geen woorden voor

Heel veel sterkte en succes !

Overigens krijg ik uit je verhaal het gevoel dat hij het wel als "handig"heeft ervaren dat jij hebt gezoend met anderen.

Als in : "nu heeft hij je waar hij je kan houden" ofzoiets.



Daar nog een ons geloof en jouw kinderwensen (in zijn ogen dan he) overheen en dan hoeft hij in ieder geval géén respect meer te tonen en kan je dus gewoon gebruiken als "moeder de vrouw".



Ik kan het fout lezen natuurlijk, je verhaal is ietwat onoverzichtelijk geschreven.

quote:whatever78 schreef op 17 mei 2010 @ 22:53:

geen woorden voor Heel veel woorden voor

Zielig voor de kinderen.



Inderdaad kinderen op de eerste plaats zetten. Ze hebben meer aan een gelukkige moeder dan een wanhopende moeder. En zoals ik je verhaal lees, hebben ze al niet veel aan hun vader.

Ik heb je hele OP gelezen en snap er dit uit: jij bent vanaf het begin (je 16e) al verslaafd aan deze man, die jou gebruikt als zijn dweil/ voetveeg. het is inmiddels zo normaal geworden, dat hij geen enkel excuus hoeft aan te bieden voor zijn vreemdgaan-gedrag en jij bijna kruipt om die vloer nog meer schoon te krijgen. Meisje, meisje... Ik heb het geluk gehad, dat ik als voorbeeld een kenau van een moeder had (die pikte werkelijk niks), maar ik wil er even niet over nadenken hoe het kan dat jij het zo normaal vindt om je zo te laten gebruiken en emotioneel te laten vernederen.



Ik kan je enkel aanraden, naar mijn eigen inzicht:

1. zoek hulp om zelf sterker te worden en zoek eens wat meer uit over relatieverslaving

2. ga de confrontatie met je man aan en geef je grens aan

3. als hij over je heen blijft piesen wordt het tijd om acties te ondernemen om zonder hem (als partner) verder te gaan.

Zo te horen ben je nog een jonge meid. Met een toekomst! Je hebt niks verkeerd gedaan, behalve dat je over je hebt laten lopen. Niets aan te doen, nu voor de toekomst van jou en je kinderen gaan zorgen! Vergeet die sufferd, daar kan je toch niet op rekenen. En niet zo streng voor jezelf zijn, een kat in het nauw maakt rare sprongen...

Ik heb, terwijl ik las, wat structuur aangebracht in het verhaal. Misschien ook makkelijk voor iemand anders (heb een aantal taaltypfouten verbeterd, maar het was te veel werk om ze allemaal te doen)





Het begin: Stapelverliefd, maar Vriend is TO snel weer zat

Het begon allemaal toen ik 16 was. Ik ontmoete een hele leuke jongen. Al gauw waren we stapelverliefd en wilde niks anders dan bij elkaar zijn. Drie maanden later leek hij me ineens van de 1 op andere dag zat te zijn. Als hij langs kwam kwam hij voor me broertje daar ging hij dan spelletjes spelen. Ik, verliefd als ik was, accepteerde het op een gegeven moment. Ik dacht nog: ach ja wat maakt het ook uit. Maar telkens als ik tijd voor elkaar wilde was er wel iets: Hij was altijd bezig met mijn broer nam nooit eens de tijd voor mij. Ik mocht me in mijn handen knijpen als hij even tijd voor me had. We hadden daardoor veel ruzie's, maar ik hield zo veel van hem. Ik was zo gek op hem, dat ik altijd maar toegaf dat ik zo zeurde blabla. Zo ging het dag in dag uit



To wel goed voor seks, Zwanger, Vriend dringt aan op abortus, maar TO wil dit absoluut niet

Het leek wel of hij niet wilde horen dat ik van hem hield en graag bij hem wilde zijn. Maar sex, ja als hij dat wilde deed hij weer lief een aardig. Dan was ik weer helemaal in de wolken; blij met zijn aandacht. Toen ik 18 was raakte ik zwanger. ik besloot dit kindje te houden. Ik moest op gesprek komen bij zijn ouders die mij wel ff wilde vertellen dat ik het maar beter kon weghalen. Hij zei dat als ik het hield dat hij bij mij weg zou gaan. Nou ja dan moest dan maar gebeuren ik wilde geen abortus want ik sta daar helemaal niet achter ik vind het moord.



Kindje geboren, gelukkige tijd

9 maanden later werd het meest liefste en mooiste kindje van de wereld geboren. Ik was op slag verliefd. Even leek het er op dat het goed ging komen tussen hem en mij. Hij had wat meer tijd voor mij en deed aardig tegen mij en had aandacht. weer 9 maanden later gingen we samen wonen. De mooiste tijd van mijn leven het was goed zo.



Trouwen, tweede kindje, ander huis, verbouwing

We trouwden, niets aan de hand. Ik was nu echt gelukkig. al gauw wilde ik een 2e kindje want een broertje of zusje leek me leuk voor hem. We waren dan mischien wel jong nog allebij maar toch we waren een gezinnetje. Al gauw was ik weer in verwachting. 9 maanden later weer prachtig kereltje geboren. We hadden ook een ander huis gekocht, want we hadden niet genoeg ruimte. Zeven dagen per week was hij daar aan het klussen. Als ik dan vroeg kan je niet op zondag thuis zijn, dan zien me daar nog en kan je bij de kinderen zijn. Maar nee hij moest en zou verbouwen, want het moest af. Nou goed daar had hij wel gelijk. Ik en ik dacht nou als het straks klaar is hebben we alle tijd van de wereld om bij elkaar te zijn. ja not.



Vriend niet vaak thuis, Hij gaat vreemd, TO vergeeft hem

Hij was vaak van huis weg. Nam er een hobby bij. Ging steeds meer met vrienden weg en tot over maat van ramp kwam ik er achter dat hij vreemdging. Ik vergaf het hem uiteindelijk want ik hield van hem de kinderen natuurlijk wilde niet dat ze op zouden groeien zonder vader. Al gauw mocht ik het er niet meer over hebben en ondanks het feit dat ik moeite had met hem te vertouwen.



To zwanger derde kindje, eindigt helaas in curretage

2 maanden later onverwacht weer zwanger. Weer door die hel ja en als je het niet weghaald ga ik bij je weg. manipuleren heet zo iets. Ik zag weer me gezin uit elkaar vallen, maar ik hield vol ik liet het niet weg halen. Uiteindelijk zag hij in dat wat hij deed niks uitmaakte en legde zich er bij neer. Alleen een dag later begon ik bloed te verliezen. niet zo gek ook al die stress is echt niet goed voor je. Ik had ontzettend veel pijn ik stond onder de douche had graag gezien dat hij me bijstond. maar nee stond er helemaal alleen voor. In die nacht het ziekenhuis nog gebeld en de volgende dag mocht ik komen om te kijken wat er aan de hand was. De baby leefde niet meer. 's Middags onderging ik gelijk een curretage. Ik heb hem gebeld en hij kwam.



TO is in de war en gaat 3x vreemd

Sindsdien is er bij iets veranderd. Ik hunkerde zo naar aandacht en liefde en warmte die hij mij vroeger wel had gegeven sinds dat we samen woonde en dat het goed was, dat ik niet meer wist waar ik mee bezig was. Ik ben met 3 jongens vreemdgegaan ( zoenen meer niet) en ik zeg er even bij dat ik zo echt niet ben. Ik ben gelovig heb alles uit geloof gedaan. Geen abortus. Uiteindelijk getrouwd, vergeven. Hier ben ik mezelf kwijt geraakt.



TO biecht op en wordt naar moeder gestuurd

Ik zag na de 3e keer pas in dat dit helemaal niet was wat ik wilde en ik heb het 9 maanden lang voor me gehouden nou geloof me ik ging er aan kapot. Hoe kan iemand nou zulke leugens voor zich houden. ik in ieder geval niet, uiteindelijk heb ik het opgebiecht. ik werd met de kinderen naar mijn moeder gestuurd en moest het maar uitzoeken. Hij liet niets van zich horen, wilde niet praten niks. Hij belde zelfs niet voor de kinderen. Ik hoorde later van mijn broer dat hij op zijn vrijgezellenfeest nog met een andere meisje heel sensueel heeft staan zoenen en me broer mochtt al die tijd niks zeggen tegen mij, omdat hij wist dat dat mijn leven zou verpesten.



Weer contact, TO heeft enorme spijt en terug bij Vriend/man

Na 3 dagen kreeg ik weer contact met hem en kwam naar huis. Ik heb gehuild en hem zo vertelt dat ik er spijt van heb. en dat ik het van mezelf ook niet kon begrijpen. Nu nog steeds niet.



Situatie nu en de vraag van TO

Het is wel iets beter gegaan maar nog steeds doet. Hij doet waar hij zelf zin in heeft. Heeft ineens vrienden (klopt ook), waar hij keihard voor rent. Ik moet mijn kop houden, mag niet zeuren anders gaat hij bij me weg. Nou graag jullie mening. Ik ben ondertussen aardig gek aan het worden door dit alles. Ik weet het niet meer. Ligt het aan mij??



Dus de vraag van TO is. Vriend houdt geen enkele rekening met haar, heeft dat eigenlijk ook nooit gedaan en hij dreigt dat hij weg gaat: ligt het aan haar?

Antwoord: ja het ligt aan haar. Ze heeft zichzelf al vanaf haar 16e, dus JARENLANG genadeloos vernederd om deze eikel te pleasen. dat is geen liefde, dat is machtsmisbruik. Nu begint het te dagen dat dit huwelijk wellicht niet het allerbeste is. Goed zo meisje! Je hebt nog een lange weg te gaan, maar dit is het begin. Dus pak je kinderen en je spullen, vertrek en kom niet meer terug. Laat dat stuk verdriet het zelf maar uitzoeken. Jij hebt andere prioriteiten. je hebt 2 kinderen die jou nodig hebben en nergens in jouw verhaal lees ik dat zij voor alles komen. Hoogste tijd dus.

Je had beter een opleiding gevolgd en wat aan zelfontwikkeling kunnen doen ipv als pubergrietje al kindjes op de wereld te zetten.

quote:elninjoo schreef op 17 mei 2010 @ 23:27:

Je had beter een opleiding gevolgd en wat aan zelfontwikkeling kunnen doen ipv als pubergrietje al kindjes op de wereld te zetten.



ja, dat is niet meer terug te draaien, hè elninjoo

Hoewel het nooit te laat is om wel iets aan je eigen ontwikkeling te blijven doen! Ook naast het opvoeden van de kids.

Bedankt Boarderwalk. Je post maakt het wel overzichtelijker.



Nee het ligt niet aan jou. Kies voor je kinderen die leren namelijk van hoe jouw man tegen jou doet. Zij zien hem in ieder geval tot hun tienerjaren als hun voorbeeld om te volgen.

Zij heeft 3 gezonde kinderen. De vierde was een miskraam.

quote:Jaja007 schreef op 18 mei 2010 @ 00:02:

Zij heeft 3 gezonde kinderen. De vierde was een miskraam.Als je aangeeft waar het ongeveer staat dan pas ik het aan in mijn versie. Ik heb nog even gelezen, maar ik kan het niet vinden.

Er wordt veel 3 in de tekst gebruikt, maar ik heb het ook niet kunnen vinden dat ze 3 gezonde kinderen heeft. ik haal er uit dat haar 3e zwangerschap uiteindelijk een miskraam is geworden.



Complimenten voor de handige structuur in de tekst trouwens, borderwalk.

quote:borderwalk schreef op 18 mei 2010 @ 00:09:

[...]





Als je aangeeft waar het ongeveer staat dan pas ik het aan in mijn versie. Ik heb nog even gelezen, maar ik kan het niet vinden.Ik dacht dat ik het gelezen had. Het maakt niet uit. Het is en blijft een belabberde situatie van TO ongeacht het aantal kids.

Maar bedankt voor je heldere en duidelijke post. Dat is veel beter lezen, iig.

Ik kom maar tot drie kinderen waarvan de laatste is geeindigd in een miskraam.

Boarderwalk dank. Nu een stuk beter te lezen. Al snap ik er nog steeds niets van

Ik heb het amper kunnen lezen en zonder naar de reacties te kijken kan ik alleen maar zeggen :



HUH!!??



GELOOF!!!???????



Bij welk geloof zit jij? Kan ik er ook bij? Dan kan ik keihard zondigen en als het mij uitkomt vlucht ik gewoon in ons geloof.

Als ik het zo lees ben je al praktisch alleenstaand, want je man laat zich aan jullie niets gelegen liggen.



Hij behandelt je al jaren zo. Misschien moet je je eventueel vertrek voorbereiden en eerst een opleiding gaan volgen voordat je gaat. Dat kan hij dan mooi betalen voor je, doet hij ook nog iets nuttigs, en het scheelt je veel stress als je dan later wel gaat.



Laat die man verder maar doen wat hij wil en verspil er geen energie meer aan. Hij zal niet veranderen. Sterkte.

Of je haalt je OP weer weg.

G*dver.....wat is dat toch altijd om de OP weg te halen......



Denk dan eerst eens na voor je iets plaatst!!

Moet ik nou mijn post ook weghalen? Was niet de bedoeling om te quoten 'voor het geval dat', alleen om de leesbaarheid te vergroten.

quote:elleinspe schreef op 18 mei 2010 @ 08:14:

G*dver.....wat is dat toch altijd om de OP weg te halen......



Denk dan eerst eens na voor je iets plaatst!!Haha, ik heb net het topic over 'klussen met geweld' zitten lezen, waar jij ook een reactie geeft. Dit valt dus ook onder woede aanval opwekkende zaken.