Relaties
alle pijlers
geen idee
dinsdag 6 maart 2012 om 18:25
Hier mijn verhaal.
Nu 3/4 weken geleden heb ik mijn vriend, nu ex, betrapt. Hij ging vreemd. We hadden 1,5 jaar een relatie en ik had wel van hem verwacht dat hij zoiets zou doen. Ik had al een gevoel, toch kwam het hard aan.
Ik las per ongeluk op whatsapp een gesprek met een meisje waarin het er nogal liefdevol aan toe ging. Daarna was hij eerlijk en biechtte hij op hoe vaak, met hoeveel, wanneer.
Het erge vind ik dat zijn vrienden er vanaf wisten wanneer hij weer eens met een meid mee ging na het uitgaan. Ik had een goede band met zijn vrienden en er is mij nooit iets verteld.
Nog erger vind ik dat hij tijdens de relatie tegen sowieso twee meiden waar hij mee vreemd is gegaan slecht over mij heeft gepraat. Dat hij van me af wil, dat ik jaloers ben en weet ik veel. Nadat ik erachter kwam dat hij vreemd ging probeerde hij me er van te overtuigen dat hij alleen voor mij wil gaan. Blabla. Terwijl hij toen ook weer tegen een ander zei dat hij van me af wilde.
Ik begrijp niet dat iemand zo kan liegen om niks, wanneer ik hem daarmee confronteer zegt hij dat het op dat moment ook zo voelde aangezien we ruzie hadden.
Nog steeds denk ik dat hij een paar meiden voor mij heeft verborgen uit het verleden qua vreemdgaan maar soit. Probeer er wel nuchter naar te kijken en heb ook geen zin om het slachtoffer uit te hangen.
Toch ben ik verdrietig. Het heeft me wel pijn gedaan en ik vertrouw sowieso niemand meer. Hij zit in mijn hoofd en ik kan hem ook niet echt laten. We hebben iedere dag contact en ik weet ook wel dat hij nu alsnog bezig is met andere meiden, toch wil ik hem niet kwijt.
Vannacht heb ik de hele nacht met hem gepraat en het was weer gezellig, zoals vanouds, maar toch weet ik dat het niks wordt. Het vertrouwen is weg en ik ben nog steeds razend. Eerst voelde ik wraak, nu nog een beetje. Het is meer verdriet.
Ik denk eigenlijk non stop aan hem en ik verzorg mezelf ook niet meer zo goed. Heb ook nergens zin in. Geen zin in het dagelijkse leven.
Ik weet dat ik het contact met hem moet verbreken maar heb geen idee hoe. Hij komt toch wel achter mij aan of ik achter hem.
Ik heb zelf nu ook contact met andere jongens/mannen, misschien om hem te vergeten. Althans dat dacht ik maar iedereen vergelijk ik met hem en niemand is zo leuk. En het erge is ook, wanneer ik een whatsapp of sms krijg, hoop ik altijd dat het van hem is.. maar het is vaak weer van een sukkel die me niet boeit.. terwijl ik bijvoorbeeld weet dat die ene sukkel wel te vertrouwen is en wel zijn best voor mij wil doen en mij respecteert zoals ik ben.
Maar ja. Het is een kwestie van tijd denk ik. Later lach ik hier vast om.
Nu 3/4 weken geleden heb ik mijn vriend, nu ex, betrapt. Hij ging vreemd. We hadden 1,5 jaar een relatie en ik had wel van hem verwacht dat hij zoiets zou doen. Ik had al een gevoel, toch kwam het hard aan.
Ik las per ongeluk op whatsapp een gesprek met een meisje waarin het er nogal liefdevol aan toe ging. Daarna was hij eerlijk en biechtte hij op hoe vaak, met hoeveel, wanneer.
Het erge vind ik dat zijn vrienden er vanaf wisten wanneer hij weer eens met een meid mee ging na het uitgaan. Ik had een goede band met zijn vrienden en er is mij nooit iets verteld.
Nog erger vind ik dat hij tijdens de relatie tegen sowieso twee meiden waar hij mee vreemd is gegaan slecht over mij heeft gepraat. Dat hij van me af wil, dat ik jaloers ben en weet ik veel. Nadat ik erachter kwam dat hij vreemd ging probeerde hij me er van te overtuigen dat hij alleen voor mij wil gaan. Blabla. Terwijl hij toen ook weer tegen een ander zei dat hij van me af wilde.
Ik begrijp niet dat iemand zo kan liegen om niks, wanneer ik hem daarmee confronteer zegt hij dat het op dat moment ook zo voelde aangezien we ruzie hadden.
Nog steeds denk ik dat hij een paar meiden voor mij heeft verborgen uit het verleden qua vreemdgaan maar soit. Probeer er wel nuchter naar te kijken en heb ook geen zin om het slachtoffer uit te hangen.
Toch ben ik verdrietig. Het heeft me wel pijn gedaan en ik vertrouw sowieso niemand meer. Hij zit in mijn hoofd en ik kan hem ook niet echt laten. We hebben iedere dag contact en ik weet ook wel dat hij nu alsnog bezig is met andere meiden, toch wil ik hem niet kwijt.
Vannacht heb ik de hele nacht met hem gepraat en het was weer gezellig, zoals vanouds, maar toch weet ik dat het niks wordt. Het vertrouwen is weg en ik ben nog steeds razend. Eerst voelde ik wraak, nu nog een beetje. Het is meer verdriet.
Ik denk eigenlijk non stop aan hem en ik verzorg mezelf ook niet meer zo goed. Heb ook nergens zin in. Geen zin in het dagelijkse leven.
Ik weet dat ik het contact met hem moet verbreken maar heb geen idee hoe. Hij komt toch wel achter mij aan of ik achter hem.
Ik heb zelf nu ook contact met andere jongens/mannen, misschien om hem te vergeten. Althans dat dacht ik maar iedereen vergelijk ik met hem en niemand is zo leuk. En het erge is ook, wanneer ik een whatsapp of sms krijg, hoop ik altijd dat het van hem is.. maar het is vaak weer van een sukkel die me niet boeit.. terwijl ik bijvoorbeeld weet dat die ene sukkel wel te vertrouwen is en wel zijn best voor mij wil doen en mij respecteert zoals ik ben.
Maar ja. Het is een kwestie van tijd denk ik. Later lach ik hier vast om.
dinsdag 6 maart 2012 om 18:29
dinsdag 6 maart 2012 om 18:31
Je laatste zin... Het is echt waar!
Duurt even en het is niet leuk, maar je komt er overheen. Je kunt niet direct je gevoel uitschakelen ook al doet iemand je nog zoveel pijn. Mijn (ongevraagd) advies: hij heeft je al zo in de maling genomen, geef hem die kans niet meer. Dus niet gezellig kletsen, mailen en bellen. Dan duurt het alleen maar langer voor je je beter voelt!
Duurt even en het is niet leuk, maar je komt er overheen. Je kunt niet direct je gevoel uitschakelen ook al doet iemand je nog zoveel pijn. Mijn (ongevraagd) advies: hij heeft je al zo in de maling genomen, geef hem die kans niet meer. Dus niet gezellig kletsen, mailen en bellen. Dan duurt het alleen maar langer voor je je beter voelt!
dinsdag 6 maart 2012 om 18:32
dinsdag 6 maart 2012 om 18:34
En.. Als je er nu mee kapt weet je zeker dat je je uiteindelijk beter gaat voelen. Als je er mee doorgaat gaat dat niet gebeuren.
Want stel hè.. Stel! Het zou nog wat worden... Zou jij hem nog kunnen vertrouwen? Zou jij niet geneigd zijn om hem steeds te controleren? Zou je jezelf niet helemaal gek maken als hij weer eens op stap gaat?
Heb je dan niet veel liever een vent die voor jou gaat, jou respecteert en jou liefheeft? Iemand waarmee je met een schone lei kunt beginnen?
Want stel hè.. Stel! Het zou nog wat worden... Zou jij hem nog kunnen vertrouwen? Zou jij niet geneigd zijn om hem steeds te controleren? Zou je jezelf niet helemaal gek maken als hij weer eens op stap gaat?
Heb je dan niet veel liever een vent die voor jou gaat, jou respecteert en jou liefheeft? Iemand waarmee je met een schone lei kunt beginnen?
dinsdag 6 maart 2012 om 18:37
Misschien is het een goed plan om alle contact met hem te kappen en je op jezelf te concentreren. Ga met vrienden lekker stappen, leuke dingen doen en geniet.
Mocht je bij hem willen blijven omdat hij zo'n gewerldige aanwinst in je leven is, hou dan op met zeuren en accepteer het. Zou trouwens een soa testje laten doen want zoals ik het lees is hij druk bezig (geweest).
Mocht je bij hem willen blijven omdat hij zo'n gewerldige aanwinst in je leven is, hou dan op met zeuren en accepteer het. Zou trouwens een soa testje laten doen want zoals ik het lees is hij druk bezig (geweest).
dinsdag 6 maart 2012 om 18:40
dinsdag 6 maart 2012 om 18:52
Kappen met het contact heb ik ook wel geprobeerd maar het komt steeds terug. Vertrouwen kan ik hem sowieso niet, het wordt ook niks. Maar op dit moment heb ik wel hele erge een zwak voor hem.
Dat hij niet te vertrouwen is, heb ik gek genoeg, altijd al geweten/gevoeld. Ik weet het niet. Toch ben ik, gek genoeg, altijd bij hem gebleven. Mezelf laten geloven dat het niet zo was.
Dat hij niet te vertrouwen is, heb ik gek genoeg, altijd al geweten/gevoeld. Ik weet het niet. Toch ben ik, gek genoeg, altijd bij hem gebleven. Mezelf laten geloven dat het niet zo was.
dinsdag 6 maart 2012 om 18:56
Meid, je vingers typen niet vanzelf een sms of iets dergelijks. Dat doe je toch echt zelf. Blokkeer hem op WhatsApp en verwijder hem van Facebook. Dat is even heel rot en moeilijk en je zal vast de nodige tranen laten als je op 'verwijder' klikt, maar daarna voelt het zoveel beter.
Nu laat je je leven van hem afhangen, dat is hij echt niet waard! Als je nu voor jezelf kiest geeft dat ook een boost: je zal beseffen dat jij degene bent die niet meer over je heen laat lopen en dat maakt je mentaal sterker.
Been there, done that. Het is verdomde lastig maar uiteindelijk is dit alleen maar uitstellen.
Nu laat je je leven van hem afhangen, dat is hij echt niet waard! Als je nu voor jezelf kiest geeft dat ook een boost: je zal beseffen dat jij degene bent die niet meer over je heen laat lopen en dat maakt je mentaal sterker.
Been there, done that. Het is verdomde lastig maar uiteindelijk is dit alleen maar uitstellen.
dinsdag 6 maart 2012 om 19:08
dinsdag 6 maart 2012 om 19:11
quote:carpedieme11 schreef op 06 maart 2012 @ 18:25:
. En het erge is ook, wanneer ik een whatsapp of sms krijg, hoop ik altijd dat het van hem is.
Heel herkenbaar, ik heb ooit in een vergelijkbare situatie een ander
nummer genomen, is best moeilijk maar geeft heel veel rust.
Sterkte.
. En het erge is ook, wanneer ik een whatsapp of sms krijg, hoop ik altijd dat het van hem is.
Heel herkenbaar, ik heb ooit in een vergelijkbare situatie een ander
nummer genomen, is best moeilijk maar geeft heel veel rust.
Sterkte.
Voltaire: ik veracht u en uw mening, maar ik zal mijn leven geven om uw recht op die verachtelijke mening uit te mogen dragen.
dinsdag 6 maart 2012 om 19:45
"Ik begrijp niet dat iemand zo kan liegen om niks, wanneer ik hem daarmee confronteer zegt hij dat het op dat moment ook zo voelde aangezien we ruzie hadden."
Dat is nog steeds geen reden om jou zo onderuit te halen tegenover mensen die jou niet eens kennen (tenminste, dat neem ik aan?).
"Eerst voelde ik wraak, nu nog een beetje. Het is meer verdriet."
Een cliché maar wel waar: dat moet nog slijten, en dat duurt even.
"Maar ja. Het is een kwestie van tijd denk ik. Later lach ik hier vast om."
Waarschijnlijk wel. En dan komt ook vast het vertrouwen in een leuke man weer terug
Dat is nog steeds geen reden om jou zo onderuit te halen tegenover mensen die jou niet eens kennen (tenminste, dat neem ik aan?).
"Eerst voelde ik wraak, nu nog een beetje. Het is meer verdriet."
Een cliché maar wel waar: dat moet nog slijten, en dat duurt even.
"Maar ja. Het is een kwestie van tijd denk ik. Later lach ik hier vast om."
Waarschijnlijk wel. En dan komt ook vast het vertrouwen in een leuke man weer terug