Relaties
alle pijlers
genegeerd verjaardag
maandag 8 oktober 2018 om 15:02
Helaas heb ik geen goede band met mijn moeder. Ze maakt al jaren onderscheid tussen mijn zusje en mij. Dat was als kind al zo, nu als volwassene is het niet anders. Mijn moeder is een dominante vrouw en wil graag dat dingen gebeuren zoals zij wil. Als dat niet gebeurt kan ze echt gemeen worden. Nu is het zo dat ik de afgelopen jaren meer mijn eigen leven leidt. Mijn moeder heeft er veel moeite mee dat zij geen zeggenschap meer heeft over mijn leven.
Ik ben heel anders dan mijn moeder wbt karakter, maar mijn zusje komt erg met haar over een. Daardoor zitten zij wel vaak op 1 lijn. Ik botst dan ook met mijn zusje waardoor we ook maar een hele koele band hebben.
Mijn moeder heeft altijd al veel meer gedaan met mijn zusje. Ze spreken elkaar heel vaak, gaan samen vaak naar dingen toe enz. Met mij doet mijn moeder dat niet. Als ik haar ergens voor vraag stelt ze het steeds uit. Of we gaan pas maanden later of helemaal niet.
Het contact is sinds enkele jaren nog slechter geworden. Feestdagen viert ze alleen met mijn zusje, ik kan misschien een andere dag komen. Ze bespreken ook vaak dingen waar ik niets van af weet. Ik hoor het dan later pas dat ze daar en daar zijn geweest.
Nu is het weer zoiets voor gevallen en ik merk dat ik het nu eigenlijk wel zat ben om steeds overal buiten gehouden te worden. Ik sprak mijn moeder en ze vertelde dat ze voor haar verjaardag een weekend weg gaat met mijn zusje. Alles is al geboekt en geregeld. Ze gaat met mijn zusje en gezin weg om de verjaardag te vieren. Mij is niets gevraagd. Ik tel niet mee of zo.
Omdat dit al de zoveelste keer is dat ik wordt buitengesloten heb ik eigenlijk geen zin meer in contact. Ik overweeg nu om het contact op een heel laag pitje te zetten met mijn moeder. Mijn zusje zie ik al nooit.
Ik weet niet wat het beste is. Ik voel me erg heel ongelukkig bij. Ik heb al veel vaak dingen besproken maar mijn moeder doet er niets mee. Het ligt altijd aan mij en zusje bv kan nooit iets verkeerds doen. Moeder weet ook nooit wat ze verkeerd doet.
Ik ben heel anders dan mijn moeder wbt karakter, maar mijn zusje komt erg met haar over een. Daardoor zitten zij wel vaak op 1 lijn. Ik botst dan ook met mijn zusje waardoor we ook maar een hele koele band hebben.
Mijn moeder heeft altijd al veel meer gedaan met mijn zusje. Ze spreken elkaar heel vaak, gaan samen vaak naar dingen toe enz. Met mij doet mijn moeder dat niet. Als ik haar ergens voor vraag stelt ze het steeds uit. Of we gaan pas maanden later of helemaal niet.
Het contact is sinds enkele jaren nog slechter geworden. Feestdagen viert ze alleen met mijn zusje, ik kan misschien een andere dag komen. Ze bespreken ook vaak dingen waar ik niets van af weet. Ik hoor het dan later pas dat ze daar en daar zijn geweest.
Nu is het weer zoiets voor gevallen en ik merk dat ik het nu eigenlijk wel zat ben om steeds overal buiten gehouden te worden. Ik sprak mijn moeder en ze vertelde dat ze voor haar verjaardag een weekend weg gaat met mijn zusje. Alles is al geboekt en geregeld. Ze gaat met mijn zusje en gezin weg om de verjaardag te vieren. Mij is niets gevraagd. Ik tel niet mee of zo.
Omdat dit al de zoveelste keer is dat ik wordt buitengesloten heb ik eigenlijk geen zin meer in contact. Ik overweeg nu om het contact op een heel laag pitje te zetten met mijn moeder. Mijn zusje zie ik al nooit.
Ik weet niet wat het beste is. Ik voel me erg heel ongelukkig bij. Ik heb al veel vaak dingen besproken maar mijn moeder doet er niets mee. Het ligt altijd aan mij en zusje bv kan nooit iets verkeerds doen. Moeder weet ook nooit wat ze verkeerd doet.
maandag 8 oktober 2018 om 15:43
Ik vind dit een goed advies. Ik zou het contact niet helemaal verbreken. Ook daar zul je veel stress van hebben. Maar op een laag pitje kan wel. En zodra ze kwaad, wordt, trek je je terug uit het contact. Je hoeft dat niet aan te gaan zitten horen. Dus de telefoon ophangen of gewoon opstappen als je bij haar op bezoek bent.Cateautje schreef: ↑08-10-2018 15:36Gewoon heel rustig aan de telefoon zeggen, ma, ik wil dit niet meer, ik hang nu op, dag hoor en dan verbreek je de verbinding.
Kans is dat ze op hoge poten terugbelt en dan herhaal je jezelf, ma, ik wil dit niet meer, ik hang nu op en dan verbreek je de verbinding en als je dat nog tien keer moet herhalen, dan doe je dat, tot tot haar doordringt dat het zo niet meer kan.
Tot nu toe heb je je laten ringeloren,maar het wordt nu tijd dat je de volwassene bent en duidelijk stelt dat de koek op is.
Doe maar, dat geeft rust en kracht.
maandag 8 oktober 2018 om 15:45
En deze wijsheid is gebaseerd op wat precies?
Weinig was zo ont-stressend, als het verbreken van het contact met een van mijn ouders. En dat hoor ik veel vaker. Gek misschien, maar ik ken precies nul voorbeelden van mensen die daar wel stress van hadden.
Like a great eternal Klansman
With his two flashing red eyes
Turn around he's always watching
(Dead Kennedys)
With his two flashing red eyes
Turn around he's always watching
(Dead Kennedys)
maandag 8 oktober 2018 om 15:47
Alsof een engelenkoor gaat zingen.JollyRider schreef: ↑08-10-2018 15:45En deze wijsheid is gebaseerd op wat precies?
Weinig was zo ont-stressend, als het verbreken van het contact met een van mijn ouders. En dat hoor ik veel vaker. Gek misschien, maar ik ken precies nul voorbeelden van mensen die daar wel stress van hadden.
Dat was het voor mij.
maandag 8 oktober 2018 om 15:47
Ik zou een ouderwetse brief schrijven. Je gevoelens delen.....wat het met je doet en hoeveel verdriet je er van hebt. Per brief komt het harder binnen en ze kan niet direct reageren en je afkappen zoals dat wel in een gesprek kan.
Sluit af met de boodschap dat je kiest voor rust en je eigen geluk. Dat je het contact wilt verbreken.
Sluit af met de boodschap dat je kiest voor rust en je eigen geluk. Dat je het contact wilt verbreken.
maandag 8 oktober 2018 om 15:48
Geef haar geen macht meer zoals cateautje zegt, je hoeft haar boosheid en afkeuring niet meer aan de horen, gewoon 1 keer duidelijk maken dat je geen contact wil en zodra ze wil ontploffen hang je op.
Ontploft ze maar lekker tegen haar telefoon, klaar is klaar.
Heb ik ook bij mijn moeder gedaan, ook zo'n dominante woeste tante pff
En wat geeft het een rust, echt nog fijner dan ik had verwacht.
Ontploft ze maar lekker tegen haar telefoon, klaar is klaar.
Heb ik ook bij mijn moeder gedaan, ook zo'n dominante woeste tante pff
En wat geeft het een rust, echt nog fijner dan ik had verwacht.
maandag 8 oktober 2018 om 15:57
Ook mijn verhaal...
En ik heb dus wél stress door het verbreken van het contact (nu "ken" je er één
).
In het begin totaal niet, ik voelde het als totale bevrijding. Maar nu, na een aantal jaar, beangstigt het me. Maar dat komt ook door de reden waardoor ik het contact verbroken heb en de angsten die ik ontwikkeld heb en omdat ik mezelf schuldig blijf voelen. Onterecht leer ik nu in therapie...
Ik vind cateautjes tip ook heel goed! Ik had gewild dat ik het toen zo gedaan heb.
Mijn tip is ook nog om je boosheid niet in te houden, je hoeft niet te schreeuwen en te stampvoeten, maar zeg er wat van als het je lukt. Alle boosheid opkroppen of inslikken werkt voor jezelf niet positief.
Maar hoe je dat doet... Ik wilde dat ik je daar tips voor kon geven. Ik zoek ook nog naar de manier. Maar iemand zei het hierboven ook al, zorg dat je je ook als volwassene opstelt! Je bent het namelijk en je mag het ook gewoon zijn. Maar met zo'n moeder is dat supersupermoeilijk, je kán die rol voor je gevoel bijna niet nemen door de aard van jullie relatie.
Ik kan hulp hierbij wel aanraden hoor, het helpt mij echt, ook in relaties met anderen!
Hele dikke knuffel, het is rot!
En ik heb dus wél stress door het verbreken van het contact (nu "ken" je er één
).In het begin totaal niet, ik voelde het als totale bevrijding. Maar nu, na een aantal jaar, beangstigt het me. Maar dat komt ook door de reden waardoor ik het contact verbroken heb en de angsten die ik ontwikkeld heb en omdat ik mezelf schuldig blijf voelen. Onterecht leer ik nu in therapie...
Ik vind cateautjes tip ook heel goed! Ik had gewild dat ik het toen zo gedaan heb.
Mijn tip is ook nog om je boosheid niet in te houden, je hoeft niet te schreeuwen en te stampvoeten, maar zeg er wat van als het je lukt. Alle boosheid opkroppen of inslikken werkt voor jezelf niet positief.
Maar hoe je dat doet... Ik wilde dat ik je daar tips voor kon geven. Ik zoek ook nog naar de manier. Maar iemand zei het hierboven ook al, zorg dat je je ook als volwassene opstelt! Je bent het namelijk en je mag het ook gewoon zijn. Maar met zo'n moeder is dat supersupermoeilijk, je kán die rol voor je gevoel bijna niet nemen door de aard van jullie relatie.
Ik kan hulp hierbij wel aanraden hoor, het helpt mij echt, ook in relaties met anderen!
Hele dikke knuffel, het is rot!
maandag 8 oktober 2018 om 15:59
maandag 8 oktober 2018 om 16:02
aangenaam kennis te makensammie500 schreef: ↑08-10-2018 15:57
En ik heb dus wél stress door het verbreken van het contact (nu "ken" je er één
In het begin totaal niet, ik voelde het als totale bevrijding. Maar nu, na een aantal jaar, beangstigt het me. Maar dat komt ook door de reden waardoor ik het contact verbroken heb en de angsten die ik ontwikkeld heb en omdat ik mezelf schuldig blijf voelen. Onterecht leer ik nu in therapie...
Ik zou nog kunnen stellen dat je stress niet het gevolg is van het verbreken van het contact, maar van je ongezonde en onterechte schuldgevoel, maar dat zou flauw zijn. Ik hoop oprecht voor je dat je dat schuldgevoel overwint.
Like a great eternal Klansman
With his two flashing red eyes
Turn around he's always watching
(Dead Kennedys)
With his two flashing red eyes
Turn around he's always watching
(Dead Kennedys)
maandag 8 oktober 2018 om 16:05
Kinderen hebben de neiging om hun hele leven een aureooltje bij de ouders boven het hoofd te plaatsen en maken zichzelf daardoor een gevangene van de nukken van de ouders, dus het is zaak om dat aureooltje te verwijderen en de ouders te leren zien als de jongetjes en meisjes die zij werkelijk zijn. Is moeilijk, maar dik de moeite waard.
maandag 8 oktober 2018 om 16:07
En als je het als ouders kan opbrengen, is het ook niet verkeerd ze duidelijk te maken dat je ze weliswaar heel graag ziet, maar nog liever ze niet ziet als ze daar gelukkiger van worden. Kinderen zijn je bezit niet, je huisdier niet, en je levensvervulling niet. Het zijn passanten waar je een tijdje voor mag zorgen en heel veel van mag houden. Verder niks.Cateautje schreef: ↑08-10-2018 16:05Kinderen hebben de neiging om hun hele leven een aureooltje bij de ouders boven het hoofd te plaatsen en maken zichzelf daardoor een gevangene van de nukken van de ouders, dus het is zaak om dat aureooltje te verwijderen en de ouders te leren zien als de jongetjes en meisjes die zij werkelijk zijn. Is moeilijk, maar dik de moeite waard.
Like a great eternal Klansman
With his two flashing red eyes
Turn around he's always watching
(Dead Kennedys)
With his two flashing red eyes
Turn around he's always watching
(Dead Kennedys)
maandag 8 oktober 2018 om 16:09
Is waar, maar ik had toch liever 2 kroelkonten van ouders gehad, dan had ik het tot de allerlaatste dag met liefde volgehouden.JollyRider schreef: ↑08-10-2018 16:07En als je het als ouders kan opbrengen, is het ook niet verkeerd ze duidelijk te maken dat je ze weliswaar heel graag ziet, maar nog liever ze niet ziet als ze daar gelukkiger van worden. Kinderen zijn je bezit niet, je huisdier niet, en je levensvervulling niet. Het zijn passanten waar je een tijdje voor mag zorgen en heel veel van mag houden. Verder niks.
maandag 8 oktober 2018 om 16:10
maandag 8 oktober 2018 om 16:10
Ik heb het verbreken van het contact met mijn moeder wel heel moeilijk gevonden, en ik heb er jaren lang stress van gehad. Hoewel het voor mij niet meer houdbaar was had ik wel een enorm schuldgevoel tegenover haar. Nu realiseer ik me dat ze een groot deel van wat ze als leed ervaart zichzelf aandoet, daar heeft ze mij niet voor nodig. Ondertussen is er weer af en toe contact, en trek ik dit wisselend beter of nog steeds slecht.
De TO zou ik aanraden om in ieder geval elk negatief contact af te breken. Bellen voor de gezelligheid prima, maar als er kritiek, gezeur, gedoe of wat dan ook van komt: afkappen met de boodschap dat je alleen aan contact doet dat voor jou ook leuk is. Bij bezoekjes ook meteen opstappen als er over je grenzen wordt gegaan. Contact met respect en anders maar niet. Duidelijk zijn en niet van deze lijn afwijken. En dan wordt het of leuker, of het contact wordt minder. En dan weet je ook gelijk waar je aan toe bent.
De TO zou ik aanraden om in ieder geval elk negatief contact af te breken. Bellen voor de gezelligheid prima, maar als er kritiek, gezeur, gedoe of wat dan ook van komt: afkappen met de boodschap dat je alleen aan contact doet dat voor jou ook leuk is. Bij bezoekjes ook meteen opstappen als er over je grenzen wordt gegaan. Contact met respect en anders maar niet. Duidelijk zijn en niet van deze lijn afwijken. En dan wordt het of leuker, of het contact wordt minder. En dan weet je ook gelijk waar je aan toe bent.
maandag 8 oktober 2018 om 16:12
Je hebt een boek van Nancy dacht ik (niet hier bij de hand) heet 'mijn moeder en ik'. Misschien iets voor jou? Ik moet hem weer eens lezen, maar het heeft mij toendertijd wel geholpen.
Iemand die ik ken had een narcistische moeder. Belt alleen als ze weer wilt fitten en ook heel controlerend en bazig. Altijd haar kinderen de grond ingetrapt. Die persoon heeft uiteindelijk ingezien dat deze relatie niet vanuit liefde was, maar vanuit het voeden van haar ego. Ontzettend moeilijk.
Iemand die ik ken had een narcistische moeder. Belt alleen als ze weer wilt fitten en ook heel controlerend en bazig. Altijd haar kinderen de grond ingetrapt. Die persoon heeft uiteindelijk ingezien dat deze relatie niet vanuit liefde was, maar vanuit het voeden van haar ego. Ontzettend moeilijk.
maandag 8 oktober 2018 om 16:13
Nee, de PB's doen het nog steeds niet. Is geen kinderziekte meer te noemen.MonteCara* schreef: ↑08-10-2018 16:10Ik wilde jou een pb sturen om niet offtopic te gaan en niet te privé te gaan in het openbaar. Gaat niet.
Maar ik wil dan op deze manier in het kort zeggen dat ik een lieve moeder heb
Dan heb je het goed getroffen Cara en daar kan ik alleen maar blij om zijn.
Geniet maar van elkaar, dat doet goed.
maandag 8 oktober 2018 om 16:13
Dat is Nancy Friday inderdaad. Goed boek.Ikkuz schreef: ↑08-10-2018 16:12Je hebt een boek van Nancy dacht ik (niet hier bij de hand) heet 'mijn moeder en ik'. Misschien iets voor jou? Ik moet hem weer eens lezen, maar het heeft mij toendertijd wel geholpen.
Iemand die ik ken had een narcistische moeder. Belt alleen als ze weer wilt fitten en ook heel controlerend en bazig. Altijd haar kinderen de grond ingetrapt. Die persoon heeft uiteindelijk ingezien dat deze relatie niet vanuit liefde was, maar vanuit het voeden van haar ego. Ontzettend moeilijk.
Like a great eternal Klansman
With his two flashing red eyes
Turn around he's always watching
(Dead Kennedys)
With his two flashing red eyes
Turn around he's always watching
(Dead Kennedys)
maandag 8 oktober 2018 om 16:15
Als je echt iets wil uitleggen hou het bij jezelf. Dus vertel jouw gevoel maar verwijt niet of geef geen voorbeelden. Zoiets als: ik heb het gevoel buitengesloten te worden dus daarom zet ik het contact op een laag pitje. Je kunt daar discussie of het waar is wat er gebeurd is (zij heeft misschien een heel andere kijk op de situatie) mee voorkomen.
Makkelijk om te doen wordt het nooit en het is inderdaad heel eng.
Sterkte
Ik loop een beetje uit de pas , maar verder ben ik volkomen normaal
maandag 8 oktober 2018 om 16:15
Eens. En ook met het engelenkoor van de reactie onder die van jou.JollyRider schreef: ↑08-10-2018 15:45En deze wijsheid is gebaseerd op wat precies?
Weinig was zo ont-stressend, als het verbreken van het contact met een van mijn ouders. En dat hoor ik veel vaker. Gek misschien, maar ik ken precies nul voorbeelden van mensen die daar wel stress van hadden.
Ik loop een beetje uit de pas , maar verder ben ik volkomen normaal
maandag 8 oktober 2018 om 16:26
Dank je
Maar je kunt ook een goede, lieve moeder hebben en een rotvader en het daardoor toch slecht treffen.
maandag 8 oktober 2018 om 16:30
Is helemaal waar. Ik heb het als ik in het algemeen schreef dan ook over ouders gehad, want beide kunnen er wat van als je het slecht treft.MonteCara* schreef: ↑08-10-2018 16:26Dank je
Maar je kunt ook een goede, lieve moeder hebben en een rotvader en het daardoor toch slecht treffen.
maandag 8 oktober 2018 om 16:31
Ik vraag me af hoe je dit verhaal verkoopt naar anderen als moeder zijnde, zodat je er leuker uit komtlisah75 schreef: ↑08-10-2018 15:13Ik ben van plan dat binnenkort te gaan zeggen dat ik dit met de verjaardag te ver vind gaan. Hoe ik mijn moeder ken zal ze ontploffen. En zal ze mij zwart maken bij andere mensen. Dat zij niets verkeerds heeft gedaan.
Hoe pak je dit het beste aan? Ze gaat dan zo te keer, ik kan daar eigenlijk niet tegen op.
Ik kan geen enkele draai verzinnen.
Kortom, ze klinkt echt als ongezond voor je en ik zou afstand nemen.
Het is echt haar verlies.
Anderen zouden een moord doen voor een dochter die graag iets met haar onderneemt, er zijn zoveel verwende ondankbare meiden in mijn omgeving.
Don't stay where you are tolerated, go where you are celebrated!