moeder. Google eens op ratmoeder, de 1e hit is een pdfje, lees die maar voor wat inzicht en zoek een psycholoog.
Sterkte!
Mijn tip voor jou; laat LOS. Bijt die navelstreng door als zij niet wil knippen. Jij bent niet verantwoordelijk voor je moeder. Google eens op ratmoeder, de 1e hit is een pdfje, lees die maar voor wat inzicht en zoek een psycholoog.
Sterkte!